Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Πέθανε ο θρυλικός κιθαρίστας των AC/DC, Malcolm Young

























Σε ηλικία 64 ετών - Υπέφερε από άνοια τα τελευταία τρία χρόνια


Θλίψη στην παγκόσμια μουσική σκηνή προκάλεσε η είδηση του θανάτου του θρύλου της ροκ Malcolm Young, κιθαρίστα και ιδρυτικό μέλος του εμβληματικής μπάντας των AC/DC.

Ο Malcolm Young υπέφερε από άνοια τα τελευταία τρία χρόνια και πέθανε το πρωί του Σαββάτου σε ηλικία 64 ετών.

Ο Young αντικαταστάθηκε από τον ανιψιό του, Steve, κατά την τελευταία περιοδεία του συγκροτήματος Rock Or Bust, το 2014.

Όπως είχε πει, ο Angus Young, ο Malcolm, είχε συμπτώματα άνοιας από το 2008 κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του άλμπουμ του 2008, Black Ice, όμως ήταν «ακόμη σε θέση να ξέρει τι ήθελε να κάνει».
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Επιστρέφουν στην Ελλάδα 26 αρχαία κλεμμένα από τους ναζί

Στην Ελλάδα επιστρέφουν 26 αρχαία αντικείμενα  που είχαν απομακρυνθεί παρανόμως κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής. Η τελετή επαναπατρισμού πρόκειται να πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017 στα γραφεία της Ελληνικής Πρεσβείας στη Βιέννη. Όπως ενημερώνει με ανακοίνωσή του το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, πρόκειται για έντεκα αρχαία αντικείμενα Μινωικής εποχής (οκτώ πήλινα αγγεία, ένα θραύσμα αγγείου, ένα λίθινο αγγείο και ένας επιτραπέζιος λύχνος), πέντε πήλινα αγγεία και δύο λύχνους Κλασικής/Ελληνιστικής περιόδου, τέσσερα θραύσματα πήλινων ειδωλίων, μία πήλινη ψήφο, ένα πήλινο σφονδύλι, μια οστέινη περόνη και ένα λίθινο αντικείμενο με οπές.

«Τα αρχαία αντικείμενα συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών που αφαίρεσε παρανόμως το 1941 ο Γερμανός στρατηγός Julius Ringel από το Στρωματογραφικό Μουσείο και τη Βίλα Αριάδνη, στην Κνωσό, είχαν δε παραχωρηθεί από τον ίδιο στο Πανεπιστήμιο του Graz πριν από το 1945», ενημερώνει το ΥΠΠΟΑ, που συμπληρώνει: «Η ταύτιση των αρχαιοτήτων κατέστη δυνατή χάρη σε πρόσφατες εργασίες του Πανεπιστημίου του Graz για την καταγραφή και τεκμηρίωση αρχαιοτήτων που συνδέονται με δραστηριότητες των Ναζί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την ταύτιση των αντικειμένων, το Πανεπιστήμιο του Graz εξέφρασε εγγράφως προς το Υπουργείο Πολιτισμού την πρόθεσή του να επιστρέψει τις κλαπείσες αρχαιότητες στην Ελλάδα. Τον συντονισμό μέχρι τον τελικό προγραμματισμό της τελετής παράδοσης-παραλαβής και τον επαναπατρισμό των αρχαιοτήτων ανέλαβε το Τμήμα Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών (Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων, Διεύθυνση Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων, Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών), σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ελλάδας στη Βιέννη».

Στην προγραμματισμένη τελετή επαναπατρισμού θα παρευρεθούν, εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η Γενική Γραμματέας Πολιτισμού Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη και η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων, Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών Βασιλική Παπαγεωργίου. Οι αρχαιότητες θα μεταφερθούν αεροπορικώς στην Ελλάδα, με τελικό προορισμό το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.
ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

25-30 Οκτωβρίου 2017-ICOM NATHIST Συνέδριο:: The Anthropocene

Φυσικά Ιστορικά Μουσεία στην Εποχή της Ανθρωπότητας25-30 Οκτωβρίου 2017 
Πίτσμπουργκ, Πενσυλβανία, ΗΠΑ



The Anthropocene

Το Ανθρωποκένιο είναι η έννοια ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα έχει βαθύτατες και διαδεδομένες επιπτώσεις στον πλανήτη, έτσι ώστε τα αποτελέσματά της να υπάρχουν στα απολιθωμένα αντικείμενα, εκατομμύρια χρόνια από τώρα. Αυτό δικαιολογεί μια  γεωλογική εποχή, το Ανθρωποκένιο. Η έννοια του αντίκτυπου και της αλληλεπίδρασης της ανθρωπότητας με το παγκόσμιο περιβάλλον αγγίζει την επιστήμη, τη συντήρηση, την καλλιτεχνική έκφραση, τη φιλοσοφία και ακόμη και την ψυχαγωγία. Τα μουσεία της φυσικής ιστορίας βρίσκονται στο επίκεντρο αυτών των προβληματισμών, μελετώντας τις τοξικές οικολογικές και εξελικτικές έννοιες, ερμηνεύοντάς τες για το κοινό.
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ



 

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Το μοντέλο της "κυκλικής οικονομίας" Το οικονομικό μοντέλο του μέλλοντος ;



κλίκ εδώ
Μεγάλη εταιρία αθλητικών ειδών, φτιάχνει μαγιό με τα ρετάλια από τα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία μετατρέπει τα παλιά ταπέτα από τα αυτοκίνητά της σε υλικά για τις μηχανές της, εταιρίες σε όλο τον κόσμο μετατρέπουν τις παλιές μπαταρίες σε καινούργιες και μια εταιρία στη Γαλλία μαζεύει τα λύματα τα από τις χημικές τουαλέτες στα εκατοντάδες φεστιβάλ της χώρας και βγάζει φώσφορο για χρήση στις αγροτικές καλλιέργειες.

Και ο κατάλογος μεγαλώνει διαρκώς.

Ανακύκλωση” θα σκεφτεί κάποιος.

“Όχι” θα πει στο CNN Greece o Φρανσουά Μισέλ Λαμπέρ, βουλευτής των Οικολόγων στην γαλλική Εθνοσυνέλευση και πρόεδρος του Γαλλικού Ινστιτούτου Κυκλικής Οικονομίας, ο οποίος βρέθηκε πρόσφατα στην Αθήνα στο πλαίσιο εκδήλωσης που οργάνωσε το Γαλλικό Ινστιτούτο.

“Αυτό για το οποίο μιλάμε είναι η αποκαλούμενη “Κυκλική Oικονομία.” Ανακυκλώνω σημαίνει ότι βλέπω τα πράγματα σαν μελλοντικά σκουπίδια και όχι σαν μια ευκαιρία για να δημιουργήσω αξία. Θα πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε τα πάντα γύρω μας σαν μια ευκαιρία για τη δημιουργία αξίας, όχι στο τέλος του κύκλου της ζωής τους αλλά σε κάθε φάση της χρήσης του κάθε προϊόντος.

Για παράδειγμα η επαναχρησιμοποίηση ενός προϊόντος, ενός τηλεφώνου ας πούμε ή ενός αυτοκινήτου ή άλλων προϊόντων, ή η επαναχρησιμοποίηση τμημάτων ενός αυτοκινήτου για άλλο αυτοκίνητο, είναι μια ευκαιρία για να ανοίξει ένας νέος κύκλος ζωής για το συγκεκριμένο υλικό.”



Πολύ σύντομα στην Ευρώπη θα ακούμε όλο και περισσότερο για τις πρακτικές της κυκλικής οικονομίας που σταδιακά θα αποκτήσουν υποχρεωτικό χαρακτήρα. Αν εξαιρέσει κανείς το επιχειρηματικό παιχνίδι και τον επανασχεδιασμό των παραγωγικών μονάδων με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό (αναδιατάξεις στην αγορά εργασίας, ευρωπαϊκά κονδύλια και πως ξοδεύονται κτλ) δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να μην αλλάζεις κινητό τηλέφωνο κάθε δύο χρόνια ή το αυτοκίνητό σου να μπορεί να εξυπηρετεί περισσότερους ανθρώπους και να υλικά με τα οποία έχει κατασκευαστεί να αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερο χρόνο ζωής.



Νέο παραγωγικό μοντέλο



Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει “κυκλική οικονομία”. Η σταδιακή δημιουργία ενός νέου παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου που επιτρέπει τη χρήση των υλικών για πολύ μεγαλύτερο χρόνο με παράλληλη ελαχιστοποίηση της χρήσης φυσικών πόρων. Είναι η μετάβαση από ένα κάθετο μοντέλο “παραγωγής, κατανάλωσης, απόρριψης” σε ένα κλειστό κυκλικό μοντέλο όπου τα προϊόντα θα μπορούν να αποσυναρμολογούνται και να επαναχρησιμοποιούνται με την ελάχιστη δυνατή μεταποίηση.

Και για να δώσουμε μια τάξη μεγέθους, μόνο η αξιοποίηση των οικιακών σκουπιδιών με τη μέθοδο της “αναερόβιας χώνευσης” για παραγωγή ενέργειας για παράδειγμα, θα αποφέρει στη βιομηχανία 700 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

“Θα σας δώσω ένα παράδειγμα” μας λέει ο κ. Λαμπέρ. “Ένας τόνος μετάλλου που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή ενός αυτοκινήτου εξυπηρετεί τις ανάγκες ενός ατόμου ή μιας οικογένειας και το αυτοκίνητο κινείται στο 20% ή 30% του χρόνου που θα μπορούσε να κινηθεί. Αν λοιπόν το ίδιο αυτοκίνητο αυξήσει τον ωφέλιμο χρόνο μετακίνησής του με χρήση και από άλλους ανθρώπους, τότε ο ένας τόνος μετάλλου που παρήχθη μοιράζεται σε περισσότερους ανθρώπους. Έτσι έχουμε οικονομία πρώτης ύλης. Αν τώρα το αυτοκίνητο κατασκευαστεί με τέτοια τρόπο ώστε και μετά το τέλος της ζωής του κάποια κομμάτια του μπορούν να χρησιμοποιηθούν από άλλα νέα αυτοκίνητα το όφελος γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Το carpooling (το να μετακινείς με το αυτοκίνητό σου και άλλους ανθρώπους που κάνουν την ίδια διαδρομή με σένα) είναι χαρακτηριστική περίπτωση κυκλικής οικονομίας. Γαλλική εταιρία που φέρνει σε επαφή ανθρώπους για carpooling, έχει αυτή τη στιγμή 40 εκατομμύρια μέλη.”



Παραδείγματα κυκλικής οικονομίας

Μιλώντας με έναν φίλο τεχνικό υπολογιστών, μου έλεγε ότι το τελευταίο διάστημα, παρά την κρίση έχει πολύ δουλειά επισκευάζοντας λάπτοπ. Και είναι φυσικό. Τα λάπτοπ που αγοράστηκαν στην αρχή της κρίσης τώρα έχουν αρχίσει να χαλάνε και επειδή ο πελάτης δεν έχει λεφτά για καινούργιο, το επισκευάζει. Σε άλλες εποχές θα το πέταγε και θα αγόραζε καινούργιο. Στη Ν. Κορέα μεγάλη εταιρία ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών, έχει ανοίξει “ιατρικά κέντρα” για της ηλεκτρικές συσκευές, όπου ο “γιατρός εξετάζει τον ασθενή” και αποκαθιστά τη βλάβη επιτόπου, χρησιμοποιώντας μεταχειρισμένα ανταλλακτικά όπου είναι δυνατό.

Ας δούμε όμως μερικά ακόμη παραδείγματα.

Αμερικανική αεροπορική εταιρία, μετατρέπει το υλικό από τα παλιά καθίσματα, σε τσάντες και πορτοφόλια, γνωστή εταιρία ελαστικών έχει συνάψει συνεργασία με μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες ειδών ένδυσης και σχεδιάζει τα ελαστικά της με τέτοιο τρόπο ώστε μετά τη χρήση τους να μπορούν να χρησιμοποιηθούν γα σόλες παπουτσιών, κολοσσός της πληροφορικής συγκεντρώνει όλα τα άδεια δοχεία από μελάνια εκτυπωτών και τα επαναχρησιμοποιεί.

Τα δερμάτινα καθίσματα αμερικανικής αεροπορικής εταιρίας χρησιμοποιούνται με ελάχιστη μεταποίηση για την παραγωγή παπουτσιών, τσαντών, ποδοσφαιρικών μπαλών, και μια από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές στα είδη λιανικής συγκεντρώνει κάθε χρόνο δύο εκατομμύρια τόνους άδειες συσκευασίες τις οποίες είτε ανακυκλώνει είτε επαναχρησιμοποιεί.

Κάποιοι πολίτες στο Τορόντο του Καναδά, δημιούργησαν μια δανειστική εργαλειοθήκη, η οποία έχει πάνω από 5.000 εργαλεία τα οποία με μια ετήσια εγγραφή της τάξης των 50 δολαρίων, μπορεί να τα χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε ιδιώτης ή επαγγελματίας για απλά μαστορέματα ή για επαγγελματική δουλειά όσο συχνά θέλει.



Αλλά η ιδέα της κυκλικής οικονομίας μπορεί να είναι πολύ πιο δημιουργική αν ψάχνεις για ευκαιρίες σε και κάθε τομέα της καθημερινής ζωής,

“Γαλλική εταιρία του διαδικτύου που φέρνει σε επαφή κόσμο που θέλει να κάνει διακοπές και κόσμο που διαθέτει ένα σπίτι, στο Παρίσι για παράδειγμα, είχε πέρυσι 4 εκατομμύρια χρήστες” θα μας πει ο κ. Λαμπέρ. Αυτό σημαίνει ότι δεν χτίζουμε νέα διαμερίσματα. Καλύπτουμε τις ανάγκες μας με τα διαμερίσματα που ήδη διαθέτουμε. Τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι στο Παρίσι φιλοξενήθηκαν σε ήδη υπάρχοντα διαμερίσματα. Αυτό σημαίνει κυκλική οικονομία. Να χρησιμοποιείς καλύτερα ότι ήδη διαθέτεις και να να έχεις ανάπτυξη με λιγότερη κατανάλωση πρώτων υλών.”

Το 2017 έτος της κυκλικής οικονομίας

Σε ένα κόσμο που σύντομα ο πληθυσμός του θα φτάσει τα δέκα δισεκατομμύρια, το σημερινό παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο δεν θα αντέξει για πολύ. Η μείωση του κόστους παραγωγής δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρο χωρίς συνέπειες, πρώτα οικονομικές και στη συνέχεια πολιτικές και κοινωνικές. Το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας που δίνει τη δυνατότητα τα προϊόντα να μετατρέπονται σε σκουπίδια αφού έχουν κάνει έναν πολύ μεγαλύτερο κύκλο ζωής, δίνει, σύμφωνα με μελέτες, μια διέξοδο.

Σύμφωνα με μελέτη του ιδρύματος Ellen McArthour που παρουσιάστηκε στο Νταβός πέρυσι, κάθε πολίτης των χωρών του ΟΟΣΑ καταναλώνει κάθε χρόνο, κατά μέσο όρο 800 κιλά τροφίμων και ποτών, 120 κιλά συσκευασιών, και 20 κιλά ρούχα και παπούτσια.

Σήμερα το 80% αυτών των προϊόντων καταλήγουν σε σκουπιδότοπους, καταστρέφονται ή μετατρέπονται σε λήμματα. Ολοκληρώνεται δηλαδή ο κύκλος της ζωής τους. Χωρίς να γίνουν δραματικές αλλαγές στην αλυσίδα παραγωγής και κατανάλωσης το ποσοστό αυτό μπορεί να πέσει μέχρι το 50%.

Το 2017 θα είναι για την Ευρώπη το έτος της Κυκλικής Οικονομίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ετοιμάσει ήδη τις σχετικές ντιρεκτίβες και τον Ιούλιο του 2014 παρουσίασε για πρώτη φορά το “Πακέτο Κυκλικής Οικονομίας” ύψους 6,1 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μεταξύ των στόχων ήταν η μείωση της απόρριψης τροφίμων κατά 50% μέχρι το 2030, η εισαγωγή προτύπων ποιότητας για δευτερεύουσες πρώτες ύλες, μέτρα για την ενίσχυση της ανακυκλωσιμότητα των προϊόντων, μέτρα για την επαναχρησιμοποίηση των υδάτων, για τα αγροτικά λιπάσματα κ.α.

Επίσης έθεσε στόχο την ανακύκλωση των σκουπιδιών των Δήμων σε ποσοστό 65% μέχρι το 2030 και την ανακύκλωση των συσκευασιών σε ποσοστό 75% επίσης μέχρι το 2030. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της ΕΕ η κυκλική οικονομία μπορεί να δημιουργήσει στην Ευρώπη δύο εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας.

Κατόπιν πολλών πιέσεων από επιχειρηματικά λόμπι που δήλωναν “όχι έτοιμα” για τη μετάβαση στη νέα εποχή, το 2015 η Κομισιόν απέσυρε την πρόταση με τη δέσμευση να την επαναφέρει εντός του 2017. Στη νέα πρόταση προβλέπεται ότι η ανακύκλωση των οικιακών σκουπιδιών θα πρέπει να φτάσει το 50% μέχρι το 2010 και το 65% μέχρι το 2030.



Αλλαγή προσανατολισμού


Εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς- και αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματα των βιομηχάνων- ότι η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής των προϊόντων σημαίνει πτώση πωλήσεων., κερδών και πάει λέγοντας. Οι υπέρμαχοι ωστόσο της κυκλικής οικονομίας έχουν άλλη γνώμη. Στη Βρετανία για παράδειγμα, οι εταιρείες έχουν κάθε χρόνο επιστροφές ύψους 400 εκατομμυρίων ευρώ, Ενθαρρύνοντας τους πελάτες να κρατήσουν τα προϊόντας τους περισσότερο χρόνο θα δημιουργηθεί και μια νέα αγορά για επισκευές και συντήρησή τους .Η αγορά με λίγα λόγια θα αλλάξει προσανατολισμό. Δεν θα μειωθεί η κατανάλωση στο ΄σύνολο της.


Ειδικά σε μια χρονική στιγμή που το κόστος των πρώτων υλών όχι μόνο δεν μπορεί να μειωθεί άλλο, αλλά αντίθετα αυξάνει, είναι φθηνότερο να δημιουργήσει κάνεις υποδομές για την μεταποίηση παλαιότερων προϊόντων όπως π.χ. κάνει πλέον σε καινούργια της μοντέλα βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία που χρησιμοποιεί σε ποσοστό 50% ανακυκλωμένο αλουμίνιο.


Η Inonative UK εκτιμά ότι μέχρι το 20130 η κυκλική οικονομία μπορεί να δώσει στην παγκόσμια οικονομία επιπλέον 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια ενώ στη Βρετανία μόνο , αν συνεχιστούν οι πρωτοβουλίες που έχουν ξεκινήσει, θα προστεθούν 200.000 επιπλέον θέσεις εργασίας. Όλη αυτή η συνθήκη της κυκλικής οικονομίας θα έχει , και είναι λογικό, θετική συμβολή στη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος. Όχι ότι ενδιαφέρει και πολύ τις επιχειρήσεις αλλά θα είναι μια παράπλευρη θετική εξέλιξη.

Σε έναν πλανήτη που έχει ήδη δεχθεί τεράστιες παρεμβάσεις και υπερεκμέτάλλευση, η επαναχρησιμοποίηση των πρώτων υλών και η εξάντληση του χρόνου ζωής τους δεν μπορεί παρά να είναι κάτι θετικό. Ταυτόχρονα όμως η κυκλική οικονομία είναι και  διέξοδος από ένα οικονομικό μοντέλο που έχει κορεστεί και που την τελευταία δεκαετία γεννά μόνο κρίσεις, ανεργία και πολέμους, ίσως η κυκλική οικονομία είναι το τελευταίο οικονομικό εργαλείο για τον παγκόσμιο καπιταλισμό να ξεπεράσει άλλη μια- τη σοβαρότερη μέχρι σήμερα- κρίση του του. Μέχρι να έρθει η επόμενη….
ΠΗΓΗ:CNN.GR




Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

The Greeks Η ελληνική γλώσσα που άλαξε τον κόσμο - Ντοκιμαντέρ του National Geographic



Tο «National Geographic» κάνει μία αναδρομή χιλίων ετών με κοινή συνισταμένη την ελληνική γλώσσα ως το απόλυτο εργαλείο για τις αλλαγές που επήλθαν στον κόσμο.   Από την οικονομία στις επιστήμες, από τη φιλοσοφία στην τέχνη του πολέμου, από την εκπαίδευση στο πολιτικό σύστημα και από την αρχιτεκτονική στη ναυπηγική.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Ο ρόλος της γυναίκας στην βυζαντινή κοινωνία και ποιοι παράγοντες τον διαμόρφωναν



Με την δημιουργία μιας κοινωνικής οργάνωσης, πατριαρχικής, η γυναίκα βρέθηκε να είναι σε κατώτερη κοινωνική, οικονομική και πολιτική  θέση από τον άντρα, η οποία συνεχίστηκε και στο μέλλον .
    Αυτή η κοινωνικοοικονομική και πολιτική  θέση της γυναίκας στην διαδρομή της ιστορίας δεν ήταν πάντα η ίδια διότι υπήρχαν  διαφορετικοί παράγοντες σε κάθε εποχή, όπως η οικογένεια, ο γάμος, το διαζύγιο, η κοινωνική κινητικότητα της γυναίκας, η θρησκεία, ο κρατικός έλεγχος , που διαμόρφωναν αυτή την θέση. 

  Εδώ θα εξετάσουμε την θέση και τον ρόλο της γυναίκας στην βυζαντινή κοινωνία μέσα από τους   παράγοντες που την διαμόρφωναν.



Μηνύματα Ιστορίας:Πρόσγυγες του Βιετνάμ 1975



Στις 8 Μαΐου του 1975, είχα προσκληθεί από τον φωτογράφο του Newsweek Lester Sloane  να τον συνοδεύσω σε μια αποστολή, για να φωτογραφίσει τους πρόσφυγες του Βιετνάμ που μόλις είχαν φτάσει στο    στρατόπεδο Pendleton , λόγω της πτώσης της Σαϊγκόν. Φαντάζομαι ότι θα σκέφτηκε ότι η παρουσία μιας γυναικάς σε μια τέτοια κατάσταση θα ήταν χρήσιμη., αναφέρει η φωτογράφος Elisa Leonelli .

 Βρήκαμε εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά να στεγάζονται σε σκηνές και παραπήγματα σε αυτή τη στρατιωτική βάση πεζοναυτών στη Νότια Καλιφόρνια, με την ελπίδα ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους για ένα καλλίτερο αύριο .

Σαράντα χρόνια αργότερα o Scott McGaugh , ο οποίος είχε δει 3 από τις φωτογραφίες μου, μου ζήτησε να συμπεριλάβει φωτογραφίες μου σε μια έκθεση που θα γινόταν στο Κέντρο Ιστορίας του Σαν Ντιεγκο. Συμφώνησα, στέλνοντας του φωτογραφίες. Αργότερα μου έστειλε ένα αντίγραφο βιβλίου, με μερικές από τις φωτογραφίες μου με τίτλο"Operation Frequent Wind", που δημοσιεύτηκε το 2015, όπου συν έπεφτε με την επέτειο των 40 ετών από την επιχείρηση εκκένωσης του Νοτίου Βιετνάμ με ελικόπτερα 6000 Αμερικάνων πολιτών  στις 29 και 30 Απριλίου 1975,στο αεροπλανοφόρο USS Midway πριν την κατάληψη της Σαϊγκόν από την Β. Κορέα. Επίσης 50.000 πρόσφυγες Νοτιοκορεάτες μεταφέρθηκαν σε 'ένα στρατόπεδο 10 τετραγωνικών μιλίων, το Pendleton, όπου εγκαταστάθηκαν σε σκηνές και παρέμειναν ακόμη και μήνες μέχρι να βρουν εργασία κι μόνιμη κατοικία.    










Πηγή:  Cultural Weekly 

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Επιτάφιος



I
Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,
πουλάκι της φτωχειάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,
Πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γροικάς τα που πικρά σου λέω;
Γιόκα μου, εσύ που γιάτρευες κάθε παράπονό μου,
που μάντευες τί πέρναγε κάτου απ’ το τσίνορό μου,
Τώρα δε με παρηγοράς και δε μου βγάζεις άχνα
και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα;
Πουλί μου, εσύ που μου ’φερνες νεράκι στην παλάμη
πώς δε θωρείς που δέρνουμαι και τρέμω σαν καλάμι;
Στη στράτα εδώ καταμεσίς τ’ άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι που σωπαίνει
κ’ είναι σα να μου θύμωσε και σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλείς κ’ η δόλια εγώ τον κόρφο, δες, ανοίγω
και στα βυζιά που βύζαξες τα νύχια, γιε μου, μπήγω.
II
Κορώνα μου, αντιστύλι μου, χαρά των γερατειώ μου,
ήλιε της βαρυχειμωνιάς, λιγνοκυπάρισσό μου,
Πώς μ’ άφησες να σέρνουμαι και να πονώ μονάχη
χωρίς γουλιά, σταλιά νερό και φως κι ανθό κι αστάχυ;
Με τα ματάκια σου έβλεπα της ζωής κάθε λουλούδι,
με τα χειλάκια σου έλεγα τ’ αυγερινό τραγούδι.
Με τα χεράκια σου τα δυο, τα χιλιοχαϊδεμένα,
όλη τη γης αγκάλιαζα κι όλ’ είτανε για μένα.
Νιότη απ’ τη νιότη σου έπαιρνα κι ακόμη αχνογελούσα,
τα γερατειά δεν τρόμαζα, το θάνατο αψηφούσα.
Και τώρα πού θα κρατηθώ, πού θα σταθώ, πού θα ’μπω,
που απόμεινα ξερό δεντρί σε χιονισμένο κάμπο;
Γιε μου, αν δε σου ’ναι βολετό να ’ρθεις ξανά σιμά μου,
πάρε μαζί σου εμένανε, γλυκειά μου συντροφιά μου.
Κι αν είν’ τα πόδια μου λιγνά, μπορώ να πορπατήσω
κι αν κουραστείς, στον κόρφο μου, γλυκά θα σε κρατήσω.
III
Μαλλιά σγουρά που πάνω τους τα δάχτυλα περνούσα
τις νύχτες που κοιμόσουνα και πλάι σου ξαγρυπνούσα,
Φρύδι μου, γαϊτανόφρυδο και κοντυλογραμμένο,
—καμάρα που το βλέμμα μου κούρνιαζε αναπαμένο,
Μάτια γλαρά που μέσα τους αντίφεγγαν τα μάκρη
πρωινού ουρανού, και πάσκιζα μην τα θαμπώσει δάκρυ,
Χείλι μου μοσκομύριστο που ως λάλαγες ανθίζαν
λιθάρια και ξερόδεντρα κι αηδόνια φτερουγίζαν,
Στήθεια πλατιά σαν τα στρωτά φτερούγια της τρυγόνας
που πάνωθέ τους κόπαζε κ’ η πίκρα μου κι ο αγώνας,
Μπούτια γερά σαν πέρδικες κλειστές στα παντελόνια
που οι κόρες τα καμάρωναν το δείλι απ’ τα μπαλκόνια,
Και γω, μη μου βασκάνουνε, λεβέντη μου, τέτοιο άντρα,
σου κρέμαγα το φυλαχτό με τη γαλάζια χάντρα,
Μυριόρριζο, μυριόφυλλο κ’ ευωδιαστό μου δάσο,
πώς να πιστέψω η άμοιρη πως μπόραε να σε χάσω;
ΙV
Γιε μου, ποια Μοίρα στο ’γραφε και ποια μου το ’χε γράψει
τέτοιον καημό, τέτοια φωτιά στα στήθεια μου ν’ ανάψει;
Πουρνό-πουρνό μου ξύπνησες, μου πλύθηκες, μου ελούστης
πριχού σημάνει την αυγή μακριά ο καμπανοκρούστης.
Κοίταες μην έφεξε συχνά-πυκνά απ’ το παραθύρι
και βιάζοσουν σα να ’τανε να πας σε πανηγύρι.
Είχες τα μάτια σκοτεινά, σφιγμένο το σαγόνι
κ’ είσουν στην τόλμη σου γλυκός, ταύρος μαζί κι αηδόνι.
Και γω η φτωχειά κ’ η ανέμελη και γω η τρελλή κ’ η σκύλα,
σου ’ψηνα το φασκόμηλο κι αχνή η ματιά μου εφίλα
Μια-μια τις χάρες σου, καλέ, και το λαμπρό σου θώρι
κι αγάλλομουν και γέλαγα σαν τρυφερούλα κόρη.
Κι ουδέ κακόβαλα στιγμή κι ουδ’ έτρεξα ξοπίσω
τα στήθεια μου να βάλω μπρος τα βόλια να κρατήσω.
Κ’ έφτασ’ αργά κι, ω, που ποτές μην έφτανε τέτοια ώρα
κι, ω, κάλλιο να γκρεμίζονταν στο καύκαλό μου η χώρα.
V
Σήκω, γλυκέ μου, αργήσαμε· ψηλώνει ο ήλιος· έλα,
και το φαγάκι σου έρημο θα κρύωσε στην πιατέλα.
Η μπλε σου η μπλούζα της δουλειάς στην πόρτα κρεμασμένη
θα καρτεράει τη σάρκα σου τη μαρμαρογλυμμένη.
Θα καρτεράει το κρύο νερό το δροσερό σου στόμα,
θα καρτεράει τα χνώτα σου το ασβεστωμένο δώμα.
Θα καρτεράει κ’ η γάτα μας στα πόδια σου να παίξει
κι ο ήλιος αργός θα καρτερά στα μάτια σου να φέξει.
Θα καρτεράει κ’ η ρούγα μας τ’ αδρό περπάτημά σου
κ’ οι γρίλιες οι μισάνοιχτες τ’ αηδονολάλημά σου.
Και τα συντρόφια σου, καλέ, που τις βραδιές ερχόνταν
και λέαν και λέαν κι απ’ τα ίδια τους τα λόγια εφλογιζόνταν
Και μπάζανε στο σπίτι μας το φως, την πλάση ακέρια,
παιδί μου, θα σε καρτεράν να κάνετε νυχτέρια.
Και γω θα καρτεράω σκυφτή βραδί και μεσημέρι
να ’ρθεί ο καλός μου, ο θάνατος, κοντά σου να με φέρει.
[...]
ΙΧ
Ω, Παναγιά μου, αν είσουνα, καθώς εγώ, μητέρα,
βοήθεια στο γιο μου θα ’στελνες τον άγγελο από πέρα.
Κι, αχ, Θε μου, Θε μου, αν είσουν Θεός κι αν είμασταν παιδιά σου
θα πόναγες, καθώς εγώ, τα δόλια πλάσματά σου.
Κι αν είσουν δίκαιος, δίκαια θα μοίραζες την πλάση,
κάθε πουλί, κάθε παιδί να φάει και να χορτάσει.
Γιε μου, καλέ μου τα ’λεγε το γνωστικό σου αχείλι
κάθε φορά που ορμήνευε, κάθε φορά που εμίλει:
Εμείς ταγίζουμε τη ζωή στο χέρι: περιστέρι,
κ’ εμείς ούτ’ ένα ψίχουλο δεν έχουμε στο χέρι.
Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ’ αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι Θεοί κι αφέντη έχουνε φάτσα.
Αχ, γιε μου, πια δε μου ’μεινε καμιά χαρά και πίστη,
και το χλωμό και το στερνό καντήλι μας εσβήστη.
Και, τώρα, επά σε ποια φωτιά τα χέρια μου θ’ ανοίγω,
τα παγωμένα χέρια μου ναν τα ζεστάνω λίγο;
[πηγή: Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α΄, Κέδρος, Αθήνα 1979 (12η έκδ.), σ. 163-166 & 171]
(Θεσσαλονίκη. Μάης του 1936. Μια μάνα, καταμεσίς του δρόμου,
μοιρολογάει το σκοτωμένο παιδί της. Γύρω της και πάνω της,
βουΐζουν και σπάζουν τα κύματα των διαδηλωτών — των απερ-
γών καπνεργατών. Εκείνη συνεχίζει το θρήνο της):

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Η έκθεση της documenta 14 , 8/4/2017 έως 16/7/2017



Η έκθεση της documenta 14 εγκαινιάζεται στην Αθήνα στις 8 Απριλίου. Στην πόλη της Αθήνας και  σε περισσότερα από 40 διαφορετικά δημόσια ιδρύματα, σε πλατείες, κινηματογράφους, πανεπιστημιακούς χώρους και βιβλιοθήκες, περισσότεροι από 160 καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο παρουσιάζουν τα νέα έργα τους για την documenta 14.
«Περισσότερες από 5.000 προσωπικότητες της τέχνης, όπως διευθυντές μουσείων και συλλέκτες, έχουν έως τώρα επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους στην κορυφαία διοργάνωση, μεταξύ των οποίων και 1.400 δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο» τόνισε στην εισήγησή του ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, επισημαίνοντας ότι «η Αθήνα βρίσκεται στο επίκεντρο του πολιτιστικού ενδιαφέροντος και μεγάλα διεθνή έντυπα, όπως η Guardian και οι New York Times, φιλοξενούν και αναδεικνύουν την Αθήνα ως δυναμικό πόλο σύγχρονου πολιτισμού προτρέποντας τους αναγνώστες τους να την επισκεφθούν».

Ακολούθως θα πάρει σκυτάλη το Κάσελ, η γερμανική πόλη που για πρώτη φορά από το 1959, μοιράζεται τη φιλοξενία της κορυφαίας διεθνούς έκθεσης Σύγχρονης Τέχνης με μια δεύτερη πόλη, την Αθήνα.


 Το πρόγραμμα της documenta 14 στην Αθήνα ξεκινά, με τα επίσημα εγκαίνια στις 8 Απριλίου, της έκθεσης στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) από τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Φρανκ-Βάλτερ Στάινμάγερ, μετά από πρόσκληση του προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου.

Από τις εκδηλώσεις του Σαββατοκύριακου ενδεικτικά αναφέρουμε τη συναυλία «Συμφωνία των Θρήνων» του Χένρυκ Γκουρέτσκι, στο Μέγαρο Μουσικής, στις 8 Απριλίου, που ερμηνεύει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ), καθώς και μέλη της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Εκπατρισμένων Σύρων, υπό την διεύθυνση του Ντανιέλ Ράισκιν. Μέρος των εσόδων θα διατεθεί στην πρωτοβουλία «Ροζ Κουτί» της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, για παιδιά προσφύγων, καθώς και στα προγράμματα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, για πρόσφυγες εντός και εκτός Ελλάδας.

Την Κυριακή 9 Απριλίου αναμένεται η πολυσυζητημένη έφιππη πομπή «Αθήνα -Κάσσελ» με αφετηρία τον πεζόδρομο της Αρεοπαγίτου (ώρα 12μ.μ.) αλλά και η περφόρμανς της Μαίρης Ζυγούρη στο Μνημείο «Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς» (Νίκαια ώρα 17.00).

κλικ εδώ

Αρχειοθήκη ιστολογίου