Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018


Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2018, θα γιορτάσουμε την πολυμορφία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς σε όλη την Ευρώπη - σε ενωσιακό, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.



Το Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς θα θέσει στο προσκήνιο τον πλούτο της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς, προκειμένου να προβληθεί ο ρόλος της στη διαμόρφωση κοινής αντίληψης για την ταυτότητα και την οικοδόμηση του μέλλοντος της Ευρώπης.
Ο Επίτροπος Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού, κ. Τίμπορ Νάβρατσιτς, ο οποίος, στις 7/12/2017στο Μιλανο, κήρυξε επισήμως την έναρξη του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς, δήλωσε: «Η πολιτιστική κληρονομιά βρίσκεται στον πυρήνα του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Καθορίζει ποιοι είμαστε και δημιουργεί μιαν αίσθηση κοινής ταυτότητας. Η πολιτιστική κληρονομιά δεν συναποτελείται μόνον από τη λογοτεχνία, την τέχνη και αντικείμενα, αλλά και από τις χειροτεχνικές δεξιότητες που μαθαίνουμε, τις ιστορίες που αφηγούμαστε, τα τρόφιμα που καταναλώνουμε και τις ταινίες που βλέπουμε. Πρέπει να διαφυλάξουμε και να προστατεύσουμε την πολιτιστική κληρονομιά μας για τις επόμενες γενεές. Το εν λόγω έτος εορταστικών εκδηλώσεων θα αποτελέσει εξαιρετική ευκαιρία για να ενθαρρύνει τους πολίτες, ιδίως τους νέους, να διερευνήσουν την πλούσια πολιτισμική πολυμορφία της Ευρώπης και να προβληματιστούν σχετικά με τη θέση που κατέχει η πολιτιστική κληρονομιά στη ζωή όλων μας. Μας δίνει δε τη δυνατότητα να κατανοήσουμε το παρελθόν και να οικοδομήσουμε το μέλλον μας.»


Το Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΕΕΠΚ) έχει ως στόχο να ενθαρρύνει περισσότερα άτομα να ανακαλύψουν και να ενστερνιστούν την πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης, και να ενισχύσει την αίσθησή τους ότι ανήκουν σε έναν κοινό ευρωπαϊκό χώρο. Το σύνθημα του ΕΕΠΚ είναι: «Η κληρονομιά μας: όταν το παρελθόν συναντά το μέλλον».
Στο πλαίσιο αυτού του έτους, προγραμματίζονται διάφορες πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη, που έχουν ως στόχο να δώσουν τη δυνατότητα στους πολίτες να γνωρίσουν καλύτερα την πολιτιστική τους κληρονομιά και να συμμετάσχουν πιο ενεργά στη διατήρησή της. Η πολιτιστική κληρονομιά διαμορφώνει την ταυτότητά μας και την καθημερινή μας ζωή, καθώς αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των πόλεων, των φυσικών τοπίων και των αρχαιολογικών χώρων της Ευρώπης. Δεν βρίσκεται μόνο στη λογοτεχνία, στην τέχνη και στα αντικείμενα, αλλά και στις παραδοσιακές τέχνες που μαθαίνουμε από τους προγόνους μας, στις ιστορίες που αφηγούμαστε στα παιδιά μας, στις γεύσεις που μοιραζόμαστε και στις ταινίες που βλέπουμε και στις οποίες αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας.
Περισσότερα εδώ

 



Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Ελληνίδα ερευνήτρια αποκάλυψε την πραγματική συγγένεια δύο διάσημων αιγυπτιακών μουμιών

Δύο διάσημες αιγυπτιακές μούμιες που βρίσκονται στο Μουσείο του Μάντσεστερ, έχουν βαφτισθεί «Οι δύο Αδελφοί», επειδή έως τώρα πιστευόταν ότι ήσαν κανονικά αδέλφια. Όμως μια νέα αρχαιογενετική έρευνα, με επικεφαλής μία Ελληνίδα επιστήμονα, η οποία μελέτησε δείγματα DNA από τις δύο μούμιες, αποκάλυψε ότι στην πραγματικότητα αυτές είχαν διαφορετικό πατέρα, άρα ήσαν ετεροθαλή αδέλφια.
Οι δύο μούμιες, που είναι οι παλαιότερες του εν λόγω βρετανικού μουσείου και από τις πιο γνωστές μεταξύ των Αιγυπτιολόγων, προέρχονται από δύο άνδρες της αρχαίας αιγυπτιακής ελίτ που έζησαν περίπου το 1800 π.Χ.
Ο κοινός τάφος τους, γνωστός ως «Ο Τάφος των δύο Αδελφών», είχε ανακαλυφθεί το 1907 σε ένα χωριό περίπου 400 χιλιόμετρα νότια του Καΐρου. Οι ιερογλυφικές επιγραφές στα φέρετρά τους έδειχναν ότι ήσαν οι γιοί ενός ανώνυμου τοπικού κυβερνήτη, οπότε φυσιολογικά ονομάσθηκαν «τα δύο αδέλφια».
Όμως στην πορεία δημιουργήθηκαν υποψίες για το πόσο συγγενείς ήσαν, καθώς η βρετανίδα αιγυπτιολόγος Μάργκαρετ Μάρεϊ που πρώτη είχε μελετήσει τις μούμιες, είχε βρει σημαντικές σκελετικές διαφορές μεταξύ τους και είχε έτσι υποθέσει ότι ο ένας αδελφός ήταν υιοθετημένος. Η αλήθεια είναι τελικά πως η μαμά των δύο τούς έκανε από διαφορετικούς άνδρες!
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Κωνσταντίνα Δρόσου της Σχολής Γεωλογικών και Περιβαλλοντικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αρχαιολογικό περιοδικό "Journal of Archaeological Science: Reports", μελέτησαν δείγματα μιτοχονδριακού DNA και DNA του χρωμοσώματος Υ.
Είναι η πρώτη φορά που γίνεται σε μούμια τέτοια συνδυαστική γενετική ανάλυση. Η μελέτη επιβεβαίωσε ότι τα δύο αδέλφια είχαν την ίδια μητέρα, αλλά αποκάλυψε ότι είχαν διαφορετικό πατέρα.
Όπως δήλωσε η Δρόσου, «ήταν ένα μακρύ και εξαντλητικό ταξίδι μέχρι τα ευρήματά μας, αλλά τελικά φθάσαμε σε αυτά. Είμαι ευγνώμων που καταφέραμε να προσθέσουμε ένα μικρό αλλά πολύ σημαντικό κομμάτι στο μεγάλο παζλ της ιστορίας και είμαι βέβαιη ότι τα αδέλφια θα ήσαν πολύ περήφανα για μας. Αυτές ακριβώς οι στιγμές είναι που μας κάνουν να πιστεύουμε στο αρχαίο DNA".
Η Κ.Δρόσου αποφοίτησε το 2008 από το Τμήμα Αρχαιολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, πήρε το διδακτορικό της στη Βιομοριακή Αρχαιολογία από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ το 2016 και έκτοτε είναι ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Βιοτεχνολογίας του ίδιου πανεπιστημίου.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέος κοσμικός επιταχυντής ανακαλύφθηκε από ομάδα του ΑΠΘ


Σε μία σημαντική επιστημονική ανακάλυψη προέβη η ερευνητική ομάδα του ΑΠΘ που ασχολείται με την αστροφυσική πλάσματος και υψηλών ενεργειών, αποτελούμενη από τον Καθηγητή του Τμήματος Φυσικής Λουκά Βλάχο, τον ερευνητή Δρ Heinz Isliker και τον υποψήφιο διδάκτορα Θεόφιλο Πισόκα.
Συγκεκριμένα, ανακάλυψε ότι η θέρμανση και η επιτάχυνση των σωματιδίων που συνήθως συνδέονται με εκρηκτικά φαινόμενα ή αστροφυσικές ροές σε διαστημικά αντικείμενα οφείλονται στην αλληλεπίδρασή τους με τα τυρβώδη μαγνητικά και ηλεκτρικά πεδία που προκαλούν τα εκρηκτικά φαινόμενα ή αστροφυσικές ροές μεγάλης κλίμακας.
Το Σύμπαν είναι ένας πολύ αποτελεσματικός επιταχυντής φορτισμένων σωματιδίων. Τα περισσότερα εκρηκτικά φαινόμενα στο διάστημα (υπερκαινοφανείς, εκλάμψεις κ. ά.) είναι συγχρόνως και πολύ καλοί επιταχυντές σωματιδίων υψηλής ενέργειας. Τα φωτόνια υψηλής ενέργειας (ακτίνες Χ και γ), οι κοσμικές ακτίνες και μετρήσεις από δορυφόρους που διασχίζουν την Ηλιόσφαιρα είναι μερικές από τις παρατηρήσεις που μαρτυρούν την παρουσία των κοσμικών επιταχυντών. Ένας νέος μηχανισμός για την επιτάχυνση των σωματιδίων έχει προταθεί από την ομάδα του ΑΠΘ, που στηρίζεται στην απότομη απελευθέρωση μαγνητικής ενέργειας που συναντάται στο ασταθές ιονισμένο αέριο (πλάσμα) και δημιουργείται από τα εκρηκτικά φαινόμενα ή τις αστροφυσικές ροές στο διαστημικό πλάσμα.
Ο νέος μηχανισμός συνδυάζει μαγνητικές διαταραχές μεγάλου πλάτους και ισχυρά ηλεκτρικά πεδία, συγκεντρωμένα σε μικρές δομές μέσα στο ιονισμένο αέριο. Οι μαγνητικές διαταραχές αλληλεπιδρούν με τα φορτισμένα σωματίδια και τα θερμαίνουν, ενώ με τα ισχυρά ηλεκτρικά πεδία επιταχύνουν τα ηλεκτρικά φορτία, συμβάλλοντας κυρίως στον σχηματισμό μιας ουράς υψηλής ενέργειας στην κατανομή της ενέργειας. Η συνέργεια της στοχαστικής και συστηματικής επιτάχυνσης που προκαλείται από το μείγμα των μαγνητικών διαταραχών και των ηλεκτρικών πεδίων τα επιταχύνει.

Η τελική κατανομή ενέργειας των επιταχυνόμενων σωματιδίων μέσα στο περιβάλλον των τυρβωδών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων είναι σε συμφωνία με τις παρατηρήσεις. Ο Καθηγητής Λουκάς Βλάχος υποστήριξε ότι «τα τυρβώδη ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία είναι μια πολύ κοινή κατάσταση στο διάστημα, που οδηγείται από αστροφυσικές εκρήξεις ή ροές και συνδυάζει δύο μηχανισμούς επιτάχυνσης φορτίων που προτάθηκαν αρχικά από τον διακεκριμένο Ιταλό Αστροφυσικό Enrico Fermi στις αρχές του 1950. Πιστεύουμε ότι η τύρβη είναι ένας νέος και πολύ αποτελεσματικός  μηχανισμός επιτάχυνσης και θέρμανσης του διαστημικού ιονισμένου αερίου. Ένα ενδιαφέρον μέρος αυτής της μελέτης είναι ότι η συνέργεια της στοχαστικής και συστηματικής επιτάχυνσης στα τυρβώδη ηλεκτρομαγνητικά πεδία έχει πολλές ομοιότητες με τον πιο γνωστό κοσμικό επιταχυντή που είναι τα κρουστικά κύματα, δεδομένου ότι οι μαγνητικές διαταραχές μεγάλου πλάτους παγιδεύουν και εξαναγκάζουν ένα ποσοστό των σωματιδίων να επιστρέψει στα ισχυρά ηλεκτρικά πεδία, τα οποία κατανέμονται τυχαία μέσα στο ασταθές περιβάλλον της αστροφυσικής έκρηξης ή της ροής, με αποτέλεσμα να επιταχύνονται συστηματικά σε πολύ μεγάλες ενέργειες».
ΠΗΓΗ: ΕΡΤ

Στρατηγικές για την προστασία των εδαφών μας


Ανησυχητικά εμφανίζονται τα ποσοστά της υποβάθμισης του εδάφους αναδεικνύοντας την ευθραυστότητα του πολύτιμου αυτού πόρου και θέτοντας υπό αμφισβήτηση την ικανότητά μας να επιτύχουμε την αειφόρο ανάπτυξη καθώς και τους  στόχους του ΟΗΕ μέχρι το 2030. Από το 2014 ως Παγκόσμια Ημέρα  Εδάφους, έχει οριστεί η 5 Δεκεμβρίου ου , προκειμένου να υπογραμμιστεί   τη σημασία των εδαφών και να απευθύνει έκκληση για αυξημένη ευαισθητοποίηση και δράση για τη διασφάλιση της υγείας του εδάφους και της προστασίας του για την  προοπτική ενός βιώσιμου μέλλοντος.
Αναμείξτε σχολαστικά τον θρυμματισμένο βράχο, υγράνετε με νερό, γυρίστε το χώμα για να αεριστεί  και προσθέστε γενναιόδωρες ενισχύσεις νεκρών, αποσυνθετικών και ζωντανών οργανισμών. Αν και αυτή η συνταγή δεν είναι επαρκής, αυτή δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διατήρηση της μήτρας των ορυκτών και οργανικών υλικών, ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της ζωής στη Γη.
Τα υγιή εδάφη είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των καλλιεργειών, τη διήθηση του νερού, τη λειτουργία των οικοσυστημάτων και την αποθήκευση τεράστιων ποσοτήτων άνθρακα που διαφορετικά θα διαφύγουν στην ατμόσφαιρα. 
 Ενώ   σχηματίζονται συνεχώς μέσω της βαθμιαίας διάβρωσης της πέτρας, ο σχηματισμός του εδάφους υπερβαίνει κατά πολύ τον ρυθμό υποβάθμισης.   1 εκατοστό έδαφος μπορεί να διαρκέσει έως και 1.000 χρόνια για να σχηματιστεί, αλλά μόνο ημέρες για να διαβρωθεί.
Οι φυσικοί παράγοντες της υποβάθμισης του εδάφους επιδεινώνονται μέσω ανθρώπινων δραστηριοτήτων όπως η γεωργία, η αποψίλωση των δασών και η αστική ανάπτυξη. Το έδαφος είναι ουσιαστικά ένας μη ανανεώσιμος πόρος, όπως και τα ορυκτά καύσιμα.
Σήμερα εκτιμάται ότι όσο το ένα τρίτο των παγκόσμιων εδαφών έχουν υποβαθμιστεί, με 970 εκατομμύρια τόνους εδάφους χάνονται κάθε χρόνο, συνεπεία της διάβρωσης -μέσω κακών πρακτικών διαχείρισης- μόνο στην Ευρώπη, ενώ 24 δισεκατομμύρια τόνους χάνονται παγκοσμίως. 
Για τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, όπου η ποιότητα του εδάφους είναι ήδη φτωχή, οι συνέπειες της υποβάθμισης του εδάφους είναι δραματικές. Η γεωργία στην υποσαχάρια Αφρική - όπου περίπου ένα στα τέσσερα άτομα παραμένουν υποσιτιζόμενα  και το 38% των παιδιών ηλικίας κάτω των 5 ετών πάσχουν από χρόνιο υποσιτισμό  - οδήγησε σε περαιτέρω εξάντληση των θρεπτικών ουσιών και χαμηλών αποδόσεων δημητριακών. Η διάβρωση του εδάφους έχει επίσης ως αποτέλεσμα την απώλεια πολύτιμων αποθηκών άνθρακα από το εδαφικό πλέγμα, σε μια πρόσφατη μελέτη, υπολογίζει συνολικά σε  παγκόσμιο επίπεδο, απώλεια  άνθρακα 133 δισεκατομμυρίων τόνων από την αυγή της γεωργίας.
Παρά τη σημασία και την ευαισθησία της, η ευρεία συνειδητοποίηση της καταστροφής των εδαφών μας δεν είναι καλή. Η Παγκόσμια Ημέρα του Εδάφους,   επιδιώκει να το αλλάξει. Μέσω πολιτικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) των Ηνωμένων Εθνών στοχεύει να επιστήσει την προσοχή στη σημασία του υγιούς εδάφους και στην ανάγκη για βιώσιμη διαχείριση των πόρων του.
Η βιώσιμη χρήση και διαχείριση των εδαφών θα είναι εγγενής στην επιτυχία πολλών στόχων αειφόρου ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών: επισιτιστική ασφάλεια (SDG 2), υγεία (SDG 3), ποιότητα υδάτων (SDG 6), δράση για το κλίμα SDG 13) και τη βιοποικιλότητα (SDG 15)  . Η ερευνητική κοινότητα της επιστήμης των εδαφών έχει πλήρη επίγνωση του κεντρικού ρόλου που πρέπει να διαδραματίζουν εάν πρέπει να επιτευχθεί μια βιώσιμη κοινωνία έως το 2030 . Ενθαρρύνεται η πρόοδος στην αύξηση της γονιμότητας του εδάφους μέσω πρακτικών τροποποίησης του , όπως η εφαρμογή βιοκαυσίμων - η χρήση πυρολυμένης βιομάζας, κυρίως άνθρακα, για τη βελτίωση του νερού του εδάφους και της διατήρησης θρεπτικών ουσιών. Το 2017 αποκτήσαμε  σημαντικές γνώσεις σχετικά με τις ιδιότητες της βιογεωχημικής και γονιμοποίησης των εδαφών.  
Παράλληλα με τις προσπάθειες γονιμότητας του εδάφους, δρομολογήθηκε μια νέα πρωτοβουλία για την ευαισθητοποίηση της αποτελεσματικής διαχείρισης των εδαφών ως πιθανό εργαλείο μείωσης του κλίματος. Οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι η απομόνωση του ατμοσφαιρικού CO 2, με τη μορφή οργανικού άνθρακα στο έδαφος, μόλις 0,4% ετησίως έχει τη δυνατότητα αντιστάθμισης των ανθρωπογενών εκπομπών ( www.4p1000.org ). Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) προωθεί περαιτέρω τις μη γνωστές δυνατότητες του οργανικού άνθρακα του εδάφους, απομακρύνοντας την επιστήμη σε εύπεπτες πληροφορίες και διευκολύνοντας έτσι τη μεταφορά γνώσεων από την επιστήμη στον τομέα της πολιτικής  . Η μεταφορά τέτοιων γνώσεων είναι απαραίτητη για την επιτυχή υλοποίηση πιθανών λύσεων.
Παρόλο που πολλές μελέτες για το έδαφος παραμένουν απόλυτες  και επικεντρώνονται σε μεμονωμένα θέματα, οι επιστήμονες του εδάφους καταβάλλουν προσπάθειες για τη μετάβαση σε διεπιστημονική έρευνα, πιο ολιστικές προσεγγίσεις στοχεύοντας ταυτόχρονα σε πολλαπλά SDG και σε επαφή με τους χρήστες της γης, τις επιχειρήσεις και τους φορείς χάραξης πολιτικής. Θα απαιτηθούν  ολοκληρωμένες προσεγγίσεις και η υιοθέτηση πρακτικών βιώσιμης διαχείρισης της γης προκειμένου να επιτευχθεί η παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια.
Ενώ υπάρχουν πολλές προκλήσεις που πρέπει να ξεπεραστούν πριν από το στόχο του SDO για το 2030, οι φιλόδοξοι στόχοι που έχουν τεθεί από τον ΟΗΕ δεν είναι ανέφικτοι. Οι βιώσιμες πρακτικές διαχείρισης μπορούν να αντιστρέψουν την υποβάθμιση του εδάφους και να αποκαταστήσουν την παραγωγικότητα. Επιτυχία σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε στην Αιθιοπία και τη Ρουάντα, όπου οι ολοκληρωμένες πρακτικές διαχείρισης της γονιμότητας του εδάφους οδήγησαν στην αποκατάσταση της γης τα τελευταία χρόνια . Τα SDG αντιπροσωπεύουν μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία να αγκαλιάσουν τη βιωσιμότητα σε παγκόσμια κλίμακα και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες, όπως η Παγκόσμια Ημέρα του Εδάφους, όπου  είναι αναπόσπαστες για τον καθορισμό των δυναμικών πράξεων   που θα εξασφαλίσουν την ευημερία των μελλοντικών γενεών και του πλανήτη μας. Η συνταγή για το μέλλον πρέπει σε μεγάλο βαθμό να επικεντρωθεί στην προστασία των υγιεινών εδαφών για την επίτευξη της βιώσιμης επιτυχίας.
Nature Communications

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Σαν σήμερα, πέθανε ο αμερικανός ζωγράφος Andrew Wyeth



6 Ιανουαρίου 2009     Ο Andrew Newell Wyeth (12 Ιουλίου 1917 - 16 Ιανουαρίου 2009) ήταν εικαστικός καλλιτέχνης, κυρίως ρεαλιστής ζωγράφος, με περιφερειακό κυρίως, στυλ. Ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Αμερικανούς καλλιτέχνες των μέσων του 20ού αιώνα. Στην εικόνα αυτή: Andrew Wyeth, Lejanía, 1952 (Faraway). Pincel seco sobre papel. 34,92 χ 54,61. Η συλλογή Phyllis και Jaimie Wyeth.

Τα 10 νέα εντυπωσιακά μουσεία που εγκαινιάζονται το 2018



Τα δέκα νέα εντυπωσιακά μουσεία που ανοίγουν τις πύλες τους παγκοσμίως μέσα στο 2018, δεν αναμένεται να αναζωογονήσουν μόνο τις γειτονιές τους αλλά να ορίσουν από την αρχή την έννοια του μουσείου.



1. Χέιγορντ Γκάλερι, Λονδίνο

Ο χώρος τέχνης ανοίγει στις 25 Ιανουαρίου, μετά από δύο χρόνια ανακαίνισης των 66 πυραμιδικών φώτων οροφής. Η ψευδοροφή που έσταζε αφαιρέθηκε και τώρα τα δωμάτια έχουν περισσότερο φως και πιο ψηλό ταβάνι.


2. Μπέτα Μέιν, Λος Άντζελες

Πέρυσι το Μέιν άνοιξε τις πύλες του στο πειραματικό μουσείο τέχνης στο κέντρο του Λος Άντζελες που αποτελείται από τρία κτίρια. Αυτή ήταν η πρώτη φάση του εγχειρήματος. Στις 25 Φεβρουαρίου αναμένεται να ανοίξει τις πύλες της και η διώροφη γκαλερί με τον γυάλινο τοίχο των 12 μέτρων μαζί με τα στούντιο πέντε καλλιτεχνών.


3. Κέντρο Τέχνης «Γκάρντιαν», Πεκίνο

Τον Μάιο του 2018 θα ανοίξει τις πύλες του το εντυπωσιακό μουσείο στην παλιά πόλη της πρωτεύουσας της Κίνας, που συνδυάζει εκτός εκθέματα και χώρο δημοπρασιών.



4. V&A, Νταντί

Τα εντυπωσιακό μουσείο στη Σκωτία, θα ανοίξει τις πύλες του για το κοινό το καλοκαίρι. Σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κένγκο Κούμα και θα φιλοξενεί καινοτομικά ντόπια σχέδια.


5. Κέντρο Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Τέχνης, Τάι Κβουν, Χονγκ Κονγκ

Ήταν προηγουμένως το αρχηγείο της Αστυνομίας, μετατράπηκε όμως σε χώρο τέχνης και θα φιλοξενεί έργα μοντέρνας τέχνης, επίσης από το καλοκαίρι του 2018.


6. Φωτογκραφίσκα, Λονδίνο

Το σουηδικό μουσείο φωτογραφίας εξαπλώνεται στο μοδάτο προάστιο της Νέας Υόρκης Flatiron District, αλλά πρώτα ανοίγει ένα παράρτημα στο Λονδίνο, στους πρώτους ορόφους ενός κτιρίου που ανακαινίστηκε. Εκεί το κοινό θα μπορεί να δει δουλειές του Χέλμουτ Νιούτον και άλλων θρύλων της φωτογραφίας από τον Νοέμβριο του 2018.


7. Τανκ, Σαγκάη

Επίσης από τον Νοέμβριο του 2018, το κοινό θα μπορεί να κινηθεί στους χώρους του νέου μουσείου που αποτελείται από 5 δεξαμενές πετρελαίου, οι οποίες άλλαξαν χρήση με τη βοήθεια κινέζων αρχιτεκτόνων. Εκτός από μουσείο θα είναι και χώρος ψυχαγωγίας.


8. Μουσείο Γκλένστοουν, Μέριλαντ

Ένα από τα λιγότερο γνωστά ιδιωτικά μουσεία των ΗΠΑ θα γίνει ένα από τα μεγαλύτερά της, σε μια μεγάλη έκταση έξω από την Ουάσινγκτον. Θα φιλοξενεί μοντέρνα τέχνη και έργα αρχιτεκτονικής. Θα ξανανοίξει τις πύλες του στα τέλη του 2018.


9. Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο, Γκίζα

Το κολοσσιαίο νέο μουσείο αιγυπτιολογίας του Χένεγκαν Πένγκ, θα προσφέρει και μια καταπληκτική θέα στις πυραμίδες. Ένας διαφανής πέτρινος τοίχος και ειδικοί φωτισμοί τη νύχτα αναμένεται να το μετατρέψουν σε πόλο έλξης από τα τέλη του 2018.


10. Μουσείο Εικόνας και Ήχου, Ρίο ντε Τζανέιρο

Οκτώ όροφοι γκαλερί, θεάτρων, εστιατορίων στην περίφημη παραλία Κόπακαμπάνα αναμένεται να γίνουν παγκόσμιο σημείο συνάντησης φιλότεχνων παγκοσμίως. Το μουσείο γιορτάζει την πολιτιστική ιστορία της πόλης, συμπεριλαμβανομένης της σάμπα και της μπόσα νόβα αλλά και του καρναβαλιού. Ανοίγει το Δεκέμβριο του 2018.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ


Νέα μελέτη για την καταγωγή των Σκανδιναβών

Νέα μελέτη αποκαλύπτει το ποιοι και πώς έφτασαν πρώτοι στις βορειότερες χώρες της Ευρώπης και αποφάσισαν να ζήσουν εκεί.


Στον χάρτη απεικονίζεται η διαδρομή που ακολούθησαν οι δύο ομάδες που μετανάστευσαν από την Ευρώπη στην Σκανδιναβία.

Διεθνής ομάδα ειδικών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουψάλα στην Σουηδία πραγματοποίησε μια γενετική μελέτη τα ευρήματα της οποίας όπως υποστηρίζουν αποκαλύπτουν την καταγωγή των Σκανδιναβών. Οι ερευνητές ανέλυσαν το DNA ανθρώπων που ζούσαν στις περιοχές της Σκανδιναβίας κατά την διάρκεια της λίθινης εποχής και πιο συγκεκριμένα πριν από 9,5-6 χιλιάδες έτη.
Οπως υποστηρίζουν οι ερευνητές σε άρθρο τους στην επιθεώρηση «PLoS Biology» οι Σκανδιναβοί κατάγονται από δύο ομάδες ανθρώπων που έφτασαν στην περιοχή την ίδια χρονική περίοδο την οποία οριοθετούν πριν από 11,700 έτη όταν οι παγετώνες που είχαν καλύψει ολόκληρη την Σκανδιναβία κατά την εποχή παγετώνων που είχε προηγηθεί είχαν αρχίσει να υποχωρούν δημιουργώντας νέα κατοικήσιμα εδάφη.

Το ταξίδι και η νέα φυλή

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπήρξαν δύο ομάδες ανθρώπων που ξεκίνησαν σχεδόν ταυτόχρονα την μετανάστευση από την ηπειρωτική Ευρώπη προς την Σκανδιναβία. Σύμφωνα με τους ερευνητές η πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων ζούσε σε περιοχές της Δανίας και της Γερμανίας. Η μια ομάδα όπως εκτιμούν οι ερευνητές ακολούθησε ευθεία πορεία και διέσχισε την Βαλτική Θάλασσα περνώντας στην σημερινή Σουηδία. Η δεύτερη ομάδα ακολούθησε μια διαφορετική και πολύ πιο δύσκολη πορεία αφού αρχικά κινήθηκε βορειοδυτικά της Γερμανίας περνώντας στην Πολωνία και από εκεί προχώρησε βορειότερα στην Ρωσία, πέρασε στα εδάφη της σημερινής Φιλανδίας και από εκεί ακολουθώντας την ακτογραμμή έφτασε τελικά στις νοτιότερες περιοχές της Νορβηγίας από την πλευρά του Ατλαντικού Ωκεανού.
Η ομάδα αυτή αποφάσισε ότι αυτό είναι το τέρμα της διαδρομής και θα εγκατασταθεί σε εκείνες τις περιοχές. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κάποια στιγμή οι δύο ομάδες συναντήθηκαν και συγχωνεύτηκαν δημιουργώντας ένα μεγάλο γκρουπ ανθρώπων οι οποίοι κατάφεραν να προσαρμοστούν στο τοπικό περιβάλλον όπου επικρατούσε πολύ κρύο και απουσίαζε το φως.
Αυτή η προσαρμογή σύμφωνα με τους ερευνητές οδήγησε τελικά στην δημιουργία μιας νέας φυλής με ψηλούς, μυώδεις ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν ανοιχτόχρωμο δέρμα και πολλοί εξ αυτών είχαν γαλανά μάτια. Πρόκειται για μια φυλή από την οποία μερικές χιλιάδες χρόνια μετά προέκυψαν οι φοβεροί Βίκινγκς.
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Έτος συμμετοχικής τέχνης το 2017


Η συμμετοχική τέχνη φαινόνταν να είναι παντού το 2017, με τους καλλιτέχνες να ζητούν από το κοινό να γίνουν κομμάτι της τέχνης τους ή του χώρου δημιουργίας τους. Να κολλήσουν αυτοκόλλητα σε τοίχους, να δημιουργήσουν κάποιο γλυπτό και γι αυτό διότι οι καλλιτέχνες, αλλά και οι πολιτιστικοί οργανισμοί  επιδιώκουν  την βιωματική εμπειρία του κοινού τους κυρίως μέσω της δημιουργικής εμπειρίας.
 ΦΩΤΟ 1/5/2016

      ΦΩΤΟ 10/5/2016

Αυτή βέβαια η στρατηγική δεν δημιουργήθηκε το 2017 αλλά εντείνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια, όπως διαπιστώνουμε και με την έκθεση του Urs Fischer που παρουσίασε το έργο του από 1/5/16 έως 5/6/16 στο JTT της Νέας Υόρκης, έργο αντίγραφο της γλυπτικής του Aristide Mailld La Riviere”. Απεικονίζει μια γυναίκα κατά την πτώση της. Σε αντίθεση με το γλυπτό που ήταν από σκληρό υλικό μόλυβδο, ο  Fischer το έφτιαξε από πλαστελίνη ώστε να δώσει την ευκαιρία στο κοινό να ενεργήσει για τον ριζοσπαστικό συνεχή μετασχηματισμό του δημιουργήματος. Έτσι καλούσε τους επισκέπτες να αφαιρέσουν από το γλυπτό την πλαστελίνη και να δημιουργήσουν εναλλακτικά αντικείμενα ή εικόνες.

          ΦΩΤΟ 7/6/2016


ΦΩΤΟ 7/6/2016
Ο Lee Mingwei στο έργο του Mending στην Μπιενάλε του 2017 στην Βενετία δημιούργησε δια δραστική έκθεση συνδέοντας το έργο του με το κοινό του, αφού επιδιόρθωσε κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που έφεραν οι επισκέπτες, αλλά χωρίς να κρύψει την επιδιόρθωση, επικεντρώθηκε έτσι στην ανάμνηση της επισκευής με πολύχρωμα νήματα, συνδυάζοντας μία νέα σχέση μετά του εμείς και του άλλου.

Επίσης σε πέντε δήμους , μεγάλα γλυπτά του Ai Weiwei  αποτελούν μέρος της δημόσιας έκθεσης Καλοί φράκτες, καλοί γείτονες» Στο Ουάσιγκτον Στριτ Πάρκ, ένα χαλύβδινο κλουβί εμποδίζει τον χώρο κάτω από την αψίδα και μια περίτεχνη κάτοψη στο κέντρο. Το Dores Freedman Plaza του Central Park  μπορεί να υπερηφανεύεται για μια επιχρυσωμένη πτέρυγα που δημιουργεί την αίσθηση πολυτέλειας η οποία συγκρίνεται με τους περιορισμούς της δυναμικής εξουσίας και της ιδιωτικοποίησης καθώς και τα δημιουργήματα με φράκτες που συμβολίζουν την παγκόσμια μετανάστευση.

Μουσεία Occupy, Debtfair, στην Μπιενάλε 2017 Whitney πραγματοποίησαν έρευνα κοινού προκειμένου να διαπιστώσουν τι επίδραση δημιουργεί στο κοινό η οικονομική κατάσταση του καλλιτέχνη πάν στο έργο του, εκθέτοντας έργα 30 έργα οικονομικά χρεωμένων καλλιτεχνών.

Στο Chiesa San Paolo Converso , Μιλάνο δημιουργήθηκε ένα πλήρες λειτουργικό γήπεδο τένις που μέσα σε ένα χώρο «ιερής τέχνης» επιτρέπεται η αμφίδρομη συμμετοχή μεταξύ ίσων προς ίσων όρων ανταγωνισμού.



Τα μουσεία τα τελευταία χρόνια στρέφονται στην αισθητική και βιωματική εμπειρία  του κοινού τους μέσα από δράσεις που δημιουργούν εμπλέκοντας ενεργά σε αυτά τους επισκέπτες τους.

Στις 18-5-2017 , Διεθνής Ημέρα Μουσείων με το δρώμενο «Τάμα Διάβασης» της εικαστικού- κεραμίστριας Βέρας Σιατερλή, στο πλαίσιο της «έκφρασης του κοινού συναισθήματος», κρέμασε στα κιγκλιδώματα του Νομισματικό Μουσείου Αθηνών οβολούς και τάματα τα οποία θα παρέμειναν κρεμασμένα μέχρι να «κλαπούν». Έτσι προκλήθηκαν επισκέπτες και διερχόμενοι του Μουσείου να τραβήξουν και να πάρουν τους οβολούς.
γιώργος ξηρός

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Το Κέντρο σύγχρονης Τέχνης Πομπιντού πάει Σανγκάη...

Το Κέντρο σύγχρονης Τέχνης Ζορζ Πομπιντού πάει Σανγκάη, με τα εγκαίνια του να προγραμματίζονται για την άνοιξη του 2019, μετά τη συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Κίνας και της Γαλλίας, όπως επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, κατά την επίσημη επίσκεψή του στο Πεκίνο.
Το παρισινό μουσείο που διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες συλλογές έργων σύγχρονης τέχνης παγκοσμίως, μετά αυτήν του MoMA στη Νέα Υόρκη, ακολουθεί μια δυναμική πολιτική ανοίγματος στο εξωτερικό, κυρίως στην Ασία.

Ένα πρωτόκολλο συμφωνίας είχε υπογραφεί το καλοκαίρι του 2017 με τον δημόσιο κινεζικό όμιλο West Bund Group. Το Κέντρο Πομπιντού της Σανγκάης θα στεγαστεί σε κτίριο 25.000 τετραγωνικών μέτρων, έργο του βρετανού αρχιτέκτονα Ντέιβιντ Τσίπερφιλντ.


«Είναι μια ευρεία συνεργασία» που συνήφθη για πέντε χρόνια και θα ανανεώνεται, δήλωσε ο πρόεδρος του Κέντρου Πομπιντού Σερζ Λαβίν. «Ο στόχος είναι η ανταλλαγή απόψεων για τη σύγχρονη τέχνη στην Κίνα και στη Δύση. Ο τοπικός μας εταίρος θα διασφαλίσει τη διαχείριση του μουσείου. Το Κέντρο Πομπιντού θα δανείζει έργα, θα οργανώνει ειδικές εκθέσεις και θα παρέχει συμβουλές στον τομέα της εκπαιδευτικής δράσης».

Η ιδέα του «προσωρινού Κέντρου Πομπιντού» έχει δοκιμαστεί από τον Μάρτιο του 2015 στη Μάλαγα της Ισπανίας, με ένα παράρτημα του παρισινού μουσείου να λειτουργεί στο κτίριο El Cubo για πενταετή περίοδο που θα είναι ανανεώσιμη.

Το Κέντρο Πομπιντού της Σανγκάης είναι ένα "ειδικό πολιτιστικό πρόγραμμα". «Δεν εργαζόμαστε με την κινεζική σκηνή όπως στη Μάλαγα ή στις Βρυξέλλες, όπου επίσης θα ανοίξει τις πύλες του από το 2022 το Kanal-Centre Pompidou στο κέντρο της ευρωπαϊκής πρωτεύουσας», υπογράμμισε.

Το Κέντρο Πομπιντού είναι το μεγάλο παγκόσμιο μουσείο, που ακολουθεί επιθετική πολιτική διεθνώς. Εκτός από τη Σανγκάη και τη Μάλαγα, το κέντρο σύγχρονης τέχνης είχε ανακοινώσει το 2016 ένα πρόγραμμα εγκατάστασης στη Σεούλ, το οποίο ακόμη συζητείται. Η πολιτική του μουσείου έχει στόχο να αξιοποιήσει την τεχνογνωσία του και τη συλλογή του.
Το Κέντρο Πομπιντού εγκαινιάστηκε το 1977 στο Παρίσι και διαφυλάσσει σχεδόν 120.000 έργα τέχνης. Φέρει το όνομα του Ζορζ Πομπιντού, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Γαλλίας (1969-1974).

Το Λούβρο άρχισε επίσης την ανάπτυξή του διεθνώς: μετέχει στη λειτουργία του Λούβρου στο Αμπού Ντάμπι, όπου εκτίθενται έργα γαλλικών μουσείων (Πομπιντού, Γκιμέ, Μπρανλί, Ορσέ...). Το Λούβρο παραχώρησε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τη χρήση του ονόματός του για 30 χρόνια και έξι μήνες αντί 400 εκατομμυρίων ευρώ. Θιασώτης αυτής της "διπλωματίας των μουσείων", ο Μακρόν είχε εγκαινιάσει τον Νοέμβριο το Λούβρο του Αμπού Ντάμπι.
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ.gr

ΕΚΘΕΣΗ " ΧΡΗΜΑ " ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑΔΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ:Σύμβολα απτά στην αρχαία Ελλάδα

Ξεναγήσεις στην έκθεση, κάθε Σαβ/κο, στις 12:00 & στις 15:00

//////

Ο Μέγας Αλέξανδρος, οι Πτολεμαίοι, ο Πύρρος, ο Δημήτριος ο πολιορκητής, πρόσωπα και αγάλματα μαζί, ζωντανεύουν μέσα από αγγεία τοποθετημένα δίπλα σε χρυσά νομίσματα.

159 αγάλματα, ειδώλια, κοσμήματα, σκεύη και πολλά άλλα αντικείμενα από Μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού εκτίθενται μαζί με 85 νομίσματα από τη Συλλογή της Alpha Bank. Στο τέλος της έκθεσης μην παραλείψετε να φτιάξετε το δικό σας νόμισμα. Δείτε τον εαυτό σας εγχάρακτο στο αρχαίο νόμισμα της επιλογής σας μέσω της εφαρμογής Coin-O-rama.
_______

Εισιτήριο: €7 | Μειωμένο: €5 | Φίλοι ΜΚΤ: Είσοδος ελεύθερη

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ

Τα ευρήματα στην Ίκλαινα της Μεσσηνίας αναθεωρούν όσα γνωρίζαμε για τα μυκηναϊκά κράτη



«Τα αποτελέσματα των ανασκαφών της Αρχαιολογικής Εταιρείας στην Ίκλαινα της Μεσσηνίας, μας οδηγούν σε αναθεώρηση της γνώσης μας για τα μυκηναϊκά κράτη, με πραγματικά απρόσμενα ευρήματα», τονίζει σε συνέντευξη του στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Μιζούρι - Σεντ Λούις Μιχάλης Κοσμόπουλος, ο οποίος έχει αναλάβει τις ανασκαφές.

Όπως εξηγεί, «ο διοικητικός ιστός του κράτους του Εγκλιανού, απέκτησε μία διοικητική διαίρεση δύο βαθμίδων, που συνίστατο στην κεντρική πρωτεύουσα και τις περιφερειακές πρωτεύουσες». Πρόκειται, όπως προσθέτει, «για μία πρώιμη μορφή της διπλής διοικητικής διαίρεσης που απαντάται σε ομοσπονδιακά κράτη».


Έχετε χαρακτηρίσει την Ίκλαινα ως μία από τις πιο σημαντικές μυκηναϊκές θέσεις που ανασκάπτονται. Τι αποκαλύπτουν;

Οι ανασκαφές της Αρχαιολογικής Εταιρείας στην Ίκλαινα έχουν φέρει στο φως μία από τις πρωτεύουσες του μυκηναϊκού βασιλείου της Πύλου. Ο λόγος για τον οποίο η Ίκλαινα είναι τόσο σημαντική είναι ότι οδηγεί σε αναθεώρηση της γνώσης μας για τα μυκηναϊκά κράτη, με πραγματικά απρόσμενα ευρήματα: Κυκλώπεια κτίρια, αναπτυγμένες αστικές δομές (πλακόστρωτους δρόμους και πλατείες, σύστημα υδροδότησης, κεντρικό αποχετευτικό σύστημα), πινακίδα Γραμμικής Β, τοιχογραφίες εξαιρετικής αισθητικής, κα. Με βάση όσα γνωρίζαμε μέχρι τώρα για τη μυκηναϊκή Ελλάδα τέτοια ευρήματα βρίσκονται μόνο στα μεγάλα παλάτια (πχ Μυκήνες, Τίρυνθα, Θήβα, Πύλο). Τα ευρήματα της Ίκλαινας μας υποχρεώνει να επανεξετάσουμε τα υπάρχοντα στοιχεία από νέα οπτική γωνία.

Πώς σας βοηθούν τα ευρήματα, ώστε να καταλάβετε τον τρόπο που αναπτύχθηκαν οι πόλεις και τα κράτη στην ελληνική προϊστορία;


Σύμφωνα με την προκαταρκτική μελέτη των ευρημάτων, φαίνεται ότι τα πρώτα κράτη στην Πελοπόννησο ήταν αποτέλεσμα βίαιων συγκρούσεων ανάμεσα σε τοπικούς ηγεμόνες. Στην περίπτωση της Πύλου, φαίνεται ότι οι ηγεμόνες της Ίκλαινας και του Άνω Εγκλιανού (του λεγομένου "Ανακτόρου του Νέστορα") συγκρούσθηκαν προς τα τέλη της μυκηναϊκής εποχής και ότι ο ηγεμόνας της Ίκλαινας έχασε, με αποτέλεσμα τα εδάφη του να προσαρτηθούν στην επικράτεια του ηγεμόνα του Εγκλιανού. Έτσι, φαίνεται ότι το βασίλειο της Πύλου δημιουργήθηκε από τη βίαιη προσάρτηση των εδαφών διαφόρων ηγεμονιών της Μεσσηνίας.

Ποια είναι τα ευρήματα που σας έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα, ότι πολλοί από τους θεσμούς που έχουμε σήμερα, δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα πριν από 3.000 χρόνια;

Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με το τι εννοούμε με τη λέξη "θεσμοί". Δεν μιλάμε για συγκεκριμένες δομές, αλλά για γενικούς θεσμούς, όπως ο θεσμός του κράτους, δηλαδή μίας περιφέρειας με κεντρική εξουσία, στρατό, και έλεγχο επί πολλών πλευρών της οικονομίας και της κοινωνίας. Υπό την έννοια αυτή τα πρώτα βεβαιωμένα σύνθετα κράτη φαίνεται ότι εμφανίζονται στη μυκηναϊκή εποχή.

Γιατί η Ίκλαινα θα μπορούσε να ήταν μέλος ενός πρώιμου ομοσπονδιακού κράτους, όπως για παράδειγμα, είναι σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής;


Σύμφωνα με τα αρχεία της Γραμμικής Β που βρέθηκαν στον Άνω Εγκλιανό (που θεωρείται η κεντρική πρωτεύουσα του μυκηναϊκού βασιλείου της Πύλου), αν και η Ίκλαινα ήταν μία από τις δευτερεύουσες πρωτεύουσες του βασιλείου και βρισκόταν υπό την εξουσία της κεντρικής πρωτεύουσας, είχε κάποια σχετική αυτονομία (π.χ. είχε δικό της κυβερνήτη και δική της οικονομική παραγωγή). Με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία, το σύστημα αυτό διακυβέρνησης είναι η αρχαιότερη έκφανση συστήματος διακυβέρνησης με δύο βαθμίδες, δηλαδή κεντρική εξουσία και υποκείμενες ημιανεξάρτητες περιφέρειες.

Πώς αναπτύχθηκαν τα κράτη;

Ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχεί ο θεσμός του κράτους, και όλοι ξέρουμε σε ποιο βαθμό κράτη και κυβέρνησης επιδρούν στη ζωή μας. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι, γιατί υπήρχαν περίοδοι στην ανθρώπινη ιστορία χωρίς να υπάρχουν κράτη, αλλά άλλες, λιγότερο σύνθετες μορφές διακυβέρνησης. Η μετάβαση από έναν κόσμο χωρίς κράτη σε έναν κόσμο όπου το κράτος είναι ο κυρίαρχος πολιτικός θεσμός αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας. Και τα πρώτα βεβαιωμένα κράτη στο δυτικό πολιτισμό γεννιούνται στην Ελλάδα. Πρόκειται για τα μινωικά κράτη της Κρήτης (περ. 2000-1500 πΧ) και τα μυκηναικά κράτη της ηπειρωτικής Ελλάδας (περ. 1600-1100 πΧ).


Με βάση τα δεδομένα που έχουμε από τη Μεσσηνία (που είναι μια από τις περιοχές που και έχουν εξερευνηθεί αρχαιολογικά και μας έχουν δώσει κείμενα υπό τη μορφή πινακίδων Γραμμικής Β) φαίνεται ότι τα μυκηναϊκά κράτη γεννήθηκαν μέσω διεργασιών ενσωμάτωσης/προσάρτησης ανεξάρτητων ηγεμονιών από έναν ισχυρό ηγεμόνα. Μία από τις ανεξάρτητες αυτές ηγεμονίες ήταν της Ίκλαινας, της οποίας ο ηγεμόνας (τουλάχιστον επί τη βάση προκαταρκτικής μελέτης των ευρημάτων) φαίνεται ότι ηττήθηκε από τον ηγεμόνα του Άνω Εγκλιανού και τα εδάφη του προσαρτήθηκαν σε αυτά του Εγκλιανού. Υποθέτουμε ότι παρόμοιες εξελίξεις σημειώθηκαν και με άλλες ηγεμονίες της Μεσσηνίας, που σιγά-σιγά προσαρτήθηκαν στην ηγεμονία του Εγκλιανού.

Όπως γίνονταν οι προσαρτήσεις αυτές, οι ηγεμονίες που προσαρτούνταν διατήρησαν κάποιο βαθμό της προηγούμενης ανεξαρτησίας τους: η κάθε μία διατήρησε την πρωτεύουσά της, είχε δικό της κυβερνήτη και αντικυβερνήτη, δικούς της αξιωματούχους, δικά της ιερά, αλλά τμήμα της οικονομικής της παραγωγής ελεγχόταν από την κεντρική πρωτεύουσα του Εγκλιανού. Έτσι, με τη διατήρηση τμήματος της προηγούμενης ανεξαρτησίας τους, οι ηγεμονίες αυτές εντάχθηκαν στο διοικητικό ιστό του κράτους του Εγκλιανού, το οποίο απέκτησε μία διοικητική διαίρεση δύο βαθμίδων, που συνίστατο στην κεντρική πρωτεύουσα και τις περιφερειακές πρωτεύουσες. Πρόκειται για μία πρώιμη μορφή της διπλής διοικητικής διαίρεσης που απαντάται σε ομοσπονδιακά κράτη.


Πηγή: iefimerida.gr




Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

31/12/2017 Πρωτοχρονιάτικες εκδηλώσεις στο ΚΠΙΣΝ



Την τελευταία ημέρα του έτους, Κυριακή 31 Δεκεμβρίου 2017, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) προσκαλεί μικρούς και μεγάλους να ζήσουν τη γιορτινή ατμόσφαιρα και να αλλάξουν χρόνο με μουσική, χορό, κεράσματα και πολλές εκπλήξεις στον μαγευτικά φωταγωγημένο χώρο του.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις της Παραμονής θα ξεκινήσουν από το πρωί με ένα ιδιαίτερο show με πατίνια, εντυπωσιακούς ξυλοπόδαρους, ζογκλέρ και ακροβάτες που θα γεμίσουν την Αγορά!

Την αλλαγή της χρονιάς, θα σηματοδοτήσει ένα φαντασμαγορικό θέαμα πυροτεχνημάτων ακριβώς τα μεσάνυχτα και αμέσως μετά θα ακολουθήσει πάρτι με ήχους Jazz, Hip-Hop, Soul και Electronica. ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Όσοι επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ πραγματοποιήσουν ηλεκτρονική προεγγραφή θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να ξεκινήσουν το 2018 δυναμικά, συμμετέχοντας στον πρώτο αγώνα της χρονιάς, το SNF RUN: 2018 FIRST RUN, αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου! Μία αισιόδοξη γιορτή, ένας μεταμεσονύκτιος αγώνας δρόμου 4 χιλιομέτρων με σημείο εκκίνησης και τερματισμό το ΚΠΙΣΝ. Ο Πρωτοχρονιάτικος αγώνας πραγματοποιείται για δεύτερη συνεχή χρονιά με δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με τη διοργανωτική επίβλεψη της ΑMKE «Αναγέννηση & Πρόοδος», σε συνεργασία με το ΚΠΙΣΝ.

Τέλος, το παγοδρόμιο του ΚΠΙΣΝ το οποίο έχει ήδη υποδεχθεί ήδη πάνω από 10.000 πατινέρ, ειδικά για αυτή τη νύχτα θα παραμείνει ανοιχτό μέχρι και τις 02.00 το πρωί, όπως και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος στο σύνολό του.

Οι Πρωτοχρονιάτικες εκδηλώσεις του ΚΠΙΣΝ, καθώς και το σύνολο του προγραμματισμού του, πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο χάρη στην αποκλειστική δωρεά του ΙΣΝ.

Ο πραγματικός λόγος που οι άνθρωποι τραγουδούν «Auld Lang Syne» την παραμονή της Πρωτοχρονιάς




Οι στίχοι του "Auld Lang Syne" εκτίθονταν ως μέρος μιας έκθεσης στη βιβλιοθήκη του μουσείου Morgan στη Νέα Υόρκη, 9 Δεκεμβρίου 2011.


       




Όταν το ρολόι χτυπά τα μεσάνυχτα στις 31ης Δεκεμβρίου, το πρώτο πράγμα που επιθυμεί το κοινό είναι να ακούσει το   τραγούδι "Auld Lang Syne".

Δεν είναι σαφές ποιος ακριβώς συνέθεσε τη μουσική για το σκωτσέζικο αυτό λαϊκό τραγούδι, το οποίο έχει μακρά ιστορία.  κλικ εδώ  Συχνά αποδίδεται στο ποιητή Robert Burns   Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι ο καναδικός band leader Guy Lombardo βοήθησε να γίνει γνωστό μια παραμονή Πρωτοχρονιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Πολύ πριν από την παραμονή του Dick Clark στην Πρωτοχρονιά του Rockin ,  κλικ εδώ έγινε η συναυλία της Πρωτοχρονιάς που φιλοξένησε τον Lombardo, "ο τελευταίος μεγάλος ηγέτης του χορευτικού συγκροτήματος", όπως τον αποκάλεσαν κάποτε .

"Οι συναυλίες της Πρωτοχρονιάς στη Νέα Υόρκη, που ξεκίνησαν το 1929, έγιναν θεσμός", ανέφερε το περιοδικό  το 1977. "Πρώτα από το ραδιόφωνο και μετά από την τηλεόραση, η παράδοση του Auld Lang Syne που τραγούδησε ο Lombardo σηματοδότησε την μετάβαση  του έθνους από το παλιό έτος στο νέο".

Αλλά από πού πήρε ο Lombardo την ιδέα να κάνει το τραγούδι μέρος του ρεπερτορίου του την Πρωτοχρονιάς ; Ο ίδιος εξήγησε την ιστορία με το περιοδικό LIFE το 1965 ως εξής:

...  όταν η μπάντα μετακόμισε ανατολικά το φθινόπωρο του 1929, τρεις εβδομάδες πριν από τη συντριβή, και εγκαταστάθηκε στο Roosevelt Grill,   οι ραδιοφωνικές εκπομπές του συγκροτήματος ήταν συνεχείς και με μεγάλη επιτυχία.

Ο Lombardo δεν θυμάται την πρώτη παραμονή της Πρωτοχρονιάς ως κάτι ξεχωριστό, αλλά σε μικρό χρονικό διάστημα πήρε την προσωπική επιμέλεια της εκδήλωσης,   «από τις πρώτες μέρες του ραδιοφώνου μέχρι την εποχή της τηλεόρασης. "

Ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Lombardo έγινε γνωστός ως το φάντασμα της Πρωτοχρονιάς, του Νέου Χρόνου αλλά και των επόμενων  Νέων  Χρόνων , λέει, "είναι επειδή το Auld Lang Syne ήταν το θεματικό τραγούδι μας  πολύ πριν κάποιος μας ακούσει ποτέ στο ραδιόφωνο. Στο ιδιαίτερο μέρος του δυτικού Οντάριο, όπου υπάρχει ένας μεγάλος πληθυσμός της Σκωτίας, ήταν παραδοσιακό για τις μπάντες να τελειώνουν κάθε χορό με τον Auld Lang Syne. Δε νομίζαμε ότι ήταν γνωστό εδώ. Όταν εγκαταλείψαμε τον Καναδά, δεν είχαμε καμία ιδέα ότι θα το έπαιζα κάθε φορά πάλι. "

 Ωστόσο, το LIFE συνόψισε τον τρόπο με τον οποίο  τα πολύπλοκα συναισθήματα για το τραγούδι που παραμένουν αληθινά σήμερα. Αν το τραγούδι δεν έπαιζε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, «μια βαθιά ανησυχία θα έμενε μέσα από ένα μεγάλο κομμάτι του αμερικανικού λαού - μια πεποίθηση ότι, παρά το γεγονός που έδειχνε το ημερολόγιο, το νέο έτος δεν είχε φτάσει πραγματικά».

Αρχειοθήκη ιστολογίου