Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

ΜΕ ΕΚΘΕΣΗ 101 ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ, ΆΝΟΙΞΕ ΞΑΝΑ Η ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ


Ύστερα από 166 χρόνια λειτουργίας και 40 σιωπής ανθρώπινες φωνές ήχησαν ξανά χθες το βράδυ στο εµβληµατικό µνηµείο της Πόλης, χάρη σε µια εικαστική έκθεση
Οι πόρτες άνοιξαν. Η ιστορική Θεολογική Σχολή της Χάλκης που εδώ και 40 χρόνια είναι βυθισµένη στη σιωπή ξύπνησε χθες από τον λήθαργο. Και για πρώτη φορά από το 1971 (όταν έκλεισε βάσει τουρκικού νόµου που ήρε τη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστηµίων) άνοιξε και πάλι.

Μόνο που τους διαδρόµους και τις αίθουσες του κτιρίου µε την ιστορία 166 ετών δεν πληµµύριζαν µαθητές αλλά έργα σύγχρονων ελλήνων καλλιτεχνών, οι οποίοι συµµετέχουν στην εικαστική έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» που διοργανώνει η Εταιρεία Οπτικοακουστικών Εργων «White Fox». Τα εγκαίνια έκανε ο Οικουµενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολοµαίος, παρουσία του έλληνα υπουργού Πολιτισµού και Τουρισµού Παύλου Γερουλάνου.

Ελληνες που ταξίδεψαν γι’ αυτόν τον σκοπό από την Αθήνα, Ελληνες της Πόλης, ο έλληνας υπουργός Πολιτισµού και Τουρισµού, όχι όµως και ο τούρκος οµόλογός του (αν και αρχικά είχε απαντήσει θετικά στην πρόσκληση, τελικά δεν παραβρέθηκε επειδή όπως ενηµέρωσε τον Παύλο Γερουλάνο «είχε δεχθεί επίσκεψη βελγικής αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη»), τούρκοι αξιωµατούχοι και φιλότεχνοι ήταν παρόντες στο άνοιγµα της Σχολής της Χάλκης, έστω και ως εκθεσιακού χώρου. Κίνηση που από πολλούς θεωρείται ως το πρώτο βήµα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής.

«Το θετικό είναι ότι αλλάζει η νοοτροπία και από τις δύο πλευρές. Εµείς αναστηλώνουµε δικά τους µνηµεία κι εκείνοι επέτρεψαν τη λειτουργία στη Μονή Σουµελά. Σήµερα ανοίγει η Χάλκη. Τέτοιες δράσεις πρέπει να γίνουν µέρος της καθηµερινότητάς µας. Χρειάζονται µικρά και σταθερά βήµατα που διευκολύνουν τα πράγµατα, όχι άλµατα» σχολίαζε στα «ΝΕΑ» ο υπουργός Πολιτισµού και Τουρισµού Παύλος Γερουλάνος πριν από τα χθεσινοβραδινά εγκαίνια στη Σχολή της Χάλκης.

«Είναι µια έκθεση που εκφράζει την αδελφοσύνη των δύο λαών και η απαρχή για να γίνουν κι άλλες τέτοιες πολιτιστικές δραστηριότητες», τόνισε από την πλευρά του ο γενικός γραµµατέας του τουρκικού υπουργείου Πολιτισµού Τζουχµούρ Γκουβέν Τάµπασι, ο οποίος έδωσε το «παρών» το Σάββατο το βράδυ στα εγκαίνια του πρώτου µέρους της έκθεσης που φιλοξενείται στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης, στο Σισµανόγλειο Μέγαρο του ελληνικού προξενείου, στην πολύβουη λεωφόρο του Πέραν, νυν Ιστικλάλ. Χώρο όπου προβλήθηκε και το ντοκιµαντέρ «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» σε παραγωγή Αναστασίας Μάνου η οποία είχε και την ιδέα για τις εκδηλώσεις.

Ολα αυτά δε δίχως ίχνος έντασης, παρά το γεγονός ότι σήµερα είναι η εθνική εορτή των Τούρκων (ηµέρα Ανεξαρτησίας και νίκη κατά των Ελλήνων) ενόψει της οποίας η Πόλη έχει πληµµυρίσει από τούρκικες σηµαίες και πορτρέτα του Κεµάλ Ατατούρκ.


Στην έκθεση που αναπτύσσεται στη Σχολή της Χάλκης συµµετέχουν 101 έλληνες εικαστικοί δηµιουργοί, ο καθένας εκ των οποίων παρουσιάζει τη δική του οπτική για την Πόλη, χτίζοντας «ένα παλίµψηστο και δηµιουργώντας ένα µικρό πανόραµα της σύγχρονης εικαστικής δηµιουργίας στην Ελλάδα» όπως µας είπε η επιµελήτρια του εγχειρήµατος Ιρις Κρητικού.
Επίσης στον κατάφυτο αύλειο χώρο της ιστορικής Σχολής της Χάλκης προγραµµατίζεται για τις 18 Σεπτεµβρίου ένα ακόµη «άνοιγµα»: η συναυλία της Ευανθίας Ρεµπούτσικα, που θα δοθεί παρουσία του Οικουµενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολοµαίου. Η συνθέτις, που είναι ιδιαίτερα δηµοφιλής στην Τουρκία και ειδικά στην Κωνσταντινούπολη (και για τη µουσική της στην «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλµέτη αλλά και στη βραβευµένη τουρκική ταινία «Βabam ve οglum» – Πατέρας και γιoς) έχει δώσει και παλαιότερα συναυλίες µε έργα της στην Πόλη. Αυτήν τη φορά θα τη συνοδεύουν και τούρκοι µουσικοί, όπως ο τραγουδιστής Σιχάν Οκάν µε τον οποίο είχε συµπράξει στο φιλµ «Βabam ve οglum», και την εγκατεστηµένη στην Ελλάδα τουρκάλα τραγουδίστρια Ντιλέκ Κοτς.
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ;


Ο Καραγκιόζης είναι ένα θέατρο «παραδοσιακό», δηλαδή θέατρο που παραδίδεται προφορικά από γενιά σε γενιά, από τεχνίτη σε τεχνίτη και (ανα) δημιουργείται με τρόπο προφορικό.



Είναι έργο ομαδικό, όπου μια ανθρώπινη ομάδα κατορθώνει να μεταγγίζει στο σώμα μιας δεδομένης προφορικής παράδοσης, την οποία δεν παύει να χρησιμοποιεί, να επεξεργάζεται και να αναπαράγει, τις δικές της εμπειρίες και να διαμορφώνει έτσι το δικό της έργο, έργο που προϋποθέτει και τη δραστηριότητα κάποιου ατομικού καλλιτέχνη. Ο καλλιτέχνης δεν είναι παρά ένας μεσολαβητής ανάμεσα στην παράδοση που έχει συγκροτηθεί πριν από αυτόν και στο κοινό στο οποίο απευθύνεται, είναι ο δημιουργικός ερμηνευτής της άγραφης τέχνης που προσφέρει στην ομάδα και ο διερμηνέας των ομαδικών τάσεων με τις οποίες φορτίζει αυτή την τέχνη. Και η τέχνη αυτή , ακριβώς επειδή είναι άγραφη , αποτελεί κατ΄ ανάγκη ένα κοινό κτήμα : μια κληρονομιά που θησαυρίζεται όχι σε κάποια κείμενα ή μνημεία, αλλά στη ρευστή ομαδική μνήμη και ζωογονείται έτσι μόνο χάρη στην ενεργή χρήση της ομάδας, η οποία επιτρέπει να επιζεί και να ανανεώνεται. Δημιουργείται ένας διαλεκτικός δεσμός ανάμεσα στον παραδοσιακό (προφορικό) χαρακτήρα ενός πολιτισμού και στο «λαϊκό» (δηλαδή ομαδικό) χαρακτήρα της (ανα) δημιουργίας του .





Ο Καραγκιόζης είναι μια τέχνη που υλοποιεί μια διαπροσωπική ομαδική δημιουργία. Είναι κοινή κληρονομιά όλων των καραγκιοζοπαιχτών αφού το ρεπερτόριο κάθε καραγκιοζοπαίχτη συμπίπτει στο μεγαλύτερο μέρος τους με το ρεπερτόριο των άλλων συναδέλφων του. Η ομαδική αυτή δημιουργία είναι, επομένως, αυστηρά κωδικοποιημένη, δηλαδή καθορισμένη με ακρίβεια ως προς τα βασικές αρθρώσεις της: τις τεχνικές και τις μεθόδους της, τους κανόνες της ερμηνείας της, τους σκελετούς και τις μορφές των επιμέρους έργων .



Ο Καραγκιόζης δεν γράφεται, λέγεται, είναι μια προφορική σύνθεση, η οποία παραμένει στην ανθρώπινη μνήμη με την επανάληψη των φράσεων, και θεατρικών μοτίβων που χρησιμοποιούνται και (ανα) δημιουργούνται με τους αυτοσχεδιασμούς του καραγκιοζοπαίχτη. Ο Σ. Σπαθάρης γράφει «ούτε εγώ, ούτε κανένας καραγκιοζοπαίχτης διαβάζει. Τι παραστάσεις τις ξέρουμε απόξω, όπως οι παραμυθάδες ξέρουνε τα παραμύθια τους. Δύο παραστάσεις του ίδιου έργου μπορεί να έχουν άλλα λόγια και καλαμπούρια, αλλά το νόημα μένει το ίδιο».Οι αυτοσχεδιασμοί του καραγκιοζοπαίχτη έχουν ως αποτέλεσμα η κάθε παράσταση να είναι ένα νέο έργο, στην οποία σημαντικό ρόλο έχει και το κοινό .

Ο Αυστριακός Walter Puchner τονίζει την ψυχική ενότητα κοινού-παίχτη-σκηνής και τη ρυθμιστική επιρροή των θεατών στη διαμόρφωση...

γ.ξ.

περισσότερα: στο www.xirosg.blogspot.com

Τάφος που αποκαλύφτηκε στη Θεσσαλονίκη εικάζεται ότι ήταν της Αγίας Θεοδώρας


Έναν καμαροσκεπή τάφο με μαρμάρινο δάπεδο και τοίχους χωρίς επιχρίσματα έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη σε οικόπεδο της οδού Βασιλέως Ηρακλείου, στη Θεσσαλονίκη.
Όπως ανέφερε η προϊσταμένη της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Μελίνα Παϊσίδου, ο τάφος, που ενδέχεται να είναι της Αγίας Θεοδώρας, άρχισε να φαίνεται στις αρχές Αυγούστου και πριν από λίγες ημέρες αποκαλύφτηκε ακέραιος.
Ο τάφος βρέθηκε στο πρωτοβυζαντινά στρώματα και ήταν κενός, λόγω του ότι είχε γίνει παλαιότερα ανακομιδή των οστών.
Οι ανασκαφές θα συνεχιστούν μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, ενώ για την ενίσχυση των υπονοιών - για το αν ο τάφος ανήκε στην Αγία Θοδώρα - θα πραγματοποιηθούν έρευνες σε ιστορικές πηγές, σε συνάρτηση με όλα τα ανασκαφικά ευρήματα.
Να σημειωθεί ότι η ανασκαφή πραγματοποιείται σε οικόπεδο ιδιοκτησίας της εταιρείας «Δομοτεχνική ΑΕ», με χρηματοδότηση της ίδιας της εταιρείας, η οποία ενδιαφέρεται να το οικοδομήσει.
Πάντως, όπως ανέφερε η κα Παϊσίδου, έπειτα την ολοκλήρωση των ανασκαφών θα κριθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού το πώς θα αξιολογηθεί ο τάφος και το αν θα οικοδομηθεί το οικόπεδο.
ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Zulu king captured


King Cetshwayo, the last great ruler of Zululand, is captured by the British following his defeat in the British-Zulu War. He was subsequently sent into exile. Cetshwayo's defiance of British rule in southern Africa led to Britain's invasion of Zululand in 1879.
In 1843, Britain succeeded the Boers as the rulers of Natal, which controlled Zululand, the neighboring kingdom of the Zulu people. Boers, also known as Afrikaners, were the descendants of the original Dutch settlers who came to South Africa in the 17th century. Zulus, a migrant people from the north, also came to southern Africa during the 17th century, settling around the Tugela River region. In 1838, the Boers, migrating north to elude the new British dominions in the south, first came into armed conflict with the Zulus, who were under the rule of King Dingane at the time. The European migrants succeeded in overthrowing Dingane in 1840, replacing him with his son Mpande, who became a vassal of the new Boer republic of Natal. In 1843, the British took over Natal and Zululand.

In 1872, King Mpande died and was succeeded by his son Cetshwayo, who was determined to resist European domination in his territory. In December 1878, Cetshwayo rejected the British demand that he disband his troops, and in January British forces invaded Zululand to suppress Cetshwayo. The British suffered grave defeats at Isandlwana, where 1,300 British soldiers were killed or wounded, and at Hlobane Mountain, but on March 29 the tide turned in favor of the British at the Battle of Khambula.
King Cetshwayo was subsequently captured and sent into exile, but in 1883 he was reinstated to rule over part of his former territory. However, because of his defeats he was discredited in the eyes of his subjects, and they soon drove him out of Zululand. He died in exile in the next year.
In 1887, faced with continuing Zulu rebellions, the British formally annexed Zululand, and in 1897 it became a part of Natal, which joined the Union of South Africa in 1910.
ΠΗΓΗ: HISTORY CHANEL

ΑΛ ΚΑΠΟΝΕ


Γεννημένος το 1899 στο Μπρούκλιν , Νέα Υόρκη , από γονείς φτωχούς μετανάστες , ο Αλ Καπόνε έγινε ο πιο διαβόητος γκάνγκστερ στην αμερικανική ιστορία . Το 1920 κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης ,ο Καπόνε κέρδισε πολλά εκατομμύρια δολάρια, (60 εκατομμύρια ετησίως), αλλά και με τη δραστηριότητα του στο Σικάγο με το λαθρεμπόριο , τη πορνεία και τα τυχερά παιχνίδια . Ο Καπόνε ήταν υπεύθυνος για πολλές πράξεις βίας , κυρίως εις βάρος άλλων γκάνγκστερ . Η πιο γνωστή πράξη του ήταν όπως ονομάστηκε «Σφαγή - Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου» που έγινε το 1929 , με την οποία διέταξε τη δολοφονία των επτά αντιπάλων του. Ο Καπόνε ουδέποτε κατηγορήθηκε για τις πράξεις δολοφονίας λαθρεμπορίου και γενικά του κοινού ποινικού δικαίου , αλλά τελικά το 1931 οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη για φοροδιαφυγή. Μετά από προειδοποίηση 6,5 χρόνια αποφυλακίστηκε . Πέθανε το 1947 στο Μαϊάμι . Η ζωή του Καπόνε κατέλαβε τη φαντασία του κοινού , και πολλές ταινίες γυρίστηκαν και βιβλία γράφτηκαν εμπνευσμένα από κατορθώματά του .
ΠΗΓΗ: HISTORY CHANNEL

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010

Εκθεση των Inge Rambow και Νίκου Μάρκου στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης


Το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη του Goethe-Institut και της DZ Bank, εγκαινιάζει την έκθεση της διακεκριμένης Γερμανίδας φωτογράφου Inge Rambow, «Niemandsland», η οποία παρουσιάζεται σε διάλογο με την έκθεση του βραβευμένου Ελληνα φωτογράφου Νίκου Μάρκου, «Τόπος. Πτυχές του Χώρου», μια παραγωγή του ΜΦΘ.
Η έκθεση του Νίκου Μάρκου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο της PHotoEspaña 2009, στην πόλη Cuenca της Ισπανίας. Η έκθεση περιστρέφεται γύρω από την έννοια της αναζήτησης και επικεντρώνεται στα ταξίδια του δημιουργού στην Ελλάδα. Δεν πρόκειται για μια τυπική παρουσίαση της Ελλάδας με τα συνηθισμένα στερεότυπα. Συναντούμε τοπία - φυσικά και αστικά - που αποκαλύπτουν τη μοναδικότητα της χώρας και τη διαφορετικότητα της ως προς την ίδια της την εικόνα αλλά και ως προς το ευρωπαϊκό στοιχείο. Αλλά περισσότερο απ' όλα, σ' αυτές τις έγχρωμες εικόνες φτάνουμε σ' έναν «Τόπο» σύνθετης απλότητας: όλες οι εικόνες εκ πρώτης όψεως φαίνονται απλές, αλλά έχοντας κατανοήσει το ρόλο της λεπτομέρειας που είναι ενσωματωμένη στο σύνολο των έργων, μας δίνεται η δυνατότητα των πολλαπλών αναγνώσεων και η πρόσβαση σε έναν τόπο, όπου οι αποχρώσεις ανασυνθέτουν το νόημα ξανά και ξανά.
Με έναν ιδιαίτερο τρόπο η Inge Rambow απεικονίζει τοπία και περιοχές οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις δεν θα προσέλκυαν το ενδιαφέρον μας. Μέσα από τα έργα της μας καλεί να περιπλανηθούμε στη «Χώρα του Ποτέ» (Niemandsland): αφιλόξενες περιοχές, τεράστιες έρημες εγκαταλελειμμένες βιομηχανικές εκτάσεις στο Σκόπαου και τα περίχωρα της Λειψίας, απογυμνωμένοι λόφοι αλλά και μέρη που φέρουν επάνω τους ίχνη μιας σημαντικής ιστορικής στιγμής, όπως το γιγαντιαίων διαστάσεων ορυχείο επιφανειακής εξόρυξης λιγνίτη στην πρώην Ανατολική Γερμανία, συνθέτουν τις εντυπωσιακές εικόνες της. Όπως λέει η ίδια η δημιουργός: «Επικεντρώνομαι σε καθημερινές, τετριμμένες, υπό του μετρίου περιοχές, στην πραγματικότητα "μη-τόπους", οι οποίες διαφεύγουν συχνά της προσοχής μας καθώς θεωρούμε ανάξιες ενδιαφέροντος. Αυτές οι περιοχές μπορεί να είναι ενδιάμεσες ζώνες, προάστια, χερσότοποι, εργοτάξια, εγκαταλελειμμένες βιομηχανικές περιοχές ή περιοχές που έχουν τύχει πλήρους εκμετάλλευσης και οι οποίες έχουν ανακτηθεί - «Ερημότοποι» υπό την ευρύτερη έννοια».
Νίκος Μάρκου
Γεννήθηκε το 1959 στην Αθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έργα του έχουν διακριθεί και βραβευτεί, ενώ έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. «COSMOS» και «Geometries» είναι οι τίτλοι των λευκωμάτων του. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
www.nikosmarkou.com
Inge Rambow
Γεννήθηκε το 1940 στο Μαρίενμπουργκ και μεγάλωσε στο Μέλανα Δρυμό. Από το 1968 ζει στη Φρανκφούρτη / Μάιν, όπου ασχολήθηκε και με τη θεατρική φωτογραφία. Σειρές έργων της έχουν παρουσιαστεί σε διεθνείς συλλογές, μουσεία και εκθέσεις. Η Inge Rambow έχει τιμηθεί με πλήθος βραβείων, μεταξύ άλλων και με το βραβείο "Maria Sibylla Merian" του Κρατιδίου της Έσσης.
ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΣΥΝΑΥΛΙΑ U2


Την Παρασκευή 3-9-2010 στο ΟΑΚΑ στις 21.00.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΔΙΚΩΝ


Η Ελονοσία και όχι η δολοφονία , ήταν υπεύθυνη για το θάνατο δύο μελών της οικογένειας των Μεδίκων που κυριάρχησε κατά Αναγέννηση στη Φλωρεντία.
Την εποχή της Αναγέννησης στην Φλωρεντία κυριάρχησε η οικογένεια των Μεδίκων. Οι ηγεμόνες της Φλωρεντίας την εποχή του 15ου αιώνα προέρχονταν από την οικογένεια των Μεδίκων. Επίσης, η οικογένεια αυτή, είναι γνωστό, ότι κατείχε συλλογές από χειρόγραφα, πολύτιμους λίθους ,μετάλλια, χαλιά, αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά έργα τέχνης, βυζαντινές εικόνες, φλαμανδικά και άλλα ζωγραφικά και γλυπτά έργα τέχνης της εποχής. Η συνήθεια της συλλογής αρχαίων και άλλων θησαυρών από τους ηγεμόνες και πλούσιους αστούς την εποχή αυτή ήταν μεγάλη και γίνονταν για την αύξηση του γοήτρου και της δύναμής τους. Γνωστός είναι ο Λορέτζο ο Μεγαλοπρεπής της οικογένειας των Μεδίκων για την περίφημη συλλογή του, για την περιγραφή της οποίας, χρησιμοποιείται για πρώτη φορά, ο όρος μουσείο.
Ο Francesco (1541-1587) ήταν ιδρυτής της Πινακοθήκης Ουφίτσι της Φλωρεντίας και προστάτης των τεχνών και των επιστημών. Η πρώτη σύζυγος του ήταν η Ιωάννα της Αυστρίας - η άσχημη κόρη του Φερδινάνδου των Αψβούργων και όταν πέθανε παντρεύτηκε την όμορφη και από πολύ καιρό ερωμένη Bianca Cappello ( 1548-1587 ). η οποία πέθανε την επόμενη μέρα του θανάτου του συζύγου της.
Για δύο μέλη της οικογένειας των Μεδίκων τον Francesco Medici
και την σύζυγό του Bianca Cappello πάνω από τέσσερις αιώνες έχει αναπτυχθεί η θεωρία ότι δολοφονήθηκαν με δηλητήριο και μάλιστα με εντολή του αδελφού του Francesco, καρδινάλιο Ferdinando dei Medici(1549-1609) . Λέγεται ότι Ferdinando, ο οποίος διέτρεχε τον κίνδυνο να αποκλειστεί από τη διαδοχή , ποτέ δεν είναι ανέχτηκε την παρουσία της νέας Μεγάλης Δούκισσας στην αυλή των Μεδίκων . Οι φήμες για συμμετοχή στην δολοφονία του ζευγαριού τροφοδοτούνταν περαιτέρω και από το γεγονός ότι Francesco και Bianca αρρώστησαν μια-δυο εβδομάδες μετά που ο Ferdinando ήρθε στη βίλα Poggio Caiano , κοντά στην Φλωρεντία , όπου ζούσαν .

Σύμφωνα με την έρευνα του " Gino Fornaciari , καθηγητή της εγκληματολογικής ανθρωπολογίας και διευθυντής του Μουσείου Παθολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πίζας ,η οποία δημοσιεύεται στο Transactions of the Royal Society of Tropical Medicine and Hygiene, βρέθηκαν στο ζευγάρι , μετά από εκταφή που έγινε, στοιχεία του παρασίτου πρωτόζωο Plasmodium falciparum, από τα πιο θανατηφόρα των Plasmodium είδη που προκαλούν ελονοσία .
Τέλος στις φήμες καθώς φαίνεται ότι ο θάνατος του ζευγαριού της οικογένειας των Μεδίκων δεν προήλθε από δηλητήριο, αλλά από ελονοσία.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ :Α.ΓΚΑΖΗ στο Μουσειολογία, Μέριμνα για τις Αρχαιότητες.
Discovery News.

Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

The Colossus of Rhodes was an inspiration for the Statue of Liberty.


Εβραίος ο Χίτλερ;


Ο Αδόλφος Χίτλερ, ο Γερμανός ηγέτης που ηγήθηκε της εβραϊκής - και όχι μόνο - γενοκτονίας βασισμένος στην ιδέα της ανωτερότητας της λεγόμενης «Αρείας» φυλής, ήταν ανθρωπολογικά συγγενής με τους λαούς που κατεδίωξε. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν δύο Βέλγοι, ο δημοσιογράφος Jean-Paul Mulders και ο ιστορικός Marc Vermeeren. Σύμφωνα με δημοσίευμα του βελγικού περιοδικού Knack, οι Mulders και Vermeeren κατάφεραν να εντοπίσουν 39 ζώντες συγγενείς του Ναζιστή ηγέτη τους οποίους και έπεισαν να εξετάσουν το γενετικό τους υλικό. Τα αποτελέσματα; Κοινός τόπος στο DNA όλων ήταν το χρωμόσωμα Haplopgroup E1b1b (Y-DNA) το οποίο απαντάται σε εκπροσώπους του εβραϊκού έθνους των κλάδων Σεφαρδίμ και Ασκεναζίμ, αλλά και σε Βερβέρους του Μαρόκου, της Αλγερίας της Λιβύης και της Τυνησίας. Αντίθετα απουσιάζει στο γενετικό υλικό των κατοίκων της Δυτικής Ευρώπης.

Λόγω της εντύπωσης την οποία προκαλεί, το δημοσίευμα έχει κάνει το γύρο του κόσμου. Tα αποτελέσματά της έρευνας ίσως έχουν κάποια ιστορική βάση, καθώς φημολογείται ότι ο πατέρας του Αδόλφου Χίτλερ, Αλόις, ήταν παράνομος καρπός του έρωτα της καμαριέρας Maria Schickelgruber κι ενός δεκαεννιάχρονου Εβραίου. Όσο για την ορθότητα των ευρημάτων των δύο Βέλγων - κανένας από τους οποίους δεν είναι γενετιστής – αυτή θα φανεί με περισσότερες έρευνες.

Πηγή: Telegraph,

«Βρήκαμε το παλάτι του Οδυσσέα»

Ο ομότιμος καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Θανάσης Παπαδόπουλος, υποστηρίζει ότι ανακάλυψε το ανάκτορο του ομηρικού ήρωα στην περιοχή Αγιος Αθανάσιος. Δεν έχουν πάρει θέση η επιστημονική κοινότητα και το ΥΠΠΟ.

Το Σύμπαν θα διαστέλλεται για πάντα


Ενας παγωμένος, νεκρός ερημότοπος θα είναι στο μέλλον το Σύμπαν, αποφάνθηκε χθες μια διεθνής ερευνητική ομάδα υπό τον Ερικ Τζουλ του Εργαστηρίου Αεροπροώθησης της NASA. Οι επιστήμονες, με τη χρήση του τηλεσκοπίου Hubble και του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Παρατηρητηρίου, κατάφεραν να υπολογίσουν το μέλλον του Σύμπαντος και, όπως λένε, αυτό θα διαστέλλεται για πάντα!

Οι αστρονόμοι παρατήρησαν την καμπύλωση του φωτός μακρινών αστεριών γύρω από το σμήνος γαλαξιών Abell 1689 και κατάφεραν έτσι να υπολογίσουν την ποσότητα της σκοτεινής ενέργειας και τον τρόπο με τον οποίο αυτή διαχέεται στο Σύμπαν.
Ο τρόπος με τον οποίο καμπυλώνεται το φως εξαρτάται από τρεις παράγοντες: Πόσο μακριά είναι το αντικείμενο της παρατήρησης, τη μάζα του Abell 1689 και τον τρόπο με τον οποίο διαχέεται η σκοτεινή ενέργεια. Δεδομένων των δύο πρώτων οι επιστήμονες κατάφεραν να υπολογίσουν τον τρίτο παράγοντα και αφού η σκοτεινή ενέργεια είναι αυτή που κρύβεται πίσω από την επιτάχυνση της διαστολής του Σύμπαντος, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «μοίρα» του Σύμπαντος δεν είναι άλλη από την αιώνια διαστολή.
ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ online

Έλληνες εικαστικοί ανοίγουν τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης


Αθήνα
Να σπάσουν τον αποκλεισμό της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, έστω για μόνο ένα μήνα, κατάφεραν 101 Έλληνες εικαστικοί. Έπειτα από 30 χρόνια σιωπής, η Σχολή θα ανοίξει για να φιλοξενήσει την έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη».

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί από τις 28 Αυγούστου ώς τις 23 Σεπτεμβρίου στο Σισµανόγλειο Μέγαρο και την Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, ενώ στις αρχές Οκτωβρίου θα μεταφερθεί στην «Τεχνόπολι».

«Η ιδέα µε ενθουσίασε. Είναι µια ευκαιρία να έρθουν σε επαφή ο ελληνικός και ο τουρκικός κόσµος. Ιδιαίτερα σηµαντικό δε είναι που ξανανοίγει και η Σχολή της Χάλκης. Είναι µια ευκαιρία να συνδεθεί ο Ελληνισµός µε το παρελθόν του. Η Τέχνη είναι ο µοναδικός τρόπος για να έρθουν κοντά οι δύο λαοί. Μόνο όταν θα χτίσουν µια ανιδιοτελή, πνευµατική σχέση θα καταφέρουν να έχουν και υλική σχέση. Όταν υπάρχει εχθρική στάση, σηµαίνει πως δεν υπάρχει πνευµατικός σύνδεσµος» δήλωσε στα Νέα, ο Αλέκος Φασιανός, έργα του οποίου περιλαμβάνει η έκθεση.

Σύμφωνα με την επιμελήτρια της έκθεσης Ίριδα Κρητικού, τα έργα, που δηµιουργήθηκαν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους για τις ανάγκες της έκθεσης, ιχνηλατούν και αναγιγνώσκουν στιγµιότυπα μυθολογικά, ιστορικά και καθηµερινά, ενθυµήσεις από την αρχαιότητα, βυζαντινές μνήμες, βίους αυτοκρατόρων και αγίων, χορούς δερβίσηδων, ροµαντικές περιπλανήσεις περιηγητών, χειρόγραφα σηµειωµατάρια και χάρτες, νεώτερα ενθυµήµατα και ιστορικές φωτογραφίες και κειµήλια.

Παράλληλα με την έκθεση, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο της Θεολογικής Σχολής θα προβάλλεται το 50λεπτο ντοκιμαντέρ «Ιχνηλατώντας την Πόλη».

Την έκθεση διοργανώνει η εταιρεία White Fox σε συνεργασία µε την Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, το ελληνικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη και την «Τεχνόπολι» του Δήµου Αθηναίων.

Στην «Τεχνόπολι», δε, η έκθεση θα εμπλουτιστεί µε εκθέµατα από το Μουσείο Αdalar στα Πριγκιπόννησα που αφορούν στη γεωµορφολογία και την ιστορία της Χάλκης.

ΠΗΓΗ: ΙΝ GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου