Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Η Γιορτή της Πρωτομαγιάς


Ο εορτασμός όμως της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία έθιμα έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Με τον εκχριστιανισμό όμως της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν, είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.

Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορτάζοταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού.
Από τη Βικιπαίδεια

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Νησί του Πάσχα: Η κοινωνική κατάρρεση δεν προήλθε από την αποδάσωση

Από τη σύνταξη με πληροφορίες The Independent


Τα διάσημα αγάλματα Moai του Νησιού του Πάσχα.
Μάχη αναμένεται να εξελιχθεί ανάμεσα στους επιστήμονες με αφορμή νέα στοιχεία για ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της παγκόσμιας αρχαιολογίας: την πτώση του πολιτισμού του Ράπα Νούι, γνωστότερου ως Νησιού του Πάσχα.

Τα στοιχεία αντιστρατεύονται την κύρια άποψη που είχε εκφραστεί το 2005 με το βιβλίο Collapse: How Societies Choose to Fail or Survive από τον Jared Diamond, σύμφωνα με την οποία η διαδικασία κατασκευής και μετακίνησης των γιγαντιαίων γλυπτών Moai που βρίσκονται διάσπαρτα στο νησί στάθηκε τόσο επιβλαβής για τη χλωρίδα του νησιού που ο λαός που το κατοικούσε παρήκμασε και έφτασε στα όρια της ύπαρξής του. Η όποια τεχνογνωσία ξεχάστηκε, η πείνα οδήγησε σε κανιβαλισμό και έτσι οι πρώτοι Ευρωπαίοι που αποβιβάστηκαν στο νησί βρήκαν εκεί μια χούφτα γυμνών και ταλαιπωρημένων ιθαγενών.

Μήπως όμως δεν είναι έτσι; Το ερώτημα τέθηκε κυρίως από τον αρχαιολόγο Carl Lipo, του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και τον Terry Hunt, του Πανεπιστημίου της Χαβάης, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι προηγμένη κοινωνία στο Ράπα Νούι, ως πρόδρομος των ιθαγενών που γνώρισαν οι Ευρωπαίοι, δεν υπήρξε ποτέ. Οι ιθαγενείς που συνάντησαν οι Ευρωπαίοι, μετανάστες οι ίδιοι από την ευρύτερη Πολυνησία το 1200 μ.Χ., μπορούσαν και να κατασκευάσουν και να μετακινήσουν τα Moai με ιδιαίτερο τρόπο, ενώ οι πρακτικές που είχαν ακολουθήσει με το περιβάλλον – έλεγχος του φοινικοδάσους και εμφύτευση ηφαιστειακών βράχων στη γη για να γίνει πιο εύφορη - ήταν μάλλον ωφέλιμες για το νησί. Άλλωστε, το νησί του Πάσχα δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα «πράσινο». Όσο για την παρακμή, ήρθε με τους Ευρωπαίους που μετέφεραν μαζί τους σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, δυσεντερία, λέπρα και άλλες ασθένειες.

Η θεωρία, που αναλύεται σε βιβλίο που θα κυκλοφορήσει σύντομα, έχει ήδη τους επικριτές της. Μεταξύ τους ο διακεκριμένος Βρετανός αρχαιολόγος Paul Bahn, που υποστηρίζει ότι οι δύο συνάδελφοί του δεν έλαβαν καθόλου υπόψη τους τις προφορικές παραδόσεις, γεγονός που μπορεί να αποβαίνει μοιραίο για όσα ισχυρίζονται.
Θα προσέθετα τις μαρτυρίες από ημερολόγια των πρώτων ευρωπαίων εξερευνητών, αλλά στα ευρήματα γύρης στα «καρότα» του Finley που εξήχθησαν από ιζήματα.
Η άρχουσα κοινωνική τάξη δεν μπορούσε πλέον στις μάζες να προσφέρει την ευημερία με την πλούσια συγκομιδή με αποτέλεσμα να σπάσει η συνοχή της κοινωνία, να καταρρεύσει, μέσα από τον εμφύλιο πόλεμο.



Η απομόνωση του Πάσχα το καθιστά το καλύτερο παράδειγμα μιας κοινωνίας που αυτοκατασράφηκε εκμεταλλευόμενη υπερβολικά τους πόρους της.

Η απομόνωση των κατοίκων του Νησιού του Πάσχα ίσως εξηγεί επίσης γιατί η κατάρρευση του περισσότερο από την κατάρρευση οποιασδήποτε άλλης προβιομηχανικής κοινωνίας, βασανίζει το νου των αναγνωστών και των φοιτητών μου. Οι αναλογίες μεταξύ του Νησιού του Πάσχα και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου είναι ανατριχιαστικά προφανείς. Χάρη στην παγκοσμιοποίηση, το διεθνές εμπόριο, τα αεριωθούμενα αεροσκάφη και το Διαδίκτυο, όλες οι χώρες της Γης σήμερα μοιράζονται πόρους και επηρεάζουν η μια την άλλη, ακριβώς όπως συνέβαινε και στις δώδεκα πάτριες του Πάσχα. Το Νησί του Πάσχα στη Πολυνησία ήταν τόσο απομονωμένο στον Ειρηνικό Ωκεανό όσο είναι η γη σήμερα στο Διάστημα. Όταν οι κάτοικοι του Νησιού του Πάσχα αντιμετώπισαν δυσκολίες, δεν υπήρχε κανένα μέρος όπου να μπορέσουν να καταφύγουν ή να στραφούν για βοήθεια, ούτε θα βρούμε εμείς οι σύγχρονοι γήινοι καταφύγιο κάπου αλλού αν αυξηθούν τα δεινά μας. Αυτοί είναι οι λόγοι που οι άνθρωποι βλέπουν την κατάρρευση της κοινωνίας του Νησιού του Πάσχα μεταφορικά, ως ένα χείριστο σενάριο για ότι μπορεί να μας επιφυλάσσει το μέλλον.
Jared Diamond


200.000€ για την ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων Θήρας και Λίνδου


Tο αρχαίο θέατρο της Λίνδου.

Ανοίγει ο δρόμος για την ανάδειξη των αρχαίων θεάτρων Θήρας και Λίνδου καθώς, με πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Ιωάννη Μαχαιρίδη, το Περιφερειακό Συμβούλιο ενέκρινε το ποσό των 200.000€ συνολικά για τις πρώτες εργασίες στα δύο θέατρα.
Το αρχαίο θέατρο της Λίνδου, που χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ., βρίσκεται στους πρόποδες της δυτικής πλαγιάς του βράχου της λινδιακής ακρόπολης. Είχε χωρητικότητα περίπου 2.000 θεατών και συνδέεται με τα Σμίνθια, τις μεγάλες γιορτές της πόλης προς τιμήν του Διονύσου. Σήμερα διασώζονται μόνον τα τμήματα που είχαν λαξευθεί στον βράχο: η κυκλική ορχήστρα, οι τρεις κεντρικές κερκίδες του κάτω κοίλου με τμήματα από τις δύο γειτονικές, καθώς και το κεντρικό τμήμα του άνω κοίλου. Στο θέατρο αυτό το ποσό των 100.000 ευρώ θα χρηματοδοτήσει τον καθαρισμό του μνημείου και την ολοκλήρωση των ανασκαφικών εργασιών.
Το αρχαίο θέατρο της Θήρας βρίσκεται στα νοτιανατολικά της Αρχαίας Αγοράς και κατασκευάστηκε τον 3ο αι. π.Χ. Με το ίδιο ποσό των 100.000 ευρώ θα ολοκληρωθούν οι ανασκαφικές εργασίες για να ακολουθήσει έπειτα η εκπόνηση της μελέτης αναστήλωσης.
Το ποσό θα διατεθεί με την υπογραφή δύο Προγραμματικών Συμβάσεων, ύψους 100.000 ευρώ η καθεμία, μεταξύ της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.


ΠΗΓΗ:Αρχαιολογία on line

Πολιτιστικό συμπόσιο για τη Βόρεια Κέρκυρα:Κοιτάσματα πολιτισμών.


Το Σιδάρι της Κέρκυρας
«Βόρεια Κέρκυρα: Κοιτάσματα πολιτισμών» είναι το θέμα συμποσίου που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 30 Απριλίου, στο Λαογραφικό Μουσείο Αχαράβης, στα βόρεια του νησιού.
Στο συμπόσιο, που υποστηρίζεται μεταξύ άλλων από την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών και το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Κέρκυρας, θα παρουσιάσουν εισηγήσεις ο καθηγητής Αύγουστος Σορδίνας («Η παγκόσμια σημασία του Σιδαριού»), ο αρχαιολόγος Δημήτρης Κουρκουμέλης («Ναυσιπλοΐα στο Βόρειο Ιόνιο Πέλαγος»), η αρχαιολόγος Ελένη Μπουνιά («Μεταβολές στην αγροτική ζωή της Βόρειας Κέρκυρας από τους κλασικούς έως τους υστερορωμαϊκούς χρόνους»), η εκπαιδευτικός Ελένη Αρμένη («Μια ματιά στην παραδοσιακή ζωή της Βόρειας Κέρκυρας»), ο ιστορικός ερευνητής Δημήτρης Ζυμάρης («Στοιχεία για τις προβιομηχανικές εγκαταστάσεις στη Βόρεια Κέρκυρα») και η φιλόλογος Μαρία Καμονάχου («Ιστορίες Αρχείου από τη Βόρεια Κέρκυρα»).
Νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου, θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη σε χώρους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στην περιοχή, ενώ στους χώρους των εργασιών του συμποσίου θα παρουσιαστεί έκθεση χαρακτικής του Γιώργου Κεφαλληνού.


Πηγή: Ναυτεμπορική

Ο Δήμος Γόρτυνας παράδειγμα


Το καλοκαίρι έρχεται και οι επισκέπτες αναμένονται να κατακλύσουν τον αρχαιολογικό χώρο της Γόρτυνας, της σημαντικής αρχαίας πόλης της Κρήτης. Έτσι, στα πλαίσια της καλής συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Γόρτυνας και της αρχαιολογικής υπηρεσίας , η δημοτική αρχή ανέλαβε τον εξωραϊσμό και καθαρισμό του χώρου. Ο καλλωπισμός των φυτών και των δέντρων που βρίσκονται εντός του αρχαιολογικού χώρου της Γόρτυνας πραγματοποιήθηκε με ευθύνη της υπηρεσίας πρασίνου του Δήμου την προηγούμενη εβδομάδα. Καθαρή και περιποιημένη λοιπόν, η Γόρτυνα περιμένει τους επισκέπτες της.

Πηγή: Cretalive.gr

Η Μεσόγειος το κέντρο του αρχαίου κόσμου. Σήμερα;


Για τη Μεσόγειο, τη θάλασσα με τα πολλά πρόσωπα, τα λιμάνια και τους ανθρώπους της, τη θέση της στην Ιστορία και τον ρόλο της στη σύγχρονη πραγματικότητα μίλησαν την Τετάρτη το βράδυ στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών ο Γάλλος Αλέν Τρανουά, διευθυντής Ερευνών στο EHESS (École des Ηautes Études en Sciences Sociales), ο Τούρκος εικαστικός Γκουβέν Ιντσιρλίογλου, μέλος της ομάδας xurban-collective, και ο αρχαιολόγος Γιώργος Σταϊνχάουερ. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Μανώλης Πιμπλής.

Το κέντρο του αρχαίου κόσμου. Η θάλασσα που ενώνει. Το σύνορο που χωρίζει. Η λεκάνη του νερού στην οποία κυκλοφόρησαν Αιγύπτιοι, Φοίνικες, Έλληνες, Καρχηδόνιοι, Ρωμαίοι, Γαλάτες, Άραβες, Ιουδαίοι, Οθωμανοί. Εκεί όπου διασταυρώθηκαν οι δρόμοι εμπόρων, ταξιδιωτών και πειρατών. Η θάλασσα που έφερε σε επαφή καλλιτέχνες και φιλοσόφους. Η οδός των πρώτων αποίκων αλλά και των τελευταίων μεταναστών. Το επίκεντρο πολέμων και αιματηρών εξεγέρσεων. Η κοιτίδα του πολιτισμού μας. Η δική μας Μεσόγειος.

Σε αυτή τη θάλασσα γύρω από την οποία οι Έλληνες είναι εγκατεστημένοι σαν βατράχια σε λίμνη, κατά τον Πλάτωνα, συναντώνται «υδάτινοι κόσμοι που δεν μπόρεσαν να ενωθούν πραγματικά», είπε ο κ. Σταϊνχάουερ, η Ανατολή με τη Δύση, ο Βορράς με τον Νότο - διαχωριστικές γραμμές που υπερέβησαν κατά καιρούς πολεμιστές από κάθε πλευρά.

«Αλλάζει συνέχεια και μετατρέπεται με την πάροδο του χρόνου σε μυθολογία» είπε, επεκτείνοντας τον χαρακτηρισμό του για τη Θάλασσα του Μαρμαρά, ο κ. Ιντσιρλίογλου, παρουσιάζοντας εικόνες της από το φωτογραφικό υλικό της εγκατάστασης «Άγραφη πινακίδα» των xurban-collective: ο ουρανός, οι άνεμοι, τα ψάρια, ο φυσικός κόσμος του νερού από τη μία και από την άλλη ο ανθρώπινος, οι εγκαταστάσεις των λιμανιών, τα πλοία, τα κοντέινερ.

Μια εικόνα των λιμανιών της αρχαίας εποχής, εστιάζοντας στο λιμάνι του Πειραιά, έδωσε ο κ. Σταϊνχάουερ, εικόνα γεμάτη χρώματα, ήχους και μυρωδιές και ένα χαοτικό πλήθος ναυτών, μετοίκων, ξένων, επαγγελματιών και χασομέρηδων. Μικρά ιστιοφόρα έπλεαν κοντά στις ακτές για να προσανατολίζονται με σημεία οπτικής αναφοράς και για να είναι το ταξίδι τους ασφαλέστερο από φουρτούνες και πειρατές, ταξίδι που γινόταν μόνο επτά μήνες τον χρόνο, από τον Απρίλιο ως τα τέλη Οκτωβρίου.

Τα λιμάνια απαντούν με κανονικότητα, σε μιας ημέρας απόσταση το ένα από το άλλο. Στις συχνές «σκάλες» γίνεται το εμπόριο και ο ανεφοδιασμός. Τα πλοία ξεφορτώνουν δημητριακά, κρασί και λάδι, μπαχαρικά και ελεφαντόδοντο, ξυλεία και σκλάβους. Γύρω από τις εγκαταστάσεις των λιμανιών οι σαράφηδες στήνουν τους πάγκους τους και οι ναυπηγοί βροντοκοπούν τα σφυριά τους, ανοίγουν ταβέρνες και πορνεία. «Στην εποχή μας που έχει εξαφανίσει τον χρόνο και έχει ομογενοποιήσει τον χώρο η ποιητική του παλιού λιμανιού χάθηκε», επισήμανε με κάποια νοσταλγία ο κ. Σταϊνχάουερ.

Τα αρχαία λιμάνια ή τα παλιά λιμάνια «έγιναν σήμερα σημεία επενδύσεων», παρατήρησε ο κ. Ιντσιρλίογλου, «τόποι όπου χτίζονται όπερες, μουσεία, μεγάλα γραφεία, τράπεζες και εμπορικά κέντρα - όπως στο λιμάνι του Γαλατά στην Κωνσταντινούπολη -, τόποι στους οποίους οι κοινωνικοί διαχωρισμοί που βασίζονται στην αγοραστική δύναμη εντείνονται, τόποι από τους οποίους οι οικονομικά ασθενέστεροι αποκλείονται - και αυτό σχετίζεται άμεσα και με το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ευρώπη».

«Η παγκοσμιοποίηση είναι ένα ψέμα» είπε ο κ. Ιντσιρλίογλου θυμίζοντας το πρώτο μανιφέστο των xurban-collective, «παγκοσμιοποιήθηκε η παραγωγή και μετακινείται μόνο το κεφάλαιο, αλλά οι άνθρωποι δεν έχουν καμία κινητικότητα, μένουν στους τόπους παραγωγής». Στα νερά της Μεσογείου μετακινείται σήμερα ένα πλήθος μεταναστών οι οποίοι βρίσκονται σε αναμονή σε έναν αόριστο χώρο, στο κατώφλι μιας Ευρώπης που δυσκολεύεται να τους δεχτεί σήμερα περισσότερο από ποτέ, μετά την ένταση του μεταναστευτικού κύματος έπειτα από τις εξεγέρσεις στις χώρες της Βόρειας Αφρικής. Η θάλασσα αποτελεί ένα «πραγματικό και μεταφορικό σύνορο για τις νεοσυντηρητικές κυβερνήσεις του Σαρκοζί, του Ερντογάν και του Μπερλουσκόνι, ένα μέσο ελέγχου των πληθυσμών και της κινητικότητάς τους» και τα νέα λιμάνια «ένα μέτωπο ενάντια στη δυνάμει πολιτική και κοινωνική υβριδιοποίηση».


Εικόνα του προβλήματος έδωσε ο κ. Τρουανά: «Το 80% των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ξεπερνούν τη διάρκεια της βίζας τους. Η μαφία μεταφέρει παράνομα μετανάστες στην Ευρώπη που θα εργάζονται μεν αλλά δεν θα καλύπτονται από το κράτος πρόνοιας. Η μαύρη εργασία, η μαύρη οικονομία - που όλοι δημόσια αποδοκιμάζουν αλλά το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές την επιθυμούν - είναι το πρόβλημα, και κυρίως οι ανειδίκευτοι εργάτες, άνθρωποι χωρίς εκπαίδευση και προσόντα, που ήταν φτωχοί στις χώρες προέλευσής τους και θα παραμείνουν φτωχοί και στις χώρες υποδοχής τους, χωρίς να μπορούν να προσφέρουν ούτε στον εαυτό τους, ούτε στις χώρες υποδοχής, ούτε στην πατρίδα τους». Για τον κ. Τρουανά το σημερινό μεταναστευτικό κύμα καθαυτό δεν αποτελεί πρόβλημα.«Μόνο 20.000 άτομα βρέθηκαν μετανάστες από την Τυνησία στο νησί της Λαμπεντούζα στην Ιταλία, ενώ τη δεκαετία του 1960 οι μετανάστες έφταναν τα 30 εκατ., από τα οποία 5-6 εκατ. κατέληξαν στη Γαλλία», είπε. Η λύση δεν είναι να θεωρητικολογούμε, για παράδειγμα, για την αραβο-ισραηλινή διένεξη, αλλά να προσφέρουμε βοήθεια στους ανθρώπους της νότιας Μεσογείου από κοινού ως Ευρωπαϊκή Ένωση και μέσω μιας Μεσογειακής Ένωσης, «έτσι θα λύσουμε το ζήτημα της ανάπτυξης στις χώρες στα νότια της Μεσογείου, από κοινού, όπως καταφέραμε πολλά στον Βορρά ενωμένοι ως Ευρώπη», υποστήριξε.


Για τον κ. Τρουανά, το ζήτημα για τις ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου στη μετα-αποικιακή περίοδο είναι πώς θα ενσωματώσουν τους πληθυσμούς από τις πρώην αποικίες τους, που γίνονται δεκτοί στην Ευρώπη με ανάμεικτα συναισθήματα: «Παρατηρείται ένταση ανάμεσα σε γηγενείς και μετανάστες και ο κίνδυνος της σύγκρουσης των πολιτισμών ισχύει και στις δύο πλευρές της Μεσογείου, τη βόρεια και τη νότια. Στη Γαλλία γίνονται διακρίσεις από πλευράς γαλλικού πληθυσμού, υπάρχουν συναισθήματα κατωτερότητας από την άλλη πλευρά». Το ότι το χριστιανικό αίσθημα έχει ατονήσει στους Γάλλους καθολικούς την τελευταία εικοσαετία είναι ένας παράγοντας που διευκολύνει την ενσωμάτωση των αλλόθρησκων της Βόρειας Αφρικής, επισήμανε και τόνισε: «Αν προτείνουμε στους κατοίκους της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής ένα επίπεδο ζωής παρόμοιο με αυτό της βόρειας Μεσογείου ίσως η ενσωμάτωση να είναι ευκολότερη». Προς την ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και κ. Σταϊνχάουερ, πιστεύοντας ότι ο εκδημοκρατισμός των χωρών αυτών, η εγκατάλειψη του θρησκευτικού ριζοσπαστισμού από τη δική τους πλευρά και η οικονομική βοήθεια από την Ευρώπη είναι παράγοντες επίλυσης του μεταναστευτικού προβλήματος. Διαφορετική ήταν η άποψη του κ. Ιντσιρλίογλου, για τον οποίο «το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα βλέπει πάντοτε αυτές τις περιπτώσεις με καχυποψία, υπάρχει η άποψη ότι το Ισλάμ δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις δυτικές αξίες, οι πληθυσμοί αυτών των χωρών δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην Ευρώπη, αντιμετωπίζονται ως σημαντικό πρόβλημα».


Μετά την Αναγέννηση το κέντρο του ενδιαφέροντος μεταφέρθηκε στον Ατλαντικό. Σήμερα βρίσκεται στην Κίνα, στην Ινδία και στην Άπω Ανατολή. Μήπως οι λαοί της Μεσογείου έχουμε καταλήξει πλέον στο περιθώριο του ενδιαφέροντος;
Στο ερώτημα ο κ. Τρουανά απάντησε εμμένοντας στην άποψή του για την από κοινού προσπάθεια: «Δημιουργώντας νέους δεσμούς μεταξύ μας, οι χώρες της Μεσογείου μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα προβάλουμε την ηγεμονία μας όπως στο παρελθόν». Όσο για τον κ. Σταϊνχάουερ. πρότεινε ένα δοκιμασμένο μοντέλο της αρχαιότητας: «Για να έχει η Ενωμένη Ευρώπη που βρέχεται από τη Μεσόγειο μια ισχυρή θέση στον σύγχρονο κόσμο, θα πρέπει να λειτουργήσει όπως η Ρώμη, να επιδείξει ισχυρή εξουσία αφενός και ανοχή στη διαφορετικότητα και στις ιδιαιτερότητες των λαών αφετέρου».

Πηγή: Λαμπρινή Κουζέλη, Το Βήμα Online.

Το βραβείο της Europa Nostra στην Αρχαία Μεσσήνη


Το ιερό του Ασκληπιού στην αρχαία Μεσσήνη, μετά τις εργασίες συντήρησης.

Το βραβείο της Europa Nostra στην κατηγορία της συντήρησης απονεμήθηκε στην Αρχαία Μεσσήνη. Ειδικότερα, ο χώρος που ανασκάπτεται από τον καθηγητή Αρχαιολογίας Πέτρο Θέμελη βραβεύτηκε για το σύνολο της αναστήλωσης και διαμόρφωσης του χώρου. Περιλαμβάνεται δε μεταξύ των 27 νικητών για τα βραβεία πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ενωσης/Europa Nostra, εκ των οποίων τα 6 θα ονομαστούν «grand prix» στην διάρκεια της τελετής ως τα πιο σημαντικά επιτεύγματα πολιτιστικής κληρονομιάς του 2011.

Η Europa Nostra είναι η φωνή της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ευρώπη. Συγκεντρώνει και εκπροσωπεί 250 μη κυβερνητικές οργανώσεις, 150 σχετικούς οργανισμούς και 1.500 μεμονωμένα μέλη από περισσότερες από 50 χώρες που έχουν δεσμευτεί για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και των φυσικών τοπίων της Ευρώπης. Παρέχει ένα δίκτυο για διάλογο, τιμά τα καλύτερα πολιτιστικά επιτεύγματα, οργανώνει εκστρατείες κατά των απειλών σε ευάλωτα πολιτιστικά κτήρια, σε χώρους και σε τοπία και εκστρατείες για αειφόρες πολιτικές και υψηλά πρότυπα ποιότητας στην πολιτιστική κληρονομιά.

Στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απονομή του βραβείου στην Αρχαία Μεσσήνη τονίζεται μεταξύ άλλων: «Η Αρχαία Μεσσήνη βραβεύεται λόγω της διατήρησής της σε μεγάλη κλίμακα και γιατί οι αναστηλωτικές επεμβάσεις έχουν αποκαλύψει τις ιδιότητες και τη σημασία της, ως διοικητικού και θρησκευτικού κέντρου, καθώς και το δημόσιο χώρο αυτής της σπουδαίας ελληνικής πόλης του 4ου αιώνα π.Χ.»

Η επίσημη τελετή απονομής θα γίνει στο Άμστερνταμ στις 10 Ιουνίου και θα ακολουθήσει ειδική τελετή στην Αρχαία Μεσσήνη. Το βραβείο της Europa Nostra δεν έχει οικονομικό αντίκρισμα, εκτός από ένα συμβολικό ποσό της τάξης των 10.000 ευρώ, ωστόσο είναι ανεκτίμητης αξίας η φήμη που αποκτάει το μνημείο.

Πηγή: Μ. Τομαρά, Ελευθερία Online.

Ο Φέμι Κούτι ο καλλίτερος τραγουδιστής στον κόσμο

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ

Από το μουσικό περιοδικό Songlines.

Ο νιγηριανός τραγουδιστής Φέμι Κούτι ανακηρύχθηκε ως ο Καλλίτερος Καλλιτέχνης στον ετήσιο διαγωνισμό βραβείων του περιοδικού Songlines, αποσπώντας επαίνους για τα δυναμικά τραγούδια του, που υψώνουν τη φωνή τους κατά της διαφθοράς και της καταπίεσης στην Αφρική.

Ο Κούτι αναδύθηκε από τη σκιά του πατέρα του, του θρυλικού Φέλα Κούτι, χάρις στο άλμπουμ του Africa for Africa, υπογραμμίζει στην αιτιολόγησή του το Songlines.

«Τραγούδια όπως τα Politics in Africa, Can't Buy Me και Bad Government χρησιμοποιούνται κατά κόρον για να υπογραμμίσουν την απόλυτη απέχθεια για τους διεφθαρμένους πολιτικούς στην γενέτειρά του Νιγηρία και τα υπόλοιπα Αφρικανικά έθνη--ένα θέμα που εξακολουθεί να είναι και σήμερα επίκαιρο με όλα όσα τεκταίνονται στη Βόρειο Αφρική και την Ακτή του Ελεφαντοστού», τονίζει το περιοδικό.

Το βρετανικό φολκ συγκρότημα Bellowhead απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Συγκροτήματος,, ενώ ο ινδός τραγουδιστής Ραγκού Ντίξιτ επελέγη ως Καλλίτερος Πρωτοεμφανιζόμενος Καλλιτέχνης. Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον είχε η επιλογή της συνεργασίας AfroCubism (μουσικό πρόγραμμα που έφερε σε επαφή ερμηνευτές από την Κούβα και το Μάλι) τιμήθηκε ως η Καλλίτερη Διαπολιτισμική Συνεργασία.

Το πρόγραμμα του AfroCubism είχε ξεκινήσει προ 14 ετών, με την προοπτική να ηχογραφηθεί ένας δίσκος στην Αβάνα. Μολαταύτα, οι μουσικοί από το Μάλι δεν κατόρθωσαν να μεταβούν στην κουβανική πρωτεύουσα, όπου τελικά οι ντόπιοι μουσικοί ηχογράφησαν το ιδιαίτερα επιτυχημένο άλμπουμ Buena Vista Social Club. Η συνεργασία καρποφόρησε τελικά και οι εκατέρωθεν μουσικοί συναντήθηκαν στη Μαδρίτη το 2009 και ένωσαν το ταλέντο τους και τη μουσική ιδιαιτερότητα των πατρίδων τους σε μία σειρά από συναυλίες.

Τους υποψήφιους για τα βραβεία επιλέγουν οι αναγνώστες του περιοδικού, με την τελική απόφαση να εναπόκειται στη συνέχεια στους συντελεστές του περιοδικού.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μουσείο στο πύργο που θανατώθηκε ο Ρήγας Φεραίος


Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Παπούλιας και ο Σέρβος ομόλογός του Μπ. Τάντιτς εγκαινίασαν το νέο μουσείο στο Πύργο Νεμπόισα όπου μαρτύρησε και θανατώθηκε ο Ρήγας Φεραίος.
Ο πρόεδρος της ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας και πρόεδρος της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, εγκαινίασαν σήμερα στο Βελιγράδι το νέο μουσείο στο Πύργο Νεμπόισα, τον τόπο όπου μαρτύρησε και θανατώθηκε ο Ρήγας Φεραίος. Ο Πύργος αποκαταστάθηκε με τη χρηματοδότηση του ελληνικού κράτους που πρόσφερε 1,4 εκατ. ευρώ γι’ αυτό το σκοπό.

Τον κ. Παπούλια, που έφτασε στο Πύργο Νεμπόισα συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Μαίη Παπούλια, υποδέχτηκε ο πρόεδρος Τάντιτς και η σύζυγός του Τατιάνα. Τα προεδρικά ζεύγη περιηγήθηκαν στο χώρο όπου σε τέσσερα επίπεδα παρουσιάζονται εκθέσεις από τους αγώνες των Ελλήνων και των Σέρβων για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. Το δεύτερο επίπεδο είναι αφιερωμένο στο Ρήγα Φεραίο και με τη χρήση πολυμέσων παρουσιάζονται οι ιδέες, η ζωή και το έργο του.

Στην ομιλία του, κατά την τελετή των εγκαινίων, ο κ. Παπούλιας εξέφρασε τη βαθειά του συγκίνηση που βρίσκεται στο χώρο όπου μαρτύρησε ο Ρήγας Φεραίος «ο κοσμοπολίτης διαφωτιστής, ο ιδεολόγος των δικαιωμάτων των λαών, ο προπομπός της ιδέας της ευρωπαϊκής ενοποίησης». «Το όραμα του Ρήγα, αναφέρει στην ομιλία του ο κ. Παπούλιας, έχει τη ρίζα του στην ελευθερία και εδράζεται σε βασικές αρχές όπως η παιδεία, η ισονομία, η ισοπολιτεία, η δικαιοσύνη αλλά και η ειρήνη, η φιλία και η συνεργασία ανάμεσα στις βαλκανικές χώρες και εκείνες της ευρύτερης Μεσογείου».

Ο πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς στην ομιλία του ευχαρίστησε την ελληνική πολιτεία για τη συμβολή της στην αναστύλωση του Πύργου Νεμπόισα επισημαίνοντας ότι η χρηματική βοήθεια που πρόσφερε η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη που έλαβε ποτέ η Σερβία από το εξωτερικό για ένα πολιτιστικό έργο.

Μετά την ολοκλήρωση της τελετής των εγκαινίων ο κ. Παπούλιας είχε κατ' ιδίαν συνάντηση στο προεδρικό μέγαρο με το Σέρβο ομόλογό του Μπόρις Τάντιτς. Στη συνάντηση αυτή αναφερόμενος στη οικονομική κρίση που διανύει η Ελλάδα τόνισε χαρακτηριστικά: «πονάω για το δράμα που περνάει ο ελληνικός λαός, αλλά ιστορικά αποδείξαμε ότι είμαστε αγωνιστικός λαός και θα πετύχουμε το στόχο μας».

Ο πρόεδρος της Ελλάδας διαβεβαίωσε ότι η Ελλάδα δεν θα εγκαταλείψει τις προσπάθειες για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση της Σερβίας μέχρι, όπως είπε, να γιορτάσουμε όλοι μαζί την ένταξη της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μετά το τέλος των κατ' ιδίαν συνομιλιών των δύο προέδρων ακολούθησε γεύμα προς τιμή του ελληνικού προεδρικού ζεύγους και της ελληνικής αντιπροσωπείας στην οποία συμμετείχαν ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος και ο υφυπουργός Εξωτερικών, Σπύρος Κουβέλης.

Ο κ. Παπούλιας ολοκληρώνοντας την επίσκεψή του στη σερβική πρωτεύουσα επισκέφθηκε το Πατριαρχείο όπου συναντήθηκε με τον Πατριάρχη των Σέρβων κ. Ειρηναίο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εκλάπησαν αρχαία αντικείμενα από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας


«Φτερά» έκαναν από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας εξήντα αρχαία αντικείμενα, από αυτά που οι αρχαιολόγοι θα χαρακτήριζαν όχι μεγάλης αξίας. Τα αντικείμενα, που εκλάπησαν τη νύχτα της Παρασκευής 15 Απριλίου, φυλάσσονταν στην οικία Τραυλού, η οποία αποτελεί βοηθητικό κτίσμα στο κεντρικό κτιριακό συγκρότημα του μουσείου, εντός του αρχαιολογικού χώρου της Ελευσίνας. Η οικία Τραυλού διέθετε συναγερμό τον οποίο οι διαρρήκτες έκοψαν και κατά συνέπεια απενεργοποίησαν, οπότε κατάφεραν να αποσπάσουν τα αντικείμενα από το μουσείο.

Τα αντικείμενα, όστρακα πήλινα, αγγεία χάλκινα κ.ά., ήταν όλα φωτογραφημένα και καταγεγραμμένα. Το Κέντρο Λήψης Σημάτων του ΥΠΠΟΤ ενημέρωσε αμέσως την Αμεση Δράση. Κατά πάγια τακτική, το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού διέταξε Ενορκη Διοικητική Εξέταση, ενώ την υπόθεση ανέλαβε αμέσως το Τμήμα Δίωξης Αρχαιοκαπηλίας της Ελληνικής Αστυνομίας, το οποίο ζήτησε απόλυτη μυστικότητα προκειμένου να προχωρήσουν απρόσκοπτα τις έρευνές τους.

Υπενθυμίζουμε ότι το Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας, που βρίσκεται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, κατασκευάστηκε το έτος 1889 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ιω. Μούση και στεγάζει τα ευρήματα των ανασκαφών της Ελευσίνας, όπως η «Φεύγουσα κόρη», το ακέφαλο άγαλμα της θεάς Δήμητρας, το άγαλμα του Αντίνοου και το ακέφαλο άγαλμα του Ασκληπιού.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ ONLINE

Gilbert and George Exhibit their Works at Arndt as Part of Gallery Weekend Berlin 2011




British artist duo Gilbert (L) and George pose next to their works at the gallery Arndt in Berlin, Germany, 28 April 2011. Gilbert and George are presenting their artworks at the seventh Gallery Weekend that takes place between 29 April and 01 May 2011 and features 44 participating galleries. EPA/JOERG CARSTENSEN.


BERLIN.- Arndt presents the second solo exhibition with Gilbert & George featuring the new series The Urethra Postcard Art.

In 2009, nearly four decades after their first exhibition of POSTCARD ART, and twenty years since their last group of pictures to be made in the medium of postcards, Gilbert & George returned to the form to make the epic and dazzling group of 564 new pieces that comprise The Urethra Postcard Pictures. This is the single largest group of art works made by Gilbert & George, and in turn comprises seven individual groups of new Postcard Pictures. Arndt will exhibit 52 of these works.

The art of Gilbert & George has always described, with utmost clarity, poignancy and intensity, the unifying experiences of being alive in the modern world. The artists have addressed those subjects that are seldom considered within the language and focus of contemporary art and culture: that which is lowly, discarded, hidden, quotidian, awkward, confrontational, unfashionable, volatile, isolated or left un-regarded.

The Urethra Postcard Pictures reveal Gilbert & George at their most intent and artistically all seeing. These new pieces are united, compositionally, by their elements comprising "an angulated version of the sign of urethra ". This shape - a continuous rectangle of cards, with a single card in its central space - mimics the sexual symbol used by the one time theosophist C. W. Leadbetter (1853 - 1934) to accompany his signature, and as such proposes that this group of new art works is infused with a still confrontational libertarianism.

Advancing their long-standing engagement with commercially manufactured images and texts - including in this case, picture postcards, telephone box cards and flyers - Gilbert & George describe, in The Urethra Postcard Pictures, both a modern urban world and a sexual society that is covert or marginalised within that world. In this group of pictures, prostitution and sexually transmitted disease (for example) are treated with precisely the same sense of scale, as aesthetic and compositional language, nationhood and civic identity. The Urethra Postcard Pictures affirm themes that Gilbert & George have addressed throughout their art, and most recently in such groups as The New Horny Pictures and The Jack Freak Pictures. In their sheer visual intensity, the extremism of their language, and above all the forceful unity of their composition, The Urethra Postcard Pictures both extend the Postcard Art of Gilbert & George as a specific form, and comprise one of the most powerful, mesmeric, and intensely conceived and created groups of art works that the artists have ever made. --Michael Bracewell (from: The Complete Postcard Art of Gilbert & George, Prestel 2011)

A new double volume publication, reproducing the entire Postcard Art works created by Gilbert & George, with an essay by Michael Bracewell, is published by Prestel to accompany the exhibition. Gilbert was born in the Dolomites, Italy in 1943; George was born in Devon in 1942. Both live and work in London. In 1967 Gilbert & George met at St. Martin’s School of Art in Anthony Caro’s sculpture class. They have lived and worked together in London ever since. The duo has accumulated a long list of international distinctions and exhibitions at major institutions. They were awarded the Turner Prize in 1986, a prize they had already been nominated for two years earlier, and represented the UK at the 51st Venice Biennial in 2005. Recently, their second retrospective was staged at the Brooklyn Museum, New York (2008/09), the Haus der Kunst, Munich, Germany (2007), and the Tate Modern, London (2007). Further solo exhibitions have been held at the Bonnefanten Museum, Maastricht (2006), Serpentine Gallery, London (2002), Kunstmuseum Bonn (1999), Musée d’Art Moderne de la Ville, Paris (1997), National Art Gallery, Beijing (1993), the Secession, Vienna (1992), Guggenheim Museum, New York (1985), and the Stedelijk Museum, Amsterdam (1971 und 1996).

A touring exhibition of the Jack Freak Pictures is taking place at the following venues: Deichtorhallen, Hamburg, Germany (24.02.– 22.05.2011); Lentos Kunstmuseum, Linz, Austria (17.06.– 09.10.2011); Laznia Centre for Contemporary Art, Gdansk, Poland (10.11.2011– Feb. 2012).
Artdaily.org

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

"ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ" του Neil Simon



"ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ" του Neil Simon
σε σκηνοθεσία Κωστή Παπαδόπουλου

Πρόκειται για μια ανάλαφρη κωμωδία που αφορά ένα χωριουδάκι της Ουκρανίας το οποίο βασανίζει μια……. «τρομερή» κατάρα. Όλοι οι κάτοικοι είναι ηλίθιοι και ένας δάσκαλος θα πρέπει να ανατρέψει την κατάσταση……

Οι παραστάσεις θα δωθούν από το Εδεσσαϊκό θέατρο από την Πέμπτη 05/05/2011 έως και την Κυριακή 08/05/2011 και ώρα 9:00μ.μ. στην Αίθουσα "Μέγας Αλέξανδρος"

Στο «φως» άγαλμα του Αμενχοτέπ Γ'


Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν κοντά στο Λούξορ ένα τεράστιο άγαλμα του Αμενχοτέπ Γ', ένα από τα μεγαλύτερα αυτού του Φαραώ που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, ανακοίνωσε το υφυπουργείο Αρχαιοτήτων.

Το φιλοτεχνημένο σε χαλαζίτη γλυπτό, ύψους μεγαλύτερου από 13 μέτρα, βρέθηκε σε επτά κομμάτια στον ταφικό ναό του Αμενχοτέπ Γ' στο Κομ αλ-Χιτάν. Πρόκειται για ένα από τα δύο αγάλματα που είχαν τοποθετηθεί στη βόρεια είσοδο του ναού, τα οποία πιθανότατα καταστράφηκαν κατά το σεισμό του έτους 27 π.Χ., αναφέρεται στην ανακοίνωση. Το άγαλμα, του οποίου το κεφάλι δεν έχει ακόμη βρεθεί, είχε από τότε θαφτεί κάτω από τη γη.

Το άλλο άγαλμα θα πρέπει να αποκαλυφθεί σύντομα, σύμφωνα με ανακοίνωση του υφυπουργείου. «Η αρχαιολογική ομάδα ασχολείται τώρα με τον καθαρισμό, την συλλογή και την αποκατάσταση των επτά κομματιών για να τα ξαναβάλει στη θέση τους, και την αναζήτηση του κεφαλιού του αγάλματος», ανέφερε το υφυπουργείο Αρχαιοτήτων, προσθέτοντας ότι αυτός ο πέτρινος Φαραώ πρόκειται να ξανατοποθετηθεί στη θέση του, στην είσοδο του ναού.

Ο Αμενχοτέπ Γ', ο οποίος κυβέρνησε την Αίγυπτο από το 1390 έως το 1352 π.Χ., ήταν πατέρας του Ακενατόν, του «αιρετικού Φαραώ» που θεωρείται πρόδρομος του μονοθεϊσμού, επειδή προσπάθησε να επιβάλει την αποκλειστική λατρεία του Ατόν, και παππούς του Τουταγχαμών.

ΠΗΓΗ: PathfinderNews

Un Picasso aux enchères


Jeune fille endormie, oeuvre de Pablo Picasso, peinte en 1935. Photo Christie's.
Un Américain anonyme allouera à l'Université de Sydney le produit de la vente du tableau Jeune fille endormie de Pablo Picasso.

On sait peu de choses sur ce donateur mystérieux qui a décidé d'offrir le tableau de Picasso Jeune fille endormie à l'Université de Sydney. Ce que l'on sait en revanche, c'est que le geste est généreux. Estimée entre 10 et 13,5 millions d'euros, la toile sera mise aux enchères le 21 juin chez Christie's. Seule condition établie par le donateur: que la totalité des fonds obtenus grâce à la vente soit reversée à la recherche effectuée au sein de l'Université de Sydney.

Michael Spence, le vice-chancelier de l'Université a précisé que l'argent servirait à financer un nouveau centre de recherche sur l'obésité, le diabète et les maladie cardiovasculaires.

Peinte en 1935, cette toile représente Marie-Thérèse Walter, une jeune femme de 17 ans, qui est devenue la maîtresse de l'artiste alors qu'il en avait 45.

«C'est un véritable bijou de la peinture par l'un des génies de l'art occidental et nous sommes heureux d'aider l'Université de Sydney en le mettant aux enchères», s'est enthousiasmé Giovanna Bertazzoni, qui dirige le département impressionisme et art moderne chez Christie's.

Le Figaro

Apr 28, 1945:Benito Mussolini executed


On this day in 1945, "Il Duce," Benito Mussolini, and his mistress, Clara Petacci, are shot by Italian partisans who had captured the couple as they attempted to flee to Switzerland.

The 61-year-old deposed former dictator of Italy was established by his German allies as the figurehead of a puppet government in northern Italy during the German occupation toward the close of the war. As the Allies fought their way up the Italian peninsula, defeat of the Axis powers all but certain, Mussolini considered his options. Not wanting to fall into the hands of either the British or the Americans, and knowing that the communist partisans, who had been fighting the remnants of roving Italian fascist soldiers and thugs in the north, would try him as a war criminal, he settled on escape to a neutral country.

He and his mistress made it to the Swiss border, only to discover that the guards had crossed over to the partisan side. Knowing they would not let him pass, he disguised himself in a Luftwaffe coat and helmet, hoping to slip into Austria with some German soldiers. His subterfuge proved incompetent, and he and Petacci were discovered by partisans and shot, their bodies then transported by truck to Milan, where they were hung upside down and displayed publicly for revilement by the masses
HISTORY CHANNEL

Βιβλίο με γράμματα από τα ταξίδια του Ν. Καββαδία

κλικ στον τιτλο


Γράμματα μιας ζωής. Γράμματα από το στρατό. Γράμματα από το Αλβανικό Μέτωπο. Γράμματα από λιμάνια και θάλασσες: Κάρντιφ, Μασσαλία, Τζένοβα, Αλεξάνδρεια, Βηρυτός, Άντεν, Περσικός, Ινδικός, Κολόμπο, Κεϋλάνη, Χονγκ Κονγκ, Μελβούρνη. Γράμματα νοσταλγίας και γράμματα σαρκασμού.

Ογδόντα δύο επιστολές και καρτ ποστάλ από το 1935 έως το 1965 που έστειλε ο ασυρματιστής Νίκος Καββαδίας, «ασυρματιστής» μιας ξεχωριστής ποίησης, στην αδελφή του και στην ανιψιά του, παραδίδονται στη δημοσιότητα, με ένα βιβλίο 195 σελίδων που κυκλοφόρησαν αυτές τις μέρες οι εκδόσεις Άγρα. Τίτλος: « Νίκος Καββαδίας. Γράμματα στην αδελφή του Τζένια και στην Έλγκα».

Κομμάτια της ψυχής του χαραγμένα στο χαρτί. Εξομολογήσεις για τις πρώτες γραφές των ποιημάτων του. Ερωτήσεις για την υγεία της μητέρας, συγγενών, ηθοποιών, φίλων του λογοτεχνών και … «εχθρών». Ανταποκρίσεις για περιπέτειες και γυναίκες. Περιγραφή τόπων εξωτικών. Προαναγγελίες για τα σπάνια δώρα στην οικογένεια.

Ένας τρυφερός Καββαδίας με την ανιψιά του και ένας ενοχικός με τον εαυτό του.

Ύφος ενός κοινού ναυτικού στο μπάρκο, που γράφει για τα απλά και καθημερινά της βάρδιας και παράλληλα μικροί πίδακες ποιητικοί που προοιωνίζονται τα κατοπινά αριστουργήματα. Ενδεικτικό το γνωστό ποίημά του «Εφτά σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις», που παραθέτει σε γράμμα προς την αγαπημένη του ανιψιά, σημειώνοντας στο τέλος : «το Ατινάκι θα σου εξηγήσει τους ναυτικούς όρους».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ακτιβιστές ή « σύγχρονοι αρχαιολόγοι»

Της ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΜΠΑΡΚΑ Δεν θεωρούν τους εαυτούς τους ακτιβιστές.Προτιμούν να αυτοχαρακτηρίζονται «σύγχρονοι αρχαιολόγοι», που φέρνουν στην επιφάνεια τις κοινωνικο-πολιτικές επιπτώσεις φαινομένων, όπως είναι η παράνομη μετανάστευση στην παγκοσμιοποιημένη αγορά, αλλά και οι σύγχρονες στρατηγικές κοινωνικού αποκλεισμού και περιστολής.



Λεπτομέρεια από το νέο έργο των Xurban-collective «Ιερή εκκένωση»
Στην εξαιρετική εγκατάστασή τους «Αγραφη πινακίδα», που εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (σε επιμέλεια Δάφνης Βιτάλη) διερεύνησαν τους μετασχηματισμούς που υφίστανται οι περιοχές γύρω από τα λιμάνια των αστικών κέντρων, χρησιμοποιώντας ως παραδείγματα τα λιμάνια του Πειραιά, της Μασσαλίας, της Νέας Υόρκης και της Κωνσταντινούπολης. Δεκάδες φωτογραφίες τοποθετημένες πάνω σε βάθρα (που θυμίζουν και κοντέινερ) αποτυπώνουν λεπτομέρειες των γαλανών νερών και του ουρανού, των ψαριών, των πλοίων αλλά και αμέτρητων παπουτσιών, σχολιάζοντας χωρίς διδακτισμούς το γεγονός ότι η θάλασσα είναι σήμερα ένας τόπος όπου κινούνται -δυστυχώς όχι με την ίδια ευκολία- εμπορεύματα και ανθρώπινα κορμιά.

Είναι οι «xurban_collective», η ομάδα των Τούρκων καλλιτεχνών Γκουβέν Ιντσιρλίογλου, Χακάν Τοπάλ, Αχμέτ Ατίφ Ακίν και Μαχίρ Γιαβούζ, που ιδρύθηκε το 2000. Ζουν στη Σμύρνη, στην Κωνσταντινούπολη, στη Νέα Υόρκη και στο Λιντς, διδάσκουν όλοι τους σε πανεπιστήμια, δεν τους εκπροσωπεί καμία γκαλερί, δείχνουν όμως τη δουλειά τους σε μεγάλα μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής (PS1/ΜοΜΑ) και σε μεγάλες διοργανώσεις, όπως η 49η Μπιενάλε της Βενετίας (2001).

Ο Γκουβέν Ιντσιρλίογλου βρέθηκε χθες στη χώρα μας καλεσμένος του προγράμματος «Λέξεις και Σκέψεις» της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση και μίλησε για την «κίνηση των ανθρώπων και των εμπορευμάτων στα λιμάνια της Μεσογείου στην αρχαιότητα και σήμερα» (με συνομιλητές τον αρχαιολόγο Γιώργο Σταϊνχάουερ και τον Αλέν Τρανουά, Διευθυντή Ερευνών στο EHESS -Ecole des Hautes Etudes En Sciences Sociales). Οταν ξεκίνησαν τις επιτόπιες έρευνες στα συγκεκριμένα λιμάνια δεν ήξεραν πόσο επίκαιρο θα αποδεικνυόταν το έργο τους, το οποίο εκτός από την Αθήνα, έχει εκτεθεί στην Κωνσταντινούπολη (Πολιτιστική Πρωτεύουσα), στη Μασσαλία και στη Βιέννη.

«Σήμερα διάβαζα για τη συνάντηση Μπερλουσκόνι - Σαρκοζί για την αναθεώρηση της Συνθήκης Σένγκεν για τους μετανάστες μετά τα κύματα μεταναστών από την Τυνησία και τη Λιβύη. Οταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε το έργο, πιστεύαμε ότι όσο τα σύνορα της Ευρώπης εξαφανίζονται τόσο πιο πολύ ταξιδεύει ελεύθερη η ξενοφοβία. Σήμερα τα σύνορα ή τα τείχη, όπως στη Θράκη, υψώνονται και πάλι. Από τα τέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχει να αισθανθεί ξανά η Ευρώπη τόσο έντονα το φόβο του εχθρού που εισβάλλει...», λέει.

Τα λιμάνια, λάφυρα επενδυτών

«Γι' αυτό ενδυναμώνει τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές αποκλεισμού των μεταναστών, των φτωχών, ακόμη και της εργατικής τάξης», επισημαίνει. Και χρησιμοποιεί ως παράδειγμα τα ίδια τα λιμάνια. «Σήμερα τα εμπορικά λιμάνια μετακινούνται ακόμη πιο μακριά από το κέντρο της πόλης. Στα περισσότερα, όπως στην Κωνσταντινούπολη, τα άδεια κτίρια παραδίδονται από τις κυβερνήσεις ως "λάφυρα" σε επενδυτές και εργολάβους, οι οποίοι δημιουργούν εμπορικά πανοράματα εξαιρώντας τα κατώτερα στρώματα. Περπατώντας στη Μασσαλία είδαμε ένα γκράφιτι σε έναν τοίχο που έγραφε: "La Ville Blanc". Ηταν σαν να το έγραψε κάποιος που δεν μιλάει καλά γαλλικά. Ηταν όμως τόσο ακριβώς η κριτική για μια "λευκή πόλη", που επιλέξαμε το γκράφιτι ως τίτλο της έκθεσής μας».

Πριν από λίγες μέρες, στην Κωνσταντινούπολη, ξεκίνησε η νέα τους έκθεση «Evacuation series» (στο Arter έως 5 Ιουνίου) εμπνεόμενη από τα «μεσκίντς», τα μικρά δωμάτια προσευχής που συναντά κανείς σε εμπορικά κέντρα, νοσοκομεία, σχολεία, ακόμη και διαμερίσματα σε όλο τον κόσμο. Στον εκθεσιακό χώρο ο θεατής βλέπει λεπτομέρειες ενός θρησκευτικού χώρου. Ενα μικρό χαλάκι, ένα πλακάκι κ.λπ.

«Συνειδητά μετατρέψαμε έναν πολιτικά φορτισμένο θρησκευτικό χώρο σε έναν καθαρό κοινωνικό χώρο συγκέντρωσης. Στην Ευρώπη σήμερα υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις του μεταναστευτικού προβλήματος. Ολες, από τις πιο συντηρητικές μέχρι τις πιο αριστερές, συμφωνούν σε ένα μόνο πράγμα: ότι το μεταναστευτικό στην Ευρώπη ήταν σκέτη αποτυχία. Οι προοδευτικές δυνάμεις θεωρούν ότι πρέπει να διατεθούν μεγαλύτερα ποσά για την εκπαίδευση και την ενσωμάτωση των μεταναστών όταν οι συντηρητικές δεν βλέπουν καμία αποτελεσματική λύση του προβλήματος. Ετσι στιγματίζονται οι μιναρέδες, όπως στην Ελβετία, ή επιβάλλονται απαγορεύσεις της μπούργκας, όπως στη Γαλλία, συσκοτίζοντας την ουσία και αναγκάζοντάς μας να πάρουμε θέση διαλέγοντας το στρατόπεδο τού ναι ή του όχι...».

**Προλαβαίνετε έως και το Σάββατο να δείτε στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης την εγκατάσταση των «xurban_collective» «Αγραφη πινακίδα» στο πλαίσιο της έκθεσης «Τέχνης Πολιτική» (Ωδείο Αθηνών, Βασ. Γεωργίου Β' 17-19 και Ρηγίλλης). *
ΠΗΓΗ: Enet.gr

Τα παιδιά γράφουν ιστορίες


ΠΑΙ∆ΙΚΗ ∆ΙΑ∆ΙΚΤΥΑΚΗ ∆ΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΕ ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑ∆ΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Της Χάρης Ποντίδα
«Ηταν κάποτε ένα παιδάκι που ήθελε να βγειβόλτα µε τον µπαµπά τουκαι ο µπαµπάς του δεν το άφηνε και το παιδάκι προσπαθούσε να τον πείσει να βγούνε βόλτα, και τότε ο µπαµπάς του είπε όχι και το παιδάκι έβαλε τιςγκρίνιες και οµπαµπάς δεν µπορούσε άλλο και πήγαν και περάσανε φανταστικά...».

Η Ελια, ετώνέξι, δεν έχειώρα για πολλές κουβέντες. Σκυµµένη πάνω στο γραπτό της, προσπαθεί να κόψει καινα κολλήσει δίπλα στις ιστορίες που έγραψε και έστειλε ηλεκτρονικά στο(διαδικτυακό) e-περιοδικό bookbook.gr τις εικόνες που έβλεπε στο σάιτ.

Κάθε εικόνα και µια ιστορία. Μια δική της ιστορία. Πολλές εικόνες (ανέβαιναν επί 13 ηµέρες), πολλές µικρές ιστορίες που εκείνη προσπάθησε να τις συνδέσει σε µία. Τη ρωτάς, χαµογελάει και συνεχίζει να κολλάει κοιτώντας πού και πού τη µητέρα της που είναι µέσα στην αίθουσα.

Γιατί ηδιαδικτυακήτης επικοινωνία µε τοηλεκτρονικόπεριοδικό bookbookείχεέναωραίο «λάιβ» φινάλε: Παιδιά, κόλλες, µπογιές, χαρτιά, µαµάδες (πάντα οι µαµάδες είναι εκεί) και δουλειά οµαδικού πνεύµατος πάνω σε ένα µεγάλοτραπέζι σε µια αίθουσα του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης.

Ο στόχος υψηλός: Η εικονογράφος Ιρις Σαµαρτζή συµβουλεύει και συµπαρίσταται στο έργο των µικρών, µε σκοπό να δηµιουργήσουν όλοι µαζί ένα βιβλίο/πολύπτυχο, το πρώτοτους οµαδικό βιβλίο.

«Το σηµαντικό»,λέει η ΕιρήνηΒοκοτοπούλου (από το bookbook), «είναι ότι µέχρι να φτάσουντα παιδιά ώςεδώ είχαν ήδη δηµιουργήσειµια σχέση µετο όλο concept. Αυτόπου βλέπετετώρα είναι σαν κορύφωση µιας διαδικασίας. Από τα µέιλ δε που λάβαµε καταλάβαµε πόσο τους άρεσε...».

Μεσηµέρι στο Μουσείο. Τα παιδιά (από 6 ώς 13 χρονών), πριν βγάλουν κόλλες και χαρτιά, ανεβαίνουν στον πρώτο όροφο για να ξεναγηθούν πρώτα στην έκθεση «Ο,τι η τέχνη του βιβλίου στην ΑνωτάτηΣχολή Καλών Τεχνών» που έστησαν οι φοιτητές του Τµήµατος Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίουτης Σχολής, που εδώ και χρόνια δηµιούργησε και διευθύνει η Λεώνη Βιδάλη.

Επί της ουσίας, τοπαιδικόεργαστήρι ήταν η συνέχειατης έκθεσης «Ο,τι η τέχνη του βιβλίου».

Κι αυτόόχι µόνο γιατίόλες οιεικόνες που ανέβαιναν στοσάιτ τουbookbook προέρχονταν από τις εργασίες των φοιτητών τηςΚαλών Τεχνών. Αλλάκαι για έναν ακόµη λόγο: «Αυτό το µεγάλο τραπέζι όπουδουλεύουντα παιδιά», όπως µας έλεγε η Λεώνη Βιδάλη, «είναι το τραπέζι της οµαδικής εργασίας που έχουµε και στην Καλών Τεχνών.

Ολα τακάνουνοι φοιτητές γύρω από ένα τραπέζι, οµαδικά. Και αφοράόλο τον κύκλο των εργασιών που απαιτεί η τέχνη του βιβλίου. Από τα κείµενα και τις εικονογραφήσεις µέχρι την επιµέλεια και τη βιβλιοδεσία».


link
Στο Ιντερνετ: http://www.bookbook.gr.
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Οι αρχαιότερες βραχογραφίες της Αφρικής;


Τοίχωμα σπηλαίου στο Laas Geel με βραχογραφίες.


Μια πλειάδα πολύχρωμων ζώων και ανθρώπινων μορφών κοσμεί μια σειρά από σπήλαια στη Βόρεια Σομαλία, εκπροσωπώντας τις αρχαιότερες και ίσως ομορφότερες βραχογραφίας της Αφρικής. Πρόκειται για τις βραχογραφίας των δέκα σπηλαίων του Laas Geel, (πηγή των καμήλων), κοντά στη Χαργκέισα, την πρωτεύουσα ενός από τα νεότερα και πιο αμφιλεγόμενα κράτη του κόσμου, της Σομαλιλάνδης.

Φερμένες στο φως από Γάλλους αρχαιολόγους το 2002, οι βραχογραφίες αποτελούν ένα παράθυρο στο παρελθόν των αρχαίων Σομαλών. Η καθημερινή ζωή πριν από 5.500 χρόνια αποτυπώνεται έντονα, σε τόνους του καφέ, του πορτοκαλί, του λευκού και το κόκκινου. Αγελάδες και βοσκοί, καθώς και άγρια ζώα παρελαύνουν νοητά στους τοίχους των σπηλαίων, ανακαλώντας την εποχή που το Κέρας της Αφρικής ήταν μια εύφορη έκταση, ενώ τα ίδια τα σπήλαια βρίσκονταν στη συμβολή δύο ποταμών, που σήμερα είναι ξηραμένοι.

Φυσικά, η διαχρονική πορεία του χώρου δεν ήταν εύκολη. Στο πρόσφατο παρελθόν, οι περίεργες μορφές κινούσαν τον φόβο των κατοίκων που τις θεωρούσαν δαιμονικές και τις εξευμένιζαν με θυσίες. Όταν κατάλαβαν την αξία τους τις απομυθοποίησαν και η λεηλασία ξεκίνησε. Την κατάσταση δυσκόλεψε η εμφύλια διαμάχη που οδήγησε στην αυτονόμηση της Σομαλιλάνδης, που όμως δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί από τη διεθνή κοινότητα.

Σήμερα οι τοπικές αρχές παλεύουν για την προστασία του χώρου που, μετά από πολλές περιπέτειες, μπορεί να αποδειχθεί ως ένας από του σημαντικότερους χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς του πλανήτη.

Πηγή: AFP

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Θεσσαλονίκη:Συναυλία των Duran Duran στις 26 Ιουλίου

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ


Συναυλία στη Θεσσαλονίκη θα δώσουν το καλοκαίρι οι Duran Duran. Την είδηση ανακοίνωσε το ίδιο το συγκρότημα μέσω της ιστοσελίδας του.

Η συναυλία έχει προγραμματιστεί για τις 26 Ιουλίου και θα δωθεί στο Θέατρο Γης.

Όσο για τα εισιτήρια, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να περιμένουν την ανακοίνωση της ημερομηνίας για την προπώληση η οποία θα γίνει μέσω του Ticket Services (www.ticketservices.gr)




Newsroom ΔΟΛ

Stunning Images of Canadian Arctic

By Live Science

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ


H μοντερνικότητα στη Πινακοθήκη του δήμου Αθηναίων


Συνεχίζεται στα δύο κτήρια της Νέας Πινακοθήκης του δήμου Αθηναίων στο νεοκλασικό παλιό Μεταξουργείο με παρουσίαση της συλλογής έργων του Έλληνα επιχειρηματία κ. Γιώργου Οικονόμου με το δεύτερο τμήμα της έκθεσης που θα διαρκέσει από τις 5 Μαΐου έως τις 3 Ιουλίου 2011 αναφέρεται στον Σουρεαλισμό, τη Σχολή του Παρισιού, στα Πορτρέτο-Γυμνό-Νεκρή Φύση, στην τέχνη στην πρώτη Μεταπολεμική Δεκαετία, στην τέχνη στη Δεκαετία του '60, στο κίνημα των Νεοάγριων αλλά και στα χαρακτικά της συλλογής.
Όπως είχε πει το Βήμα η επιμελήτρια της συλλογής, διευθύντρια της Πινακοθήκης και των Μουσείων του δήμου Αθηναίων, κυρία Κυριαζή
«Πρόκειται, όντως, για μια παρέλαση ονομάτων της μοντερνικότητας». «Η πρόθεσή μας, όμως, δεν ήταν απλά να προβάλλουμε τη συλλογή αλλά να πραγματοποιήσουμε μια έκθεση που να μπορεί να "διαβάζεται" και από τον μυημένο μελετητή αλλά και από τον αμύητο φιλότεχνο ο οποίος να μπορεί να παρακολουθεί την κοσμογονική ανέλιξη της μοντερνικότητας. Η έκθεση, ως εκ τούτου, αποκτά παράλληλα εποπτικό και διδακτικό ρόλο».

Σύμφωνα με τα λεγόμενα της κυρίας Κυριαζή, το σημαντικό στοιχείο της έκθεσης είναι ότι ο συλλέκτης αποφάσισε για πρώτη φορά να διαθέσει το σύνολο της συλλογής του. Μέχρι σήμερα μπορεί να είχε δανείσει μεμονωμένα έργα αλλά όχι να διαθέσει σύνολο έργων της συλλογής του που αποτελείται από 420 δημιουργίες. Η πρώτη ενότητα περιλάμβανε 245 αποκτήματα του συλλέκτη ενώ η δεύτερη 175.

Η έκθεση της συλλογής Γιώργου Οικονόμου πλαισιώνεται από έκδοση αντίστοιχου λευκώματος 536 σελίδων με εικονογράφηση των επιλεγμένων έργων και θεωρητικά κείμενα. Την καλλιτεχνική επιμέλεια της έκδοσης έχει αναλάβει η κυρία Σαλώμη Παπαδοπούλου, ενώ επιμελήτρια της συλλογής Οικονόμου είναι η κυρία Ειρήνη Δημητρακοπούλου.



Κτίριο Μεταξουργείο: Λεωνίδου και Μυλλέρου (Μεταξουργείο)

Στάση metro:Μεταξουργείο

Πληροφορίες: 210-3231841 και 5202420/1

«Λωξάντρα»


Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού παρουσιάζουν τη «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του «Ελληνικού Κόσμου». Μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε στη Θεσσαλονίκη (50.000 εισιτήρια), η παράσταση του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και με πρωταγωνίστρια τη μοναδική Φωτεινή Μπαξεβάνη, έρχεται στην Αθήνα από τις 4 Μαΐου. Το θρυλικό κείμενο της Μαρίας Ιορδανίδου, στην εξαιρετική θεατρική διασκευή του Άκη Δήμου και με την πολυσυζητημένη ερμηνεία της Φωτεινής Μπαξεβάνη στο ρόλο της Λωξάντρας, θα φιλοξενηθεί στον «Ελληνικό Κόσμο» για 16 μόνο παραστάσεις.



Στο πνεύμα της παράστασης, οι θεατές θα έχουν παράλληλα τη δυνατότητα να ενημερωθούν πώς μπορούν να ανακαλύψουν τις ρίζες τους συμμετέχοντας στο πρόγραμμα Γενεαλογίας του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού.


ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:
Τετάρτη 4/5 18:00 & 21:00
Πέμπτη 5/5 21:00
Παρασκευή 6/5 21:00
Σάββατο 7/5 18:00 & 21:00
Κυριακή 8/5 18:00 & 21:00
Τρίτη 10/5 21:00
Τετάρτη 11/5 18:00 & 21:00
Πέμπτη 12/5 21:00
Παρασκευή 13/5 21:00
Σάββατο 14/5 18:00 & 21:00
Κυριακή 15/5 21:00


Tιμές εισιτηρίων:
25 € (πλατεία)
20 € (θεωρείο)
15 € (ομαδικό)
15 € (νεανικό έως 26 ετών)
Στις απογευματινές παραστάσεις γενική είσοδος 15 €



Εισιτήρια προπωλούνται στο ταμείο του «ΘΕΑΤΡΟΝ», στα καταστήματα Public, τηλεφωνικά με χρήση πιστωτικής κάρτας και μέσω Διαδικτύου στη διεύθυνση: http://tickets.theatron254.gr/
Πληροφορίες: 212 254 0316

Ώρες λειτουργίας ταμείου στο «­ΘΕΑΤΡΟΝ»:
Τρίτη-Παρασκευή: 11:00 - 17:00
Σάββατο 11:00 - 19:00
Κυριακή 09:00 - 17:00

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Egyptian film shines light on sexual harassment

By Catriona Davies, for CNN



In "Cairio 678" one of the lead characters, played by actress Bushra, is repeatedly harassed on buses.
(CNN) -- A film lifting the lid on sexual harassment on the streets of Egypt is gaining plaudits around the world.

"Cairo 678" tells the story of three fictional women from different backgrounds as they search for justice from daily sexual harassment.

One of them is sexually harassed by a group of men after a football match, another insists on taking her harasser to court despite pressure to drop her case and the third responds by stabbing harassers in the groin with the pin from her head scarf.

Several aspects of the film were drawn from real-life incidents, said the director, Egyptian Mohamed Diab.

"Three years ago there was the first reported case of gang sexual harassment," he said. "An individual starts harassing a woman and others jump in and start doing it too.

"I was shocked and started researching it. I wanted to know why this was happening."

Sexual harassment is a symptom of poverty, ignorance and aggression.

He said one of the film's actresses suffered real gang sexual harassment while the scenes were being shot.

The issue of sexual harassment in Egypt came to the attention of the world when CBS reporter Lara Logan was attacked in Cairo's Tahrir Square after former president Hosni Mubarak stepped down. Other women reported incidents ranging from mild harassment to violent attacks.

A survey in 2008 by the Egyptian Center for Women's Rights claimed that 98% of foreign women and 83% of Egyptian women in the country had been sexually harassed.

Diab said he was optimistic that attitudes were beginning to change since the revolution.

He said: "Sexual harassment is a symptom of poverty, ignorance and aggression.

"The old regime brought the worst out of people. Oppression was in every alley.

"My film is about breaking the silence, and there's a new attitude that people don't want to shut up anymore. Everyone wants to stand up for their rights now.

"I'm optimistic that things will begin to change now, but it will take time. The euphoria of the revolution will vanish in a month or two and if people's lives do not improve rates (of sexual harassment) will go up again."

Diab said after the film was first shown in Egypt many women told him they would now report incidents, and police officers said they would take such reports more seriously.

Revolution signals new dawn for Egypt's women

"Cairo 678" had its North American premiere on March 26 at the New Directors New Films festival in New York and won best actor/actress awards for two of its leads at the Dubai International Film Festival last December

It is Diab's fifth film as a screenwriter, but his first as a director. He missed the film's European premiere in Rotterdam because he was taking part in protests in Tahrir Square that led to Mubarak's fall.

He said: "Because I am well known and the revolution had no real leaders, I became one of the leaders.

"It's the most honorable thing that's happened in my life, but it's also a huge responsibility. It's a great thing to feel that responsible."

Diab, 33, is now turning his attention to a new twice-weekly politics show on Egyptian television.

He said: "Me and a couple of others from the revolution are making this new show. Nowadays at least half of my time is (spent) on politics."

He added: "Egypt is now messy and we are rebuilding it. I'm optimistic and cautious because lots of things can go wrong. We want everything to be perfect."

Chernobyl 12 May 1986



In this 1986 photo, a helicopter throwing chemicals to suppress radiation approaches the 4th destroyed reactor at the Chernobyl nuclear power plant in. On May 12, 1986, more than two weeks after the explosion, the leading Soviet daily newspaper Pravda published its first photograph from the site for the first time, shot three days earlier from a helicopter by Repik. If I had been ordered now to get aboard and go, I would not have gone _ you might have easily died there for nothing, said the 65-year-old Repik. AP Photo/Volodymyr Repik.

Thousands March in Hong Kong to Demand the Release of Chinese Artist Ai Weiwei




Artists hold banners including one featuring a portrait of detained Chinese artist Ai Weiwei during a protest urging for his release, in Hong Kong April 23, 2011. REUTERS/Tyrone Siu.

HONG KONG (REUTERS).- Over one thousand protesters in Hong Kong took to the streets to demand the release of detained Chinese artist and human rights activist Ai Weiwei on Saturday, scuffling briefly with police.

The rally -- the largest in a string of protests across the city in recent weeks -- has underscored Hong Kong's growing role as a hotbed of support for Ai with local pro-democracy activists and artists ratcheting up pressure on Beijing over its heavy crackdown on dissidents, human rights lawyers and protesters challenging Communist Party controls and censorship.

Protesters held up banners with the words "Who's afraid of Weiwei" and banged on drums as they snaked their way through busy districts to the harbor-front Cultural Center, where they sang, performed and chanted for Ai's release.

"It's had a lot of impact," said John Batten, a Hong Kong-based art critic and commentator who attended the rally. "The message is purely about freedom of expression ... it's not just Ai Weiwei, there's a whole lot of repression that's going on in China."

Organizers said 2000 people showed up, marshaled by a heavy police contingent through busy streets. While the event was largely peaceful, brief skirmishes with police broke out as tempers flared.

Graffiti images of Ai have also been appearing across the former British colony which reverted to Chinese rule in 1997, in subways, streets and prominent public spaces, spray-painted by an anonymous artist and sparking a police investigation.

Ai's detention in Beijing on April 3, after being prevented from boarding a flight to Hong Kong, has sparked criticism from Western governments, with U.S. Secretary of State Hillary Clinton saying she was "deeply concerned" about the clampdown.


Chinese authorities have been vague on Ai's charges, only saying he's under investigation for "suspected economic crimes" .
A pro-democracy protester wears a mask of detained Chinese artist Ai Weiwei during a march in Hong Kong Saturday, April 23, 2011 as they demand release of Ai. U.S. diplomats will discuss recent disappearances and detentions of Chinese dissidents during human rights talks in Beijing next week, the U.S. State Department said. (AP Photo/Kin Cheung.
(Reporting by James Pomfret)

Did Neanderthals Believe in an Afterlife?


A few dozen documented Neanderthal burials from Western Europe, Eastern Europe and Southwest Asia have already been documented.

A possible Neanderthal burial ground suggests that they practiced funeral rituals and possessed symbolic thought before modern humans.
By Jennifer Viegas
THE GIST
Neanderthal skeletons found in apparent burial poses have been unearthed at a site in Spain.
The site, Sima de las Palomas, may be the first known Neanderthal burial ground of Mediterranean Europe.
Remains for six to seven other Neanderthals, including an infant and two juveniles, as well as associated tools and food, have also been excavated.
Evidence for a likely 50,000-year-old Neanderthal burial ground that includes the remains of at least three individuals has been unearthed in Spain, according to a Quaternary International paper.

The deceased appear to have been intentionally buried, with each Neanderthal's arms folded such that the hands were close to the head. Remains of other Neanderthals have been found in this position, suggesting that it held meaning.

Neanderthals therefore may have conducted burials and possessed symbolic thought before modern humans had these abilities. The site, Sima de las Palomas in Murcia, Southeast Spain, may also be the first known Neanderthal burial ground of Mediterranean Europe.

"We cannot say much (about the skeletons) except that we surmise the site was regarded as somehow relevant in regard to the remains of deceased Neanderthals," lead author Michael Walker told Discovery News. "Their tools and food remains, not to mention signs of fires having been lit, which we have excavated indicate they visited the site more than once."

Walker, a professor in the Department of Zoology and Physical Anthropology at the University of Murcia, and his colleagues have been working at the site for some time. So far they have found buried articulated skeletons for a young adult female, a juvenile or child, and an adult -- possibly male -- Neanderthal.

"We cannot say whether these three individuals were related, though it is likely," he said, explaining that DNA has been denatured due to high ambient temperatures. "Surely the child was related to one of the others, though."

The three skeletons represent some of the best-preserved, and most methodically excavated remains of Neanderthals.

"Such discoveries are extraordinarily uncommon," Walker said.

The Neanderthals were found covered together with rocks burying their remains. The researchers believe it's likely that other Neanderthals intentionally placed the rocks over the bodies from a height. While it cannot be ruled out that an accident killed the three individuals, the scientists believe that wasn't the case.

"I think there is just enough evidence at Sima de las Palomas to think that three articulated skeletons are unlikely to have been the result of a single random accident to three cadavers that somehow escaped the ravages of hyenas and leopards, which were present at the site," Walker said.

Unburnt bones of two articulated panther paws were embedded in rock "in an area where the rest of the animal's skeleton was conspicuous by its absence notwithstanding its proximity to the human skeletons," the authors write.

The researchers speculate that a Neanderthal cut off the panther paws and kept them. It is also possible that the paws were added to the bodies before burial, perhaps holding some ritual significance.

The remains of six to seven other Neanderthals, including one baby and two juveniles, have also been excavated at the site. The tallest individual appears to have been an adult who stood around 5'1".

Erik Trinkaus, a professor of physical anthropology at Washington University in St. Louis, is one of the world's leading experts on Neanderthals. He told Discovery News that "it is certainly possible that they (the Neanderthals at Sima de las Palomas) were buried."

He said a few dozen documented Neanderthal burials from Western Europe, Eastern Europe and Southwest Asia have already been documented.

Trinkaus added that the Neanderthal remains from Spain will "provide us with our first glimpse of overall Neanderthal body form in Southern Europe, as well as additional specimens for a number of aspects of Neanderthal biology."

Discovery News

Επίσημη πρώτη για τη βιβλιοθήκη του Βυζαντινού Μουσείου στις 28 Απριλίου


Τη βιβλιοθήκη του εγκαινιάζει το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο την Πέμπτη 28 Απριλίου (ώρα 19:30), έναν πολύτιμο χώρο για τους μελετητές της βυζαντινής τέχνης και του πολιτισμού αυτής της εποχής.

Η βιβλιοθήκη άρχισε να συγκροτείται στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν το ενδιαφέρον για τη μελέτη της βυζαντινής ιστορίας και τέχνης στον ελλαδικό χώρο οδήγησε στην ίδρυση της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας και από τότε οι πηγές της εμπλουτίζονται διαρκώς, χάρη σε αγορές, ανταλλαγές, καθώς και δωρεές.

Περί τους 15.000 τίτλους, 200 σειρές ελληνικών και ξένων περιοδικών και περίπου 2.500 ανάτυπα αριθμεί σήμερα η βιβλιοθήκη του μουσείου. Ως προς το είδος των βιβλίων εξάλλου, είναι πλούσια σε βιβλία βυζαντινής τέχνης κατά κύριο λόγο σχετικά με τη ζωγραφική, βιβλία ιστορίας και πολιτισμού, ιστορικές και εκκλησιαστικές γραπτές πηγές, λεξικά και εγκυκλοπαίδειες, καταλόγους μουσείων και εκθέσεων. Διαθέτει όμως και αρκετές σπάνιες εκδόσεις του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα.

Η ταξινόμηση των βιβλίων έχει γίνει με βάση τη θεματολογία τους ενώ το αναγνωστήριο προσφέρει την δυνατότητα πρόσβασης και επιτόπιας μελέτης στους επισκέπτες. Να σημειωθεί ότι η βιβλιοθήκη του μουσείου μπορεί πλέον να φιλοξενήσει δέκα αναγνώστες ενώ επιπλέον βοηθητικοί χώροι δίνουν την δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης της συλλογής και ασφαλούς αποθήκευσης και συντήρησης των σπάνιων βιβλίων.

Η αναδιαμόρφωση και ο εξοπλισμός της βιβλιοθήκης πραγματοποιήθηκε με βάση την μελέτη του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Στάικου. Χορηγός του έργου είναι το Ίδρυμα Ωνάση, το οποίο πρέπει να σημειωθεί ότι έχει αναλάβει την υποστήριξη και αναδιάρθρωση σπουδαίων βιβλιοθηκών στην Ελλάδα και το εξωτερικό με σημαντικότερη βέβαια όλων την κατασκευή νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης στο Φάληρο (μαζί με την Λυρική Σκηνή και το πάρκο), που αποτελεί εξ ολοκλήρου δωρεά στη χώρα.

Η βιβλιοθήκη του μουσείου θα παραμένει ανοιχτή από Δευτέρα έως και Παρασκευή, από τις 9 το πρωί ώς τη 1 το μεσημέρι.

Newsroom ΔΟΛ

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Ελληνικά έργα τέχνης στο σφυρί


"Τα Ελαιόδεντρα, Μυτιλήνη", έργο του Κ. Μαλέα
Τα τέσσερα εκ. λίρες αναμένεται να ξεπεράσει η δημοπρασία ελληνικών έργων του οίκου «Σόθμπις», που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 9 Μαΐου, στο Λονδίνο. Μεταξύ των έργων που θα βγουν στο σφυρί είναι και σημαντικά δείγματα από καλλιτέχνες του 19ου και του 20ού αιώνα, όπως οι Κωνσταντίνος Βολανάκης, Κωνσταντίνος Μαλέας και Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Νικόλαος Γύζης, Γιάννης Πρέκας, Θεόφιλος, Γιάννης Σπυρόπουλος, Αλέκος Κοντόπουλος, Νίκος Εγγονόπουλος και Αλέκος Φασιανός. Στη δημοπρασία θα πρωταγωνιστήσει το έργο του Κωνσταντίνου Βολανάκη (1837-1907) «Κομψές Φιγούρες στην Ακτή», το οποίο εκτιμάται ότι θα πιάσει μεταξύ 345.000-575.000 ευρώ. Ο Βολανάκης αποτελεί έναν από τους πλέον σημαντικούς καλλιτέχνες τόσο για το 19ο αιώνα όσο και για το «είδος» της θαλασσογραφίας, αλλά κυρίως για τη θέση του ως κύριου μέλους της ελληνικής Σχολής του Μονάχου, του κινήματος του ακαδημαϊκού ρεαλισμού που σχεδόν έρχεται σε αντίθεση με τη ζεστασιά και την αμεσότητα των θαλασσινών τοπίων του. Στη δημοπρασία το ενδιαφέρον αναμένεται να συγκεντρώσουν και το έργο του Κωνσταντίνου Μαλέα (1879-1928) «Τα Ελαιόδεντρα, Μυτιλήνη» (φωτό) -η τιμή του οποίου εκτιμάται στις 92.500-139.000 ευρώ- και ο πίνακάς του «Η Ακτή, Αττική» (η τιμή του εκτιμάται στις 81.000-116.000 ευρώ). Οσο για τον πίνακα του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα «Λουλούδια» (1937), η τιμή εκτίμησης κυμαίνεται στις 116.000-173.000 ευρώ.


Πηγή: Αγγελιοφόρος

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΧΩΡΟΣ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ



ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ, ΣΤΕΙΡΙ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Αρχειοθήκη ιστολογίου