Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Το λυκόφως ενός θρύλου


Υπάρχει μια συγκλονιστική σκηνή στην ταινία «Συνέντευξη» (La Intervista) που ο Φεντερίκο Φελίνι γύρισε το 1987 ανατρέχοντας στο κινηματογραφικό του παρελθόν. Εκεί, έπειτα από μια βόλτα στα γραφικά σοκάκια της Ρώμης, ο σκηνοθέτης παρέα με το συνεργείο του και τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι αποφασίζουν να επισκεφτούν την Ανίτα Εκμπεργκ.

Τη βρίσκουν στο σαλόνι της, ντυμένη πρόχειρα με μια πετσέτα, λες και έχει μόλις βγει από το μπάνιο της (αλλά με περιποιημένα, ολόστεγνα μαλλιά) και εκεί υψώνουν ένα σεντόνι που πάνω του προβάλλεται η «Ντόλτσε Βίτα». Η Εκμπεργκ, επιβαρημένη με κάποια κιλάκια, αλλά σταθερά γοητευτική, δακρύζει βλέποντας τον εαυτό της να τσαλαβουτάει στη Φοντάνα Ντι Τρέβι της Ρώμης. Το ίδιο και ο Μαστρογιάνι. Το ίδιο κι εμείς.

Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά τη «Συνέντευξη» (και ακριβώς 50 μετά τη «Ντόλτσε Βίτα»), η Εκμπεργκ γιορτάζει αύριο τα ογδοηκοστά της γενέθλια. Οχι στο σαλόνι της, αλλά σε νοσοκομείο της Ρώμης όπου υποβάλλεται σε φυσικοθεραπεία ύστερα από επέμβαση στον μηρό.

«Πριν ένα χρόνο έσπασα το αριστερό μου πόδι, μετά, τον Αύγουστο έσπασα το δεξί. Τουλάχιστον η εγχείρηση πήγε καλά, και τώρα προσπαθώ να ξανασταθώ στα πόδια μου. Και να σκεφτείς πως στον Φελίνι άρεσε πολύ ο τρόπος που βάδιζα», είπε στην «Corriere della Sera».

«Μέσα στη Φοντάνα Ντι Τρέβι, στη διάρκεια των γυρισμάτων, πήγαινα όλη νύχτα πάνω κάτω χωρίς ποτέ να γλιστρήσω. Ο Μαρτσέλο αντίθετα κρύωνε και έτσι άδειασε ένα μπουκάλι ουίσκι. Επεσε τρεις φορές. Και τρεις φορές έπρεπε να περιμένουμε να στεγνώσει. Στο τέλος του έδωσαν να φορέσει γαλότσες ψαρά κάτω από το παντελόνι του».

Γεννημένη το 1931, η Εκμπεργκ στέφτηκε Μις Σουηδία το 1950 και, έπειτα από προτροπή της μητέρας της, διαγωνίστηκε και για τον τίτλο της Μις Κόσμος ταξιδεύοντας για τις Ηνωμένες Πολιτείες δίχως να γνωρίζει μια λέξη στα αγγλικά. Δεν κέρδισε τον τίτλο, κέρδισε όμως ένα συμβόλαιο στο πανίσχυρο στούντιο της Universal. Ο Χάουαρντ Χιουζ τη συμβουλεύει να αλλάξει το όνομα της - «το "Εκμπεργκ" προφέρεται δύσκολα», της λέει. «Θα μάθουν να το προφέρουν, όταν θα γίνω διάσημη», του απαντά...

ΤΑ ΝΕΑ

Από τον Μάο στο πορνό

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ


ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΗ ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ, ΜΕ ΡΕΚΟΡ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ

Είναι για γέλια. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο πλάνο. Το κινέζικο τρισδιάστατο (3D) σοφτ πορνό «Sex and Zen: Απόλυτη έκσταση». Κάποιου Κρίστοφερ Σαν Λαπ Κι από το Χονγκ Κονγκ. Που προφανώς επιθυμεί να κάνει καριέρα, ανάλογη μ' αυτή του Σέρτζιο Λεόνε. Ως αρχιμάστορας, όχι του γουέστερν αλλά του σπαγγέτι - πορνό. Θα μας τρελάνουν εντελώς!

Τι συμβαίνει λοιπόν; Πώς να σας το περιγράψω. Σου 'ρχονται κατακούτελα ιπτάμενα τρισδιάστατα, αρσενικά εργαλεία καθώς και κινέζικα θηλυκά μπαλκόνια με κάτι ρώγες που βάζουν κάτω μπόλικες πορνοστάρ της Αμερικής. Πώς το λένε; Ξεσαλώνουν.

Το στόρι υποτίθεται ότι διαδραματίζεται κάποια χρονιά της παλιάς Κίνας. Οπου νεαρός μελετητής της πανίσχυρης δυναστείας των Μινγκ (1368-1644) ερωτεύεται και πέφτει με τα μούτρα στο ψητό. Ελα όμως που το εργαλείο του είναι μικρό. Τόσο δα. Πώς το ξέρουμε αυτό; Θα σας εξηγήσω μετά. Με το που διεισδύει λοιπόν, τελειώνει και το κορίτσι μένει χωρίς οργασμό. Πράγμα που επιβεβαιώνει την πασίγνωστη άποψη ότι το κινέζικο είναι μικρό. Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Για να τον βοηθήσουν, του το αφαιρούν και του εμφυτεύουν προσθετικό. Θηριώδες και τρομερό. Πώς λέμε πίτσα με το μέτρο; Κάπως έτσι. Τσουτσούνι με το μέτρο.

Ετσι αρχίζει να τις παίρνει όλες μαζί. Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε τουλάχιστον δεκατρείς. Καμία δεν μένει παραπονεμένη. Το δικό του το μικρό παραλίγο να το κατασπαράξει κάποιο γουρουνάκι λαχταριστό. Παραλήλως, για να μην ξεχνιόμαστε, να τα τζιτβιτζιλίκια κορασίδων από την Κίνα. Να σου τα σαδομαζοχιστικά. Να και τα ιπτάμενα αρσενικοθήλυκα εργαλεία τα ασιατικά. Ομως, για να μην παραπλανηθεί ο θεατής, το πορνό είναι σοφτ. Μαλακό. Δηλαδή δεν βλέπουμε τη διείσδυση. Ούτε στον κόλπο ούτε στο στόμα ούτε στην παλάμη. Κρίμα. Θα το προτιμούσα σκληρό. Τέλος πάντων. Ας το δεχτώ.

Ρισκάρω μια θεωρία. Οτι η εν λόγω πορνογραφία είναι συμβολική για την Κίνα. Δηλαδή το μικρό μέγεθος αναφέρεται στη μαοϊκή περίοδο της Κίνας. Και το king size στον σημερινό, αχαλίνωτο εμφυτευμένο από τη Δύση καπιταλισμό. Είδες το πορνό; Είναι φιλοσοφικό. Οσο για το πλήθος τω κοριτσιών, όλες, μα όλες πανάξιες, λαχταριστές, αισθησιακές, αχόρταγες μαινάδες. Δύο εξ αυτών, η Σαόρι Χάρα και η Γιουκίκο Σούο εκ μεταγραφής, διάσημες πορνοστάρ της Ιαπωνίας. Το ίδιο και ο Χίρο Χαγιάμα που υποδύεται τον Γουέι με το μικρό τσουτσούνι. Κίνα - Ιαπωνία πορνοσυμμαχία.

Οσο για τις εισπράξεις, μα φυσικά ρεκόρ. Στο Χονγκ Κονγκ ξεπέρασε, λένε, σε εισιτήρια και το «Avatar» και τον «Τιτανικό». Και όσο για τους Κινέζους της Κίνας, αυτοί το είδαν λογοκριμένο χωρίς ιπτάμενο εργαλείο. Δηλαδή στην πείνα. Ετσι είσαι, είπαν; Μια και δυο οργάνωσαν εκδρομές και το είδαν στο Χονγκ Κονγκ. Πώς οι άνθρωποι να ζήσουν χωρίς ιπτάμενα τρισδιάστατα εργαλεία; Πώς;
Βαθμοί = Της κλειστής παλάμης!
Πηγη : Τα Νέα,Δημήτρη Δανίκα

Κάστρα που ρημάζει ο χρόνος


Τα άγνωστα οχυρά της Πελοποννήσου καταρρέουν καθώς οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ούτε καν τον ακριβή αριθμό τους. Και αναζητούν μιαν άκρη στο χάος μέσω διεθνούς συνεδρίου


Είναι εκατοντάδες και άγνωστα, σπαρμένα στη γη της Πελοποννήσου. Σύμβολα δύναμης κι εξουσίας πριν από έξι αιώνες, σήμερα στέκουν ρημαγμένα, απρόσιτα, σκιές του εαυτού τους να θυμίζουν βυζαντινούς και φράγκους δεσπότες που διαφέντευαν αχανείς εκτάσεις. Είναι τα κάστρα που άρχισαν να χτίζονται με το τέλος του αρχαίου κόσμου - τον 5ο αι. μ.Χ. - έως τον 15ο αιώνα, έως την εποχή δηλαδή που η τέχνη των οχυρώσεων αλλάζει σελίδα, καθώς αλλάζουν τα όπλα και κάνουν την εμφάνισή τους τα πυροβόλα.

Το πρώτο βήμα για να τα γνωρίσουμε - και για να γίνει δυνατή η σωτηρία τους - ξεκινά την Παρασκευή, όπου 41 αρχαιολόγοι, αρχιτέκτονες κι ιστορικοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα δώσουν το «παρών» στο Διεθνές Συνέδριο Οχυρωματικής Αρχιτεκτονικής στην Πελοπόννησο, το οποίο διοργανώνει η 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών.

«Ο αριθμός τους είναι ασύλληπτος. Σκεφτείτε ότι μόνο 50 είναι καταγεγραμμένα στη Μεσσηνία», εξηγεί ο προϊστάμενος της 25ης ΕΒΑ Δημήτρης Αθανασούλης. «Πολλά εξ αυτών όχι απλώς δεν είναι επισκέψιμα, δεν είναι ούτε καν προσβάσιμα».

Η εγκατάλειψη έχει ως συνέπεια πολλά να βρίσκονται σε οριακή κατάσταση και ορισμένα άλλα να καταρρέουν. Μια δυνατή βροχή ήταν αρκετή για να αποτελειώσει έναν από τους δύο ύψους 10μέτρων πύργους του κάστρου του 13ου αι., κοντά στον Μελιγαλά. Υπό κατάρρευση είναι κι ο λεγόμενος πύργος του Βιλεαρδουίνου στην Μεθώνη και ένας προμαχώνας στην Κορώνη. «Ο αγώνας είναι άνισος. Ο χρόνος νικάει πάντα, αλλά δεν μπορούμε να τα αφήσουμε στην τύχη τους», προσθέτει ο κ. Αθανασούλης.

«Τα κάστρα είναι μνημεία με μεγάλο μέγεθος και διάρκεια ζωής, γεγονός που καθιστά τη μελέτη τους πολύπλοκη διαδικασία», επισημαίνει ο διδάσκων Μεσαιωνική & Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Πατρών, Σταύρος Μαμαλούκος. «Αν και στο εξωτερικό η καστρολογία είναι μια πολύ ανεπτυγμένη επιστήμη, δεν συμβαίνει το ίδιο και στην Ελλάδα».

Περιοχή με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά η Πελοπόννησος στα κάστρα της, όπου ο παρατηρητικός επισκέπτης θα δει βυζαντινά στοιχεία, πολλά από τα οποία προέρχονται ήδη από την προϊστορική εποχή, κι ένα πάντρεμα με φράγκικα στοιχεία μετά το 1204.«Μέχρι πρόσφατα τα κάστρα θεωρούνταν δευτερευούσης σημασίας μνημεία, καθώς το βάρος έπεφτε στις εκκλησίες - έργα τέχνης. Ομως και τα οχυρά είναι σύμβολα πολιτικής εξουσίας. Ο ρόλος τους δεν ήταν μόνο αμυντικός, καθώς δεν υπάρχει απόρθητο κάστρο. Αποτελούσε κυρίως σύμβολο κύρους του άρχοντα. Αν και στο παρελθόν μέσω του προγράμματος "Κάστρων περίπλους" είχε γίνει μια προσπάθεια ανάδειξης των κάστρων, τελικώς ελάχιστες λειτουργικές επεμβάσεις έγιναν, πολλές εκ των οποίων έχουν διαβρωθεί πλέον. Γι' αυτό και χρειάζεται διεπιστημονική προσέγγιση για τη σωτηρία τους», τονίζουν οι επιστήμονες.

Δεν αρκεί όμως η καταγραφή και η μελέτη τους για να σωθούν. Απαιτείται και η σωστή διαχείριση κι αξιοποίησή τους, κεφάλαιο που θα θιγεί κατά τη βραδινή συνεδρία της Παρασκευής, παρουσία και των υπουργών Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλου Γερουλάνου και Εθνικής Αμυνας Πάνου Μπεγλίτη.
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Οι αγανακτισμένοι και ο γκιουλέκας


Το άλας του λόγου σε 1.240 σελίδες! Κυκλοφόρησε μόλις ένα λεξικό - εργαλείο στο οποίο οι λέξεις που χρησιμοποιούμε στα ελληνικά παρουσιάζονται με το πλήθος των αποχρώσεων, των διαφορετικών εννοιών και των σημασιών τους


«Αγανακτώ», ή αλλιώς: εξοργίζομαι, με πνίγει το δίκιο, εξαγριώνομαι, εξάπτομαι, εξανίσταμαι, φουρκίζομαι, βγαίνω από τα ρούχα μου. Κι ακόμη, δυσφορώ, δυσανασχετώ. Και στον αόριστο, δεινοπάθησα, απηύδησα, έφτυσα αίμα... Το αντίθετο δηλαδή του υπομένω, αντέχω, δέχομαι.

Στη σημερινή συγκυρία του τόπου, να μια λέξη πολυχρησιμοποιημένη, η οποία παρουσιάζεται στο ειδικό Λεξικό Μπαμπινιώτη με τα συνώνυμα και τα αντώνυμά της που φωτίζουν απ' την καλή κι απ' την ανάποδη τις διαφορετικές όψεις του μηνύματος το οποίο θέλει κανείς να μεταδώσει κάθε φορά. Τέτοια σύνολα σημασιών αναδεικνύονται μέσα από το πλούσιο αυτό λεξικό.

Η «λιτότητα» π.χ. έχει την έννοια του περιορισμού, της περιστολής, της φειδούς, της συγκράτησης και της οικονομίας, αλλά σημαίνει και ολιγάρκεια, αυτάρκεια, εγκράτεια - το αντίθετο δηλαδή της σπατάλης. Σημαίνει όμως και φυσικότητα στο ύφος - το αντίθετο της επιτήδευσης και της προσποίησης.

Ο «ξενέρωτος» έχει την έννοια του ξεμέθυστου ή του νηφάλιου αλλά σημαίνει και βαρετός, ανιαρός, πληκτικός - το αντίθετο του ελκυστικού κ.λπ. Η λαϊκή λέξη «γκιουλέκας» έχει την έννοια του ψευτοπαλικαρά ή του νταή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μειωτική έκφραση, σαν να λέμε «παλικάρι της φακής», το αντίθετο του «γενναίος» κ.ο.κ.

Η χρήση εντέλει των συνωνύμων δεν ένα θέμα απλώς αισθητικό ή υφολογικό, δεν είναι μια πολυτέλεια προκειμένου να μην επαναλαμβανόμαστε αλλά είναι μια επικοινωνιακή ανάγκη, εκφραστική και διανοητική που ορίζει τον κόσμο μιας γλώσσας και τη σκέψη εκείνων που τη χρησιμοποιούν. Γι' αυτό και μαζί με τα ορθογραφικά, τα ερμηνευτικά ή τα εννοιολογικά λεξικά (βλ. π.χ. το «Αντιλεξικό» του Βοσταντζόγλου), τα λεξικά συνωνύμων - αντωνύμων είναι ιδιαίτερα σημαντικά.

Ώς τώρα γνωρίζαμε τα λεξικά των Βλαστού, Δαγκίτση, Ιορδανίδου, Σταθόπουλου κ.ά. Το «Λεξικό...» που συγκρότησε ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γ. Μπαμπινιώτης με τη βοήθεια των Γ. Μπάτζιου, Γ. Τράπαλη, Θ. Μωυσιάδη, Μ. Γαλάνη έχει μια δομή και μια λογική που το καθιστούν ένα ενδιαφέρον κλειδί για τη νεοελληνική νοοτροπία, και ταυτόχρονα ένα εύχρηστο, χρήσιμο και διδακτικό βοήθημα για απλούς ή και απαιτητικούς χρήστες των νεοελληνικών. Το καινούργιο λεξικό Μπαμπινιώτη περιλαμβάνει 250.000 καταχωρίσεις συνωνύμων, αντωνύμων και συναφών λέξεων, σε αυτοτελή λήμματα που κατατάσσονται αλφαβητικά. Τα συνώνυμα παρατίθενται με κριτήριο τη σημασιολογική εγγύτητα (κατά υποκειμενική φυσικά εκτίμηση) με τη βασική λέξη, και το πιο σημαντικό ξεχωρίζει με έντονα στοιχεία.

Επίσης, τα συνώνυμα - αντώνυμα ομαδοποιούνται κατά σημασίες, δίνονται παραδείγματα για την πλέον χαρακτηριστική χρήση του κάθε λήμματος, εξειδικεύεται η κάθε έννοια με σημασιολογικούς χαρακτηρισμούς π.χ. για τη μεταφορική σημασία [ψημένος (έμπειρος)], για τη μειωτική [γυαλάκιας], για την καταχρηστική [παιδί (γιος)], καθώς και για τη γλωσσική ποικιλία όταν ένα συνώνυμο/αντώνυμο ανήκει στην αργκό λ.χ. [χαρμάνης], στη γλώσσα των λαϊκών στρωμάτων [γκλάβα], στη λόγια [διόλου (καθόλου)] ή χρησιμοποιείται μόνο σε μη επίσημο περιβάλλον [λανσάρω] κ.ο.κ.

Παράλληλα το «Λεξικό συνωνύμων - αντωνύμων» είναι εμπλουτισμένο με περίπου 500 σχόλια για τη διαφοροποίηση των σημασιών και του επικοινωνιακού αποτελέσματος των διαφόρων λέξεων. Παράδειγμα τα σχόλια για τις λέξεις μετανάστης/πρόσφυγας: «μετανάστης» είναι «αυτός που εγκαταλείπει τη χώρα του για να εγκατασταθεί σε άλλη χώρα και να βρει καλύτερες συνθήκες ζωής»· «πρόσφυγας» είναι αυτός που «εγκαταλείπει τη χώρα του είτε λόγω απειλής που αισθάνεται για την ασφάλειά του είτε λόγω εκδίωξής του».

Επίσης τα σχόλια για τις λέξεις διανοούμενος/ κουλτουριάρης/ διανοητής/ στοχαστής: «διανοούμενος»... «με εμφανή ιδεολογική τοποθέτηση και δημόσια παρουσία»/«κουλτουριάρης» «ο δήθεν διανοούμενος και καλλιεργημένος».

Οι σημασίες των λέξεων, διευκρινίζει ο Γ. Μπαμπινιώτης στο εισαγωγικό κείμενο για την δομή του «Λεξικού...», δεν έχουν πάντα αυστηρώς περιχαρακωμένα όρια, γι' αυτό και οι διαφορές τους στην επικοινωνία είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα της πρόθεσης του ομιλητή. Είναι χαρακτηριστικό το εκτενές (καταλαμβάνει δύο στήλες!) σχόλιο σχετικά με τις λέξεις που χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν τη στάση «υπερβολικής εκτίμησης προς τον εαυτό μας, που ενίοτε προκαλεί και συχνά μάς εκθέτει».

Η γενική έννοια είναι ο «εγωισμός» και γύρω της υπάρχουν πολλές με ειδικότερη σημασιολογική απόχρωση: έπαρση= υπερεκτίμηση του εαυτού μας/ αλαζονεία= μορφή συμπεριφοράς που προκαλεί και ενοχλεί (λ.χ. η αλαζονεία της εξουσίας)/ υπεροψία=περιφρόνηση προς τους άλλους/ καύχηση, καυχησιολογία, κομπασμός, κομπορρημοσύνη=εγωισμός που εξωτερικεύεται κυρίως με λεκτικό τρόπο/ ατομικισμός και εγωκεντρισμός= χρησιμοποιούνται με πιο ουδέτερο τρόπο/ ξιπασιά και κόρδωμα=δηλώνουν έντονα μειωτική διάθεση απέναντι στον φορέα του εγωισμού/ οίηση και μεγαλαυχία= μη δικαιολογημένη διάθεση προβολής/ φιλαυτία=υπερβολική αγάπη προς τον εαυτό μας/ κενοδοξία=ματαιοδοξία/ υψηλοφροσύνη= μπορεί να έχει τόσο θετική όσο και αρνητική χροιά/ υπερηφάνεια= επίγνωση της αξίας των ικανοτήτων μας, χωρίς όμως αυτή η συμπεριφορά να φαίνεται ενοχλητική ή άδικη.

«Το φάσμα των συνωνύμων - αντωνύμων μιας έννοιας» σημειώνει ο καθηγητής Γιώργος Μπαμπινιώτης «είναι το μέτρο ευαισθησίας και καλλιέργειας μιας γλώσσας».
Πηγη: Τα Νέα,Μικέλα Χαρτουλάρη

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Αναλύοντας τον Ρόμαν Πολάνσκι!


Με αφορμή την προβολή του «Carnage», της τελευταίας ταινίας του Ρόμαν Πολάνσκι, δύο φανατικοί θαυμαστές του μεγάλου δημιουργού ανοίγουν τον φάκελο της φιλμογραφίας του και ανασύρουν τις εμμονές του...
Με τίτλο «Life's Work: The Films of Roman Polanski», οι Σάιμον Εϊμπραμς και η Σερένα Μπράμπι (Press Play) μετρούν αντίστροφα τις μέρες μέχρι την επίσημη πρεμιέρα του «Carnage» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης με ένα βίντεο καθημερινά που αφορά τον Ρόμαν Πολάνσκι.

Χωρισμένη σε κεφάλαια, η ανάλυση των δύο φανατικών θαυμαστών του ξεκινάει με το «Polanski's God» (μπορείτε να το δείτε παρακάτω), μια μελέτη πάνω στη σχέση του έργου του Πολάνσκι με τη θρησκεία, το υπερφυσικό και την αιώνια αναμέτρηση του καλού και του κακού μέσα από το χαρακτηριστικό μαύρο χιούμορ που διαποτίζει όλες τις ταινίες του.

Χαρακτηριστικό είναι ένα απόσπασμα της μελέτης: «Στο έργο του Πολάνσκι δεν υπάρχουν παραδοσιακοί καλοί και κακοί. Ολοι τους έχουν δύο πλευρές. Αλλά φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Υπάρχουν ήρωες στο έργο του που δεν θα ήθελες να κάνεις παρέα μαζί τους. Αλλά μετά από λίγο ανανγωρίζεις πως όσο τους βλέπεις, αρχίζεις να ταυτίζεσαι μαζί τους...»

Με σκηνές από τις περισσότερες ταινίες του και την αγνή λατρεία ενός θαυμαστή του έργου του, δεν θα βρείτε κάτι καλύτερο για να μάθετε λίγα περισσότερα πράγματα για τον σκηνοθέτη που συνεχίζει ακόμη και σήμερα να διεγείρει (ποικιλοτρόπως) τις αισθήσεις του κοινού.



«Carnage»
Δυο μόνο σκηνές στην αρχή και το τέλος της ταινίας δραπετεύουν από την τεταμένη ένταση ενός μεσοαστικού arty νεοϋορκέζικου διαμερίσματος, εκεί όπου δυο καλοβαλμένα ζευγάρια βρίσκονται για να συζητήσουν πως πρέπει να χειριστούν ένα γεγονός που ήρθε να τους θυμίσει πως εκτός από λευκώματα τέχνης, πολιτική ορθότητα και smartphones, ο άνθρωπος, ακόμη κι ο πιο σύγχρονος, ορίζεται τελικά από ένστικτα, θυμό, συναίσθημα, λάθη.

Ο εντεκάχρονος γιος των upper class Κριστόφ Βάλτς και Κέιτ Γουίνσλετ, χτύπησε με ένα κλαδί τον γιο των Τζόντι Φόστερ και Τζον Σι Ράιλι, παραμορφώνοντάς τον (προσωρινά) και στοιχίζοντας του ένα δόντι, και πιθανότατα ένα ακόμη, του οποίου η έκβαση της ιατρικής του πορείας μένει ακόμη να διευκρινιστεί.

Αυτό που ξεκινά σαν μια σύντομη συνάντηση, μια τυπική χειρονομία ανθρώπων που θέλουν να είναι καθώς πρέπει, θα εξελιχθεί σε ένα αληθινό ξεγύμνωμα των αδυναμιών, των ατελειών, της ασυμβατότητας των ζευγαριών, των υποχωρήσεων και των συμβιβασμών που έχουν επιλέξει να αποκαλούν «ζωή» τους.

Μόνο που το «Carnage» δεν θέλει καθόλου να είναι ένα σπαρακτικό δράμα, αλλά αφήνει τους ηθοποιούς του στο έλεος μιας πικρής, κατάμαυρης κωμωδίας, που αποδεικνύεται πολύ πιο αποτελεσματική στο να αποκαλύψει τις μικρές εκείνες λεπτομέρειες στις σχέσεις και τις συμπεριφορές, που συχνά σκεπάζονται σαν την σκόνη κάτω από το χαλί των σημαντικών ή της καθημερινότητας.

Κι αντίθετα απ ότι υπόσχεται ο τίτλος, η σφαγή των δυο ζευγαριών δεν έρχεται με τον τρόπο που περιμένεις, τα στρατόπεδα δεν είναι δεδομένα κι ο εχθρός, δεν είναι πάντα ο απέναντι.

Η ιδέα είναι ευφυής και η εκτέλεση αποτελεσματική, η σύντομη διάρκεια της ταινίας απαραίτητη και το χιούμορ, πικρό, μαύρο, καταλυτικό. Οι ερμηνείες όπως ακριβώς τις περιμένεις από ένα τέτοιο καστ, με τον Τζον Σι Ράιλι να κλέβει με ευκολία την παράσταση.

Αλλά το φιλμ του Πολάνσκι παρά τις σαφείς αρετές του, παρά τον τρόπο που διασκεδάζει το ακροατήριο κάνοντάς το να αναγνωρίσει στους ήρωες τις δικές του ατέλειες, δεν ξεφεύγει πάντα, από την έμφυτη τρικλοποδιά του θεάτρου, την υπερβολή και την μεγέθυνση του (συχνά) αυτονόητου, το φλερτ με τη φάρσα.

Ομως ακόμη κι έτσι, το «Carnage» δεν παύει να είναι μια εξαιρετική σάτιρα του καθωσπρεπισμού και της πολιτικής ορθότητας, γεμάτη ένταση και χιούμορ, και μια σκηνή εμετού σαν κεντρικό σημείο, ιδανική στο να δώσει τον τόνο και να σχολιάσει ήρωες, καταστάσεις, συμπεριφορές, τόσο καλοστημένη και απολαυστικά ενοχλητική, που πολύ απλά, μοιάζει προορισμένη να γίνει κλασική.
ΠΗΓΗ: flix.gr

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Dead Sea Scrolls Get New Life Online


The Temple Scroll consists of 18 sheets of parchment, each of which has three or four columns of text; the lengthy scroll, spanning 26.74 feet (8.15 meters) and considered the largest scroll ever discovered in the Qumran caves, is now digitized online with English translations.
CREDIT: Israel Museum
The oldest known biblical manuscripts in existence, the Dead Sea Scrolls, are now online to everyone in the world with the aid of the Israel Museum in Jerusalem and Google.

The Dead Sea Scrolls were written between the first and third centuries B.C. They were hidden in 11 caves in the Judean desert on the shores of the Dead Sea in 68 B.C. to protect them from approaching Roman armies. They were not unearthed again until 1947, when a Bedouin shepherd of the Ta'amra tribe threw a rock in a cave and realized something lay inside.

Most of the scrolls are parchment, or specially prepared animal skins, although some are papyrus. Most are written in Hebrew, although some are in Aramaic or Greek.
LiveScience

Ευγονισμός: Οι Πολιτισμένοι Ευρωπαίοι

Του Ξηρού Γιώργου


Στην αρχή του αιώνα ο κόσμος και οι επιστήμονες πίστευαν ότι με τις ανακαλύψεις στη βιολογία ( εξέλιξη των θηλαστικών κ.λπ.),και με τις νέες γνώσεις κα τα μέσα που παρείχε η σύγχρονη επιστήμη θα μπορούσαν να βελτιώσουν τον άνθρωπο. Και σύντομα διαδόθηκε η ευγονική που μελετούσε τις δυνατότητες τελειοποίησης του ανθρώπινου είδους. Οι ευγονιστές έλεγαν ότι δίπλα στα υγιή άτομα υπήρχαν επίσης κατώτερα όντα : οι τρελοί, οι εγκληματίες οι αλκοολικοί , οι πόρνες κ.λπ. και πως αυτοί επιβράδυναν την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Έτσι πρότειναν στις κυβερνήσεις να ψηφίσουν νόμους που να επιτρέπουν τον εξοστρακισμό των φορέων βιολογικών ελαττωμάτων όπως αυτών που είχαν μια εκ γενετής ή κληρονομική αντικοινωνική τάση, χάριν της προόδου του ανθρώπινου είδους. Έλεγαν πως τα άτομα που είχαν κάποιο βιολογικό ελάττωμα έπρεπε να στειρώνονται για να εξαλειφθούν οι αναπηρίες και να διατηρηθεί η ακεραιότητα του πυρήνα του κυττάρου. Για παράδειγμα ένα αλκοολικό άτομο γυναικείου φύλου ογδόντα τριών ετών θα μπορούσε να έχει 894 απογόνους εν των οποίων 67 υπότροπους εγκληματίες, 7 δολοφόνους, 181 πόρνες, 142 ζητιάνους, 490 τρελούς, σύνολο 437 αντικοινωνικά στοιχεία. Και υπολόγισαν ότι αυτά τα 437 άτομα αντικοινωνικά στοιχεία θα στοίχιζαν στο κράτος όσο θα στοίχιζε η κατασκευή 140 πολυκατοικιών προς ενοικίαση.


Τον 18ο αιώνα οι ιδέες του Johann Gottfried Herder (1744-1803)που αποτέλεσαν τη πρώτη συστηματική διατύπωση του εθνικού δόγματος( ότι κάθε έθνος, κάθε πολιτισμικά διακριτή δηλαδή κοινότητα, δικαιούται να αποτελεί και μια εξίσου διακριτή και αυτόνομη πολιτική οντότητα), περί της ποικιλομορφίας της ανθρώπινης φύσης, περί της ύπαρξης, με άλλα λόγια, μιας ποικιλίας ανθρώπινων φυλών που αναπτύσσουν διαφορετικές κουλτούρες ακριβώς επειδή διαθέτουν διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες, αξιοποιήθηκε ακολούθως για να υποστηριχθεί η εγγενής ηθική και πνευματική ανωτερότητα της λευκής φυλής έναντι των υπολοίπων, γνωστή ως ρατσισμός.
Ο Herder στις θεωρίες του επανειλημμένα διολισθαίνει στη καθαρά ευρωκεντρική στάση και κατατάσσει τους διαφορετικούς λαούς ανάλογα με τον βαθμό εξέλιξης του πολιτισμού τους. Αυτή η ασυνέπεια δεν είναι δυσεξήγητη. Αυτός ο τρόπος κατάταξης είχε διαποτίσει ολόκληρη τη ευρωπαϊκή σκέψη για αιώνες. Ο Tylor επισημαίνει την διαίρεση της ανθρωπότητας σε αγρίους, βάρβαρους και πολιτισμένους λαούς, που συνοψίζεται με τον όρο εξελικτισμός.
Οι Διαφωτιστές είχαν ορίσει τους πολιτισμένους λαούς της Ευρώπης κομιστές πολιτισμού στους λαούς της Ασίας και της Αφρικής. Αυτή η συνείδηση της πολιτισμικής ανωτερότητας γίνεται «η λαϊκή θρησκεία της αποικιοκρατίας».

Λίγο πριν στα μέσα του 19ου αιώνα ο Δαρβίνος στο σύγγραμμα του «Η καταγωγή του ανθρώπου», υποστήριζε την ύπαρξη μιας ιεραρχίας στις φυλές, που είχε προκύψει εξελικτικά μέσω της φυσικής επιλογής. Στις κατώτερες φυλές κατέτασσε τους «άγριους» Αφρικανούς, Ινδιάνους κ.ά., και στις ανώτερες τους «πολιτισμένους» Ευρωπαίους. Το ίδιο πίστευε και για τους ανθρώπους γενικά, τους οποίους διέκρινε σε πνευματικά ανώτερους και κατώτερους, υποστηρίζοντας ότι τα μέλη του ενός και του άλλου φύλου θα έπρεπε να αποφεύγουν να παντρεύονται σε περίπτωση κατωτερότητας, σωματικής ή πνευματικής. Η «επιβίωση του ικανότερου» είναι ιδέα του Η. Spencer, που θα συνδέσει τον Κοινωνικό Δαρβινισμό με την οικονομική και πολιτική ασυδοσία, με τις ρατσιστικές ιδέες και τον Ευγονισμό . Ο τελευταίος ως δόγμα θεμελιώθηκε από τον ξάδερφο του Δαρβίνου, F. Galton, προκειμένου να βελτιωθεί η «βρετανική φυλή» μέσω αποθάρρυνσης της αναπαραγωγής των λιγότερο ικανών και με χαμηλή ευφυΐα.


Ο εθνικιστικός πυρετός του 19ου αι., άλλωστε, με την έμφαση που έδωσε στην πολιτισμική ιδιαιτερότητα των άλλων, συνέβαλε καταλυτικά στην καθιέρωση της ιδέας περί φυλής. Η ιδέα της πολιτισμικής ανωτερότητας που επέβαλλε ο εθνικιστικός ναρκισσισμός, συνδυάστηκε, έτσι συχνά με τη ιδέα της φυλετικής ανωτερότητας, η οποία υπηρέτησε την εθνική αυταρέσκεια και τον εντεινόμενο αποικιοκρατικό επεκτατισμό.
Γύρω στα 1830 ο γερμανός καθηγητής την Πολιτικών Επιστημών Friedrich Liszt υποστήριξε ότι είναι το πεπρωμένο της γερμανικής φυλής να κυβερνήσει τον κόσμο και ότι η φυλή αυτή έχει επιλεγεί από τη Θεία Πρόνοια για να εκπολιτίσει τις άγριες χώρες. Η αποικιοκρατία βρίσκει, λοιπόν, ένα ακόμα λόγο ύπαρξης και νομιμοποίησης, αφού εμφανίζεται ως η ¨θεσμοποιημένη μορφή της ιεράρχησης των φυλών» Από τότε έως και σήμερα τα πρωτεία του πολιτισμού της Ευρώπης συνδέονται συστηματικά με τα πρωτεία της λευκής φυλής.

Η υιοθέτηση των ιδεών του Liszt από τους ναζιστές είχε ως θύμα όχι μόνο τον εξωευρωπαικό αποικιοκρατούμενο κόσμο, αλλά και την ίδια την Ευρώπη.
Στη Γερμανία ο ναζισμός διεκδικούσε τη φυλετική καθαρότητα και υποστήριζε ότι οι Άριοι δεν έπρεπε πια να αναμιγνύονται με τις κατώτερες φυλές για να μην εκφυλιστεί το αίμα τους. Οι Άριοι ήταν μια δολιχοκέφαλη φυλή αναγνωρίσιμη από το λευκό δέρμα και από το κρανίο της σε σχέση μήκους-πλάτους του οποίου ήταν μικρότερη από 75 καθώς και από το δημιουργικό και ομαδικό της πνεύμα. Οι δολιχοκέφαλοι ναζί έλεγαν πως η φύση είναι άγρια και πως αν θέλουμε να επιβάλλουμε επαναστατικές ιδέες και αξίες και μια νέα πραγματική δικαιοσύνη πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της φύσης.
Οι ναζί επινόησαν τους θαλάμους αερίων και το Zyklin B που τους επέτρεπε να σκοτώνουν ένα σημαντικό αριθμό ανθρώπων σε περιορισμένο χρόνο για να προφυλάξουν την άρια φυλή από τον εκφυλισμό. Οι ναζί έλεγαν πως η άρια φυλή ήταν η καλύτερη ανθρώπινη φυλή που αναπτύχθηκε στον κόσμο και πως οι ίδιοι αποτελούσαν το πιο τέλειο στοιχείο ανάμεσα στις άριες φυλές επειδή ήξεραν να πολεμούν και να εμπορεύονται και να αγαπούν την καλή συντροφιά. Και πως αν η Ευρώπη βρίσκονταν σε παρακμή θα έπρεπε να την προφυλάξουν από την πλήρη αποσύνθεση διότι θα ήταν μέγα σφάλμα ν’ αφήσουν την Ευρώπη στην παρακμή που θα την οδηγούσε ως την ολοκληρωτική αποσύνθεση. Και πως θα έπρεπε να απαλλάξουν την Ευρώπη απ αυτούς που δεν πρόσφεραν τίποτε το θετικό: του Τσιγγάνους, τους Σλάβους, τους ομοφυλόφιλους, τους διανοητικά καθυστερημένους, κ.λπ., αλλά κυρίως τους Εβραίους που σκοπός τους ήταν να τη ρυπάνουν.
Αργότερα οι ναζί έκριναν ότι οι ευνουχισμοί, οι αμβλώσεις, ή οι διαμονές σε ειδικά ιδρύματα στοίχιζαν στην κοινωνία και ο καλύτερος τρόπος για να απαλλαχτεί η κοινωνία από αυτά τα αντικοινωνικά στοιχεία για την εξέλιξη του ανθρώπινου γένους ήταν η ευθανασία.
Το 1905 οι ναζί αποφάσισαν να εξορίσουν τους Εβραίους της Ευρώπης στη νήσο Μαγαδασκάρη και ενώ θα ζούσαν μεταξύ τους θα κατέληγαν σε πλήρη εκφυλισμό διότι η φύση τους είχε απορρίψει από τους κόλπους της και χωρίς τη συμβολή του άριου αίματος από το οποίο τρέφονταν η Ευρώπη, η φύση αυτή θα εξαλειφόταν από μόνη της από προσώπου γης. Εγκατέλειψαν την ιδέα αυτή ως οικονομικά ασύμφορη και αποφάσισαν άλλους τρόπους αλλά και πάλι έκριναν ότι οι ευνουχισμοί, οι αμβλώσεις, ή οι διαμονές σε ειδικά ιδρύματα στοίχιζαν στην κοινωνία και ο καλύτερος τρόπος για να απαλλαχτεί η κοινωνία από αυτά τα αντικοινωνικά στοιχεία για την εξέλιξη του ανθρώπινου γένους ήταν η ευθανασία.
Η πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα έγινε στην Τουρκία το 1915 όταν η κυβέρνηση συνέλαβε και τυφεκισε προληπτικά εξακόσιες αρμένικες οικογένειες που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη, σκότωσε όλους τους αρμενική καταγωγής στρατιώτες και έδιωξε από τα χωριά όλους τους αρμένιους. Ανάμεσα στο 1928 και στο 1949 οι Ρώσοι εξόρισαν έξι εκατομμύρια πολίτες ύποπτης εθνικότητας: Αρμένιους Τατάρους, Λιθουανούς, Ουκρανούς Πολωνούς, Γερμανούς, Μολδαυούς Έλληνες , Κούρδους.

Ο πρώτος νόμος για τη στείρωση των κατώτερων κοινωνικών στοιχείων εκδόθηκε το 1907 στις ΗΠΑ .Επέτρεπε να στειρωθούν οι σκληροί εγκληματίες και οι διανοητικά άρρωστοι και το 1914 προστέθηκαν στη λίστα οι υπότροποι εγκληματίες και οι αλκολικοί όπως και το 1923 στο Μισούρι οι μαύροι και οι Ινδιάνοι κλεφτοκοτάδες μιας και οι λευκοί μπορούσαν εύκολα να επανέλθουν στους κόλπους της κοινωνίας δουλεύοντας επίμονα για το κοινό καλό. Το 1929 υιοθετήθηκε νόμος για τη στείρωση και στην Ελβετία και στη Δανία ενώ το 1934 στη Νορβηγία και το 1935 στη Φιλανδία και στη Σουηδία όπου έμεινε εν ισχύει ως το 1975 και 13.829 Σουηδοί και 48.955 Σουηδές στειρώθηκαν με δικαστική απόφαση . Για τη στείρωση ενός κατώτερου ατόμου στις κουμουνιστικές χώρες ήταν αρκετή ια ιατρική γνωμάτευση και στη Γιουγκοσλαβία, στη Ρουμανία και στην Τσεχοσλοβακία, Αλβανοί και Τσιγγάνοι στειρώθηκαν εν αγνοία τους επειδή οι κυβερνήσεις έκριναν ότι ο αριθμός των Αλβανών και των Τσιγγάνων αυξανόταν ανησυχητικά και έθετε σε κίνδυνο τη συνοχή του σοσιαλιστικού στρατοπέδου. Στη Γερμανία εκδόθηκε ένας νόμος για τις στειρώσεις το 1933 όταν την εξουσία την πήραν οι ναζί και οι πρώτοι που υπέστησαν στείρωση ήταν τα παιδιά που ονομάζονταν RHEINLANDBASTARDA δηλαδή τα μπάσταρδα της Ρημανίας παιδιά με Γερμανίδα μητέρα και μαύρο πάτερα του γαλλικού στρατού που κατείχε τότε τη Ρημανία. Και 514 μπάσταρδα της Ρημανίας στειρώθηκαν και στάλθηκαν σε ιδρύματα για διανοητικά άρρωστους ενώ οι μητέρες τους καταδικάστηκαν για συνεργασία με τον εχθρό και για προσβολή στο γερμανικό λαό και στάθηκαν στο στρατόπεδο του Ράβενσπρουκ. Σ’ αυτό πέθαναν 92.350 γυναίκες. Στο στρατόπεδο του Νταχάου γερμανοί γιατροί έκαναν πειράματα σε δωμάτια χαμηλής πίεσης σε επιληπτικά παιδιά. Το 1910 οι Αμερικανοί δημιούργησαν το Γραφείο στατιστικών δεδομένων της ευγονικής και το 1922 ο διευθυντής του Γραφείου έστειλε στην κυβέρνηση έναν κατάλογο των κοινωνικά απροσάρμοστων πολιτών( αλήτες, τρελούς, ψυχοπαθείς, εγκληματίες, πόρνες, ομοφυλόφιλους, συφιλιδικούς, αλκοολικούς, τοξικομανής) που επέτρεπε να στειρωθούν προς όφελος της διατήρησης μιας υγιούς και ισορροπημένης κοινωνίας. Στη Νορβηγία μετά τον πόλεμο τα παιδιά που γεννήθηκαν από Γερμανό πατέρα τα απέσπασαν από τις μητέρες τους και τα έβαλαν σε ιδρύματα για διανοητικά ασθενείς.

Το 1929 το Ινστιτούτο Ευγονικών Ερευνών του Λένιγκραντ πρότεινε να επιλεχθούν κάποια ιδιαιτέρα παραγωγικά άτομα από τις τάξεις των Σοβιετικών εργατών και να ιδρυθούν κέντρα σπερματέγχυσης όπου τα επιλεγμένα άτομα θα γονιμοποιούσαν Σοβιετικές γυναίκες και οι ευγονιστές του Λένιγκραντ υπολόγισαν ότι ένα εξαιρετικός παραγωγικός εργάτης θα ενίσχυε τον πυρήνα της μελλοντικής αταξικής κοινωνίας.


Οι ευφυείς πολιτισμένοι ευρωπαίοι για να κάνουν ευφυέστερους τους εκλεκτούς απογόνους τους με τα «επιτεύγματα» τους έκαναν τον άνθρωπο, απάνθρωπο.

Πληροφορίες: Γ.Πασχαλίδης,Η έννοια του πολιτισμού,1999.

P.Ourednik,Europeana, 2005.
S. Hall B.Gieben, Η διαμόρφωση της νεωτερικότητας,2003.

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Πώς έβλεπαν το αρχιπέλαγος έλληνες και ξένοι τον 17ο αιώνα

Από τη σύνταξη


Σπάνιος χειρόγραφος χάρτης του Αιγαίου πελάγους, σε περγαμηνή (17ος αι.), Μουσείο Μπενάκη.

Οι χάρτες αυτή τη εποχή δεν είναι πολιτικοί ή γεωφυσικοί αλλά κυρίως χρηστικοί. Στους ναυτικούς δίνουν πρακτικές πληροφορίες, όπως τα αραξοβόλια. Άλλοι χάρτες περιέχουν εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες, αποτυπώνουν κάστρα, κέντρα εξουσίας σε κάθε νησί, αρχαίες διαδρομές.
Κορυφαίοι χαρτογράφοι της εποχής αναδεικνύονται οι Ιταλοί, οι Καταλανοί, οι Γερμανοί, οι Γάλοι, οι Ολλανδοί και οι Άγγλοι.



Το Νότιο Αιγαίο, όπως το αποτύπωσαν οι Johannes Lauremberg kai Johannes Jansonnius (Άμστερνταμ 1650).

Δίδυμα: Θέατρο στο Μαντείο του Απόλλωνα


Αεροφωτογραφία όπου σημειώνονται οι αρχικές διαστάσεις του θεάτρου των Διδύμων.

Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που διενεργεί η Nordrhein-Westfälische Akademie der Wissenschaften und Künste και το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην πόλη των Διδύμων της Δυτικής Τουρκίας, τον Αύγουστο του 2011, βρέθηκαν εντελώς αναπάντεχα τα λείψανα ενός αρχαίου θεάτρου. Το καλοκαίρι του 2010, είχε ήδη έρθει στο φως ένα μεγάλο τείχος με κλίμακα, που τότε είχε θεωρηθεί πως οδηγούσε σε κάποιον εξώστη. Φέτος, βρέθηκαν in situ κερκίδες, που χωρίς αμφιβολία ανήκουν σε θέατρο.

Το εύρημα παρουσιάζει ενδιαφέρον από πολλές απόψεις: Θέατρα υπήρχαν βεβαίως σε πολλές αρχαίες πόλεις. Όμως τα Δίδυμα δεν ήταν πόλη, αλλά ιερό που ανήκε στην κοντινή Μίλητο, η οποία διέθετε ένα μεγάλο θέατρο.

Παρόλο που κατά κανόνα δεν συναντάμε θέατρα ανάμεσα στα κτίρια των λατρευτικών κέντρων, στην περίπτωση των Διδύμων οι αρχαιολόγοι πίστευαν από καιρό πως εκεί θα υπήρχε ένα θέατρο. Κι αυτό γιατί σύμφωνα με τις αρχαίες επιγραφές, στα Δίδυμα πραγματοποιούνταν συχνά αγώνες προς τιμήν του Απόλλωνα, στους οποίους περιλαμβάνονταν και ωδικοί και δραματικοί. Καθώς όμως κατά τις ανασκαφές είχε έρθει στο φως μόνο ένα στάδιο για τους αθλητικούς αγώνες, οι αρχαιολόγοι υπέθεσαν ότι οι μουσικοί αγώνες θα τελούνταν στο θέατρο της Μιλήτου. Μετά τις φετινές ανασκαφές, ωστόσο, είναι σαφές πλέον ότι οι ωδικοί και δραματικοί αγώνες προς τιμήν του Απόλλωνα γίνονταν στο ιερό του των Διδύμων.

Η αποκάλυψη του θεάτρου στα Δίδυμα επιλύει άλλο ένα, μακροχρόνιο αίνιγμα. Κατά τις πρώτες ανασκαφές που διενήργησε το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, βρέθηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα τα λείψανα μιας πρόσοψης με χαρακτηριστικά που συναντάμε στις προσόψεις των νυμφαίων και των πυλών, όπως και σε θέατρα. Στο μαντείο του Απόλλωνα των Διδύμων, ωστόσο, δεν είχαν μέχρι τότε έρθει στο φως θεμέλια με τα οποία να μπορούν να συνδεθούν αυτά τα τμήματα. Τώρα που αποδείχθηκε η ύπαρξη θεάτρου στα Δίδυμα, μένει να ελεγχθεί αν η πρόσοψη αυτή ανήκε στη σκηνή του θεάτρου, η οποία θα ανασκαφεί πλήρως τον επόμενο χρόνο. Εάν επιβεβαιωθεί η σύνδεση του θεάτρου και της πρόσοψης, θα είχαμε και μια ασφαλή χρονολόγηση, μια και η πρόσοψη είναι αφιερωμένη στον Απόλλωνα αλλά και, μεταξύ άλλων, στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό (117-138 μ.Χ.). Σε αυτή την περίπτωση, επομένως, η συγκεκριμένη φάση του θεάτρου θα ανήκε στην περίοδο της ακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Μέχρι στιγμής, το μοναδικό μνημείο που έχει έρθει στο φως από το μαντείο του Απόλλωνα είναι στην ουσία ο μεγάλων διαστάσεων ναός του Απόλλωνος (με κάτοψη 60×120 μ.), ο οποίος είναι ένας από τους μεγαλύτερους και καλύτερα σωζόμενους ναούς της αρχαιότητας. Επειδή στη θέση των αρχαίων Διδύμων, κτίστηκε τον 18ο αιώνα ένας νέος οικισμός, οι ανασκαφές είχαν εξαρχής περιορισμούς. Προκειμένου να αποκαλυφθεί ο ναός, κατεδαφίστηκαν μεν ορισμένα κτίρια του σύγχρονου οικισμού, αλλά τα σπίτια που βρίσκονταν σε άμεση γειτνίαση με την περιοχή των ανασκαφών εξακολούθησαν να υπάρχουν, έτσι που το κέντρο του τόπου λατρείας δεν μπόρεσε να ανασκαφεί πλήρως. Κατά συνέπεια, οι ανασκαφές από τη δεκαετία του 1970 και ύστερα, επικεντρώθηκαν στην περιοχή βόρεια του ναού, όπου για παράδειγμα ήρθαν στο φως ένα άνδηρο κατά μήκος της Ιεράς Οδού (η οποία συνέδεε τα Δίδυμα με τη Μίλητο), στοές με καταστήματα και ένα ρωμαϊκό λουτρό. Άλλα μεγάλα κτίρια, που οι αρχαιολόγοι γνώριζαν πως υπήρχαν βάσει των επιγραφών, δεν μπόρεσαν να εντοπιστούν.

Μόλις τα τελευταία χρόνια άλλαξαν τα δεδομένα των αρχαιολογικών ανασκαφών στο μαντείο των Διδύμων, καθώς στο μεταξύ πολλά σπίτια του 18ου και του 19ου αιώνα εγκαταλείφθηκαν και κατέρρευσαν. Γύρω από τον ναό του Απόλλωνα, ελευθερώθηκε έτσι χώρος για τις ανασκαφές, και μετά το τελευταίο αυτό σημαντικό εύρημα, είναι πια σαφές ότι πολλά έχουμε να περιμένουμε ακόμη από την αρχαιολογική σκαπάνη στα Δίδυμα – ειδικά όσον αφορά τα μεγάλα κτίρια.

Ο επικεφαλής των ανασκαφών στα Δίδυμα είναι ο καθηγητής Δρ Andreas Furtwängler (Πανεπιστήμιο του Halle).
ΠΗΓΗ: αρχαιολογία online

Χρυσόβουλα, υδατόσημα και «ζωντανές» περγαμηνές


Στο μέλλον οι ιστορικοί θα γνωρίζουν τις κρατικές δαπάνες την εποχή του Οθωνα, είναι όμως πολύ αμφίβολο αν θα μπορούν να βγάλουν άκρη με τα οικονομικά στοιχεία της Μεταπολίτευσης. Γιατί η δημόσια διοίκηση σήμερα δεν μπορεί καν να διατηρήσει αρχεία!


«Το υπουργείο Οικονομικών είναι από τα πλέον απείθαρχα», λέει ο επικεφαλής των Γενικών Αρχείων του Κράτους Νίκος Καραπιδάκης. «Ετσι, ενώ γνωρίζουμε για το 1835, πόσο κόστιζε το ιππικό στο κράτος, δεν μπορούμε να έχουμε εικόνα της ιστορίας των δαπανών τις τελευταίες δεκαετίες. Στη Γαλλία, αν κάποιος καταστρέψει αρχεία, μπορεί να μπει και φυλακή».

Η ζοφερή αυτή εικόνα που περιγράφει ο πρόεδρος της Εφορείας των ΓΑΚ δείχνει ακριβώς τα επίπεδα δυσλειτουργίας στη δημόσια διοίκηση. Δείχνει το γιατί ο δημόσιος τομέας βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης για την κρίση αλλά και το γιατί δεν μπορεί να εφαρμόσει όσα καλείται να εφαρμόσει.

«Βλέποντας την κατάσταση με τη ματιά του ιστορικού, θα έλεγα ότι η σημερινή κρίση είναι η λογική συνέπεια όλων των μέτρων που ελήφθασαν από το κράτος στη Μεταπολίτευση», σημειώνει. «Σωστά λέγεται ότι δεν αυτοκτονούν μόνο άτομα, αυτοκτονούν και κοινωνίες».

Ο Νίκος Καραπιδάκης πιστεύει μάλιστα ότι παλιότερα, που η Ελλάδα ήταν φτωχότερη, οι διοικητικές δομές ήταν καλύτερες. «Σήμερα η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν πιστεύω ότι θα ήταν ικανή να αντιμετωπίσει μια ανταλλαγή πληθυσμών. Τις δεκαετίες του '20 και του '30 κατάφερε να αφομοιώσει το μεγαλύτερο δημογραφικό σοκ στην ελληνική ιστορία. Απαλλοτριώσεις, αναγνωρίσεις τίτλων και όλα όσα χρειάζονταν για πέντε εκατομμύρια ανθρώπους που ζούσαν σε παράγκες, στρατώνες, σχολεία, αρχαιολογικούς χώρους. Ηταν ένας άθλος τον οποίο δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει το σημερινό κράτος»…

Για τα αρχεία των κομμάτων - που, πάντως, από νομική άποψη, θεωρούνται ιδιωτικά - ξέρουμε λίγα πράγματα. «Το ΠΑΣΟΚ τα έχει, αλλά δεν ξέρουμε πού, ούτε αν επιτρέπεται η πρόσβαση. Για τη Ν.Δ. οι φήμες της πιάτσας λένε ότι κάποια στιγμή τα έχασε - φυλάσσονταν σε αποθήκες των εγκαταστάσεων Αλαφούζου. Βέβαια τα αρχεία των Ράλλη και Αβέρωφ βρίσκονται στο Ιδρυμα Καραμανλή.

Τα πιο οργανωμένα αρχεία τα έχει το ΚΚΕ - πήρε χρηματοδότηση, μάλιστα, γι' αυτά - αλλά δεν επιτρέπει την πρόσβαση. Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) που είναι προσβάσιμα, έχουν τη δική τους ιστορία. Πρόκειται για τα αρχεία του ΚΚΕ Εσωτερικού που αποσπάστηκαν από το αρχείο του ΚΚΕ - το οποίο τα διεκδικεί - το 1968 στο Βουκουρέστι. Κάποια στιγμή ο Τσαουσέσκου, δεχόμενος πιέσεις, τα έστειλε στη Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Εκεί τα φύλαγε ο Νικόλας Κέδρος ο οποίος, όταν άρχισαν οι εντάσεις με τη FYROM, τα μετέφερε στην Ελλάδα. Φυλάσσονται ακόμα σε σκοπιανές κούτες και είναι ταξινομημένα με τον γιουγκοσλαβικό τρόπο τήρησης αρχείων», καταλήγει ο καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Τα Γενικά Αρχεία του Κράτους γνώρισαν αρκετές ταλαιπωρίες στεγαζόμενα σε διάφορα απίθανα υπόγεια κρατικών κτιρίων, μέχρι που το 2003 απέκτησαν τη δική τους σύγχρονη στέγη στο Ψυχικό. Μαζί με τα παραρτήματα (τα περιφερειακά αρχεία) σε διάφορες πόλεις της χώρας, απασχολούν 140 υπαλλήλους στον καθένα από τους οποίους - γιατί τα αρχεία μετριούνται σε μέτρα - αναλογούν κάποιες δεκάδες χιλιόμετρα χαρτιού. Παραλαμβάνουν τη θηριώδη παραγωγή του δημόσιου τομέα (υπουργεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση κ.λπ.) και αποφασίζουν - ως μόνα αρμόδια γι' αυτό - τι μπορεί να καταστραφεί και τι πρέπει να διατηρηθεί στην Ιστορία. «Εδώ τα αρχεία καταφθάνουν με φορτηγά. Και τα ΓΑΚ αποτυπώνουν τη μεγάλη μνήμη της διοίκησης», λέει ο πρόεδρός τους Νίκος Καραπιδάκης

Το υπουργείο Παιδείας είναι εκείνο που ίδρυσε τα Γενικά Αρχεία του Κράτους το 1914. Και μόνο την περίοδο 1974-1986 είχαν υπαχθεί στο Πολιτισμού. Αυτό λόγω της δικτατορίας, που τα υπήγαγε στο Προεδρίας, στο πλαίσιο του οποίου δημιουργήθηκε το Πολιτισμού ως εργαλείο προπαγάνδας. «Οσο όμως υπαγόταν στο Πολιτισμού, που είναι φτωχό, υπήρχαν λεφτά μόνο για σπάγκους ώστε να δένονται οι φάκελοι», λέει ο Νίκος Καραπιδάκης. Το Παιδείας είναι πιο πλούσιο και μπορεί να τροφοδοτεί τα Αρχεία με αποσπάσεις υπαλλήλων. Αλλωστε το προσωπικό των ΓΑΚ είναι, αν και χαμηλά αμειβόμενο, υψηλών προσόντων: απαιτείται συνήθως πτυχίο νομικής και η γνώση ιταλικών ή τουρκικών. Ανάμεσα στους εργαζομένους υπάρχουν πολύ σοβαροί ερευνητές, με μεταπτυχιακούς τίτλους και διδακτορικά, καθώς και μία από τις καλύτερες ομάδες αναπαλαίωσης χαρτιού στη χώρα. Διαθέτουν δυνατότητα πλυσίματος του χαρτιού, μηχανή συμπλήρωσης του χαρτιού, απεντομωτήριο - συχνά τα αρχεία έρχονται γεμάτα σκουλήκια, λένε οι ειδικοί συντηρητές - αλλά και ένα μπούνκερ - «Αρχειοστάσιο έκτακτης ανάγκης», λέγεται - όπου προβλέπεται, βάσει πρωτοκόλλου, τι θα φυλαχτεί κατά προτεραιότητα (λ.χ. τα Συντάγματα του Αγώνα) σε περίπτωση μεγάλης καταστροφής.

Ενα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα των Γενικών Αρχείων είναι ο «Αρχειομνήμων», «η πιο μεγάλη ψηφιοποίηση στην Ελλάδα». Φιλοδοξία του υπουργείου Παιδείας είναι να μπορέσει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να εισαγάγει τα αρχεία, μέσω του Αρχειομνήμονα, στη διδασκαλία της Ιστορίας στο σχολείο, ώστε η Ιστορία να διδάσκεται από πρωτογενές υλικό.

Πηγη: Τα Νέα,Μανώλης Πιμπλής

Slavery in Europe: How big a problem is it?


British authorities recently rescued 24 men that they said were kept as slaves – some for as long as 15 years. The men, from England and parts of Eastern Europe, are "all believed to be victims of slavery," police said.

So, how big a problem is slavery in Europe? CNN's Max Foster talks to Anti-Slavery International's Aidan McQuade about the fight against modern-day slavery there and around the world.

FOSTER: We keep hearing how shocked people are that it's happening in their country, and it's often in the Western hemisphere that we hear that shock. But should we be shocked that it's going on?

MCQUADE: Yes. It is human beings doing this to other human beings and ... there's something like at least 12 million people enslaved in the world today. It's just an appalling, appalling carnage upon people's lives and hopes.

FOSTER: And in terms of the prevalence, are we right to say it's more or less prevalent in Western Europe, for example, than parts of Asia, where we've had lots of really horrific reporting?

MCQUADE: I think unquestionably in terms of absolute numbers, we're talking about South Asia being the largest numbers of people in the world.

But if you look at the International Labor Organization analysis of the problem, slavery in Europe and in North America - while it's smaller numbers, it's the high-value slavery. It's the thing that was making millions of dollars for people who are trafficking other human beings.

FOSTER: Because it's all about money, at the end of the day, isn't it? And all of the money's in Western Europe and the U.S., for example? The rich economies.

MCQUADE: Yes. And there's a basic rule in all business which is, if you can reduce costs, you will increase profits. And so there is a compulsion upon people-running - particular in the black and gray economies in this part of the world, to reduce their costs as much as they can by using slavery, for example.

FOSTER: Well, we did ask Britain's home office to join us on the issue. They declined, but they sent out this statement signed by the UK's immigration minister Damon Green.

It reads, "The government is tackling human trafficking and building on our strong record in supporting victims, fighting traffickers, and stopping this horrible trade from happening.

"We have recently published a national human trafficking strategy. We will be adopting the EU directive on trafficking, and we are creating the National Crime Agency to further improve our response to this brutal crime."

The statement goes on to say, "These measures, along with improved victim care arrangements will ensure that all victims, adults and children, receive care tailored to their specific needs." It implies that they haven't had that support in the past.

MCQUADE: I think Britain's record in terms of tackling slavery in the world is OK. It's not the greatest, but it's OK. But I think this current government has demonstrated both that they're ill-informed about the problem and broadly disinterested in relation to resolving it.

There's a number of measures which they are currently discussing. For example, removing the right for domestic workers to change employers. This is something which, if the government introduces this, will de facto legalize slavery again for domestic workers in this country. And again, they're not engaging with civil society, the big society about these issues.

The forced labor amendment, which was brought in in 2010, was brought in by Lord Bach, who was the minister of justice at the time. He was not initially persuaded to bring this in, but he listened to civil society's views on this.

FOSTER: Yes. And the politics in each nation does come into this. Often, a lot of it, when we talk about the Freedom Project, back to my initial point, people are often shocked that it's happening in their country.

But do you sometimes find the cases are worse in very developed societies because it's been hidden and people aren't assuming it's going to happen down the road, so it doesn't get noticed as easily?

MCQUADE: I think that's a strong point, yes. Because we believe this comforting myth that slavery's a thing of the past –

FOSTER: It wouldn't happen in our society.

MCQUADE: - so it shocks us more when it does happen. But if you look at the level of violence which is associated with slavery in Afghanistan or in Cote d'Ivoire, it's comparable to the sort of instances that we see here.

FOSTER: And we've got the Olympics, of course, coming up in the UK next year, and people are talking a lot about concerns about human trafficking in relation to that. Is that a genuine concern?

MCQUADE: Absolutely. I mean, there's two aspects to this. For one, we know that most people trafficked to the UK enter the country illegally, so with a lot more visitors coming to London, there's a lot more opportunities for that to happen.

But the second thing as well: you're talking about a lot of manufacture of Olympic goods stretching right across the globe. How sure are we that those supply chains are themselves free from forced labor?

And this is a question which I think is very reasonable to ask the companies which have got Olympic contracts to make public.
CNN.COM




A Person views Andy Warhol's acrylic and silkscreen ink on canvas entitled: "Fate Presto, 1981" during a press preview of an exhibit of Andy Warhol at the National Gallery of Art in Washington. AP Photo/Susan Walsh.

WASHINGTON (AP).- Andy Warhol is known for soup cans and celebrity images, not so much for painting headlines and abstract works.

The late pop artist has left much to be discovered in two shows that open Sunday on the National Mall.

The National Gallery of Art is opening its first Warhol exhibit with "Warhol: Headlines," an examination of his use of news headlines throughout his career. At the same time, the Smithsonian's Hirshhorn Museum will feature "Andy Warhol: Shadows," a 450-foot-long installation in the round museum that marks the first time all of Warhol's 102 abstract "shadow" paintings will be shown together as the artist intended.

"This might surprise people," said Hirshhorn curator Evelyn Hankins. "They get two very different sides of Warhol."

Besides his obsession with celebrities and iconic images, it turns out Warhol was a news junkie. At a time when nearly everyone on the New York City subway had a newspaper in hand, Warhol was watching, fascinated by the consumption of news.

"Probably for him, it was like a kid in a candy store," said Matt Wrbican, archivist at The Andy Warhol Museum in Pittsburgh. "He was a news hound."

Soon Warhol was sketching his own versions of the New York Daily News, the National Enquirer and The Wall Street Journal in the 1950s, mimicking their layouts and tweaking their headlines.

His first painting of a front page, "A Boy for Meg," in 1962 is a near exact replica of a New York Post page announcing the first-child born of Princess Margaret of Great Britain.

Warhol used a projector to trace the newspaper with his brush, though he left out the Post's copyright line. Such work was a precursor to later artists who have been sued for similarly tracing news images.

The piece inspired curator Molly Donovan of the National Gallery of Art to look closer at Warhol's use of the news.

"By enlarging the front page of the tabloid source on which it's based, this painting signifies the immediacy Warhol conveyed in his art and tells us that something as mundane as the daily newspaper can indeed be grand," she said.

Donovan eventually brought together about 80 paintings, drawings, prints, photographs, sculptures and videos from Warhol's career that carry the theme — and 40 percent of them have never been shown publicly before.

The works include a commissioned piece from 1981 to commemorate an Italian earthquake. Warhol blew up a newspaper headline reading "Fate Presto," which translates to "Hurry Up," to emphasize the human toll. It's being shown in the U.S. for the first time.

"Headlines" will be on view until January when the exhibit travels to the Museum fur Moderne Kunst in Frankfurt, Germany, followed by the Galleria nazionale d'arte moderna in Rome and The Andy Warhol Museum in Pittsburgh.

Another of Warhol's most overlooked pieces, "Flash," is on view in full for the first time, Wrbican said. Warhol created the installation in 1968 to mark the fifth anniversary of President John F. Kennedy's assassination. It includes teletype newswire accounts from The Associated Press and others, along with 14 images to show how news of Kennedy's death unfolded.

"Flash: Dallas — Two priests summoned to Kennedy in emergency room," one line reads, followed by "Flash: President Kennedy died at 1 p.m. (CST)."

The show closes with a nod to Madonna. In 1985, Warhol teamed up with Keith Haring to make a wedding gift for their friend before her marriage to Sean Penn. They replaced a New York Post image on the front page with a picture of the couple under the headline: "Madonna on nude pix: So What!"

At the Hirshhorn, curators timed the "Shadows" exhibit to coincide with the "Headlines" show, as well as a film festival and other events.

Warhol created his colorful "shadows" in 1979 as a play on abstract expressionism, Hankins said. He did it his own way, though, painting his silkscreen images with a mop. That began nearly 10 years of other abstract works.

"I've come to realize we're just beginning to understand this prolific artist's work," Donovan said. "I'll never be able to glance casually at the tabloids in the grocery store again."







An attendee walks past Andy Warhol's oil and egg emulsion on canvas, entitled: "A Boy for Meg [2], 1962' during a press preview of an exhibit of Andy Warhol at the National Gallery of Art in Washington. AP Photo/Susan Walsh.

Artdaily.org

«Πορτρέτα Φαγιούμ» στις Συκιές


Έκθεση ζωγραφικής με θέμα τα «Πορτρέτα Φαγιούμ», τα οποία δημιουργήθηκαν από Έλληνες τεχνίτες κατά την περίοδο...


της ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Αίγυπτο θα φιλοξενηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο Συκεών του δήμου Νεάπολης-Συκεών. Η έκθεση θα διαρκέσει από τη 1 έως τις 10 Οκτωβρίου και θα λειτουργεί καθημερινά από τις 10:00 έως τις 14:00 και από τις 18:00 έως τις 21:00.

Ο ζωγράφος Μιχαήλ Καραπαναγιωτίδης, που ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα Φαγιούμ, τα προσεγγίζει με σεβασμό, τα αναπαράγει και τα αναδεικνύει με το δικό του τρόπο στη σύγχρονη εποχή. Η επιδεξιότητα του δημιουργού στη μίξη και το δέσιμο των χρωμάτων είναι συγκινητική για όλα αυτά τα εκφραστικά -και γεμάτα μυστήριο- πρόσωπα που αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου και εμφανίζονται ξανά στον 21ο αιώνα με το χρωστήρα και την επιμέλεια του καλλιτέχνη.
ΠΗΓΗ:Thestival

The Ice Mummy: Little-Known Facts


Exactly 20 years ago, on Sept. 19, 1991, German hikers Erika and Helmut Simon spotted something brown while walking near a melting glacier in the Oetztal Alps in South Tyrol.

As they got closer, they realized with horror it wasn't a piece of rubbish, but a human corpse lying on its chest against a flat rock.


Ötzi the Iceman in his new cell at the South Tyrol Museum of Archaeology in Bolzano. Strictly copyrighted: Museo Archeologico dell’Alto Adige - www.iceman.it

Exactly 20 years ago, on Sept. 19, 1991, German hikers Erika and Helmut Simon spotted something brown while walking near a melting glacier in the Ötztal Alps in South Tyrol.

As they got closer, they realized with horror that it wasn't just some sort of rubbish: a human corpse was lying with the chest against a flat rock.

Only the back of the head, the bare shoulders and part of the back emerged from the ice and meltwater.

The hikers thought the body belonged to an unfortunate victim of a mountaineering accident a few years back. In fact, they discovered one of the world's oldest and best preserved mummies.

To commemorate the 20th anniversary of this sensational discovery, here are 20 known and lesser known facts about the Neothiltic frozen mummy.

1. An incredible chain of coincidences allowed the Iceman to remain intact: he was covered by snow shortly after his death and later by ice; the deep gully where the Iceman lay prevented the body from being ground up by the base of the glacier; the body was exposed to damaging sunlight and wind only for a short time in 1991 between the time the mummy thawed and the accidental discovery.

2. It was an Austrian reporter, Karl Wendl, who first named the mummy "Ötzi," referring to the Ötzal Alps where it was found. According to a resolution by the South Tyrol Provincial Government, the official name for the mummy is "Der Mann aus dem Eis" -- "L'Uomo venuto dal ghiaccio" (The man who came from ice).

3. Soon after the mummy was recovered, a harsh controversy arose on which soil -- Italian or Austrian -- it was found. A survey of the border carried out on Oct. 2, 1991 established that the mummy lay 303.67 feet from the border in South Tyrol, in Italy.

4. Radio carbon dating established that the Ötzi lived around 5,000 years ago, between 3350 and 3100 B.C.

5. Recent investigations established that he had brown eyes, not blue as previously thought.

6. Ötzi was probably a bearded, furrow faced man. He was about 5 foot, 3 inches tall and weighed 110 pounds.

7. He lacked a twelfth pair of ribs -- a rare anatomical anomaly.

8. The Iceman had a remarkable diastema, or natural gap, between his two upper incisors. He also lacked wisdom teeth. Even though he suffered from cavities, worn teeth and periodontal diseases, he still had all his teeth when he died at around 45.

9. Ötzi could have been a little better endowed. The man's natural mummification and dehydration in the Alpine glacier produced a "collapse of the genitalia," which left the Iceman with an almost invisible member.

10. The Iceman's last meal probably consisted of a porridge of einkorn, meat and vegetables. Researchers are still investigating the sampled material to determine the exact nature on the Iceman’s last meal.

11. Three gallbladder stones were recently found which, in combination with the previously identified atherosclerosis, show that Ötzi’s diet may have been richer in animal products than previously thought.

12. The Iceman's stomach also contained 30 different types of pollen, which ended up there with the food he ate, the water he drank and the air he breathed. The pollen showed that he died in the spring or early summer.

13. Analysis of the isotopic composition of Ötzi's tooth enamel and bones suggest that the man was born and lived in what is now South Tyrol. He probably spent his childhood in the upper Eisack Valley or the lower Puster Valley. He lived at least ten years in the Vinschgau prior to his death.

14. Among the clothing and items found with the mummy, one of the most important pieces is the copper-bladed axe. Archaeological experiments showed that the axe could fell a yew tree in 35 minutes without sharpening.

15. Ötzi's body is covered with over 50 tattoos made with fine incisions into which charcoal was rubbed. In the shape of lines and crosses, they were probably used as pain-relieving treatments. Indeed, the tattooed areas correspond to skin acupuncture lines, which predate acupunture in Asia by two thousand years.

16. Many theories have been proposed on Ötzi' social status. Among the various theories, the Iceman was identified with a shaman, a mineral prospector looking for ore deposits in the mountains, a hunter, a trader, a shepherd, and a man banished from his community.

17. The Iceman had been involved in a fight shortly before his death. He was shot with an arrow which pierced the subclavian artery and also suffered a violent blow to the head just before dying.

18. Ötzi's belonged to the European genetic haplogroup K. He was probably infertile.

19. Ötzi's constitution was athletic. He was more a wanderer than a manual worker. Recent research by Albert Zink at the EURAC Institute for Mummies and the Iceman in Bolzano, found signs of enthesopathy (an inflammatory disease of bone attachments) in the knees, which indicate that the Neolithic man spent many hours wandering in the mountains.

20. Claims of a Tutankhamen-style curse refer to seven strange deaths which occurred just a couple of years after German hiker Helmut Simon and his wife Erika discovered the frozen mummy. The seven dead people were either involved in the recovery of the mummy or in the scientific investigation. One of them was Helmut Simon, whose body was found trapped in ice in 2004, just like his famous find.

In reality, hundreds of individuals have worked on the Iceman project. Although sad, it's not so peculiar that some of those people have died since the mummy's discovery.

King Tut tomb to get makeover


Mysterious brown spots in the Tomb of Tutankhamun will be fully investigated during a five-year project to restore the burial of the boy King, Egypt's antiquities department announced today.

The Supreme Council of Antiquities (SCA) has partnered with the California-based Getty Conservation Institute (GCI) to work on the conservation and management of the more than 3,000-year-old tomb.

"I am happy that Getty will look at the tomb and preserve its beautiful scenes," Dr. Zahi Hawass, Secretary General of the Supreme Council of Antiquities (SCA) said in a statement.

Located in the Valley of the Kings, the tomb of Tutankhamen is among the most heavily visited sites in the Theban necropolis. The five-year conservation project follows concern that the large number of people visiting the pharaoh's resting place may be contributing to its physical deterioration.

Discovered in 1922 by British archaeologist Howard Carter with almost all of its contents intact, Tutankhamen's is the smallest of the 26 royal tombs discovered in the Valley of the Kings.

Of the tomb's four rooms, only the walls of the burial chamber are decorated.

However, the wall paintings in this chamber, as well as some of the tomb's other surfaces, are marred by disfiguring brown spots, which were first noted by Howard Carter when he discovered the treasure-packed burial.

The nature and origin of the spots have never been fully ascertained, and they are among the technical conservation challenges presented by the tomb.

"I always see the tomb of King Tut and wonder about those spots, which no scientist has been able to explain. I have worried about these, and have asked experts to examine the scenes," Dr. Zahi Hawass said.

The conservation plan will involve a two-year research period to determine the causes of deterioration, followed by a three-year implementation plan.

"The SCA-GCI project will include scientific analysis of the problems afflicting the wall paintings," said Tim Whalen, director of the GCI. "But that is only one aspect of the project. The ultimate goal of our work with our Egyptian colleagues is to develop a long-term conservation and maintenance plan for this tomb that can serve as a model for preservation of similar sites."

DISCOVERY NEWS

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Singapore Grand Prix:Supreme Vettel secures victory






Sebastian Vettel was in a league of his own for the majority of the race © Getty Images







Sebastian Vettel took a dominant victory at the Singapore Grand Prix, holding off a late charge from Jenson Button whose second place ensured Vettel's title is still not confirmed.



The champion elect led away supremely at the start of the race, extending his advantage at more than a second a lap through the early stages. He responded to the potential danger of a safety car period by pulling out a nine second lead within two laps of the restart, and then kept cool as Button closed during the final laps.



Button was a clear second, just 1.7 seconds behind Vettel at the line after pushing hard on supersoft tyres and trying to take advantage of backmarkers to close the gap. Mark Webber was third ahead of Fernando Alonso, with Lewis Hamilton fifth following a clash with Felipe Massa which that earned him a drive-through penalty.




Paul di Resta gained his best result of the season with sixth, ahead of Nico Rosberg, Adrian Sutil, Felipe Massa and Sergio Perez.
Singapore Grand Prix 2011
espnf1

Εργα σε ιστορικές εκκλησίες της Αθήνας


Μεταξύ άλλων στους ναούς Αγ. Μαρίνας Θησείου, Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Αγ. Γεωργίου Καρύτση
Της Χριστινας Σανουδου

ΜΝΗΜΕΙΑ. Με φορέα υλοποίησης την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, χρηματοδότηση μέσω του ΕΣΠΑ και την επίβλεψη των αρμόδιων υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού θα πραγματοποιηθούν εργασίες αποκατάστασης σε εμβληματικά χριστιανικά μνημεία της πρωτεύουσας, όπως οι ναοί Αγίας Μαρίνας στο Θησείο, Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Πεδίον του Αρεως και Αγίου Γεωργίου Καρύτση στην ομώνυμη πλατεία. Θετική ήταν η γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου όσον αφορά την ανάληψη μιας σειράς έργων από την Εκκλησία, με πόρους που θα εξασφαλίσει η ίδια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης. «Δεν πρόκειται για χρήματα, τα οποία θα στερηθούν έργα του ΥΠΠΟ», υπογράμμισε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης η γ. γ. Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.

Το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας στην Πεντέλη, ο Αγιος Νικόλαος Αχαρνών και ο ναός Υψώσεως Τιμίου Σταυρού στου Παπάγου είναι μερικά ακόμα από τα μνημεία, τα οποία θα αναστηλωθούν, σύμφωνα με μελέτες εγκεκριμένες ή προς έγκρισιν από το ΚΑΣ ή το Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Παράλληλα, θα συντηρηθούν οι τοιχογραφίες της Μητρόπολης Αθηνών. Μολονότι οι περισσότερες είναι κηρυγμένα μνημεία και η σημαντικότητά τους δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, οι εκκλησίες κατασκευάστηκαν σχεδόν στο σύνολό τους τον 20ό αιώνα, επομένως δεν κρίνεται απαραίτητη η υλοποίηση των έργων από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης ή τις τοπικές εφορείες αρχαιοτήτων. Εξάλλου, όπως επισήμαναν μέλη του Συμβουλίου, οι εφορείες είναι ήδη αρκετά φορτωμένες με έργα που εκτελούνται στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ, ενώ η Αρχιεπισκοπή έχει έτσι κι αλλιώς την υποχρέωση να συντηρεί τους ναούς.

Εξαιρέσεις αποτελούν η Παναγία Χρυσοσπηλιώτισσα, επί της οδού Αιόλου, τα αρχαιολογικά ευρήματα και το υστερορωμαϊκό τείχος στο Αρχοντικό των Μπενιζέλων, στην Πλάκα, καθώς και η Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρα, επίσης στην Πλάκα, την αποκατάσταση των οποίων αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου το υπουργείο Πολιτισμού. Η μόνη αντίρρηση της Διεύθυνσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων αφορά το καθολικό των Αγίων Ασωμάτων Ταξιαρχών της Μονής Πετράκη - μία από τις παλαιότερες εκκλησίες της Αθήνας, χτισμένη σε διαδοχικές φάσεις από τον 10ο αιώνα. Το ζήτημα της αποκατάστασης του καθολικού θα συζητηθεί εκ νέου από το ΚΑΣ την επόμενη εβδομάδα, προκειμένου να αποφασιστεί ποιος τελικά θα αναλάβει το έργο. Η σύμφωνη γνώμη του υπουργού Πολιτισμού -κατόπιν γνωμοδότησης των αρμοδίων συμβουλίων- είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση έργων σε μνημεία από φορείς εκτός του ΥΠΠΟΤ.


kathimerini.gr

Οι ακτίνες Χ βρήκαν κρυμμένο πίνακα του Γκόγια

Ενας άγνωστος μέχρι τώρα πίνακας του Φρανσίσκο ντε Γκόγια ανακαλύφθηκε με ακτίνες Χ, κρυμμένος κάτω από ένα από τα αριστουργήματά του, σύμφωνα με ανακοίνωση του Rijksmuseum στο Αμστερνταμ.


Ενας... Γάλλος στρατιώτης κρυβόταν κάτω από το «Πορτρέτο του Δον Ραμόν»

Ενας άγνωστος μέχρι τώρα πίνακας του Φρανσίσκο ντε Γκόγια ανακαλύφθηκε με ακτίνες Χ, κρυμμένος κάτω από ένα από τα αριστουργήματά του, σύμφωνα με ανακοίνωση του Rijksmuseum στο Αμστερνταμ.

Το ανολοκλήρωτο έργο κρυβόταν κάτω από το "Πορτρέτο του Δον Ραμόν" του Γκόγια, και ειδικοί θεωρούν ότι απεικονίζει έναν Γάλλο στρατηγό, ο οποίος πιθανότατα είναι ο αδερφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, Ιωσήφ.

Το ολλανδικό μουσείο πιστεύει ότι ο Ισπανός ζωγράφος ίσως κάλυψε το πορτρέτο για πολιτικούς λόγους.

Ο Ιωσήφ Βοναπάρτης υπήρξε για ένα μικρό χρονικό διάστημα, από το 1808 ως το 1813, Βασιλιάς της Ισπανίας, αλλά όταν ο στρατός του Ναπολέοντα ηττήθηκε, ο Φερδινάρδος ο 7ος ανέβηκε στο θρόνο.

Επειδή ο Γκόγια εργαζόταν ως τότε για τον θρόνο και φοβόταν αντίποινα, ίσως τότε κάλυψε το έργο του, θέλοντας να κρατήσει αποστάσεις από το γαλλικό καθεστώς, παρότι οι αρχές του ζήτησαν συγγνώμη και τον αποκατέστησαν στη θέση του πρώτου ζωγράφου της αυλής.

Πάντως ο Γκόγια δυσαρεστημένος από το Φερδινάρδο, ζήτησε άδεια παραμονής στη Γαλλία, όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του, το 1828.

ΕΘΝΟΣ.gr

Καλλιτεχνικό πατητήρι στην Ακαδημία Πλάτωνος


Στόχος; Να αναδειχθεί η ενεργή σχέση ανάμεσα στην συνάθροιση, την εκφώνηση, την συν - διατροφή, τον χορό και το σώμα
«Θέατρο - πατητήρι» με ρυθμικό _συνοδεία κρουστών_ πάτημα των σταφυλιών σε απ΄ ευθείας επικοινωνία με τον Διόνυσο! Απαγγελία κειμένων γύρω από την θεματική του οίνου και την μέθη από τον Όμηρο ως τον Παζολίνι κι από τον Μαρξ ως την Εμιλυ Ντίκινσον. Και το καλύτερο: Μουσταλευριά επί τόπου για όλους τους παρευρισκόμενους. Ολα αυτά τα ωραία και νόστιμα από το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου (ώρα 6 το απόγευμα στο αρχαιολογικό άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος στην παραγωγή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, που σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού παρουσιάζει νέο έργο με τίτλο ΙΝ VINO VERITAS.


Αρχαιολογικός χώρος Ακαδημίας Πλάτωνος. Διάρκεια: 25 Σεπτεμβριου _ 2 Οκτωβρίου. Ώρες λειτουργίας: 10.00 - 19.00

Μία εγκατάσταση και σειρά δράσεων συνθέτουν το έργο, που δημιουργήθηκε ως ανταπόκριση στην σημερινή κατάσταση της πόλης της Αθήνας σε συσχετισμό και με την εποχή του τρύγου. Στόχος του, να αναδείξει την ενεργό σχέση ανάμεσα στην συνάθροιση, την εκφώνηση, την συν - διατροφή, τον χορό και το σώμα. Στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος συγκεκριμένα, τα συνδηλούμενα είναι η σχέση της πολυπολιτισμικότητας και των ξένων κατοίκων με τον Διόνυσο, μία θεότητα που αφορά το «ξένο» μέσα στον κάθε πολίτη και την μέθη, η οποία ως «άγρια» ή «μη πολιτισμένη» καταλαμβάνει τον άνθρωπο στον διονυσιασμό. Ταυτόχρονα η δομή της δράσης αναφέρεται από τη μία με το πάτημα σταφυλιών στον συλλογικό και ανώνυμο χορό και από την άλλη με την ποιητική απαγγελία στο εξατομικευμένο πρόσωπο, τα δύο συστατικά στοιχεία της δομής του αρχαίου δράματος.


Αρχικά, στην Ακαδημίας Πλάτωνος θα εγκατασταθεί ένα «θέατρο - πατητήρι». Μπροστά του θα τοποθετηθούν περίπου ενενήντα δεμάτια σταριού, που θα χρησιμοποιούνται ως πρόχειρες θέσεις για τους θεατές του πατήματος του σταφυλιού. Μετά την εγκατάσταση του «θεάτρου» θα ξεκινήσει το «πάτημα του σταφυλιού», η παρασκευή μουσταλευριάς και η εκφορά λόγου με κολλάζ ποιητικών και άλλων κειμένων, όπως Όμηρος, Οσίπ Μάντελσταμ, δημοτικά τραγούδια, Διοσκουρίδης, Ανακρεόντεια, Μαρίνα Τσβετάγεβα, Καρλ Μαρξ, Φρήντριχ Χέλντερλιν, Μισέλ Σερ, Φρήντριχ Νίτσε, Αρχίλοχος, Αντόνιο Νέγκρι, συνταγές, Πιερ - Πάολο Παζολίνι, Μαγικοί Πάπυροι, Έμιλυ Ντίκινσον.


Μετά το τέλος της δράσης, από τα χρησιμοποιημένα δεμάτια του «κοίλου» θα δημιουργηθεί (ως αναφορά στον Πλάτωνα) υπό μορφή διάτρητου πύργου το μνημείο της, ένα είδος «ίχνους» της δράσης. Από τον πύργο θα εκπέμπεται ως ηχητική εγκατάσταση η τεκμηρίωση από επανασυντεθειμένα ηχητικά θραύσματα των δράσεων της 24/9. Το μνημείο θα διατηρηθεί στη θέση του κατά την διάρκεια της έκθεσης.

Συντελεστές


Στη δραματουργία και την εκφορά κειμένων μετέχουν: Ισαβέλλα Μαρτζοπούλου, Στέργιος Μπαρρές


Συμμετέχουν οι ποιητές και εικαστικοί καλλιτέχνες: Αντώνης Βολανάκης, Φοίβη Γιαννίση, Γιάννης Γρηγοριάδης, Ορέστης Δαβίας, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Νάντια Καλαρά, Ζήσης Κοτιώνης, Πάνος Κούρος, Κωνσταντίνος Ματσούκας, Γιάννα Μπούκοβα, Ιορδάνης Παπαδόπουλος, Νάνα Σαχίνη, Ελένη Τζιρτζιλάκη, Γιώργος Τζιρτζιλάκης, Γιώργος Χαντζής.

Την δράση παρασκευής μουσταλευριάς οργανώνει η Ελένη Ψυχούλη.

Βίντεο και ηχητική εγκατάσταση: Γιάννης Ισιδώρου.

Μουσική: Πέτρος Κούρτης, συγκρότημα κρουστών Drumvoice

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Houston's Menil Collection Announces Return of Byzantine Frescoes to Cyprus in 2012



Lysi Apse restored. Virgin and Archangels. Photo: ©Hester and Hardaway Photography 1990.

HOUSTON, TX.- After more than two decades in Houston, the beloved Byzantine frescoes will go back to Cyprus in 2012. While this moment is bittersweet, the story of these frescoes—from their rescue, to their long-term loan to the Menil, and now to their return—very much reflects the essence of the Menil Collection, its focus on the aesthetic and the spiritual, and our responsible stewardship of works from other nations and cultures.

In 1983, Dominique de Menil, founder of the Menil Collection, was presented with an extraordinary prospect: to acquire two 13th century frescoes from Cyprus. Mrs. de Menil was struck by their beauty and understood immediately their art historical significance. However, after further research Mrs. de Menil learned that the frescoes had been stolen from their home in a small votive chapel in Lysi, Cyprus.

That knowledge led to an act of extraordinary generosity—in fact, a series of generous actions that eventually engaged many other people. First, the frescoes were acquired by the Menil Collection on behalf of the Greek Orthodox Church of Cyprus. Then, the Menil Foundation supervised the restoration of the frescoes, which had been cut into more than 30 pieces when they were stolen. In gratitude, the Church lent the frescoes to the Menil on a long-term basis, for presentation in a consecrated chapel in Houston. The Byzantine Fresco Chapel opened to the public in 1997, with support for its construction provided by donors in Houston and across the country.

Since then, hundreds of thousands of people have seen the frescoes and experienced the majesty of Cypriot Byzantine art and religion. Moreover, the frescoes’ installation in the Byzantine Fresco Chapel—a consecrated space that simultaneously honors their sacred origins and the tragic history of their looting from their true home church in Lysi—includes a profound, sacred dimension and is therefore different from traditional museum presentations of antiquities.

While the loan of the frescoes formally concludes in February 2012, this will not be the end of their story—or the story of the building. The Menil is exploring how best to use it in the future, in ways that carry forward the museum's mission.



Lysi dome fresco, restored. Christ pantokrator and angels. Photo: ©Hester and Hardaway Photography 1990.


Menil Collection | Byzantine Frescoes |
Artdaily.org

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

Kαταστροφή έργου τέχνης στην Κοτζιά




Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ανακοίνωσε με λύπη του τον βανδαλισμό και την καταστροφή του έργου red Sky Walkers της καλλιτέχνιδος Τζένης Μαρκέτου.

Η Δ/ντρια του ΕΜΣΤ κ. Άννα Καφέτση δήλωσε για την καταστροφή του έργου:

«Στήθηκε χθες Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στην Πλατεία Κοτζιά μπροστά από το Δημαρχιακό Μέγαρο η μεγάλη εγκατάσταση Red Eyed Sky Walkers της Τζένης Μαρκέτου. Το σημαντικό αυτό έργο που ανήκει στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης αποτελείτο από 99 μετεωρολογικά κόκκινα μπαλόνια και μικρές ασύρματες βίντεο κάμερες τοποθετημένες ανάμεσά τους, που πρόβαλλαν σε πραγματικό χρόνο τις εικόνες στο εσωτερικό ενός γειτονικού καφενείου.

Ήδη από την πρώτες ώρες του στησίματος, μόλις τα τεράστια κόκκινα μπαλόνια άρχισαν να φουσκώνουν και να υψώνονται στον ουρανό αλλάζοντας την όψη της πολυσύχναστης αυτής πλατείας, η παρουσία του έργου βρήκε μια πρωτοφανή ενθουσιώδη υποδοχή από τους περαστικούς και ξένους επισκέπτες της πρωτεύουσας, που έπαιζαν, χαίρονταν και φωτογραφίζονταν μαζί του.

Σήμερα το πρωί το έργο δεν υπάρχει μετά από νυχτερινό βανδαλισμό. Απέμειναν μόνο οι σάκοι με την άμμο που το κρατούσαν στο έδαφος. Ήταν ένα ποίημα που κράτησε λίγες ώρες…Οι καιροί είναι δύσκολοι για όλους και για τη χώρα μας αλλά αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω για να μη το βάλουμε κάτω. Τέχνη και παιδεία είναι τα μόνα μας όπλα. To EΜΣΤ θα συνεχίσει με όλες του τις δυνάμεις σ΄ αυτή την προσπάθεια.».

Το έργο βρισκόταν στην Πλατεία Κοτζια και ήταν μια εικόνα που είδαμε αρκετά τελευταία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης: πολλά κόκκινα μπαλόνια και μια ηχητική εγκατάσταση. Και όλα αυτά μέσα στην πρωτοβουλία στην οποία συμμετέχει και το Μουσείο, στις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις δηλαδή του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού στην Αθήνα με τη συνεργασία του Δήμου Αθηναίων. Το ΕΜΣΤ παρουσιάζει σημαντικά έργα από τις συλλογές του, εφήμερες δράσεις και νέες παραγωγές σε δημόσιους χώρους στην Αθήνα, όπως πάρκα και δρόμους, από τις 8 Σεπτεμβρίου έως τις 15 Νοεμβρίου 2011. Από την Διονυσίου Αρεοπαγίτου μέχρι την Πλατεία Κοτζιά και την Πλατεία Ομονοίας, και από το Άλσος Παγκρατίου μέχρι την Πλατεία Εξαρχείων και την Ακαδημία Πλάτωνος, θα παρουσιάζονται διαδοχικά εγκαταστάσεις, βίντεο, οπτικοακουστικά και ηχητικά έργα σύγχρονων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ online

«Ανατρέπει» τη θεωρία του Αϊνστάιν εύρημα στο CERN



Επιστήμονες του CERN ανακοίνωσαν σήμερα ότι κατέγραψαν υποατομικά σωματίδια τα οποία ξεπέρασαν την ταχύτητα του φωτός, εύρημα που αν επαληθευτεί θα σημάνει την ανατροπή ενός εκ των βασικών νόμων του σύμπαντος.

Περίπου 15.000 δέσμες νετρίνων - μικροσκοπικών σωματιδίων που διαποτίζουν το σύμπαν - απελευθερώθηκαν σε διάστημα 3 ετών από το CERN προς το εργαστήριο του Gran Sasso 730 χλμ. μακριά, όπου εντοπίστηκαν από γιγαντιαίους ανιχνευτές.

Το φως θα είχε καλύψει τη συγκεκριμένη απόσταση σε περίπου 2,4 χιλιοστά του δευτερολέπτου, αλλά τα νετρίνα έφτασαν σε 60 νανοδευτερόλεπτα ή 60 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου νωρίτερα.


Ο εκπρόσωπος των ερευνητών Αντόνιο Ερεντιτάτο δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters ότι οι μετρήσεις που καταγράφηκαν τα τελευταία τρία χρόνια έδειξαν ότι νετρίνα κινούνταν με ταχύτητα 60 νανοδευτερολέπτων, γρηγορότερα απ' ότι το φως. "Έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στα αποτελέσματά μας.Έχουμε ελέγξει και ξαναελέγξει για οτιδήποτε δεν θα επιβεβαίωνε τα στοιχεία μας, αλλά δε βρήκαμε τίποτα. Τώρα ζητούμε από συναδέλφους να τα ελέγξουν ανεξάρτητα", πρόσθεσε ο ίδιος.

Σε περίπτωση που τα ευρήματα επιβεβαιωθούν, τότε η ανακάλυψη θα ανατρέψει τη θεωρία της σχετικότητας που διατύπωσε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1905 και υποστήριζε ότι η ταχύτητα του φωτός είναι μια "κοσμική σταθερά" και τίποτα στο σύμπαν δεν θα μπορούσε να ταξιδέψει γρηγορότερα.


Enet.gr

Η Σεζάρια Εβόρα αποχαιρετάει το κοινό της

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ

Η «ξυπόλητη ντίβα» Σεζάρια Έβορα ανακοίνωσε από το Παρίσι όπου βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες, πως βάζει τέλος στη μουσική της καριέρα, ακυρώνοντας έτσι τις προγραμματισμένες συναυλίες της, καθώς βρίσκεται «σε κατάσταση μεγάλης εξάντλησης».




Η 70χρονη τραγουδίστρια, είχε υποβληθεί πριν από έναν χρόνο σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς, στο Παρίσι, μετά από σοβαρά προβλήματα που παρουσίασε στην στεφανιαία αορτή. Η επιτυχημένη εγχείρηση, της επέτρεψε λίγους μήνες αργότερα να επανέλθει και να αναλάβει πλήρως τα καθήκοντά της.

Η «ξυπόλητη ντίβα», προσωνύμιο που της αποδόθηκε επειδή προτιμούσε να τραγουδά χωρίς να φορά παπούτσια, είχε επισκεφτεί την Ελλάδα δύο φορές, με μεγάλη επιτυχία και με πιο πρόσφατη, τη συναυλία που έδωσε στον Λυκαβηττό, τον περασμένο Ιούνιο, παρουσιάζοντας ένα καινούριο λάιβ πρόγραμμα με τραγούδια από τον τελευταίο της δίσκο.

Υπηρέτησε τα παραδοσιακά είδη μουσικής «coladeiras»(κολαντέιρας) και «mornas»(μόρνας), που της τα δίδαξε, όταν ήταν μόλις 16 ετών ένας ναυτικός από το Πράσινο Ακτωτήρι απ’ όπου και κατάγεται. Τα τραγούδια «μόρνας» αποτελούν τραγούδια της λύπης, της μελαγχολίας και της νοσταλγίας, ενώ η ίδια όσο ήταν άσημη ερμηνεύτρια, τα τραγουδούσε σε μικρά μπαρ της γενέτειράς της μπροστά σε τουρίστες, αλλά και ντόπιους εργάτες, μαζεύοντας πολύ λίγα χρήματα ως αμοιβή.

Η αφετηρία για την επιτυχημένη της καριέρα χρονολογείται το 1987, που έδωσε τις πρώτες της συναυλίες στη Λισαβόνα. Εκεί την άκουσε τυχαία ένας διάσημος παραγωγός, την πήρε στην εταιρεία του και την επόμενη χρονιά τη βοήθησε να βγάλει το πρώτο της άλμπουμ, σε ηλικία περίπου 50 ετών. Τότε πραγματοποίησε και την πρώτη της περιοδεία.

Με επιρροές από την παράδοση της Πορτογαλίας, της Βραζιλίας και της Κούβας, η Σεζάρια Εβόρα έχει ηχογραφήσει συνολικά 11 στούντιο άλμπουμ. 'Εχει βραβευθεί και με «Γκράμι» στην κατηγορία του"world music".
Enet.gr

Διαλύονται οι REM

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ


Ύστερα από 31 χρόνια κοινής πορείας, τα μέλη του θρυλικού ροκ συγκροτήματος ανακοίνωσαν τη διάλυσή τους.
"Χωρίζουμε, νιώθοντας ευγνωμοσύνη, πληρότητα και δέος μπροστά σε όσα έχουμε καταφέρει. Σε όσους ένιωσαν ποτέ συγκίνηση από την μουσική μας, απευθύνουμε τις βαθύτατες ευχαριστίες", αναφέρουν σε κοινή τους ανακοίνωση τα μέλη του συγκροτήματος.

Η μπάντα που ξεκίνησε από την Τζόρτζια των ΗΠΑ το 1980 έβγαλε το πρώτο της σινγκλ, Radio Free Europe, ένα χρόνο μετά. Ο αρχικός "πυρήνας" αποτελείτο από τον τραγουδιστή Michael Stipe, τον κιθαρίστα Peter Buck, και τον μπασίστα Mike Mills και τον ντράμερ Bill Berry. Ο τελευταίος αποχώρησε από το συγκρότημα το 1996.

Ακολούθησαν πολλές επιτυχίες, όπως τα: Losing My Religion, Everybody Hurts και The One I Love, που έκαναν το συγκρότημα ένα από τα πιο αγαπημένα.

Τρία από τα άλμπουμ τους στη δεκαετία του 90 έγιναν πλατινένια στις ΗΠΑ, ενώ η τελευταία τους δουλειά: "Collapse into Now" κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011.

Το 2007 κατέκτησαν τη δική τους θέση στο "Rock and Roll Hall of Fame".

Enet.gr

Αρχειοθήκη ιστολογίου