Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Με 530,9 εκατ. ευρώ χρηματοδοτούνται μέσω ΕΣΠΑ 378 έργα για τον πολιτισμό


ΕΝΑ εργοτάξιο πολιτισμού με 378 έργα σε όλη την Ελλάδα περιέχει το πρόγραμμα του ΕΣΠΑ 2007-2013. Τον μεγάλο κατάλογο, προϋπολογισμού 530,9 εκατομμυρίων ευρώ, παρουσίασε χθες η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη. Έξι αρχές διέπουν τις επιλογές σε έργα πολιτισμού που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ, οι οποίες όπως τόνισε η Λίνα Μενδώνη τίθενται στη Διεθνή Χάρτα Πολιτιστικού Τουρισμού που καθιέρωσε η Διεθνής Επιτροπή Μνημείων και Τόπων της UNESCO.

Πρόκειται για τις εξής: Απόκτηση εμπειριών και κατανόηση του πολιτισμού και ιδιαίτερα της πολιτιστικής κληρονομιάς. Βιώσιμη διαχείριση της δυναμικής σχέσης πολιτιστικής κληρονομιάς και τουρισμού. Σχεδιασμός για μοναδική και ψυχαγωγική εμπειρία του επισκέπτη. Ωφέλεια της κοινότητας υποδοχής από τη συντήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και τον τουρισμό. Η τουριστική προβολή να προστατεύει και να προωθεί την πολιτιστική κληρονομιά. Στη λίστα με τα έργα, παράλληλα με αυτά της προστασίας, της συντήρησης και της ανάδειξης των αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων, της δημιουργίας νέων μουσειακών υποδομών, εκθέσεων και επανεκθέσεων, σχεδιάστηκαν και ωρίμασαν δράσεις αξιοποίησης των δυνατοτήτων του διαδικτύου για την αποτελεσματικότερη διαχείριση και προβολή του πολιτιστικού αποθέματος της χώρας, με την ένταξη και ενεργοποίηση δράσεων στο ΕΠ «Ψηφιακή Σύγκλιση».

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι σύμφωνα με τη Λίνα Μενδώνη «το Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο, ένα έργο στρατηγικής σημασίας για το υπουργείο, αλλά και εξαιρετικά χρήσιμο για τους πολίτες, στο οποίο για πρώτη φορά και με πρωτοποριακό τρόπο καταγράφονται και απεικονίζονται όλα τα μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι με τις ζώνες προστασίας τους (περισσότερες από 19.000 εγγραφές), καθώς και η ακίνητη περιουσία του υπουργείου (περισσότερα από 6.500 ακίνητα), αστικά ακίνητα, οικόπεδα και αγροτεμάχια». Όπως είπε η Λίνα Μενδώνη, ειδικότερα αυτή την εποχή που η «ανεργία βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, η συνεισφορά των έργων του πολιτισμού συμβάλλει στην αύξηση της απασχόλησης και στην καταπολέμηση του κοινωνικού προβλήματος της ανεργίας, αφού στα ενταγμένα αρχαιολογικά έργα, που εκτελούνται με αυτεπιστασία, απασχολούνται περίπου 3.000 εργαζόμενοι».

Τα κριτήρια αξιολόγησης των προτάσεων των έργων πολιτισμού ήταν: η αποτίμηση της υφιστάμενης κατάστασης ανά τομέα (πολιτιστική κληρονομιά, σύγχρονος πολιτισμός). Η συνέργεια με τα έργα του Β'Α και του Γ'Α ΚΠΣ. Οι κύριες κατευθύνσεις πολιτικής ανά τομέα. Η ωριμότητα των έργων (εγκρίσεις μελετών, αδειοδοτήσεις, ιδιοκτησιακό καθεστώς κ.λπ.). Η νέα Ειδική Υπηρεσία Πολιτισμού και Τουρισμού (ΕΥΠΟΤ) έχει αναλάβει να συντονίσει το σύνολο των πράξεων των παραπάνω τομέων, προκειμένου να επιτευχθούν απτά αποτελέσματα με διαρκείς θετικές επιδράσεις σε όλους τους τομείς των δημόσιων και ιδιωτικών υποδομών και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κρατικών ενισχύσεων. Ειδικότερα στην Αττική, έχει σχεδιαστεί και υλοποιείται ένα φιλόδοξο και συνεκτικό πρόγραμμα έργων, που εντάσσεται στον προγραμματισμό για την ουσιαστική ποιοτική αναβάθμιση τόσο του ιστορικού κέντρου όσο και όλης της περιφέρειας. Εντάσσονται επίσης έργα που υλοποιούνται σε αρχαιολογικούς χώρους μείζονος σημασίας όπως η Ακρόπολη, το Σούνιο και η Ακαδημία Πλάτωνος, όπως επίσης και στις σημαντικές παρεμβάσεις που έχουν ενταχθεί ή δρομολογούνται σε ιστορικά - διατηρητέα κτίρια στο κέντρο των Αθηνών (Ακροπόλ, Ρεξ, οικία Λοβέρδου). Επίσης, έργα που εκτελούνται σε εκκλησιαστικά μνημεία όπως ο 'Αγιος Διονύσιος των Καθολικών, ο 'Αγιος Κωνσταντίνος στην Ομόνοια, η Μονή Δαφνίου, σε συνδυασμό με έργα σε μουσειακές υποδομές, στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, στην Πινακοθήκη, ολοκληρώνουν ένα πλέγμα παρεμβάσεων.

Στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αλεξανδρούπολης αποτελεί ένα εκ των σημαντικότερων έργων. Επίσης ένα δίκτυο αρχαιολογικών χώρων και μνημείων με κορυφαίο τον αρχαιολογικό χώρο της Δοξιπάρας, την Κοσμοσώτηρα των Φερών, τα βυζαντινά μνημεία του Διδυμοτείχου, το τέμενος Βαγιαζήτ.

Στην Κεντρική Μακεδονία περιλαμβάνει: έργα του ανακτόρου των Αιγών, τους Μακεδονικούς Τάφους, την Πέλλα, τα Βυζαντινά Τείχη της Θεσσαλονίκης, την Αμφίπολη, το θέατρο της Μίεζας, τα Φλογητά της Χαλκιδικής, τον 'Αγιο Γεώργιο στη Γουμένισσα, τον Τίμιο Πρόδρομο στις Σέρρες. Επίσης επέκταση μουσείων όπως αυτό στον Πολύγυρο, κατασκευή των επισκέψιμων μουσειακών αποθηκών στον Μακρύγιαλο της Πιερίας του σχεδιαζόμενου νέου Μουσείου της Βεργίνας, σε συνδυασμό με έργα στη χερσόνησο του Αγίου Όρους. Παράλληλα, η ενίσχυση δράσεων και δραστηριοτήτων της σύγχρονης δημιουργίας στη Θεσσαλονίκη, όπως η Μπιενάλε, η διεθνής έκθεση βιβλίου, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους.

Στη Δυτική Μακεδονία: έργα που εκτελούνται στην ελληνιστική πόλη των Πετρών - Φλώρινας, στο κάστρο Σερβίων - Κοζάνης, στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Τζώτζα στην Καστοριά και στο Αρχοντικό της Πούλκως στη Σιάτιστα, το Μουσείο Καστοριάς.

Στη Θεσσαλία: η αναστήλωση και η ανάδειξη του αρχαίου θεάτρου της Λάρισας, η έκθεση του διαχρονικού μουσείου της πόλης, η ανάδειξη της βασιλικής του Αγίου Αχιλλείου, το Αρχαίο Θέατρο Δημητριάδος, το Κάστρο Τρικάλων.

Στην Ήπειρο: η ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου του Νεκρομαντείου στην Εφύρα, του Ρωμαϊκού Υδραγωγείου της Νικόπολης, των αρχαίων θεάτρων της Δωδώνης και της Αρχαίας Αμβρακίας, των κάστρων της 'Αρτας και των Ιωαννίνων και του αρχαιολογικού χώρου της Νικόπολης.

Στη Στερεά Ελλάδα: το Κτίριο του Βαΐλου στη Χαλκίδα, το Παλαμάρι της Σκύρου, καθώς και η έκθεση του Διαχρονικού Μουσείου της Θήβας.

Στη Δυτική Ελλάδα: το κάστρο Χλεμούτσι, την Αρχαία Αιγείρα της Αχαΐας, τον Ναό του Επικουρίου Απόλλωνος, τις εκθέσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείου Πύργου και στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών.

Στην Πελοπόννησο: την καστροπολιτεία του Μυστρά, τη Μονεμβασιά, το Γεράκι της Λακωνίας, την Επίδαυρο, την Τίρυνθα, την Αρχαία Μεσσήνη, το στέγαστρο στο Παλάτι του Νέστορα κ.ά.

Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων: τις οχυρώσεις στην παλιά πόλη της Κέρκυρας, την επισκευή κτιρίου και αναβάθμιση Αρχαιολογικού Μουσείου Κέρκυρας, τη γέφυρα De Bosset στο Αργοστόλι, το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης, το Αχίλλειο.

Στις νησιωτικές επίσης περιφέρειες Βόρειου και Νότιου Αιγαίου έργα όπως αυτά που εκτελούνται στο επιθαλάσσιο τείχος του Φρουρίου της Χίου, στον 'Αγιο Νικόλαο των Ψαρών, στο Αρχαίο Θέατρο της Μήλου, στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στη Ρόδο, στον 'Αγιο Γεώργιο των Καθολικών στη Σύρο, καθώς και έργα όπως η Έκθεση του Μουσείου Αγίου Κήρυκου στην Ικαρία, ο εκσυγχρονισμός του μουσείου Teriade στη Μυτιλήνη και το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κω.

Στην Κρήτη: το Μουσείο Ηρακλείου που ετοιμάζεται να ανοίξει τις αίθουσές του. Νέες μουσειακές υποδομές στα Χανιά, την Ελεύθερνα και τη Μεσσαρά. Ανανεωμένο θα είναι το μουσείο στον 'Αγιο Νικόλα, αλλά και το σπίτι του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Χαλέπα.

Όπως είπε κλείνοντας η Λίνα Μενδώνη: «Στόχος μας είναι να συμβάλουμε ουσιαστικά στην απαραίτητη αλλαγή στο αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας, κάτι που αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για την υπέρβαση της σημερινής δύσκολης συγκυρίας, μιας κρίσης που δεν είναι μόνον οικονομική, είναι και πολιτιστική και βαθιά αξιακή».


Express.gr

Τα φώτα έσβησαν στις 20:30 του Σαββάτου για την Ώρα της Γης


Χωρίς τον εντυπωσιακό του φωτισμό έμεινε για μια ώρα και ο Ναός του Παρθενώνα (Φωτογραφία: Eurokinissi )

Χιλιάδες πολίτες ανταποκρίθηκαν και έσβησαν τα φώτα για μια ώρα το Σάββατο (20:30), συμμετέχοντας στη συμβολική Ώρα της Γης, μια διεθνή δράση ευαισθητοποίησης κατά της κλιματικής αλλαγής.

Στο κάλεσμα συμμετείχε και το υπουργείο Πολιτισμού. Έτσι τα φώτα έσβησαν στην Ακρόπολη (Ιερός Βράχος, Μνημείο Φιλοπάππου, Ναός του Ηφαίστου) και στο παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας.
Το «παρών» έδωσε και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών, διακόπτοντας τη λειτουργία ενός από τους δύο διαδρόμους του.

Κατά τη διάρκεια της Ώρας της Γης μειώθηκε ο φωτισμός στα κτίρια, τους χώρους στάθμευσης οχημάτων προσωπικού και σε άλλους επιλεγμένους χώρους εντός του αεροδρομίου, ενώ ανακοινώσεις στους αεροσταθμούς ενημέρωναν το κοινό για την παγκόσμια κινητοποίηση.

Στη δράση συμμετείχε και ο Δήμος Αθηναίων, σβήνοντας για μια ώρα τα φώτα στα δημοτικά κτίρια, μεταφέροντας το μήνυμα «Μπορούμε να σώσουμε την πόλη μας».

Τα φώτα σε τρία κεντρικά σημεία της Θεσσαλονίκης (Λευκός Πύργος, Τρίγωνο Επταπυργίου, Κεντρικό Δημαρχείο) έσβησε συμβολικά και ο Δήμος Θεσσαλονίκης, προσκαλώντας και τους πολίτες της Θεσσαλονίκης να συμμετέχουν στην παραπάνω ενέργεια.

Το φωτισμό της διέκοψε και η γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου, αφιερώνοντας το φετινό συντονισμό σε όλους τους πολίτες που ενεργούν υπέρ του περιβάλλοντος.

Η Ώρα της Γης αποτελεί παγκόσμια πρωτοβουλία της «WWF» για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής. Πέρυσι περισσότερες από 5.200 πόλεις σε 135 χώρες σε όλο τον κόσμο έσβησαν τα φώτα, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα δράσης κατά της κλιματικής αλλαγής.


Newsroom ΔΟΛ

Το φθινόπωρο ξεκινά η μεταφορά των έργων και των υπηρεσιών της Εθνικής Πινακοθήκης


Μακέτα της Εθνικής Πινακοθήκης με τη μελλοντική της όψη (Φωτογραφία: ΑΠΕ )


Το έργο της μεταστέγασης έργων τέχνης και διοικητικών υπηρεσιών της Εθνικής Πινακοθήκης, κατά τρόπο ασφαλή, προκειμένου στη συνέχεια να αρχίσουν οι εργασίες επέκτασης του κτιρίου επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας, πρόκειται να αρχίσει το ερχόμενο φθινόπωρο.

Το θέμα της μεταστέγασης συζητήθηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων και απέσπασε την ομόφωνη έγκριση των μελών του.

Η μετεγκατάσταση, που θα είναι προσωρινή- έως ότου ολοκληρωθούν οι εργασίες στην Πινακοθήκη, περιλαμβάνει τρία σκέλη.


Στο ένα από τα δύο διατηρητέα κτίρια της Εθνικής Γλυπτοθήκης στην περιοχή Γουδή θα γίνουν εργασίες εσωτερικής διαρρύθμισης των χώρων, προκειμένου να στεγαστούν προσωρινά η βιβλιοθήκη και τα εργαστήρια συντήρησης της Πινακοθήκης.

Στον περιβάλλοντα χώρο της Γλυπτοθήκης (στα δυτικά του βόρειου κτιρίου της) θα δημιουργηθούν δύο προσωρινές κατασκευές, επάνω σε πλάκες θεμελίωσης οπλισμένου σκυροδέματος.

Στη μία κατασκευή, που θα είναι ισόγεια, θα φιλοξενηθούν τα εκπαιδευτικά προγράμματα της Πινακοθήκης. Στο δεύτερο, διώροφο κτίσμα, θα εγκατασταθούν υπηρεσίες διοίκησης και μέρος των εργαστηρίων. Οι δύο λυόμενοι οικίσκοι θα χρωματιστούν, προκειμένου να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο συμβατοί αισθητικά με τον περιβάλλοντα χώρο.

Η μεγάλη πρόκληση θα είναι ωστόσο η αποθήκευση και η φύλαξη των πολύτιμων έργων τέχνης της Πινακοθήκης. Για τον σκοπό αυτό η Εθνική Τράπεζα παραχώρησε δωρεάν στην Πινακοθήκη ειδική αποθήκη υψηλής ασφάλειας στη Μαγούλα Αττικής.

Αρχικά, οι συνεργάτες της Εθνικής Πινακοθήκης έκαναν επί μήνες μετρήσεις, προκειμένου να διαπιστώσουν εάν οι κλιματολογικές συνθήκες εντός της αποθήκης είναι οι κατάλληλες για να στεγάσουν τα έργα τέχνης. Στη συνέχεια, το μεγάλο στοίχημα ήταν η διασφάλιση της προστασίας του πολύτιμου αυτού υλικού από κλοπή και φυσικές καταστροφές.

Η αποθήκη είναι μια κιβωτός οπλισμένου σκυροδέματος χωρισμένη σε τέσσερις διακριτούς θαλάμους με ξεχωριστά συστήματα ασφαλείας ο καθένας, προκειμένου τα έργα τέχνης να είναι πλήρως προστατευμένα. Για την προστασία κατά κλοπής κάθε χώρος της αποθήκης θα είναι εξοπλισμένος με συστήματα ενεργητικών και παθητικών ακτίνων υπερύθρων και μικροκυματικούς ανιχνευτές, ενώ θα υπάρχει και οπτική επιτήρηση.

Επίσης, θα τοποθετηθούν πλήρες σύστημα πυρανίχνευσης σε όλους τους χώρους, συστήματα πυρόσβεσης με αέριο (στους χώρους όπου θα αποθηκευτούν ευαίσθητα στο νερό έργα τέχνης) και με νερό (στην αποθήκη των -περισσότερο ανθεκτικών- γλυπτών), καθώς και σεισμικοί ανιχνευτές.

Όλα τα σήματα ασφάλειας και πυρασφάλειας θα στέλνονται στο τοπικό κέντρο ελέγχου που θα τοποθετηθεί μπροστά από τις αποθήκες, αλλά και σε κεντρικό σημείο ελέγχου συνδεδεμένο με την Αστυνομία.

Το έργο της μετεγκατάστασης έργων τέχνης και υπηρεσιών έχει υποβληθεί προς ένταξη στο ΕΣΠΑ.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Η αρχαία Ελεύθερνα αποκτά το δικό της μουσείο


Η ανέγερση ενός νέου μουσείου αρχίζει! Στην Ελεύθερνα της Κρήτης, τον σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο με τα εκπληκτικά ευρήματα, που έχει φέρει στο φως ο καθηγητής κ. Νίκος Σταμπολίδης από τη Νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας, αρχίζει να κατασκευάζεται το μουσείο που θα τα στεγάσει.
Με εμβαδόν 1.630 τ.μ. αλλά απόλυτα ενταγμένο στο τοπίο, δίνοντας μάλιστα την αίσθηση ότι αναδύεται μέσα από τα σπλάχνα της κρητικής γης, το κτίριο έχει σχεδιαστεί από τον αρχιτέκτονα κ. Δημήτρη Κουτσογιάννη, ο οποίος άλλωστε έχει σχεδιάσει και το εξαιρετικής αισθητικής στέγαστρο του αρχαιολογικού χώρου.

Η σύμβαση για την εκτέλεση του έργου, το οποίο έχει ενταχθεί στο ΕΣΠΑ από τον περασμένο Σεπτέμβριο μόλις υπογράφηκε από την Πρυτανική Αρχή του Πανεπιστημίου Κρήτης και την ανάδοχο εργολαβική εταιρεία ενώ ο προϋπολογισμός του είναι 2.400.000 (με Φ.Π.Α.). Σύμφωνα με την σύμβαση εξάλλου, θα πρέπει να έχει εκτελεσθεί εντός ενός έτους (με παράταση μόνον ενός μηνός) έτσι η έναρξη της λειτουργίας του μουσείου θα μπορούσε να γίνει στα τέλη του 2013 ή στο πρώτο εξάμηνο του 2014. Τις αμέσως επόμενες ημέρες λλωστε – και αναλόγως της ταχύτητας εκτέλεσης του έργου _ θα αρχίσουν και οι σχετικοί διαγωνισμοί για τις προμήθειες που θα εκτελεστούν για τις προθήκες και την εκτέλεση των διαφόρων εργασιών.

Το Μουσείο της Αρχαίας Ελεύθερνας είναι το πρώτο μουσείο αρχαιολογικού χώρου στην Κρήτη και βρίσκεται στο όριό του, ανάμεσα στις σημερινές Κοινότητες της Ελεύθερνας και της Αρχαίας Ελεύθερνας (Πρινέ). Σ΄αυτό το κτίριο πρόκειται να αναδειχθούν οι αρχαιότητες που έχουν προκύψει από τις αρχαιολογικές έρευνες _και συνεχίζουν άλλωστε διαρκώς να έρχονται στο φως _ δεδομένου ότι η ανασκαφή της νεκρόπολης της Ελεύθερνας έχει παρουσιασθεί σε διεθνή συνέδρια και συμπόσια, ενώ έχει χαρακτηρισθεί ως μία από τις 10 καλύτερες παγκοσμίως σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας στις αρχές του 2010. Η μουσειολογική -μουσειογραφική μελέτη και η μεγάλη πείρα του κ. Σταμπολίδη σε αρχαιολογικές εκθέσεις εγγυώνται το αποτέλεσμα.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ,ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ

Οι 24 ραψωδίες της ομηρικής «Οδύσσειας» έγιναν κόμικς


Εικονογραφήγηση χαρακτηρίζουν οι δημιουργοί Γιώργος Ακοκαλίδης και Τάσος Αποστολίδης τη συνεργασία τους, που «ξεδιπλώνει» το έπος σε συννεφάκια και εικόνες


Πρώτα ήταν ο Αριστοφάνης. Ο Ομηρος, αν και προγενέστερος, ακολούθησε. Ηταν η δεκαετία του '80. Οι έντεκα του «Αριστοφάνους κωμωδίες σε κόμικς» έκαναν ρεκόρ πωλήσεων. 750.000 αντίτυπα. Το κόμικς ήταν μόδα της εποχής. Εισαγόμενη, όπως όλα εκείνη και τη σημερινή εποχή.

Ο συγγραφέας - εκπαιδευτικός Τάσος Αποστολίδης, όμως, και ο γελοιογράφος - σκιτσογράφος Γιώργος Ακοκαλίδης πήραν την εισαγόμενη μόδα του κόμικς, την ελληνοποίησαν, έγιναν οι πρωτοπόροι του είδους (δεν έκαναν σκίτσα και κείμενα για τη Μαφάλντα, τον Λούκι Λουκ, τον Αστερίξ αλλά έκαναν σκίτσα και κείμενα και μέσω αυτών αφηγήθηκαν τις έντεκα σωζόμενες κωμωδίες του Αριστοφάνη). Και τα έντεκα βιβλία μεταγράφηκαν και κυκλοφόρησαν και στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά.

Σήμερα, 30 χρόνια μετά, ξαναπρωτοπορούν. Είναι και πάλι η πρώτη φορά στον εκδοτικό χώρο που το έπος του Ομήρου παρουσιάζεται ως κόμικς - εικονογραφήγημα το ονομάζουν οι δημιουργοί του - σε έξι συνέχειες-βιβλία.

Κάθε βιβλίο εμπεριέχει εικονο-γραφηγημένες τέσσερις ραψωδίες της «Οδύσσειας» - όλα μαζί και τις 24 του ομηρικού έπους.

«Ολα γίνονται όπως στον κινηματογράφο. Πρώτα γράφεται το σενάριο. Δεν πρόκειται για διασκευή αλλά για προσαρμογή στην επιχειρούμενη εικονογραφήγηση. Συμβουλεύομαι τέσσερις μεταφράσεις της "Οδύσσειας", σύγχρονες και παλιότερες. Παραδίδω τα κείμενα έτοιμα με μια πρώτη τοποθέτηση στις σελίδες, γραμμένα και τοποθετημένα σε συννεφάκια ανά σκηνή, συχνά και με σκηνικές οδηγίες. Τα παίρνει στη συνέχεια ο σκηνοθέτης (Γιώργος Ακοκαλίδης) κι είναι εκείνος που επιλέγει τους ηθοποιούς, τα κοστούμια τους, το σκηνικό, τα περάσματα ανά σκηνή», λέει ο συγγραφέας Τάσος Αποστολίδης επιχειρώντας να εξηγήσει τον τρόπο της πρωτότυπης δουλειάς τους.

Κι είναι αυτά τα περάσματα (gutter = ρείθρο, διαχωριστικό) μεταξύ των σκηνών - οι λευκές λωρίδες που χωρίζουν τις εικόνες - τα οποία ο Ακοκαλίδης τα μετέτρεψε - όχι άστοχα - από ευθέα και τεμνόμενα σε καμπυλόγραμμα, δίνοντας με τον καινοτόμο σχεδιασμό ταχύτητα στη δράση, κίνηση στους ήρωες και φυσικότητα - σχεδόν ροή - στην εναλλαγή των σκηνών.

Εισαγωγή, σελίδα 3 του πρώτου βιβλίου (με υπότιτλο «Αναζητώντας τον πατέρα»): «Είχαν περάσει δέκα χρόνια από το τέλος του Τρωικού Πολέμου. Οσοι Αχαιοί γλίτωσαν από τις μάχες αλλά κι από τις τρικυμίες της θάλασσας, είχαν πια γυρίσει στα σπίτια τους. Μόνο ο Οδυσσέας, ο βασιλιάς της Ιθάκης, δεν είχε ακόμη επιστρέψει στο νησί του! Κανείς από τους δικούς του δεν ήξερε αν ζούσε ή αν είχε πεθάνει...».

Οι τίτλοι έχουν πέσει από τις προηγούμενες σελίδες. Σε όλα τα βιβλία.

Ως μότο πάνω από την εισαγωγή, που στο δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο κ.ο.κ. βιβλίο γίνεται «περίληψη προηγουμένων», υπάρχει πάντα ο στίχος από την καβάφεια «Ιθάκη» («να εύχεσαι να 'ναι μακρύς ο δρόμος / γεμάτος περιπέτειες / γεμάτος γνώσεις»).

Κι ύστερα αρχίζουν οι εικόνες. Και οι εικονογραφηγημένες ραψωδίες…

«Το εικονογραφήγημα (graphic novel ή comics) ως αφηγηματικό μέσο είναι η κατεξοχήν τέχνη που μπορεί να απεικονίσει τον πραγματικό κόσμο ταυτόχρονα με τον φανταστικό και να διηγηθεί ιστορικά γεγονότα παράλληλα με μυθικά. Είναι η μόνη τέχνη που κατάφερε να παντρέψει το φανταστικό με το ρεαλιστικό», λέει στα «ΝΕΑ» ο Τάσος Αποστολίδης, ο… παραμυθάς της παρέας.

Ο έτερος παραμυθάς, ο σκιτσογράφος Γιώργος Ακοκαλίδης, αποφεύγει τα λόγια. Προτιμά να σκιτσάρει. Να βάλει και κοστούμια, και σκηνικά, και χρώματα με τους μαρκαδόρους του, ακόμα και συναισθήματα και κινήσεις σε ένα σκιτσάκι μια σταλιά (αν βάλει κανείς μεγεθυντικό φακό θα δει ακόμα και την… απόγνωση στην κίνηση των χεριών του Οδυσσέα που είναι πια μια κουκκίδα σχέδιο μεσοπέλαγα πάνω στη σχεδία του, ενώ χαιρετά την Καλυψώ έπειτα από επτά χρόνια συμβίωσης στο νησί της).

Η «Οδύσσεια» κινείται ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο κόσμους: τον πραγματικό κόσμο της εποχής του Ομήρου (8ος αιώνας π.Χ.) και τον φανταστικό κόσμο της εποχής που αναφέρεται το έπος (πριν από τον 12ο αιώνα π.Χ.).

Το έργο χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί. Συνολικά αναπτύσσεται σε 246 σελίδες, στις οποίες υπάρχουν 1.200 εικόνες και περίπου 1.500 συννεφάκια με διαλόγους! Οι οποίοι διάλογοι - οι 24 ραψωδίες της «Οδύσσειας» - αποδίδονται πιστά με απλό λόγο, με σύγχρονες συχνά εκφράσεις αλλά με αφηγηματικό ρυθμό - σε ανάμνηση του μέτρου της πρωτότυπης «Οδύσσειας».



ΠΗΓΗ:Τα Νέα, Βίκυ Χαρισοπούλου

Mixed Martial Arts Celebrity Recruited for Ancient Roman Army


Flavillianus excelled at two sports, wrestling and pankration, winning victories in Athens, Argos and Neapolis. Both of these sports have roots in ancient Greece.
Millennia before modern-day military recruiters talked up potential soldiers in shopping malls or put up posters, one Roman city took a rather different approach to recruiting soldiers for the emperor's army.

A newly translated inscription, dating back about 1,800 years, reveals that Oinoanda, a Roman city in southwest Turkey, turned to a mixed martial art champion to recruit for the Roman army and bring the new soldiers to a city named Hierapolis, located hundreds of miles to the east, in Syria.

His name was Lucius Septimius Flavianus Flavillianus and he was a champion at wrestling and pankration, the latter a bloody, and at times lethal, mixed martial art where contestants would try to pound each other unconscious or into submission.

Flavillianus proved to be so successful as a military recruiter that it was decreed that he be made a "cult figure in the band of heroes" after he died, with each tribe of the city erecting statues in his honor. The inscription, written in Greek, was engraved on the base of a statue found in Oinoanda's agora (a central public space) and would have been erected by the people of the city. Discovered by a team in 2002, it wasn't until now that researchers translated and published it.
This is a very unusual piece of evidence that has come to light," said Nicholas Milner, a researcher with the British Institute at Ankara, who published the translation in the most recent edition of the journal Anatolian Studies.

Milner explained that in the Roman Empire, this sort of "heroisation" is very rare.

Champion athlete

The inscription hails Flavillianus as being a "champion athlete," and, from other inscriptions found at Oinoanda, researchers know that the two sports he won championships in were wrestling and pankration.








A new inscription reveals that a Roman city in Turkey, Oinoanda, turned to a mixed martial art champion named Lucius Septimius Flavianus Flavillianus to recruit and deliver soldiers for the empire’s army. It is written in Greek.
CREDIT: Photo by Nicholas Milner, British Institute at Ankara
Pankration was such a bloody sport that it had only two known rules: no eye-gouging and no biting. Aside from these restrictions, anything was fair game. Philostratos, an ancient writer who lived around the same time as Flavillianus, wrote that pankration competitors are skillful in different types of strangulation. "They bend ankles and twist arms and throw punches and jump on their opponents," (Translation from the book "Arete: Greek sports from ancient sources," Stephen Gaylord Miller, 2004).
By the time he took up duties recruiting soldiers Flavillianus would have been a mature man who had fought and prevailed in many of these contests. His father even boasted about his son's success in an inscription on his own mausoleum writing that Flavillianus, "who having trained at pankration won crowns for victories in sacred games."

This experience as a champion fighter, and the fame that came with it, would have helped Flavillianus in his task. "He would have been able to judge suitable recruits, and he probably knew lots of suitable recruits," said Milner. Also "being a top athlete was a kind of celebrity status in Roman times," he said. "A celebrity would have a greater ability to drum up support and large numbers of volunteers than somebody who was not a celebrity." It is possible, however, that some of the soldiers Flavillianus recruited were conscripted against their will.

Man of mystery

Flavillianus would have personally escorted his recruits to Hierapolis, but beyond that, Milner said, scholars don't know if the champion joined the Roman army himself.

Milner isn't sure why Flavillianus became an army recruiter, though he suggests he was likely motivated by honor. If he hadn’t done the job it would have fallen to the community at large (especially those who were wealthy) to drum up recruits.

"This was a society that was driven by the competition for honor, particularly at the top of the city," Milner explained. "They were competing to outshine one another in the eyes of their local community and hopefully also in the eyes of the Roman authorities."

Modern-day parallels

Ironically, many of the issues mentioned in the inscription are those that confront us today. Over the last decade, mixed martial arts has become a popular sport in western culture, albeit with many more rules. Military recruitment methods are also a hot topic today. Even the enemy the ancient Roman recruits would potentially have been fighting, the Persians, based in modern-day Iran, are today seen by some as a potential adversary for the United States and other nations.

These parallels between the ancient world and modern times are not lost on Milner. He explained that Roman civilization, with the external threats they faced, tended to be fairly militarized. The idea of using a celebrity athlete as a "rallying point" for recruitment is an idea that could well be used today.

"If we were faced with a similar situation we might well find ourselves responding in rather similar ways," Milner said. "In some ways, the people of the ancient world were not so different from us and we can see ourselves in them."
LiveScience

Αρχαίο νεκροταφείο κάτω από σταθμό του μετρό Θεσσαλονίκης


Τμήμα αρχαίου ελληνικού νεκροταφείου της ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής αποκαλύφθηκε στον σταθμό «Δημοκρατία», στο πλαίσιο των εργασιών για την κατασκευή του Μητροπολιτικού Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης. Σε έκταση περίπου 500 τ.μ., βρέθηκαν 72 τάφοι, από τους οποίους ερευνήθηκαν οι 45, οργανωμένοι οι περισσότεροι σε ταφικούς περίβολους.

Από τους τάφους πολλοί είναι κιβωτιόσχημοι, ένας είναι κυκλικός (διαμέτρου 3 μέτρων), κάποιοι κεραμοσκεπείς, ενώ εντοπίστηκαν και αρκετοί βωμοί, οι οποίοι λειτουργούσαν ως ταφικά σήματα ή για τελετές προς τους νεκρούς. Επίσης, βρέθηκαν αρκετά κτερίσματα, που χρονολογούνται, όπως και οι τάφοι, μεταξύ 2ου αι. π. Χ. και 3ου αι. μ. Χ.

Τα ευρήματα, μετά τη λεπτομερή καταγραφή τους, δεν θα διατηρηθούν, σύμφωνα και με τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.
Pathfinder News

New pesticides linked to bee population collapse


Two studies confirm dangers of 'nerve agents' used on one-third of all British cropland

Worldwide declines in bee colonies, threatening much of global agriculture, may be caused by a new generation of nerve-agent pesticides, two new scientific studies strongly suggest. The findings place a massive question mark over the increasingly controversial compounds, now the fastest growing family of insecticides in the world.

Bee declines represent a serious threat to agriculture because bees are the pollinators of a large percentage of crops. Both honey bees and wild bumble bees are seriously harmed by exposure to neonicotinoid insecticides, even by tiny doses not sufficient to kill them outright, the studies by British and French scientists report today.

The British study, carried out by scientists from the University of Stirling, concludes that "there is an urgent need to develop alternatives to the widespread use of neonicotinoid pesticides on flowering crops wherever possible".

About 30 per cent of British cropland – 3.14 million acres – was being treated with the chemicals in 2010, while in the US the figures for neonicotinoid use are enormous: in 2010, 88 million acres of maize, 77 million acres of soy and 53 million acres of wheat were treated with them. The compounds, which attack insects' central nervous systems, have been increasingly implicated in the widespread decline of honey bees and wild bees over the past decade, which have culminated in the mysterious colony collapse disorder in the US – a phenomenon in which the whole population of a beehive suddenly vanishes.

The value of bees' pollination services has been estimated at £200m per year just in Britain. The global annual value of pollination has been estimated at £128bn annually.

Many beekeepers have become convinced that the new pesticides are behind the declines, and in France, Italy and other countries they have been banned. But in Britain and the US their use continues.

Last year The Independent revealed that the American government's own chief bee researcher, Dr Jeffrey Pettis of the US Department of Agriculture, had conducted a study showing that bees exposed to microscopic doses of neonicotinoids were much more vulnerable to disease – but his study had not been published nearly two years after it was completed. Dr Pettis's findings were eventually published two months ago and were described by The Economist as "a plausible hypothesis for the cause of colony collapse disorder".

The findings of the two new studies, published simultaneously in the journal Science, are explosive.

The British study, led by Stirling's Professor David Goulson, showed that growth of colonies of the common buff-tailed bumble bee, Bombus terrestris, slowed after the insects were exposed to "field-realistic levels" of imidacloprid, a common neonicotinoid insecticide. The production of queens, essential for colonies to continue, declined by a massive 85 per cent in comparison with unexposed colonies used as controls.

"Given the scale of use of neonicotinoids, we suggest that they may be having a considerable negative impact on wild bumble bee populations across the developed world," the Stirling team says.

The French study, led by Mikaël Henry from France's National Institute for Agronomic Research in Avignon, looked at honey bees exposed to another neonicotinoid product, thiamethoxam.

The study found that even though the dose was sub-lethal, the exposure seriously affected the bees' homing abilities to the extent that they proved to be two to three times more likely to die while away from their nests than untreated bees. "Non-lethal exposure... causes high mortality due to homing failure, at levels that could put a colony at risk of collapse," the researchers say.

"These new studies put beyond all reasonable doubt the capacity for neonicotinoids to cause environmental destruction," said Matt Shardlow, director of Buglife, the invertebrate conservation trust. "Our Government must take the precautionary step of banning their use." The Government has twice been formally asked to suspend neonicotinoids; on both occasions the requests were ignored.

The problem posed by neonicotinoids is that they are "systemic" pesticides, which means that they do not just sit on the surface of the plant, but are taken up into every part of it, including the pollen and the nectar; and so even if bees are not the target species, they ingest the chemicals through the pollen and nectar when they are foraging.

Force of nature: The life of bees

Bumble bees are distinctive for their large, furry appearance. They are hugely important as natural crop pollinators. The queen is the only individual that can survive the winter, hibernating underground and emerging in spring to build a nest.

She lays eggs which hatch as worker bees. The workers fly from flower to flower gathering nectar and spreading pollen as they go. Bumble bees pollinate a great variety of plants – both wild and agricultural.

Honey bees have a different life cycle, with all the bees surviving the winter inside the hive. Honey bees are much better than bumble bees at producing honey, made from the nectar and sweet deposits of trees and plants brought back to the hive. It is these bees that are bred by beekeepers all over the world.

Both honey bee and bumble bee populations have dramatically declined in recent decades. In Britain, bumble bees have been vanishing since the 1950s. A UN report last year said that a phenomenon known as Colony Collapse Disorder that had seen the number of honey bee colonies in Europe and the USA plummet since the 1960s, had become a global problem, with beekeepers in Japan and Egypt all reporting losses of their colonies.



Silent menace graphic: The threat to bees
The Independent

Εικόνα της ΝASA από τον αστερισμό του Κύκνου




Μια εικόνα με ένα μπλε νεφέλωμα, το οποίο βρίσκεται 1.500 έτη φωτός μακριά από τη Γη, έδωσε στη δημοσιότητα η NASA. Πρόκειται για τα απομεινάρια μιας έκρηξης σουπερνόβα, η οποία υπολογίζεται ότι σημειώθηκε πριν από 5.000 με 8.000 χρόνια.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η συγκεκριμένη έκρηξη ήταν ορατή με γυμνό μάτι από τους κατοίκους της Γης.

Τα ίχνη της έκρηξης βρίσκονται στο «Κύκνο» και τη φωτογραφία τράβηξε το τηλεσκόπιο GALEX (Galaxy Evolution Explorer). Το GALEX εκτοξεύθηκε τον Απρίλιο του 2003 και βασική του αποστολή είναι η μελέτη της δημιουργίας των άστρων στο πρώιμο Σύμπαν.

Newsbeast.gr

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Πάνος Κόκκαλης: Από τον άνθρωπο αρχίζουν όλα…

«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση…» είναι ο τίτλος της έκθεσης του Πάνου Κόκκαλη που εγκαινιάστηκε πριν από λίγες μέρες στη γκαλερί Σκουφά. Ο λόγος για την ατομική παρουσίαση της δουλειάς του που αντλεί από τη φράση του Αντρέ Μπρετόν «Ο άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση…»





Οι ανθρώπινες φιγούρες, τις περισσότερες φορές γυναικείες, κυριαρχούν και έρχονται να διεκδικήσουν ένα άλλο σήμερα, να ρίξουν φως στο χθες. Η ανδρική παρουσία εννοείται τις περισσότερες φορές στα έργα του Πάνου Κόκκαλη και χωρίς να είναι παρούσα έχει το λόγο της. Εκτός από τις φιγούρες ο καλλιτέχνης κατέθεσε στους καμβάδες του και τοπία της αφαίρεσης, τόπους μιας άλλης αναγέννησης. Στην αρχική του πρόθεση έχει αφήσει χώρο και έχει δώσει ρόλο στη μεταβλητότητα, στο τυχαίο και στο θεατή να μετέχει στο έργο με τις δικές του πολλαπλές αναγνώσεις και μέσα από αυτές να παρατείνει το όνειρο και την προσδοκία. Με τις κεραίες του τεντωμένες σε όσα συμβαίνουν γύρω μας ο Πάνος Κόκκαλης επισημαίνει μέσα από το έργο του ότι είναι η τέχνη που λειτουργεί σαν τον καθρέφτη που μας αποκαλύπτει το ίδιο μας το πρόσωπο. Άλλωστε όπως σημειώνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης «ο άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια και αν είναι η ερώτηση».



«Μιλώντας για τον Πάνο Κόκκαλη, ας μιλήσουμε για την Τέχνη, όχι για τη ζωγραφική. Μιας και το τέλος της δημιουργίας του δεν βρίσκεται στον καμβά. Ο καμβάς μάλλον τον περιορίζει. Ψάχνει τρόπους για να τον υπερβεί, για να τον χρησιμοποιήσει. Το τέλος της δημιουργίας του βρίσκεται στον άνθρωπο. Εκεί, από όπου όλα αρχίζουν», γράφει ο Δημήτρης Δαλδάκης στο σημείωμα του.


Tα έργα που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης είναι μεικτής τεχνικής (λάδια, ακρυλικά, κάρβουνο, ασεμπλάζ κ.τ.λ ) Ο Πάνος Κόκκαλης χρησιμοποιεί την τεχνική όπου το λάδι παλεύει με το ακρυλικό ή ορίζεται από το ξηρό κάρβουνο και το λαδοπαστέλ. Καταφεύγει επίσης συχνά σε αποξέσεις με σπάτουλες και τροχό, ενώ συχνά δεν λείπει η παρέμβαση του κολάζ και του ασεμπλάζ.



Ο καλλιτέχνης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας (1995) στο Α΄ Eργαστήρι Ζωγραφικής με καθηγητή τον Δημήτρη Μυταρά τον Ρ. Παπασπύρου και τον Ζ. Αρβανίτη. Από το 1995 είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου και του Συλλόγου Αποφοίτων ΑΣΚΤ. Από το 1994 δραστηριοποιείται στο χώρο της εικαστικής εκπαίδευσης . Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και έργα του ανήκουν σε συλλέκτες, εταιρείες και ιδιώτες. Η έκθεση στην γκαλερί Σκουφά είναι η πρώτη ατομική έκθεσή του στην Ελλάδα επιστρέφοντας από την State-of-the-Arts Gallery του Χονγκ Κονγκ. Διάρκεια έκθεσης: ως τις 20 Απριλίου


Γκαλερί Σκουφά: Σκουφά 4, Κολωνάκι

Τηλ. 210-3643025, 210-3603541

Ώρες λειτουργίας:

Δευτ-Τετ-Σαβ 10:00-15:30, Τρ-Πεμ-Παρ: 10:00-15:30 & 17:30-21:00

www.skoufagallery.gr
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Helmut Newton raconté par ses victimes

CLIQUEZ SUR LE TITRE


Le photographe Helmut Newton (1920-2004), dont la premiθre rιtrospective franηaise est prιsentιe au Grand Palais, est surtout connu pour ses photos de mode provocantes, reflets d'un monde oω l'argent et le sexe s'affichent sans complexe. Mais Helmut Newton ιtait aussi un portraitiste talentueux, fascinι par la cιlιbritι, par ceux qu'il appelait "the famous and the infamous". Il disait : "J'aime photographier les gens que j'aime, les gens que j'admire, les gens cιlθbres, et surtout les tristement cιlθbres." Nous avons demandι ΰ trois de ses modθles de raconter leur sιance de pose.

Jean-Marie Le Pen : "Le soufre ne me gκne pas"

D'origine juive, obligι de fuir l'Allemagne nazie en 1938, Helmut Newton n'a jamais cachι son peu de sympathie pour l'extrκme droite. Il a pourtant photographiι Jean-Marie Le Pen, alors prιsident du Front national, dans sa rιsidence de Saint-Cloud en 1997 pour le magazine The New Yorker. "J'ai acceptι de le rencontrer parce que je me considθre comme un tιmoin, pas comme un juge, dιclarait le photographe au Monde en 1998. Pour faire un bon portrait, il faut κtre sιducteur et j'ιtais encore plus sιducteur avec Le Pen pour obtenir la mise en scθne que je voulais." Quelques dιtails sont troublants : la position assise, le poing fermι, la main dans le collier d'un doberman, rappellent une photo d'Adolf Hitler et de son berger allemand prise en 1925 par son photographe officiel, Heinrich Hoffmann. Helmut Newton n'a jamais confirmι cette parentι. Jean-Marie Le Pen, de son cτtι, aime cette photographie :

"Helmut Newton est venu ΰ la maison, c'est lui qui m'a demandι si je pouvais poser avec les chiens. Ηa s'est fait de faηon trθs cordiale. J'ιtais flattι d'κtre pris par un grand photographe, et plus tard j'ai eu l'honneur d'avoir mon portrait dans son gros livre, Sumo. Ma foi j'aime bien cette photo. Et c'est un souvenir, car aujourd'hui mes chiens ont disparu, donc ηa me plaξt beaucoup de me revoir avec eux. Je ne trouve pas que j'ai l'air arrogant, j'ai plutτt une attitude virile. Je connaissais la rιputation sulfureuse d'Helmut Newton avant, mais vous savez, le soufre ne me gκne pas ! J'apprιcie beaucoup les photos de femmes nues qu'il a faites, j'ai un ami qui a le livre Sumo, et j'aime regarder avec lui ces merveilleuses crιatures qui depuis, comme mes chiens, ont dϋ prendre de la bouteille...

Je ne connais pas de photo d'Hitler oω il pose assis avec sa chienne Blondi... et de toute faηon des tas de gens posent avec leur chien. Il y a des gens qui voient Hitler partout, mκme sous leur lit... ΰ un certain stade il faut se faire soigner. Je sais qu'Helmut Newton ιtait loin de l'extrκme droite, mais je frιquente beaucoup de gens qui ne sont pas d'extrκme droite, je suis trθs ouvert. Je savais que c'ιtait un professionnel honnκte, pas un combattant. S'il m'avait ridiculisι, c'est lui qui aurait dϋ avoir honte, pas moi."


Cet ιlιment n'est pas supportι en version mobile, rendez-vous sur le le site complet.


Catherine Deneuve : "On ne s'abandonne plus ainsi"

Le photographe a pris l'actrice chez elle en 1976, pour le magazine Esquire.

"J'aime bien cette photo, je trouve que c'est vraiment moi, je me reconnais. Il y a ce regard et cette cigarette... j'ai beaucoup fumι ΰ une ιpoque. Ce sont mes vκtements et mes bijoux : je me souviens de ce pendentif avec un petit oeuf Fabergι. Nous ιtions chez moi... Aujourd'hui, je ne laisserais personne me prendre en photo chez moi, on ne s'abandonne plus ainsi. La pose est assez inhabituelle, ce n'est pas courant d'κtre photographiιe comme ηa, les mains dans le dιshabillι ! Mais ηa s'est fait tout naturellement avec lui, c'est ιtrange, alors qu'il y a des photographes auxquels on ne veut mκme pas montrer le poignet. Helmut Newton ne cherchait pas du tout ΰ vous charmer pour obtenir quelque chose. Il allait vite.

Il y a l'idιe de la nuditι dans cette photo, mais je ne suis pas nue, aux Oscars il y a des femmes bien moins habillιes que ηa ! Et ηa ne me gκne pas. Je connaissais l'univers de Newton, je savais vers quoi il voulait aller. Ses femmes, mκme offertes, ne le sont jamais complθtement. Elles ont une retenue.

De faηon gιnιrale, je n'aime pas tellement poser pour la photographie. Cela me coϋte, j'ai l'impression qu'on me prend quelque chose... C'est trθs diffιrent du cinιma, oω on est un personnage : en photographie, on s'expose."

Deux photographies d'Helmut Newton, "Buste aux liens" (1980) à gauche, et "David Lee Roth" (1979), exposées dans le cadre de la rétrospective au Grand Palais à Paris, le 23 mars 2012. AFP/FRANÇOIS GUILLOT/HELMUT NEWTON ESTATE

Isabelle Huppert : "Sans prιparation, au saut du lit"

Helmut Newton a photographiι Isabelle Huppert en 1976, ΰ 22 ans. L'image surprend par sa simplicitι : l'actrice ne porte aucun maquillage, ses cheveux sont lβchιs. Sur sa peau constellιe de tβches de rousseur se dessine la marque de son maillot de bain. Sous le peignoir qu'elle retient (ou dιgrafe) on devine le tιton.

"Cette photo a ιtι prise ΰ l'hτtel Carlton ΰ Cannes. C'ιtait une des premiθres fois que j'allais au festival, pour quelle raison je ne m'en souviens plus, peut-κtre pour la prιsentation d'Aloοse de Liliane de Kermadec. Ce dont je me souviens prιcisιment c'est qu'il n'y a eu aucune prιparation, pas de maquillage, pas de coiffure, rien, c'ιtait au saut du lit, j'ai juste eu le temps d'attraper un peignoir, visiblement, ΰ peine eu temps de le nouer ! Le collier s'est trouvι lΰ, et il est tellementbien lΰ, c'est tout l'art de la mise en scθne, tout semble avoir ιtι prιvu, tout arrive par hasard... Cette photo ne ressemble pas ΰ d'autres que l'on connaξt d'Helmut Newton : moins sophistiquιe, plus innocente... Il est venu seul comme un promeneur, sans assistant, ηa a tout de suite instaurι un climat d'intimitι entre nous. Comme j'ignorais ΰ l'ιpoque qui il ιtait vraiment, je ne pouvais pas m'en ιtonner. Par la suite, j'ai fait d'autres photos avec lui, pour Vogue et pour Vanity Fair, elles ιtaient plus "newtonniennes", maquillage plus appuyι, sophistication plus codιe, avec l'humour qui va avec, mais lui ιtait le mκme, charmant, brillant, avec lui on aimait prolonger le temps de la pose, un temps qu'il savait prendre, et perdre..."

Sur YouTube : la bande-annonce de la rιtrospective consacrιe ΰ Helmut Newton au Grand Palais.
LE MONDE

Easter

ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ
Easter, which celebrates Jesus Christ's resurrection from the dead, is Christianity's most important holiday. It has been called a moveable feast because it doesn't fall on a set date every year, as most holidays do. Instead, Christian churches in the West celebrate Easter on the first Sunday following the full moon after the vernal equinox on March 21. Therefore, Easter is observed anywhere between March 22 and April 25 every year. Orthodox Christians use the Julian calendar to calculate when Easter will occur and typically celebrate the holiday a week or two after the Western churches, which follow the Gregorian calendar.
The exact origins of this religious feast day's name are unknown. Some sources claim the word Easter is derived from Eostre, a Teutonic goddess of spring and fertility. Other accounts trace Easter to the Latin term hebdomada alba, or white week, an ancient reference to Easter week and the white clothing donned by people who were baptized during that time. Through a translation error, the term later appeared as esostarum in Old High German, which eventually became Easter in English. In Spanish, Easter is known as Pascua; in French, Paques. These words are derived from the Greek and Latin Pascha or Pasch, for Passover. Jesus' crucifixion and resurrection occurred after he went to Jerusalem to celebrate Passover (or Pesach in Hebrew), the Jewish festival commemorating the ancient Israelites' exodus from slavery in Egypt. Pascha eventually came to mean Easter.

Easter is really an entire season of the Christian church year, as opposed to a single-day observance. Lent, the 40-day period leading up to Easter Sunday, is a time of reflection and penance and represents the 40 days that Jesus spent alone in the wilderness before starting his ministry, a time in which Christians believe he survived various temptations by the devil. The day before Lent, known as Mardi Gras or Fat Tuesday, is a last hurrah of food and fun before the fasting begins. The week preceding Easter is called Holy Week and includes Maundy Thursday, which commemorates Jesus' last supper with his disciples; Good Friday, which honors the day of his crucifixion; and Holy Saturday, which focuses on the transition between the crucifixion and resurrection. The 50-day period following Easter Sunday is called Eastertide and includes a celebration of Jesus' ascension into heaven.

In addition to Easter's religious significance, it also has a commercial side, as evidenced by the mounds of jelly beans and marshmallow chicks that appear in stores each spring. As with Christmas, over the centuries various folk customs and pagan traditions, including Easter eggs, bunnies, baskets and candy, have become a standard part of this holy holiday.
HISTORY CHANNEL

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Προβολή στη "ΘΟΛΟ",Ταξίδι στην αρχαία Πριήνη

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΓΙΑ ΤΟ VIDEO


Η Πριήνη της Μικρασιατικής Ιωνίας, η εκτενέστερα ανεσκαμμένη ελληνιστική πόλη της Μικράς Ασίας και ένα εξαιρετικό δείγμα της ελληνιστικής αρχιτεκτονικής, ζωντανεύει στην παραγωγή του ΙΜΕ «Ταξίδι στην αρχαία Πριήνη». Με τη δημιουργία ενός δομημένου περιβάλλοντος σαφούς και ισορροπημένου,
η πόλη εξέφρασε την ώριμη φιλοσοφική και πολιτική σκέψη των κλασικών χρόνων.
Δημόσια κτήρια, ιδιωτικές κατοικίες και ναοί αποτελούν τους σταθμούς της περιήγησης στη μικρασιατική αυτή πόλη.

Η πόλη που παρουσιάζεται χτίστηκε το 370 π.Χ. Ωστόσο, οι αναφορές στις πηγές έως το 330 π.Χ. είναι ελάχιστες και η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για την αρχαιότερη πόλη σχεδόν αδύνατη. Γνωρίζουμε ότι ανήκε στην Ιωνική Δωδεκάπολη και πήρε μέρος στην Ιωνική Επανάσταση, ενώ από εκεί καταγόταν ένας από τους Επτά Σοφούς της Αρχαιότητας, ο Βίας ο Πριηνεύς.

Στα ώριμα βυζαντινά χρόνια η πόλη παρήκμασε και έπαψε να κατοικείται, χωρίς όμως ποτέ να υποστεί ολοκληρωτική καταστροφή ή να ανοικοδομηθεί εκ βάθρων. Έτσι λοιπόν η Πριήνη αποτελεί ένα ασυνήθιστα πλήρες ιστορικό στιγμιότυπο, αφού η βασική πολεοδομική διάταξη, τα δημόσια κτήρια και τα τείχη της πόλης ανήκουν όλα στη μία και μοναδική φάση ακμής, το 2ο αιώνα π.Χ. Η ρυμοτομία της πόλης έγινε με βάση το Ιπποδάμειο σύστημα, το οποίο ο Αριστοτέλης θεωρεί ότι ανταποκρίνεται στην ιδανική πόλη.

Στα Ρωμαϊκά χρόνια, η πόλη περιήλθε στη σφαίρα επιρροής της Ρώμης και από το 129 π.Χ. εντάχθηκε στη νεοϊδρυθείσα ρωμαϊκή επαρχία της Ασίας. Στους επόμενους αιώνες παρατηρείται συρρίκνωση της πόλης. Ο ναός της Αθηνάς και τα γυμνάσια εγκαταλείφθηκαν. Τα υλικά τους χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή βασιλικής που χτίστηκε στο κέντρο της πόλης, καθώς και για κατοικίες στη θέση του παλαιού γυμνασίου.

Από τα μέσα του 10ου αιώνα η Πριήνη γνώρισε εκ νέου μια περίοδο ακμής. Μεταξύ του 11ου και 13ου αιώνα η πόλη έγινε γνωστή με την ονομασία «Σαμψών» και αποτελούσε κέντρο μεγάλων αυτοκρατορικών επισκέψεων στην κοιλάδα του Μαιάνδρου, ενώ στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα περιήλθε στο τουρκικό κράτος. Το 1673 Άγγλοι έμποροι από τη Σμύρνη ανακάλυψαν την Πριήνη και έναν αιώνα αργότερα άρχισαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές.
Η διαδραστική περιήγηση στην Πριήνη στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα π.Χ., εποχή της ακμής της πόλης, προσφέρει μια εποπτική εικόνα σε ένα πλήρες και ομοιογενές οικιστικό σύνολο: Tο Eκκλησιαστήριο της πόλης είναι ένα από τα διασημότερα δείγματα του συγκεκριμένου κτηριακού τύπου, ενώ ο ναός της Aθηνάς Πολιάδος θεωρείται μνημείο-κλειδί στην εξέλιξη και μετρολογική τυποποίηση της μικρασιατικής αρχιτεκτονικής. Ο ναός, έργο του Πύθεου, ακόμη και τριακόσια χρόνια αργότερα αναφέρεται ως ισάξιος του Παρθενώνα.

Η πόλη χτίστηκε κατά το ιπποδάμειο σύστημα, ακολουθώντας αυστηρή γεωμετρική χάραξη. Όντας μία από τις πιο επικλινείς πόλεις της αρχαιότητας, για την ανέγερση δημόσιων κτηρίων, ιερών και συγκροτημάτων κατασκευάστηκαν εκτεταμένες τεχνητές πλατείες με επιχωματώσεις και ισχυρούς αναλημματικούς τοίχους. Τα δημόσια κτήρια χαρακτηρίζονταν από ιδιαίτερη επιμέλεια στην κατασκευή τους, ενώ οι κατοικίες ήταν οργανωμένες σε οικοδομικά τετράγωνα, που περιλάμβαναν συνολικά οκτώ ίδιας επιφάνειας κατοικίες -σε δύο σειρές των τεσσάρων-, με τις απαραίτητες πάντοτε προσαρμογές, ανάλογα με τη θέση τους στο οικοδομικό τετράγωνο.

Στην περιήγησή μας θα έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε, εκτός από τις κατοικίες, την Αγορά με τις Στοές της, το Εκκλησιαστήριο, το Πρυτανείο, το ιερό της Αθηνάς Πολιάδος με το ναό και το βωμό του, το ιερό του Διός, αλλά και τα υπόλοιπα ιερά. Το Θέατρο και τα Γυμνάσια θα κλείσουν τη διαδρομή μας σ’ αυτή τη μικρή αλλά τόσο ενδιαφέρουσα μικρασιατική πόλη.


Διάρκεια: 23.3.2012 - 31.5.2012
Πρόγραμμα Προβολών: Παρασκευή 16.00, Κυριακή 10.15
«ΘΟΛΟΣ», Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»,
Πειραιώς 254, Ταύρος, Τηλ. 212 254 0000
http://www.tholos254.gr/projects/priene/gr/index.html

Φεστιβάλ Αθηνών: Εμφαση στα νέα ονόματα και τις κλασικές αξίες


ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ

Γ. Λούκος: «Πρώτη φορά βρέθηκα αντιμέτωπος με τόσο μπερδεμένη κατάσταση»

Μπομπ Ουίλσον, Σάσα Βαλτς, Εντουαρντ Χολ, Μπαλέτα του θεάτρου Μαριίνσκι (πρώην Κίροφ) της Αγίας Πετρούπολης, Λεωνίδας Καβάκος, Δημήτρης Παπαϊωάννου. Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο, από τα σημαντικά ονόματα που θα εμφανιστούν εφέτος το Καλοκαίρι στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Ο βασικός κορμός των εκδηλώσεων του 2012 ανακοινώθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 28 Μαρτίου από τον πρόεδρο και καλλιτεχνικό διευθυντή της διοργάνωσης κ. Γιώργο Λούκο χωρίς, όμως, να δοθούν συγκεκριμένες ημερομηνίες και χώροι καθώς, όπως είπε «κάποιες από αυτές έχουν αλλάξει ενώ ορισμένες άλλες δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί».

Ωστόσο, το Φεστιβάλ στην Αθήνα θα είναι συντομότερο σε σχέση με πέρυσι και θα διεξαχθεί κατά πάσα πιθανότητα μεταξύ 8 Ιουνίου και 18 Ιουλίου ενώ οι παραστάσεις στην Επίδαυρο (όπου θα παρουσιαστούν οκτώ, συνολικά, παραγωγές) θ’ αρχίσουν την δεύτερη Παρασκευή του Ιουλίου. Ολοι οι γνωστοί χώροι οι οποίοι φιλοξενούν τα τελευταία χρόνια εκδηλώσεις του Φεστιβάλ θα λειτουργήσουν κι εφέτος κανονικά (Ηρώδειο, Επίδαυρος, Μικρή Επίδαυρος, Πειραιώς 260, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κτλ.).

Προτού αναφερθεί σ΄ αυτές καθαυτές τις εκδηλώσεις (θέατρο, μουσική, χορός, εικαστικά) ο κ. Λούκος μίλησε για τις ιδιαίτερες δυσκολίες τις οποίες αντιμετώπισε την εφετινή χρονιά αποδίδοντάς τις τόσο στην ίδια την οικονομική κρίση όσο και στην διαχείρισή της, όπως χαρακτηριστικά είπε.

«Κάνω το Φεστιβάλ από το 2006 και είναι η πρώτη φορά που βρίσκομαι αντιμέτωπος με μια τόσο μπερδεμένη κατάσταση» ανέφερε συγκεκριμένα ο κ. Λούκος. «Είμαστε τέλη Μαρτίου- πρόσθεσε- μπαίνει ο Απρίλιος κι όμως έχουμε πάρει μόνο το ήμισυ της περυσινής επιχορήγησης το οποίο σημαίνει ότι χρωστάμε χρήματα. Είναι γνωστό πως όταν μιλάμε για μια διοργάνωση σαν το Φεστιβάλ, δεν αποφασίζει κανείς τον Μάιο για το τι θα κάνει τον Ιούνιο. Τις περυσινές μεγάλες παραγωγές της Μνουσκίν και του Μπαλσόι με τον "Ευγένιο Ονιέγκιν" σε σκηνοθεσία Τσερνιάκοφ, τις είχαμε κλείσει από το 2009 όταν ο τακτικός προϋπολογισμός του Φεστιβάλ ήταν 5 εκ. ευρώ. Το 2011, ο προϋπολογισμός αυτός έπεσε στα 3.200.000 κι απ΄ αυτά, τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου μας έκοψαν το 1,5 εκ. ευρώ. Ετσι, βρεθήκαμε με "άνοιγμα" για πράγματα τα οποία είχαν ήδη γίνει...».

Στη συνέχεια, ο κ. Λούκος, με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα, αναφέρθηκε στα διεθνή ονόματα τα οποία έχουν στην διάρκεια της θητείας του εμφανιστεί τόσο στην Πειραιώς 260 όσο και στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Για τον σκοπό αυτό, άλλωστε, μαζί με τις εφετινές εκδηλώσεις δόθηκε κι ο καλλιτεχνικός απολογισμός από το 2006 ως σήμερα.

Δίνοντας έναν τόνο αισιοδοξίας, ο κ. Λούκος έκανε λόγο για τα «θετικά» της κρίσης αναφερόμενος στην ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική δημιουργία που αναπτύσσεται σε τέτοιες περιόδους. «Παρόλες τις δυσκολίες- είπε συγκεκριμένα- θα τα βγάλουμε πέρα. Ελπίζω το Υπουργείο να μας βοηθήσει. Δεν ξέρω τώρα που είναι...» είπε με χιούμορ, αναφερόμενος προφανώς, στην απουσία του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλου Γερουλάνου, παρόντος στην συνέντευξη για την ανακοίνωση του προγράμματος του Φεστιβάλ τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο, η εφετινή απουσία του υπουργού δικαιολογήθηκε λόγω «ενός σημαντικού ραντεβού που είχε για τον Τουρισμό» όπως είπε ο κ. Λούκος. Παρόλ΄αυτά, κάποιοι από τους παρόντες θυμήθηκαν ότι την περυσινή χρονιά η συνέντευξη είχε αναβληθεί επανειλημμένως προκειμένου το πρόγραμμα του υπουργού να του επιτρέψει να παραστεί...



Τα οικονομικά του Φεστιβάλ

Με δεδομένη την συζήτηση που έχει γίνει το τελευταίο διάστημα για τα οικονομικά της διοργάνωσης δεν έλειψαν οι σχετικές ερωτήσεις. «Τι περιμένετε από το Υπουργείο;» ρωτήθηκε χαρακτηριστικά ο κ. Λούκος για ν’ απαντήσει: «Περιμένουμε να πάρουμε αυτά που μας χρωστούν από πέρυσι, το 50% του περυσινού προϋπολογισμού δηλαδή, συν δύο εκατομμύρια επιστροφές ΦΠΑ από περασμένες χρονιές και, φυσικά, τα εφετινά χρήματα». Συγκεκριμένα, το ΥΠΠΟΤ έχει εγκρίνει το ποσό των 3.200.000 ευρώ ως τακτικό προϋπολογισμό ενώ η διοργάνωση χρηματοδοτείται επιπλέον και με το προβλεπόμενο ποσό από τα καζίνο (που υπολογίζεται στατιστικά στα 300.000 ευρώ σε μηνιαία βάση).

Το Φεστιβάλ του 2012, πάντως, είναι φθηνότερο από πέρυσι με το καλλιτεχνικό κόστος υπολογίζεται στα 3.600.000. Αναφορικά με τα χρέη της διοργάνωσης από την περυσινή χρονιά, αναφέρθηκε το ποσό των δύο εκατομμυρίων ευρώ τα οποία οφείλονται σε προμηθευτές και καλλιτέχνες. Προστέθηκε, ωστόσο, ότι «οι καλλιτέχνες έχουν σχεδόν στο σύνολό τους εξοφληθεί, ενώ ως την έναρξη των εκδηλώσεων αναμένεται και η εξόφληση των προμηθευτών». Σε ό,τι αφορά τα έσοδα, τέλος, από τα εισιτήρια της περυσινής σεζόν, ο κ. Λούκος ανέφερε το ποσό των 3.700.000 ευρώ. «Πολλά από αυτά- είπε- προήλθαν από τις παραστάσεις όπως αυτές του Κέβιν Σπέισι στην Επίδαυρο και της Σιλβί Γκιλέμ στο Ηρώδειο που ήταν sold out. Από την Πειραιώς, βεβαίως, δεν βγάζουμε χρήματα. Οσο επιτυχημένες κι αν είναι οι εκδηλώσεις, με 500 θέσεις όλες κι όλες, δεν μπορεί να προκύψει κέρδος...».

Αναφορικά, τέλος, με τις εφετινές τιμές των εισιτηρίων, θα παραμείνουν στα ίδια επίπεδα με πέρυσι ενώ θα γίνει προσπάθεια και για περαιτέρω μείωσή τους.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Βρήκαν θησαυρό σε αγγείο


Νομισματικός θησαυρός εντοπίσθηκε και περισυλλέχθηκε στο Σαγρί Νάξου.


Νομισματικός θησαυρός εντοπίσθηκε και περισυλλέχθηκε στο Σαγρί Νάξου. Συγκεκριμένα, εντοπίσθηκαν και περισυλλέχθηκαν 54 νομίσματα (τα δύο συγκολλημένα) αργυρά ενετικά grossi, καθώς και θραυσμένο κλειστού τύπου αγγείου (υψ. 0,12 μ.), εντός του οποίου διατηρείται μεγάλος αριθμός νομισμάτων που εκτιμάται ότι είναι επίσης ασημένια grossi διαφόρων ενετικών κοπών, όπως ενδεικτικά των δόγηδων Bartolomeo Gradenigo (1339-1342), Giovanni Soranzo (1329-1339), Andrea Dandolo (1343-1354) κ.ά. Ο θησαυρός έχει μεταφερθεί στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών.
ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Κατέβασαν λίθο επτά τόνων


Την καταβίβαση του εξωτερικού λίθου της βόρειας γωνίας της δυτικής πλευράς του Παρθενώνα, βάρους περίπου 7 τόνων, παρακολούθησαν χθες το απόγευμα ο γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, Ταλέμπ Ριφάι, και ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος.


Την καταβίβαση του εξωτερικού λίθου της βόρειας γωνίας της δυτικής πλευράς του Παρθενώνα, βάρους περίπου 7 τόνων, παρακολούθησαν χθες το απόγευμα ο γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, Ταλέμπ Ριφάι, και ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος.

Ο κ. Ριφάι, συνοδευόμενος από την Ισαμπέλ Γκαράνια, περιφερειακή διευθύντρια για την Ευρώπη, ξεναγήθηκε στην Ακρόπολη από τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλο Γερουλάνο, τον καθηγητή Χαράλαμπο Μπούρα, τη διευθύντρια της ΥΣΜΑ, Βασιλική Ελευθερίου, την επίτιμη προϊσταμένη της ΥΣΜΑ, Μαρία Ιωαννίδου, και ενημερώθηκε για τα αναστηλωτικά έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη. Ο εξωτερικός λίθος της βόρειας γωνίας που κατέβηκε παρουσιάζει ρωγμές κατά την εγκάρσια διεύθυνση, λόγω των γεωλογικών στρώσεων του μαρμάρου και των καταπονήσεων από σεισμικές δράσεις και θα απαιτηθεί η ενίσχυσή του με ράβδους τιτανίου.

Από τον Μάιο 2001, όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα, έχουν αποσυναρμολογηθεί 50 λίθοι από τη βόρεια γωνία και 16 λίθοι από τη νότια (ποσοστό 65%). Προχωρεί η δομική αποκατάσταση και προετοιμάζονται τα εκμαγεία για την κατασκευή των αντιγράφων των μετοπών.
ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Οπερα με... κλόουν


Ενα υπερθέαμα, όπου η μαγεία του τσίρκου συναντά το θέατρο, τον χορό και τον αθλητισμό, παρουσιάζει το «Τσίρκο του Ηλιου» στην «Alegria»


«Alegria» στα Ισπανικά σημαίνει «αγαλλίαση, χαρά, ψυχική ευφορία», αλλά χρησιμοποιείται συνήθως από τους Ισπανούς όχι σε καταστάσεις ευθυμίας, αλλά αντίθετα, σε καταστάσεις προβλημάτων, θλίψης και πόνου, σαν αντίδοτο, και γιατρικό, για να τις «ξορκίσουν».

Πέραν, λοιπόν, του ότι το «Cirque du Soleil» («Τσίρκο του Ηλιου»), στην παρθενική του εμφάνιση στην Ελλάδα, παρουσιάζει αυτήν την παράσταση, σήμα κατατεθέν της ομάδας, είναι αξιοσημείωτη η σημειολογία στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή της χώρας, αφού εμμέσως μας προτρέπει να αντιπαραθέσουμε την «Alegria» στην εσχάτως χιλιοειπωμένη και βασανιστική ελληνική λέξη «κρίση».

H «Alegria» παρουσιάζεται από τις 3 έως τις 9 Σεπτεμβρίου (εννέα παραστάσεις) στο Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ στο ΟΑΚΑ, αποτελώντας το σταυροδρόμι όπου συναντιέται η μαγεία του τσίρκου με την ποίηση του θεάτρου, προσκαλώντας σε αυτήν τη γιορτή των αισθήσεων και τις υπόλοιπες σκηνικές τέχνες -τον χορό, την όπερα, τη μουσική, τη μιμική, την τέχνη των κλόουν- να συνεργαστούν αρμονικά με τον αθλητισμό και την ακροβασία.


Η «Alegria» έχει μπαρόκ και οπερατικό ύφος, με φανταχτερές στολές, πρωτότυπη, ζωντανή μουσική κι ένα περίτεχνο σκηνικό (ένας γιγάντιος θόλος στην κορυφή, με περίτεχνες κολόνες και κιγκλιδώματα, μια επιβλητική κατασκευή μνημειακών διαστάσεων), που υποστηρίζει δυναμικά το θέαμα αθλητισμού και καλλιτεχνίας. Το αποτέλεσμα είναι ένα εντυπωσιακό μείγμα επιδεξιότητας, δύναμης και ταχύτητας σε συνδυασμό με τις καλαίσθητες, σχεδόν αιθέριες ερμηνείες.

Στη διάρκειας δυόμισι ωρών παράσταση (με διάλειμμα) παρουσιάζονται ακροβατικά που κόβουν την ανάσα, ανάμεσα στα οποία η έντονα αισθησιακή Συγχρονική Αιώρα και οι απίστευτα δυναμικές Εναέριες Μπάρες, όπου παράτολμοι ακροβάτες πετούν στον αέρα, για να τους πιάσουν συνάδελφοί τους που κάνουν κούνια σε ύψος 12 μέτρων πάνω απ' το έδαφος.

Φανταστείτε δύο ευκίνητες ερμηνεύτριες να ζωντανεύουν στη σκηνή τη μογγολική τέχνη της συστροφής του σώματος και καλλιτέχνες που χειρίζονται με επιδεξιότητα φλεγόμενα μαχαίρια σε απόσταση αναπνοής απ' το κορμί τους στον ρυθμικό αλλά κι επικίνδυνο χορό των Μαχαιριών της Φωτιάς.

Η ζωηρή και συγκινησιακά φορτισμένη μουσική επένδυση κινείται από την τζαζ και την ποπ μέχρι το ταγκό και την παραδοσιακή εβραϊκή μουσική των γάμων (Κλεζμέρ). Η ορχήστρα χρησιμοποιεί ακουστικά όργανα, ανάμεσα στα οποία το ακορντεόν, θυμίζοντας τις μελωδίες των τροβαδούρων, και συγχρόνως ζωντανεύει τα τραχιά, αυθεντικά ακούσματα του δρόμου.

Και σε αντίστιξη, η χρήση του συνθεσάιζερ απεικονίζει κι αυτήν την επερχόμενη αλλαγή. Δεν είναι τυχαίο ότι το σάουντρακ της «Alegria» είναι το πιο εμπορικό άλμπουμ του «Cirque du Soleil» μέχρι σήμερα (τα τραγούδια «Κερέρ» και «Βάι βε ντράι» έχουν γίνει επιτυχίες και από Ελληνες καλλιτέχνες).

Το τσίρκο σε νούμερα

•100.000.000 θεατές σε 300 πόλεις και 25 γλώσσες έχουν απολαύσει το «Cirque du Soleil», από το 1984.
•5.000 εργαζομένους σ' ολόκληρο τον κόσμο, ανάμεσα στους οποίους περισσότεροι από 1.300 καλλιτέχνες, απασχολεί σήμερα η επιχείρηση. Το 1984 στο «Cirque du Soleil» εργάζονταν 73 άνθρωποι.
•100 είδη επαγγελμάτων (και πλέον) συναντάει κανείς στο «Cirque du Soleil».
•50 εθνικότητες, 25 διαφορετικές γλώσσες αντιπροσωπεύουν οι εργαζόμενοι και οι καλλιτέχνες της εταιρείας.
•15.000.000 άνθρωποι πρόκειται να παρακολουθήσουν κάποια από τις 21 παραγωγές του «Cirque du Soleil» που περιοδεύουν μέσα στο 2012.
•10.000.000 άνθρωποι σ' ολόκληρο τον κόσμο έχουν χειροκροτήσει την «Alegria».
•55 ερμηνευτές και μουσικοί από 15 χώρες αποτελούν την ομάδα της «Alegria».

•Οι τιμές
75 (VIP) ευρώ έως 28 ευρώ οι τιμές των εισιτηρίων στην Ελλάδα (φοιτητικά και παιδικά με έκπτωση 20% σε όλες τις ζώνες). Ειδικές τιμές για την έκδοση ομαδικών εισιτηρίων. Προπώληση στα καταστήματα Γερμανός σε όλη την Ελλάδα. On-line αγορές στην ιστοσελίδα www.lavris.gr.
ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ,ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ

Εκρυβαν Κόρη σε μαντρί


Ένα άγαλμα («πεπλοφόρος») των αρχαϊκών χρόνων (520 π.χ.),το ύψος του οποίου είναι περίπου 1,20μ., ανεκτίμητης ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας, βρέθηκε στην κατοχή δύο αντρών, σε ποιμνιοστάσιο στη Φυλή Αττικής.


Όπως προέκυψε από την έρευνα των αστυνομικών, οι δύο συλληφθέντες αναζητούσαν αγοραστές, με σκοπό να το διαθέσουν αντί 500.000 ευρώ.

Σύμφωνα με αρχαιολόγους της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης του Υπουργείου Πολιτισμού, πρόκειται γι΄ αντικείμενο μοναδικό, με ανεκτίμητη ιστορική και αρχαιολογική αξία.

Όπως έγινε γνωστό, ο ένας από τους συλληφθέντες ήταν υποψήφιος στο Δήμο Φυλής, στο τοπικό συμβούλιο και δηλώνει εισοδηματίας.

Ο δεύτερος είχε συλληφθεί πριν από ένα χρόνο, μαζί με δύο Αλβανούς υπηκόους, διότι κατείχαν ένα μηχάνημα ανίχνευσης μετάλλων.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ .GR

Νέα στοιχεία θέτουν σε αμφισβήτηση την καθιερωμένη θεωρία δημιουργίας της Σελήνης.


Οι επιστήμονες, εδώ και χρόνια, πιστεύουν ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από μία σφοδρή σύγκρουση ενός μεγάλου ουράνιου σώματος όσο ο 'Αρης πάνω στη Γη, πριν από περίπου 4,5 δισ. χρόνια. Όμως αυτή η επικρατούσα θεωρία τίθεται τώρα σε αμφισβήτηση, καθώς μία νέα χημική ανάλυση των σεληνιακών πετρωμάτων, όσον αφορά την ποσότητα του τιτανίου, διαπίστωσε ότι είναι υπερβολικά όμοια με την αντίστοιχη των γήινων πετρωμάτων, κάτι που δεν δικαιολογείται αν το φεγγάρι είχε σχηματιστεί από δύο διαφορετικά σώματα, τη Γη και το άλλο που έπεσε πάνω της.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σικάγο, με επικεφαλής την γεωχημικό Τζουντζούν Ντρανγκ του πανεπιστημίου του Σικάγο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό γεωεπιστήμης «Nature Geoscience», σύμφωνα με το «Science» και το «Nature», χρησιμοποίησαν ένα φασματογράφο μάζας για να κάνουν την πιο ακριβή μέτρηση που έχει γίνει μέχρι σήμερα, της αναλογίας των ισοτόπων τιτανίου-50 και τιτανίου-47, τα οποία περιέχονται στα δείγματα σεληνιακών βράχων που έφεραν για μελέτη στη Γη οι αποστολές «Απόλλων» τη δεκαετία του ΄70 (τα άτομα των περισσότερων χημικών στοιχείων, όπως το τιτάνιο, υπάρχουν στη φύση σε ελαφρώς διαφορετικές μορφές, που λέγονται ισότοπα και έχουν διαφορετικές μάζες ανάλογα με τον αριθμό των νετρονίων στον πυρήνα τους).

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η αναλογία των δύο ισοτόπων στη Σελήνη είναι ουσιαστικά ίδια με αυτή που υπάρχει στον μανδύα της Γης (το στρώμα μεταξύ του φλοιού και του πυρήνα), δηλαδή περίπου 4 μέρη ανά εκατομμύριο. Όμως αυτή η ομοιότητα δεν δικαιολογείται, αν η Σελήνη, από γεωλογική άποψη, αποτελεί όχι κομμάτι μόνο της Γης, αλλά μίγμα δύο ουρανίων σωμάτων. Κανονικά, η χημική «υπογραφή» της Σελήνης θα έπρεπε να αντανακλά και τους δύο «γονείς» της, τόσο τη Γη, όσο και το άλλο άγνωστο σώμα που συγκρούστηκε με τον πλανήτη μας. Το σώμα αυτό πρέπει να είχε διαφορετική γεωχημική σύσταση από τη γήινη, αφού οι μελέτες μετεωριτών που έχουν πέσει στη Γη από το διάστημα, δείχνουν ότι έχουν αφθονία ισοτόπων τιτανίου (έως 600 μέρη ανά εκατομμύριο).

Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι, μετά την τρομακτική πρόσκρουση και τα υλικά που εκτινάχτηκαν στο διάστημα για να σχηματίσουν τελικά το δορυφόρο μας, η Γη συνεισέφερε κατά προσέγγιση έως το 60% της Σελήνης και το άλλο σώμα τουλάχιστον το 40%. Έτσι, η Σελήνη δεν θα έπρεπε σήμερα να έχει ακριβώς ίδια με τη Γη αναλογία των ισοτόπων τιτανίου στο έδαφός της.

Η νέα ανάλυση δεν είναι η μόνη που ρίχνει σοβαρή σκιά αμφιβολίας στην προέλευση της Σελήνης. Οι επιστήμονες ήδη γνωρίζουν ότι η αναλογία των ισοτόπων οξυγόνου στα σεληνιακά πετρώματα είναι επίσης ίδια με αυτή στον μανδύα της Γης. Η ανακάλυψη ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει με το τιτάνιο, ενισχύει την άποψη ότι κάτι πάει λάθος με την κυρίαρχη θεωρία δημιουργίας της Σελήνης.

Μία εναλλακτική θεωρία, που θα εξηγούσε καλύτερα τα νέα στοιχεία, είναι ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε αποκλειστικά από τη Γη, όταν ένα τμήμα της τελευταίας αποκόπηκε, όσο ακόμα η φυγόκεντρη δύναμη του πλανήτη μας ήταν ισχυρότερη από την κεντρομόλο δύναμη της βαρύτητας. Όμως και αυτό το σενάριο έχει διάφορες αδυναμίες. Από την άλλη, οι επιστήμονες προσπαθούν να φανταστούν μία κατάλληλη τροποποίηση του κυρίαρχου μοντέλου της δημιουργίας της Σελήνης μετά από πρόσκρουση, έτσι ώστε να εξηγούνται και τα νέα στοιχεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν υπάρχει ακόμα οριστική απάντηση για τον τρόπο που δημιουργήθηκε το φεγγάρι.

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ

Πιθανή ύπαρξη υπογείου ωκεανού στον Εγκέλαδο


Το σκάφος «Cassini» έκανε ένα νέο κοντινό πέρασμα από το νότιο πόλο του Εγκέλαδου, του δορυφόρου του Κρόνου, ενισχύοντας την πεποίθηση των επιστημόνων ότι διαθέτει ένα υπόγειο ωκεανό υγρού νερού.

Το πέρασμα έγινε, σύμφωνα με το BBC, σε υψόμετρο 74 χιλιομέτρων και το σκάφος μπόρεσε να μελετήσει από κοντά τους θεαματικούς πίδακες πάγου και υδρατμών που ξεπηδάνε από τους πόλους του δορυφόρου. Τα έως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι αυτοί οι πίδακες, που ξεπηδάνε με ορμή προς το διάστημα μέσα από μεγάλες σχισμές στο έδαφος, τροφοδοτούνται από ένα ωκεανό που βρίσκεται κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του Εγκέλαδου.

Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει άλατα μέσα στους περίεργους πίδακες, κάτι που δείχνει ότι πιθανότατα ο υπόγειος ωκεανός βρίσκεται σε επαφή με τα πετρώματα στο εσωτερικό του δορυφόρου. Αυτό καθιστά τον Εγκέλαδο ένα σημαντικό στόχο για την αναζήτηση εξωγήινων μορφών ζωής, καθώς τα πετρώματα είναι πιθανό ότι τροφοδοτούν το νερό με χημικά συστατικά που είναι ζωτικά για την ανάπτυξη ζωής.

Οι ερευνητές, που παρουσίασαν σε αστρονομικό συνέδριο τα νέα στοιχεία, με επικεφαλής τον Τέρι Χέρφορντ του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης (JPL) της NASA, πιστεύουν ότι η δημιουργία των πιδάκων σχετίζεται με τη βαρυτική επίδραση που ασκεί ο Κρόνος πάνω στο δορυφόρο του, όμως δεν είναι βέβαιοι ότι αυτή η εξήγηση αρκεί.

Ο Εγκέλαδος περιφέρεται γύρω από τον μητρικό πλανήτη του σε μία παραμορφωμένη οβάλ τροχιά, γεγονός που οδηγεί σε σημαντική διαχρονική αυξομείωση της βαρυτικής επίδρασης, την οποία δέχεται από τον γιγάντιο Κρόνο. Η επίδραση αυτή συμπιέζει περιοδικά το εσωτερικό του Εγκέλαδου δημιουργώντας περιοχές με μεγάλη θερμότητα και έντονη γεωλογική δραστηριότητα, με συνέπεια, μεταξύ άλλων, να εκτινάσσονται οι πίδακες του νερού από επιφανειακές ρωγμές.

Το νέο κοντινό πέρασμα του «Κασίνι» (που αποτελεί κοινή αποστολή της αμερικανικής NASA και της ευρωπαϊκής ESA) από τον δορυφόρο θα γίνει τον Οκτώβριο του 2015. Το σκάφος έφθασε για πρώτη φορά στο σύστημα του Κρόνου το 2004 και έκτοτε μελετά τον ίδιο και τους δορυφόρους του.

Εξάλλου μία άλλη επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής την Έμμα Μπουνς του βρετανικού πανεπιστημίου του Λέστερ, που παρουσίασε τα σχετικά στοιχεία σε άλλο αστρονομικό συνέδριο, έκανε για πρώτη φορά μετρήσεις στο σέλας του Κρόνου, το μαγνητικό πεδίο του και τα σχετικά φορτισμένα σωματίδιά του. Τα νέα δεδομένα βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση της μαγνητόσφαιρας του Κρόνου.

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΜΠΕ

Ποιοι πλαστογραφούν την αληθινή Ιστορία του 1821


Tου Βασίλη Φίλια,
καθηγητή και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου

Ένας αποτελεσματικός τρόπος ίσως ο αποτελεσματικότερος για να αποφύγεις να κριθεί μια επιστημονική εργασία επί της ουσίας, δηλαδή με ποιοτικά κριτήρια, είναι να επιτύχεις να χαρακτηρισθεί ως «προοδευτική προσέγγιση» σαν αντιπαράθεση και κατ’ αντιδιαστολή με τις «λοιπές», που συλλήβδην στιγματίζονται ως «ξεπερασμένες», «πεπαλαιωμένες», ακόμη και αντιδραστικές.

Με τον τρόπο αυτό επέρχεται μια μετάθεση από το επίπεδο των επιχειρημάτων στο επίπεδο των ηχηρών λόγων και των εντυπώσεων. Γνωστή μεθοδολογία από την πολιτική του πεζοδρομίου και των ηγετικών παλκοσένικων εφαρμόζεται πλέον κατά κόρο τόσο στην ιστορική έρευνα κυρίως, αλλά και σε όλες τις επιστήμες του ανθρώπου προκειμένου να διαστρεβλωθούν τα γεγονότα και να συγκαλυφθεί η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα, η οποία διερμηνεύεται μέσω διαφόρων ψυχολογουμένων και ψυχολογιοποιήσεων με στόχο τελικά να διαμφισβητηθεί η δυνατότητα ανάλυσης του ιστορικοκοινωνικού γίγνεσθαι με αντικειμενικούς όρους και να επέρχεται σχετικοποίηση και υποκειμενικοποίηση του υπό διερεύνηση πραγματικού υλικού.

Σχετικοποίηση η οποία βαφτίζεται ως ερευνητική αντικειμενικότητα και ψυχρή αποστασιοποίηση κάτω από το πέπλο της οποίας υποκρύπτεται και αποκρύπτεται η υποκειμενικότητα της προσέγγισης, δηλαδή η υπολανθάνουσα αυθαιρεσία του τρόπου διεξαγωγής της έρευνας και της αντίστοιχης συναγωγής συμπερασμάτων. Αφορμή για τη διατύπωση των σκέψεων αυτών μου έδωσε η τηλεοπτική σειρά «1821» στον τηλεοπτικό σταθμό «Σκάϊ» όπου επιχειρήθηκε, υποτίθεται, μια επανατοποθέτηση της επανάστασης του 1821 με κατάρριψη όλων των αυτοκολακευτικών στερεοτύπων και μύθων, που έχουν συστηματικά καλλιεργηθεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού.

Αξιόλογη και αξιάρεστη στοχοθέτηση, αν θα γινόταν όμως σε πλήρη και σε βάθος γνώση του ιστορικού υλικού και «απροϋπόθετα», κατά την περίφημη διατύπωση του Μεγάλου Μαξ Βέμπερ, δηλαδή χωρίς εξ’ υπαρχής και εκ των προτέρων πρόθεση κατεύθυνσης της έρευνας προς ορισμένα συμπεράσματα με επιλεκτικό υπερτονισμό ή (και) αντίστροφα ηθελημένη υποβάθμιση ορισμένων πλευρών και απόψεων των ιστορικών γεγονότων.

Η επιστημονική ανεπάρκεια των επιστημονικών «συμβούλων» και κατασκευαστών αυτής της τηλεοπτικής σειράς καταφαίνεται από την ερμηνευτική αδυναμία των ιστορικών γεγονότων, δηλαδή από την αδυναμία απάντησης στο «γιατί», η οποία δεν συγκαλύπτεται από την αφηγηματική τους διάνθηση και το λογοτεχνικό οίστρο των επιφορτισμένων με την παρουσίαση. Η αφήγηση δεν σημαίνει ερμηνεία, δεδομένου ότι ερμηνεία σημαίνει αναζήτηση των πραγματικών αιτίων. Αναζήτηση, η οποία προϋποθέτει εντοπισμό και ανάλυση του τρόπου σύνθεσης παραγόντων: οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, ιδεολογικών, θρησκευτικών κοκ.

Ιστορικός χωρίς τη δυνατότητα αυτής της αναζήτησης, δεν είναι καν ιστορικός. Μπορεί στην καλλίτερη περίπτωση να είναι ιστοριοδίφης, τίποτα περισσότερο. Ακριβώς γι’αυτό και όλη η παρουσίαση του 1821 από τους ανιστόρητους ιστορικούς της τηλεοπτικής σειράς του «Σκάϊ» εκφυλίζεται σε επίπεδο διαμαχών προσωπικού χαρακτήρα και κινήτρων ευτελούς χαρακτήρα τόσον όσον αφορά στην ηγεσία όσο και όσον αφορά στο λαό. Οι όποιες επαναστατικές εξάρσεις κατά τους παραποιητές αυτής της Ιστορίας δεν έχουν ηρωϊκό υπόβαθρο, αλλά είναι υποστασιοποιήσεις ταπεινών ελατηρίων (π.χ. λαφυραγωγία) ή αδιεξοδικών συγκυριών (π.χ. Μεσολόγγι) - σε τελευταία ανάλυση συντίθενται σε κυρίαρχο βαθμό από μυθοπλαστικές κατασκευές και διανοουμενίστικες ωραιοποιήσεις.

Εννοείται ότι όλα αυτά δεν εκφράζονται κατά τρόπο άμεσο, αλλά με μια σειρά ασαφών εμμεσοποιήσεων, που συνθέτουν ένα κλίμα και μια ατμόσφαιρα γενικευμένης υποβάθμισης των γεγονότων της επανάστασης του 1821. Τα όσα μέχρι τώρα αναφέρθηκαν δεν εξαντλούν ασφαλώς το θέμα, αλλά χρειάζονται συγκεκριμενοποιήσεις και εξειδικεύσεις. Η τηλεοπτική αυτή σειρά εσκεμμένα αποφεύγει να απαντήσει στα ακόλουθα ερωτήματα:

Πρώτον,γιατί η ελληνική επανάσταση εκδηλώνεται πρώτη και με διαφορά 30-50 ετών από εκείνες των άλλων χριστιανικών χωρών της Βαλκανικής;

Δεύτερον,ποιό είναι το ιδιαίτερο βάρος της ελληνικής επανάστασης όσον αφορά στη διάρρηξη του αντιδραστικού ιστού της Ιερής Συμμαχίας, που είχε δημιουργήσει ο Μέττερνιχ;


Τρίτον,ποιές κοινωνικές δυνάμεις του υπόδουλου ελληνισμού και για ποιούς λόγους ήταν υπερ και ποιές κατά της επαναστατικής εξέγερσης;


Τέταρτον,ποιά ήταν η ακριβής έννοια της φράσης «δια του Χριστού την πίστην των αγίων και της πατρίδος την ελευθερίαν» και πως στη βάση αυτή καθορίζεται η σχέση του εθνικού και του θρησκευτικού;


Πέμπτον,πως μεταξιώνονται οι βασικές παραδοχές της Γαλλικής Επανάστασης με άξονα την ελληνική οικονομικό-κοινωνική πραγματικότητα;


Εκτον,ποιές οι συνέπειες της αντιπαλότητας των κοινωνικών συμφερόντων στην εκδήλωση και την εξέλιξη της ελληνικής επανάστασης;


Εβδομον,γιατί και πως το λεγόμενο «Πολιτικόν» εκπροσωπούσε την άρχουσα τάξη της ελληνικής κοινωνίας (κοτσαμπάσηδες – Φαναριώτες) και το «Στρατιωτικόν» τα λαϊκά συμφέροντα (αγροτοποιμένες, αλιείς);


Ογδοον,τι επεδίωξαν και ποιό ρόλο έπαιξαν τα αγγλικά δάνεια όσον αφορά τη συνοχή των επαναστατικών ηγεσιών και την εξέλιξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων;


Ενατον,πως συσχετίζεται το λεγόμενο «ανατολικό ζήτημα» (η αποσύνθεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) με τη στάση των ευρωπαϊκών δυνάμεων απέναντι στην ελληνική επανάσταση του 1821;


Δέκατον,ποιός ο ρόλος της Αγγλίας στη διαμόρφωση του αντικαποδιστριακού κλίματος, που οδήγησε στη δολοφονία του Κυβερνήτη;

Δεν είναι μόνο αυτά τα αναπάντητα ερωτήματα, αλλά τα βασικότερα. Η παράλειψη της απάντησής τους δεν είναι τυχαία και ασφαλώς οδηγεί στη μονομερή διαστρεβλωτική οπτική, που χαρακτηρίζει το εν λόγω σήριαλ. Ακριβώς γι’αυτό και η προσέγγιση του είναι επιδερμική και δημοσιογραφική, όχι επιστημονική, όπως π.χ. είναι σε ιστορικές σειρές του BBC. Aυτή όμως είναι η μια πλευρά του ζητήματος. Η άλλη συντίθεται από εννοιολογικές συγχύσεις και ασάφειες όλων των κατηγοριών.

Η κορυφαία είναι εκείνη, που αναφέρεται στο Έθνος. Στην ελληνική περίπτωση η έννοια του Έθνους δεν είναι «αστικογενής» όπως στην δυτική Ευρώπη, αλλά προέρχεται από μια αντίληψη ταυτότητας, που ξεκινάει πολύ παλαιότερα από εκείνη της Δύσης και θεμελιώνεται πρωτογενώς σε στοιχεία όχι οικονομικά, αλλά πολιτιστικά, που ανάγονται στην κλασική αρχαιότητα, το Βυζάντιο, στη αδιάπτωτη συνέχεια της γλώσσας και σε κοινά έθιμα και παραδόσεις. Ακριβώς γι’αυτό και η εθνική συνείδηση των Ελλήνων δεν κατασκευάζεται στον 19ο αιώνα, όπως αφήνουν να εννοηθεί οι φωστήρες του επίμαχου σήριαλ, αλλά ενυπάρχει τουλάχιστον από την εποχή της αυτοκρατορίας της Νίκαιας (1261).

Επόμενη συγκεχυμένη ασάφεια αναφέρεται στην παρουσίαση του ρόλου της εκκλησίας. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν υπήρξε ή όχι το «κρυφό σχολειό» αλλά το εάν και κατά πόσο η εκκλησία συνέβαλε αποφασιστικά στην διατήρηση καίριων πολιτισμικών στοιχείων του ελληνισμού, όπως κατά κύριο λόγο της γλώσσας, δεδομένο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα. Το συγκλονιστικό κήρυγμα του Κοσμά του Αιτωλού για «Παιδεία και γλώσσα» πως είναι δυνατό να λησμονήθηκε από τους κυρίους αυτούς; Άλλο βέβαια το ζήτημα της αντεπαναστατικής στάσης της εκκλησιαστικής ιεραρχίας σε αντίθεση με την στάση του κατώτερου κλήρου και των μοναχών, όπου και πάλι τα πράγματα παραμένουν στο σήριαλ αδιευκρίνιστα και ανεξήγητα.

Η τρίτη ελλειματικότητα του σήριαλ αναφέρεται στα κοινωνικά αίτια της επανάστασης. Το εάν ή όχι και μέχρι ποιού σημείου η άνοδος ισχυρών αστικών κατηγοριών έπαιξε ρόλο στην επαναστατική ζύμωση είναι ένα ζήτημα, όπου μπορεί να υπάρξουν αντιπαρατιθέμενες απόψεις. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί να αγνοηθεί, όπως συνέβη με την κρινόμενη τηλεοπτική σειρά. Ακόμα περισσότερο δεν μπορεί να αγνοηθεί η σημαντικότητα των φορολογικών επιβαρύνσεων των λαϊκών στρωμάτων, συνακόλουθα των Ορλωφικών και της επιδημίας της χολέρας. Επ’ αυτού ούτε λέξη ειπώθηκε. Όπως είναι γνωστό η Θεσσαλοηπειρώτικη εξέγερσις του 18ου αιώνα ξεκίνησε ακριβώς με αίτημα τη μείωση των φορολογικών βαρών.

Επί βάσει αυτών των τριών «ασαφειών» βρισκόμαστε μπροστά στο πρωτοφανές φαινόμενο μιας επανάστασης χωρίς αίτια: Το εθνικό-εθνοτικό στοιχείο ανύπαρκτο, το ιδεολογικό-θρησκευτικό σε κλίμα ανοχής και ύφεσης, το οικονομικό-κοινωνικό αμελητέο. Τότε γιατί έγινε η επανάσταση; Προφανώς – όπερ έδει δείξαι – για να υποκατασταθούν οι Τούρκοι εξουσιαστές και τα προνόμια τους από εκείνα φιλόδοξων Ελλήνων τοπαρχών, οπλαρχηγών και καπεταναίων, που δεν είχαν άλλα στο νου τους από τη λαφυραγωγία και την καταλήστευση του διαθέσιμου πλούτου. Γι’αυτό και οι ηγέτες της επανάστασης παρουσιάζονται στο σήριαλ εμμέσως πλην σαφώς ως άθλιοι και ευτελείς πλιατσικολόγοι σε διαρκή διαμάχη μεταξύ τους με κίνητρο το ατομικό όφελος και τη λεία.

Δεν αρκεί όμως αυτή η δια της τεθλασμένης απαξίωση του νοήματος της επανάστασης και του ευτελισμού των ηγεσιών της από το σήριαλ. Πρέπει να υπογραμμιστεί και να υπερτονιστεί ο αιμοσταγής χαρακτήρας της. Εσφάγησαν οι Τούρκοι στην Τρίπολη. Ναι, κακώς – κάκιστα, αλλά ποιά επανάσταση, έστω και μια, έγινε χωρίς ακρότητες, και βιαιότητες; Και γιατί οι σφαγές- π.χ.της Χίου- από τους Τούρκους πέρασαν «στα μαλακά» από το σήριαλ. Οι εκατόμβες του αίματος και μάλιστα μεταξύ ομοεθνών προσδίδουν μήπως το χαρακτήρα σφαγείου στη Γαλλική Επανάσταση, όπως ισχυριζόταν η χιτλερική προπαγάνδα;

Οι τρεις χιλιάδες Τούρκοι, που εξετέλεσε ο Ναπολέων μετά την κατάληψη της Ακρας ή οι 32.000 εργάτες, που εκτελέστηκαν (1870-71 !!!) μετά την καταστολή της Κομμούνας στο Παρίσι είναι μήπως δείγματα ανθρωπισμού σε αντιπαράθεση με την εξόντωση των Τούρκων στη Τριπολιτσά, που στο κάτω-κάτω της γραφής, εξέφραζε το συμπυκνωμένο μίσος πέντε αιώνων δουλείας και καταπίεσης; Πέραν τούτου, συνεχίζουν οι «σηριαλιστές» ιστορικοί μας, οι εσωτερικές έριδες και οι εμφύλιες συγκρούσεις στην διάρκεια της επανάστασης αποδεικνύουν ότι τα προσωπικά ωφελιμιστικά κίνητρα ήταν τα κυρίαρχα και ο στόχος της απελευθέρωσης γινόταν αντιληπτός στο πλαίσιο και σε αναφορά με τα κίνητρα αυτά.

Το ότι αυτής της κατηγορίας κίνητρα εμπλέκονται παντού και πάντοτε στην Ιστορία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά υπερκαλύπτουν την ετοιμότητα θυσίας χάριν υπέρτερων συλλογικών σκοπών και αυτό το γνωρίζουμε από την Ιστορία όλων ανεξαίρετα των λαών της γης. Όσον αφορά, όμως στην Ελληνική Επανάσταση ούτε η εξήγηση αυτή είναι επαρκής, δεδομένου ότι το βαθύτερο υπόστρωμα των εσωτερικών συγκρούσεων ήταν υποκείμενες ταξικής φύσεως αντιθέσεις, που οι «σηριαλιστές» θέλουν να αγνοούν, προφανώς και διότι η έννοια «κοινωνική τάξη» είναι εντελώς αντίθετη προς τη λογική τους.

Αμφισβητούν επίσης «δι’ αποσιωπήσεως» οι «ερευνητές» του Σκάϊ, την έκταση του εξισλαμισμού και του παιδομαζώματος. Η απάντηση δίνεται από τον καθηγητή Βακαλόπουλο τον πρεσβύτερο, ο οποίος εξηγεί πως δια της καταφυγής στα ορεινά και τα δύσβατα ημιορεινά απέφυγαν – όσοι απέφυγαν – τον βίαιο εξισλαμισμό και συνακόλουθα τον αφελληνισμό τους. Ισχυρίζονται επίσης οι «αντικειμενικοί αναλυτές» μας ότι με την κατάκτηση οι Έλληνες απέβαλαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα δυτικά (;) πρότυπα διαβίωσης, ότι π.χ. ξέχασαν τις καρέκλες και τα τραπέζια και άλλα τινά ευτράπελα και συνήθισαν στους οντάδες, το φαγητό από κοινό τσουκάλι κλπ. κλπ., όλα χωρίς επαρκή ανάλυση των λαογραφικών δεδομένων και των συνθηκών της καθημερινής ζωής.

Παράλληλα οι κύριοι αυτοί ελαχιστοποιούν ή δεν αναφέρονται καθόλου στις γηγενείς θεσμικές ρυθμίσεις, που αναπτύχθησαν στον υπόδουλο Ελληνισμό, σε ένα κοινό δίκαιο παρά το γεγονός ότι επ’ αυτών υπάρχουν οι εξαίρετες μελέτες του αείμνηστου καθηγητή Πανταζόπουλου.Το θέμα αυτό είναι νευραλγικής σημασίας, διότι παρασύρει τους «αναλυτές» μας όταν φτάνουν στην εισαγωγή του Ευρωπαϊκού δικαιακού συστήματος από τους Βαυαρούς στο ατόπημα να υποστηρίζουν ότι στον ελλαδικό χώρο υπήρχε θεσμικό κενό και ανυπαρξία αξιόλογων θεσμικών ρυθμίσεων. Χαρακτηριστικό του τρόπου προσέγγισης της επανάστασης του 21 από τον «Σκαϊ» είναι η πλήρης αποσιώπηση του γεγονότος ότι από την άλωση και πέρα καταγράφονται πάνω από εξήντα εξεγέρσεις στον ελλαδικό χώρο, τοπικές οι περισσότερες, αλλά εξεγέρσεις. Δεν υπήρχαν αίτια γι’αυτές αναγόμενα στην κατάκτηση, την καταπίεση και την υποδούλωση; Φαίνεται όχι και μάλλον επρόκειτο για ένα είδος πολεμικού σπορ των Ελλήνων ! ! !

Αλλά ας προχωρήσουμε:
Το 1805-6 γίνονται τεράστιας κλίμακας εκκαθαριστικές επιχειρήσεις από συνδυασμένες τουρκικές δυνάμεις και τους Ελληνες κοτσαμπάσηδες εναντίον της κλεφτουριάς της Πελοποννήσου όπου χάνονται εκατοντάδες οπλαρχηγοί. Γιατί αυτό το καθοριστικής σημασίας γεγονός αποκρύπτεται από το «σήριαλ» και με τον τρόπο αυτό δεν έρχονται στην επιφάνεια τα βαθύτερα κοινωνικά αίτια των συγκρούσεων μεταξύ των ελληνικών ηγεσιών;

Γιατί ούτε λέξη για το κίνημα των «καρμανιόλων» στη Σάμο και του Οικονόμου στα νησιά του Αργοσαρωνικού; Γιατί καμία ανάλυση σε επίπεδο δημοτικών τραγουδιών των διαχρονικών πόθων και προσδοκιών του ελληνικού λαού για ελευθερία και δικαιοσύνη; Με το να εμφανίζεται μετά από κάθε συγκεχυμένη και αοριστολογική παρουσίαση των γεγονότων ο κ. Βερέμης και να «συμπεραίνει» σε στυλ «η θεία Όλγα ξέρει» δεν καλύπτονται τα κενά, οι παρερμηνείες, οι διαστρεβλώσεις, οι παραλείψεις και οι ανακολουθίες. Ανάλογα ισχύουν και για τον τρόπο που παρουσιάζονται τα «προφίλ» των μεγάλων ηγετών του αγώνα.

Επί παραδείγματι:
Ο Κολοκοτρώνης ένας φιλόδοξος και ηθικά αδίστακτος «κατσαπλιάς» που κατέφυγε στη Ζάκυνθο και ανασύρθηκε από την αφάνεια τις παραμονές της επανάστασης. Αποσιωπάται εντελώς το γεγονός ότι του είχε απονεμηθεί από τον Άγγλο διοικητή των Επτανήσων ο βαθμός του ταγματάρχη και υπηρέτησε επι μια δεκαετία τουλάχιστον στον αγγλικό στρατό.

Ο Καραϊσκάκης μια σκοτεινή φυσιογνωμία της Αιτωλοακαρνανίας, που άλλαζε συνεχώς στρατόπεδα και συμμαχίες..... Άνευ αξίας ν’ αναφερθεί το γεγονός ότι η μάχη της Αράχωβας διδάσκεται ακόμα και σήμερα ως κλασικό μεγάλης αξίας στρατιωτικό εγχείρημα τόσο στο Γουέστ Πόϊντ των ΗΠΑ, όσο και στην ρωσική στρατιωτική Ακαδημία Σουβορόφσκι.

Ο Παπαφλέσσας, του οποίου ο ρόλος ήταν καθοριστικός στις ζυμώσεις για τον ξεσηκωμό στην Πελοπόννησο ουσιαστικά αγνοείται στο σήριαλ.

Ο Καποδίστριας ο μέγας αυτός μεταρρυθμιστής ηγέτης εμφανίζεται ως μια μορφή, που δεν είχε επαρκή αντίληψη της ελληνικής πραγματικότητας και δεν παρέχονται στον τηλεθεατή παρά ελάχιστα στοιχεία για να εκτιμηθεί το τεράστιο έργο του, παρά τις εσωτερικές και εξωτερικές αντιξοότητες.

Επίσης, όσον αφορά στο θέμα του Φιλελληνισμού, το σήριαλ καλλιεργεί την απολύτως λαθεμένη εντύπωση ότι οι Φιλέλληνες ήταν φαντασιοκόποι ιδιεαλιστές και αρχαιολάτρες, που όταν έβλεπαν από κοντά τις μικρότητες και τα χάλια των επαναστατών, ετρέποντο εις φυγήν. Οι επιστημονικοί συμβουλάτορες του σήριαλ, αν θα είχαν κάνει πρωτογενή έρευνα στον ευρωπαϊκό τύπο της εποχής, θα ήξεραν ότι δεν είχαν έτσι τα πράγματα, αλλά και από την δευτερογενή βιβλιογραφία δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Αντίθετα η ελληνική επανάσταση, παρά τις όποιες αρνητικές και σκοτεινές της πλευρές λειτούργησε ως σύμβολο και σημείο αναφοράς, όχι μόνο στον τύπο, αλλά και πηγή έμπνευσης στη Λογοτεχνία της Ευρώπης για δεκαετίες.

Η «φιλοσοφία» του σίριαλ σε τελευταία ανάλυση αποτελεί την ελληνική συγκλίνουσα του βιβλίου του θρυλικού για την αμάθειά του Τούρκου Υπουργού των Εξωτερικών Νταβούτογλου. Τούτο, διότι αν γίνουν δεκτά τα όσα ψευδεπίγραφα και λαθεμένα παρουσιάζονται στο σήριαλ, η νεοοθωμανική «λύση» αποτελεί σε τελευταία ανάλυση την αναγκαστική διέξοδο. Αυτό είναι το υποκρυπτόμενο ιδεολόγημα του σήριαλ, παρά τις όποιες διαμαρτυρίες των εμπνευστών και ταγών του.

Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε, που προωθείται οργανωμένα η εφελκυστική λογική από τα ίδια κυκλώματα. Ο κ. Θάνος Βερέμης, «ψυχή» του σήριαλ και πρωτεργάτης του λεγόμενου ΕΛIΑΜΕΠ, είχε ταχθεί και πάλεψε λυσσωδώς για την αποδοχή του σχεδίου Ανάν στην Κύπρο μαζί με όλους τους ομοϊδεάτες του. Ως γεφυροποιός της ελληνο-τουρκικής προσέγγισης ακολουθεί μια αντίληψη αποδόμησης και αποκαθήλωσης όλων των στοιχείων της ελληνικής «ετερότητας», τα οποία υποτίθεται δεν είναι τίποτα περισσότερο από κατασκευασμένες μυθοπλασίες.

Ελευθερόφρων και «προοδευτικός», ο κ. Βερέμης και οι συν αυτώ επιχειρεί να μας συνετίσει, διδάσκων τον λόγο της ορθής ιστορικής αλήθειας δια της τηλεοράσεως. Ένα εγχείρημα ανάλογο με εκείνο της κ. Ρεπούση με το βιβλίο της 6ης Δημοτικού. Είναι τυχαίο ότι αυτό γίνεται σε μια φάση όπου στο όνομα της οικονομικής κρίσης ακολουθείται μια γραμμή «εφεκτικότητας» στα εθνικά ζητήματα από την Κυβέρνηση; Όχι βέβαια, υπάρχει κατά την γνώμη μας μια σχέση συγκοινωνούντων δοχείων ανάμεσα σε όλες αυτές τις τάσεις καλπονοθευτικής «επαναγραφής» της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας.


Newsbomb.gr

Αρχαία αντικείμενα και όπλα στο σπίτι επιχειρηματία


Συνελήφθη ο 60χρονος άνδρας από τη Θεσσαλονίκη


Για παράβαση των νόμων περί αρχαιοτήτων και όπλων, κατηγορείται ένας 60χρονος επιχειρηματίας, ο οποίος συνελήφθη από αστυνομικούς της Ασφάλειας, στον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, σε έρευνα που έγινε στο σπίτι του βρέθηκαν 54 ρωμαϊκά και βυζαντινά νομίσματα, 1 ρωμαϊκό, 1 οθωμανικό, 1 νόμισμα του βασιλέως Περσέως, 1 χάλκινη χάντρα περιδέραιου, 1 χάλκινος κρίκος και 3 χάλκινα αντικείμενα.

Επίσης, κατασχέθηκαν, μεταξύ άλλων, 1 πιστόλι τύπου μπρελόκ, δίκαννο, οπλισμένο με δύο φυσίγγια, 1 περίστροφο, 2 πιστόλια, από τα οποία το ένα κρότου, αβολίδωτα φυσίγγια, 1 σπρέι πιπεριού, 5 βλήματα διαφόρων διαμετρημάτων, κάλυκες πολεμικών φυσιγγίων και μικροποσότητα κάνναβης.


Newsbeast.gr

Λονδίνο: Πρεμιέρα για τον τρισδιάστατο «Τιτανικό» του Κάμερον


VIDEO ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤΙΤΛΟ

Παγκόσμια... τρισδιάστατη πρεμιέρα έκανε χθες στο Λονδίνο ο Τιτανικός του Τζέιμς Κάμερον, παρουσία του σκηνοθέτη, λίγες μέρες μετά την κατάδυσή του στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών.
Η ταινία βγήκε τώρα και σε 3D με αφορμή τα 100 χρόνια από το μοιραίο ταξίδι του πολυτελούς πλοίου.

Ο Κάμερον περπάτησε στο κόκκινο χαλί μαζί με την Κέιτ Γουίνσλετ που πρωταγωνίστησε στην ταινία το 1997 μαζί με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο

Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε τον Τιτανικό ως «μια διαχρονική, κλασική ταινία». Τόνισε ότι στόχος της επανέκδοσης δεν ήταν μόνο η προβολή της ταινίας σε 3D αλλά και η επαναπροβολή της σε μεγάλη οθόνη, όπου έχει πολύ μεγάλo συναισθηματικό αντίκτυπο».

«Το 3D εκτοξεύει την εμπειρία σε ένα άλλο επίπεδο», δήλωσε ο Κάμερον.


Μέχρι την έξοδο του Avatar (του ίδιου σκηνοθέτη) στις αίθουσες το 2009, ο Τιτανικός ήταν η πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία όλων τον εποχών, έχοντας συγκεντρώσει 1,843 δισ. δολάρια. Το Avatar συγκέντρωσε 2,77 δισ. δολάρια.



Titanic 3D Premiere Royal Albert Hall London with Kate Winslet & James Cameron 2012
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Σύγχρονοι «Πέρσες» στο «La MaΜa» της Νέας Υόρκης


Μια διαφορετική παράσταση ανεβάζει στην πόλη της Νέας Υόρκης η ελληνοαμερικανική θεατρική ομάδα «Eclipses Group Theater». Γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό στον χώρο της Τέχνης στην αμερικανική μεγαλούπολη, αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται να παρουσιαστεί στο «La ΜaΜa», ένα από τα πιο σημαντικά θέατρα της Νέας Υόρκης, όπως επισημαίνεται σε ρεπορτάζ της ελληνικής υπηρεσίας της «Φωνής της Αμερικής». Η παράσταση, με τίτλο «Π-Project», ανεβαίνει στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 50χρονα του θεατρικού οργανισμού «La ΜaΜa» στην Νέα Υόρκη. «Μετά από πολλά χρόνια μια ελληνική ομάδα καταφέρνει να παρουσιάσει δουλειά της στο συγκεκριμένο θέατρο», δηλώνει στην «Φωνή της Αμερικής» η σκηνοθέτης και ηθοποιός Ιωάννα Κατσαρού, αναφέροντας ότι η παράσταση γίνεται στην ελληνική γλώσσα με αγγλικούς υπότιτλους.



Η παράσταση «Π-Project», βασισμένη στους Πέρσες του Αισχύλου, είχε ανέβει με μεγάλη επιτυχία στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού (ΚΕΠ) της Νέας Υόρκης, τον Μάιο του 2011. Το αρχαιότερο από τα σωζόμενα έργα του δυτικού κόσμου θα παρουσιαστεί τώρα σε μια τελείως διαφορετική μορφή, με πολλά μοντέρνα στοιχεία και αναφορές στην κατάσταση που βιώνει η Ελλάδα του σήμερα, που διανύει μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της.



Κύριοι συντελεστές της ελληνικής παράστασης είναι οι ηθοποιοί Ιωάννα Κατσαρού και ο Δημήτρης Μποζίνης, οι οποίοι εκφράζουν, σύμφωνα με δηλώσεις τους, τον πόνο και τις αγωνίες των Ελλήνων, μέσα από αυτή την παράσταση.
Agelioforos.gr

Βόλτα στα μεσαιωνικά λιμάνια


«Ολκάς: Από το Αιγαίο στη Μαύρη Θάλασσα. Μεσαιωνικά λιμάνια-σταθμοί στους θαλάσσιους δρόμους της Ανατολής» είναι ο τίτλος μίας σημαντικής δράσης που οργανώνεται από το το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων. Η έναρξη των εργασιών θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Μαρτίου στις 18.30, στο αμφιθέατρο του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και οι εργασίες θα συνεχιστούν την Πέμπτη 29 και την Παρασκευή 30 Μαρτίου στα γραφεία του Ε.Κ.Β.Μ.Μ.

Στόχος του έργου «Ολκάς» είναι η ανάδειξη των μεσαιωνικών λιμανιών της Μαύρης Θάλασσας, ως σύγχρονου εργαλείου για την ανάπτυξη του πολιτιστικού τουρισμού στην ευρύτερη περιοχή. Το ΕΚΒΜΜ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο δίκτυο καθώς έχει αναλάβει το συντονισμό του έργου και την υλοποίηση δράσεων όπως την τεκμηρίωση στη βάση δεδομένων οκτώ βυζαντινών λιμανιών από την Κεντρική - Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (Θεσσαλονίκη, Ανακτορούπολη, Χρυσούπολη, Καβάλα, Θάσος, Μαρώνεια, Αβδηρα, Αναστασιούπολη), τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ- οδοιπορικού στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας και τη διοργάνωση διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου.

Το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ε.Ε., μέσω του προγράμματος «Joint Operational Programme «BLACK SEA 2007-2013» και εθνικούς πόρους. Είναι η πρώτη φορά που η Ε.Ε. χρηματοδοτεί έργα πολιτισμού στην περιοχή της Μαύρης θάλασσας.

Στους εταίρους του ΕΚΒΜΜ περιλαμβάνονται επτά φορείς από έξι χώρες, όπως το Κέντρο Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης και το Cultural Awareness Foundation (Τουρκία), το Μουσείο Ιστορίας της Βάρνας (Βουλγαρία), το Μουσείο Εθνικής Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Κωστάντζας (Ρουμανία), το Παράρτημα Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού στην Οδησσό (Ουκρανία) και το Κέντρο «G. Chubinashvili» (Γεωργία).

ΧΡΥΣΑ ΝΑΝΟΥ
Agelioforos.gr

Αρχειοθήκη ιστολογίου