Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Ιστορίες από φως παρουσιάζουν δύο εκθέσεις στην ηλιόλουστη Αθήνα

Αθήνα Το φυσικό και τεχνητό φως «πρωταγωνιστεί» σε δύο εκθέσεις που διοργανώνονται παράλληλα αυτό το διάστημα στο Μουσείο της Ακρόπολης και στην «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι. Ιστορίες για τη σχέση του ανθρώπου της αρχαιότητας με το φυσικό φως και εκείνο που ο ίδιος προσπάθησε να φτιάξει φιλοξενούνται στο Μουσείο της Ακρόπολης, ενώ στο Γκάζι δίνεται έμφαση στα βυζαντινά χρόνια, αλλά και στην εμφάνιση του φωταερίου και του ηλεκτροφωτισμού. Οι εκθέσεις διαρκούν έως τις 9 Σεπτεμβρίου. Ιστορίες για τη σχέση του αρχαίου ανθρώπου με το φυσικό φως και τους πανάρχαιους μύθους με τους οποίους προσπάθησε να ερμηνεύσει τον αέναο κύκλο διαδοχής της μέρας με τη νύχτα, αλλά και για το φως που δημιούργησε ο ίδιος, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν οι επισκέπτες του Μουσείου της Ακρόπολης, από την Τετάρτη μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου. Με τη δράση «Ιστορίες για το φως», που γίνεται παράλληλα με την έκθεση «Μια ιστορία από φως, στο φως», η οποία πραγματοποιείται την ίδια περίοδο στην «Τεχνόπολις», οι επισκέπτες του Μουσείου έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν στις συλλογές του, εκθέματα που αφηγούνται μικρές ιστορίες για το φως, φυσικό και τεχνητό: Το ηλιακό φως, που τόσο εντυπωσίασε τον αρχαίο άνθρωπο ώστε να το θεοποιήσει, το φως που δημιούργησε ο ίδιος, το καθημερινό φως που διέλυε το σκοτάδι μέσα και έξω από το σπίτι του, το ιερό φως που έκαιγε στους ναούς των θεών του, το τελετουργικό φως που τον συνόδευε σε σημαντικές στιγμές της ζωής του. Η παρουσία του θεού Ήλιου, η προσωποποίηση για τους αρχαίους Έλληνες του ηλιακού φωτός, είναι έντονη στις συλλογές του Μουσείου Ακρόπολης. Το ίδιο και της αδελφής του Σελήνης. Στο ανατολικό αέτωμα του Παρθενώνα τα δύο άρματα του Ήλιου και της Σελήνης πλαισιώνουν τη σκηνή της γέννησης της θεάς Αθηνάς, προσδιορίζοντας με την «αφήγησή» τους τον χρόνο που συντελέστηκε το θεϊκό γεγονός: τα χαράματα της 28ης του μηνός Εκατομβαιώνος (γύρω στα μέσα Αυγούστου). Ο Ήλιος εικονίζεται και πάλι στην ανατολική πλευρά του Παρθενώνα, αυτή τη φορά στη μετόπη 14. Το τέθριππό του μόλις έχει αναδυθεί από τη θάλασσα, όπως δείχνουν τα ψάρια που αναπηδούν ανάμεσα στους τροχούς του άρματος και το νεροπούλι κάτω από τα πόδια των αλόγων. Σε μεταγενέστερα χρόνια, ο Ήλιος συγχωνεύτηκε με άλλους θεούς, όπως ο Δίας, ο Διόνυσος, ο Όσιρις, ο Σάραπις και ο Μίθρας και λατρεύτηκε ως Κοσμοκράτορας. Ως τέτοιος εικονίζεται και στη μαρμάρινη σφαίρα με τα μαγικά σύμβολα, τις αλληγορικές παραστάσεις και τις ακατανόητες επιγραφές, που θάφτηκε στο θέατρο του Διονύσου σε κάποια μαγική ιεροτελεστία. Τη δική τους ιστορία διηγούνται τα λυχνάρια και οι δάδες. Τα λυχνάρια, τα πιο διαδεδομένα μέσα τεχνητού φωτισμού, κατασκευασμένα σε διάφορα σχήματα, μεγέθη και υλικά, φώτιζαν σπίτια, καταστήματα, εργαστήρια και δημόσιους χώρους. Ήταν απαραίτητα στις θρησκευτικές γιορτές, τις νυχτερινές ιεροτελεστίες και τις νεκρικές τελετές, ενώ συχνά αποτελούσαν αφιερώματα σε τάφους θνητών και σε ιερά θεών. Μερικές φορές ήταν ιδιαίτερα περίτεχνα σκεύη, ακριβά αφιερώματα στα ιερά των θεών, όπως ο μαρμάρινος, πολύφωτος λύχνος του Μουσείου Ακρόπολης με τα εναλλασσόμενα κεφάλια γυναικών, κριών και αιγών ή ο χάλκινος λύχνος που βρέθηκε στο Ερέχθειο, με τη μορφή πολεμικού πλοίου και χαραγμένη πάνω του την επιγραφή «ιερόν της Αθηνάς», δηλαδή ιερό αντικείμενο που ανήκει στη θεά Αθηνά. Οι δάδες ήταν τα πιο συνηθισμένα μέσα φωτισμού σε εξωτερικούς χώρους. Στο Μουσείο της Ακρόπολης τις βλέπουμε σε σκηνές που κοσμούν τις λουτροφόρους, τα νυφικά αγγεία που βρέθηκαν στο ιερό της Νύμφης του Γάμου. Απεικονίζονται στη νυχτερινή πομπή μεταφοράς του νερού για το γαμήλιο λουτρό και στην πομπή μετά το γάμο, όταν ο γαμπρός οδηγεί τη νύφη στο πατρικό του. Στην «Τεχνόπολις» τα εκθέματα επιχειρούν μια ιστορική αναδρομή στον τεχνητό φωτισμό από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας, με έμφαση στη βυζαντινή περίοδο, αλλά και στη μεγάλη τομή που σημειώνεται το 19ο αιώνα με την εμφάνιση του φωταερίου και του ηλεκτροφωτισμού. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα παρουσιάζονται πτυχές του τεχνητού φωτισμού στη χρηστική, τεχνολογική, οικονομική, αλλά και συμβολική τους διάσταση. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται επίσης στο δημόσιο φωτισμό τόσο της Θεσσαλονίκης, όσο και της Αθήνας με την ίδρυση του εργοστασίου φωταερίου το 1857 να αλλάζει τα δεδομένα του δημόσιου φωτισμού της πρωτεύουσας. Και αυτή η έκθεση διαρκεί έως τις 9 Σεπτεμβρίου. Αίθουσα Δ10 – «Κωστής Παλαμάς», «Τεχνόπολις» Δήμου Αθηναίων, Πειραιώς 100, Γκάζι. Είσοδος ελεύθερη. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς εντάσσεται ο Ναός της Γεννήσεως

Αγία Πετρούπολη, Ρωσία Η Unesco συμπεριέλαβε με μια κατεπείγουσα διαδικασία στη διάρκεια συνόδου στην Αγία Πετρούπολη με απόφασή της τον Ναό της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ, που βρίσκεται στα Παλαιστινιακά Εδάφη, στη λίστα με τα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Το μνημείο «Τόπος γεννήσεως του Ιησού», το οποίο περιλαμβάνει επίσης τον δρόμο του προσκυνήματος, γράφτηκε στη λίστα με 13 ψήφους υπέρ, 6 κατά και 2 αποχές. Πρόκειται για το πρώτο παλαιστινιακό μνημείο που εγγράφεται στη λίστα των μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco. Η παλαιστινιακή προεδρία χαρακτήρισε την ενέργεια αυτή «νίκη της δικαιοσύνης». «Αυτή η αναγνώριση από τον κόσμο των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού είναι μια νίκη για τον σκοπό μας και τη δικαιοσύνη», δήλωσε στο AFP ο Νάμπιλ Αμπού Ρουντέινα, εκπρόσωπος του Παλαιστίνιου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, ενώ ο Παλαιστίνιος διαπραγματευτής Σάεμπ Ερεκάτ χαρακτήρισε την ημέρα «ιστορική». Οι Παλαιστίνιοι έγιναν δεκτοί στην Unesco τον Οκτώβριο του 2011. Υπενθυμίζεται ότι μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να γίνει μέλος των Ηνωμένων Εθνών, η Παλαιστινιακή Αρχή έκανε αίτηση ένταξης στην Unesco η οποία έγινε δεκτή, έστω και με τις αντιρρήσεις κάποιων κρατών. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Κλεμμένος πίνακας του Νταλί επεστράφη μέσω ταχυδρομείου

Ο πίνακας "Cartel de Don Juan Tenirio" του Σαλβαντόρ Νταλί, ο οποίος είχε κλαπεί την περασμένη εβδομάδα από πινακοθήκη της Νέας Υόρκης, επιστράφηκε την Παρασκευή μέσω ταχυδρομείου σε άριστη κατάσταση. Οι αστυνομικές αρχές δήλωσαν ότι υπήρχαν υπόνοιες για την επιστροφή του πίνακα, ύστερα από μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που είχε σταλεί από άγνωστο στην πινακοθήκη. Το δέμα ταχυδρομήθηκε από την Ευρώπη, ενώ πάνω του αναγράφονταν ψευδή στοιχεία του αποστολέα και της διεύθυνσης. Οι αστυνομικές αρχές εικάζουν ότι εξαιτίας της εκτεταμένης δημοσιότητας που δόθηκε στο θέμα, η πώληση του πίνακα στη μαύρη αγορά ήταν σχεδόν αδύνατη. Pathfinder News

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

H Συλλογή Τρικόγλου στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού

Η Κεντρική Βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ. και η Επιτροπή Εποπτείας Πανεπιστημιακών Βιβλιοθηκών σε συνεργασία με το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού... διοργανώνουν Έκθεση, με τίτλο «Περιήγηση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσα από τη Συλλογή Τρικόγλου». Η έκθεση που συγχρηματοδοτείται από την Επιτροπή Πολιτιστικής Πολιτικής του ΑΠΘ, αποτελεί μία πρωτοβουλία για την ανάδειξη των πνευματικών και καλλιτεχνικών θησαυρών της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Α.Π.Θ. Η δωρεά του Ιωάννη Τρικόγλου προικοδότησε την Κεντρική Βιβλιοθήκη του Α.Π.Θ. με μία από τις μεγαλύτερες συλλογές που έχει σήμερα στην κατοχή της, η οποία περιλαμβάνει, όχι μόνο έναν μεγάλο αριθμό βιβλίων, αλλά και μια ποικιλία από άλλα τεκμήρια, όπως φωτογραφίες, χαρακτικά, σκίτσα, υδατογραφίες, πίνακες ζωγραφικής αλλά και χειρόγραφα, επιστολές, χάρτες. Σ’ αυτά ακριβώς τα «άλλα» τεκμήρια της συλλογής θα δοθεί μεγαλύτερη έμφαση με τη σχεδιαζόμενη έκθεση, προκειμένου να έχει το κοινό δυνατότητα πρόσβασης στο τμήμα του πνευματικού, εικαστικού και αρχειακού υλικού της συλλογής. Στόχος της έκθεσης είναι να παρουσιάσει τη διαδρομή του συλλέκτη στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και τα προσωπικά του ενδιαφέροντα [φωτογραφία, συλλογή ιστορικών τεκμήριων και έργων τέχνης. Τα εγκαίνια της Έκθεσης θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 2 Ιουλίου 2012 και ώρα 20:00, στο αμφιθέατρο του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού. Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στο χώρο της αίθουσας περιοδικών εκθέσεων «Κυριάκος Κρόκος» του Μουσείου και θα διαρκέσει μέχρι και τις 8 Σεπτεμβρίου 2012. Την έκθεση θα εγκαινιάσει ο Πρύτανης του Α.Π.Θ. κ. Ιωάννης Μυλόπουλος ενώ στο δεύτερο μέρος των εγκαινίων οι ηθοποιοί Πασχάλης Αραμπατζής και Αντώνης Μονσάν θα παρουσιάσουν, σε σκηνοθεσία της Φένιας Πλιάτσικα, αποσπάσματα από το ημερολόγιο που κρατούσε ο σπουδαίος φωτογράφος Fred Boissonas κατά τη διάρκεια χρηματοδοτούμενου από τον Ι. Τρικόγλου ταξιδιού του στην Αίγυπτο. Ώρες λειτουργίας 9.00-16.00. Thestival.gr

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Οι καλλιτέχνες του bankit σας προσκαλούν στο 5ο ARTogether Festival

To bankit.gr συμπλήρωσε πέντε χρόνια ζωής και το γιορτάζει με ένα μεγάλο ανοιχτό πάρτι . Το ARTogether Festival, με οικοδεσπότες την καλλιτεχνική πολιτεία του bankit.gr, θα πραγματοποιηθεί στις 3, 4 και 5 Ιουλίου στο six d.o.g.s. Όπως σε κάθε ARTogether Festival η είσοδος είναι δωρεάν. Στο πλαίσιο του τριήμερου φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί μία σειρά από καλλιτεχνικά δρώμενα. Φωτογράφοι, ζωγράφοι, ηθοποιοί, θεατρικές ομάδες, σκηνοθέτες, performers, συγκροτήματα, συγγραφείς, συνθέτες, γραφίστες, σεναριογράφοι, σκιτσογράφοι, εικαστικοί, ποιητές, χορευτές, στιχουργοί, καλλιτεχνικές ομάδες θα είναι εκεί για να σας καλωσορίσουν και να παρουσιάσουν τις όμορφες δουλειές τους. Φέτος οι διοργανωτές προτρέπουν τον κόσμο που θα παρευρεθεί να φέρει μαζί του τρόφιμα ή και φάρμακα τα οποία θα δοθούν στους Γιατρούς του Κόσμου και τις οικογένειες που περιθάλπουν. «Ένα πακέτο μακαρόνια, όσπρια, ζάχαρη, γάλα, παυσίπονα ή φάρμακα για το στομάχι θα ήταν λοιπόν ό,τι καλύτερο θα μπορούσατε να μας προσφέρετε ερχόμενοι στο πάρτι μας», τονίζουν οι διοργανωτές. Το bankit.gr είναι η πρώτη καλλιτεχνική πλατφόρμα στο διαδίκτυο που δημιουργήθηκε το 2007 με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους καλλιτέχνες, φιλοξενώντας τα έργα τους χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση. Σε αυτή την πολιτεία 20 κατηγορίες τεχνών παίρνουν ζωή, καθημερινά: ηθοποιοί, τραγουδιστές, σκηνοθέτες, φωτογράφοι, καλλιτεχνικές ομάδες, συνθέτες, συγγραφείς, εκφωνητές, ζωγράφοι, δεξιοτέχνες, χορευτές, animators, σεναριογράφοι, γραφίστες, στιχουργοί, σκιτσογράφοι, ποιητές είναι όλοι τους ευπρόσδεκτοι να γίνουν μέλη. Από το Μάιο του 2008 το bankit.gr είναι επίσημα Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία και πλέον φιλοξενεί πάνω από 1700 κατοίκους-καλλιτέχνες και περισσότερα από 7000 έργα. ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Μαρία Παπαγεωργίου – Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης | Pieces| Βικτωρία Ταγκούλη| Mockbirth| Violet Louise | deafHorse | Λεωνίδας Μαραντής & the spotlights| The Bittersweet | Sick Bastard | Primo Jovem| Grain of Sense | Minor Project| Gautier | What the funk ΧΟΡΟΣ | ΘΕΑΤΡΟ απλετοι Κήποι | ORA PRO NOBIS | SELI KANOU| Χοροθέατρο Επ7ά ΤΑΙΝΙΕΣ Δημήτρης Aργυρίου | Λήδα Καφετζή | Κωνσταντίνα Kοτζαμάνη | Αναστασία Μελαγωνίτου | Πάρης Πατσουρίδης | Αλέξανδρος Σκούρας | Στάμος Τσάμης | Γαβριήλ Ψαλτάκης ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ | ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ | ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ | INSTALLATIONS ΣΤΑΘΗΣ ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ | ΑΛΙΚΗ ΑΡΝΑΟΥΤΗ | ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΜΑΥΡΟΥ | ΑΝΝΑ ΚΑΝΤΑ | ΑΝΤΩΝΙΑ ΓΡΙΒΑ | ΑΡΗΣ ΤΣΟΥΤΣΙΚΑΣ | ΒΑΝΕΣΑ ΠΟΥΤΟΥ | ΒΑΣΙΑ ΧΑΡΙΣΗ | ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ | ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΔΙΑΚΑΚΗ | ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΟΛΑΤΚΕΙΣΟΓΛΟΥ | ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΡΑΝΤΑΝΗ | ΕΙΡΗΝΗ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗ | ΖΑΝΟΥ ΝΑΤΑΣΣΑ | ΚΕΛΛΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ | ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ | ΜΙΧΑΛΗΣ-ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ | ΠΑΝΑΓΗΣ ΑΝΤΥΠΑΣ | ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ | ΡΕΝΑ ΜΑΚΑΡΗ | ΡΕΝΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ | ΣΟΦΙΑ ΚΥΡΙΑΚΑΚΗ | ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΑΡΥΔΗ | ΤΣΙΛΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΔΩΡΑ | ΛΕΝΑ ΣΙΩΖΟΥ | ΠΑΝΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ | ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΑΠΑΜΑΝΩΛΗ | ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΣΑΜΑΝΔΟΥΡΟΥ | ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΧΡΟΝΗ | ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΑΝΔΡΕΑ | ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΣΣΑΡΗ | ΑΘΗΝΑ | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΩΤΟΥΛΑΣ | ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΤΕΦΑΔΟΥΡΟΣ | ΞΕΝΟΦΩΝΤΑΣ ΜΠΕΚΙΑΡΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΡΥΣΑ ΠΛΑΚΙΩΤΗ | ΟΛΓΑ ΧΗΡΑ | ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΤΣΙΟΚΑΣ | ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ | ΒΑΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ | ΠΕΤΡΟΣ ΣΟΦΙΚΙΤΗΣ | ΜΑΡΙΝΑ ΛΙΟΦΑΓΟΥ | ΜΑΝΟΣ ΜΑΡΓΕΤΗΣ | ΜΑΙΡΗ ΑΒΡΑΑΜ | ΜΑΡΙΑ ΚΑΠΠΑΤΟΥ | ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΙΛΙΔΗΣ | ΕΛΕΑΝΑ ΠΑΣΣΑ | ΕΛΕΝΗ ΑΪΒΑΛΗ | ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΒΑΚΟΝΤΙΟΥ | ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΑΡΑΚΗ | ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΡΑΝΤΑΝΗ | ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ ΠΕΝΥ | ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΑΝΤΑΟΥΙ | ΑΝΝΑΣΤΕΛΛΑ ΛΑΖΑΡΟΥ | ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΜΑΥΡΟΥ | ΑΛΙΚΗ ΑΡΝΑΟΥΤΗ | ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΥΡΟΥ | ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΗ | ΠΟΙΗΣΗ | ΣΤΙΧΟΥΡΓΙΚΗ | ΣΕΝΑΡΙΟ ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΙΑΚΟΣ | ΑΝΙΣΣΑ ΧΑΣΙΜ | ΒΑΣΙΛΗΣ ΖΩΡΖΟΣ (VASILIS) | ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΠΟΚΑΚΗΣ | ΕΛ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ | ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΠΑΡΔΕΛΗ | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΦΙΝΑΣ | ΛΗΔΑ ΚΑΦΕΤΖΗ | ΛΥΔΙΑ ΛΑΒΔΑ | ΜΑΡΙΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ | ΜΑΡΙΑ ΛΙΑΡΟΥ | ΜΑΡΙΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ | ΜΑΡΩ ΜΠΟΥΤΣΗ | ΝΙΚΟΣ ΠΟΛΥΖΟΣ | ΝΤΙΑΝΑ ΝΑΣΙΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ | ΞΕΝΙΑ ΚΑΚΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ | ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ | ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΚΟΚΚΟΣΗ | NEFI Η ιστορία του ARTogether Festival Tα τελευταία πέντε χρόνια, το bankit.gr διοργανώνει το ετήσιο φεστιβάλ ARTogether στο οποίο συμμετέχουν τα μέλη του και μπορεί να έχει πρόσβαση οποιοσδήποτε, καθώς η είσοδος είναι ελεύθερη. Το φεστιβάλ πραγματοποιείται σε κάποια γωνιά της Αθήνας ένα τριήμερο του Ιουλίου και αποσκοπεί στο πάντρεμα των τεχνών της πολιτείας του bankit.gr. Κατά τη διάρκειά του γίνονται συναυλίες, θεατρικές/χορευτικές παραστάσεις, performances, εκθέσεις εικαστικών τεχνών και φωτογραφίας, προβολές ταινιών, παρουσιάσεις ποιητικών και συγγραφικών έργων, σεναρίων αλλά και παρουσιάσεις installations και χειροποίητων κατασκευών, ενώ κάθε ημέρα κλείνει με dj set, όπως αξίζει σε κάθε μεγάλο πάρτι! Το πρώτο ARTogether Festival πραγματοποιήθηκε στη Σαρωνίδα με τόσο μεγάλη επιτυχία που μας ώθησε στη διεξαγωγή του στο κέντρο της Αθήνας την επόμενη χρονιά, όπου και έχει πλέον καθιερωθεί. Έτσι, τα τρία επόμενα έγιναν στο Γκάζι και το Μοναστηράκι. Μέχρι τώρα έχουν προβληθεί πάνω από 800 καλλιτέχνες και περισσότερα από 1200 έργα μέσα από το ARTogether Festival. Η 5η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί στις 3, 4 και 5 Ιουλίου του 2012 για άλλη μια φορά στον πολυχώρο six d.o.g.s. tvxs.gr

George Orwell:«Φάρμα των Ζώων» και το «1984» Δύο πολυσυζητημένα έργα του

κλικ στον τιτλο,video Στις 25 Ιουνίου του 1903, γεννήθηκε ο μεγάλος συγγραφέας και δημοσιογράφος Eric Arthur Blair, γνωστός ως George Orwell. Τα δύο όψιμα και γνωστότερα έργα του, η πολιτική σάτιρα «Φάρμα των Ζώων» και το «1984», έχουν προκαλέσει πολλές και επίμονες συζητήσεις γύρω από τα πολιτικά πιστεύω του Βρετανού συγγραφέα, αδικώντας συχνά την ευρύτερη σημασία του έργου του. Ο Eric Arthur Blair, γεννήθηκε στην τότε αποικιακή κτήση της Βρετανίας, Βεγγάλη της Ινδίας, όπου δεν έμεινε πολύ καθώς η μητέρα του τον πήγε στην Αγγλία σε ηλικία ενός έτους. Από το 1917 έως το 1921, παίρνοντας υποτροφία, φοιτά το κολέγιο του Ήτον. Μετά το τέλος των σπουδών του, ο Eric υπηρέτησε ως μέλος της Αυτοκρατορικής Αστυνομίας Ινδιών στη Βιρμανία όπου εμπνεύστηκε το πρώτο του μυθιστόρημα «Burmese days» (1934) και δοκίμια όπως τα «A Hanging» και «Shooting an Elephant». Ο Eric Arthur Blair αλλάζει το όνομα του σε George Orwell, μετά την παραίτησή του από το βασιλικό Αστυνομικό Σώμα, λόγω διαφωνίας με την ιμπεριαλιστική πολική της βρετανικής αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια ζει για ένα διάστημα στο Παρίσι και στο Λονδίνο, κοντά σε φτωχούς ανθρώπους, κάποιες φορές άστεγος και ο ίδιος, κάνοντας διάφορες δουλειές. Αυτή την περίοδο της ζωής του αποτυπώνει στο «Down and Out in Paris and London» (1933). Λίγο μετά το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφυλίου, ο Orwell συμμετέχει εθελοντικά στη δημοκρατική πολιτοφυλακή εναντίον των Ισπανών Εθνικιστών. Ως υποστηρικτής του Ανεξάρτητου Δημοκρατικού Κόμματος, τάχθηκε στο πλευρό του αδελφού ισπανικού επαναστατικού (μαρξιστικού) Κόμματος POUM, με το οποίο πολέμησε ως πεζικάριος. Ο Orwell τραυματίστηκε στον λαιμό, το 1937, και μαζί με την γυναίκα του εγκατέλειψαν την Ισπανία όταν κατηγορήθηκαν ως τροτσκιστές από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας. Οι εμπειρίες του από τον Ισπανικό Εμφύλιο καταγράφονται στο έργο του «Homage to Catalonia», στο οποίο εκφράζει τον θαυμασμό του για την απουσία ταξικής διάρθρωσης στις επαναστατημένες περιοχές της Ισπανίας αλλά κυρίως χαιρετά την καλοσύνη των ανθρώπων και εξαίρει «τα ξεσπάσματα του μεγαλείου της ψυχής» τους. Αντίθετα, απεικονίζει την προδοσία της επανάστασης από το κομμουνιστικό κόμμα, υποστηριζόμενο από την Σοβιετική Ένωση. Το 1938, εισήχθη σε σανατόριο και από τότε δεν ανάνηψε ποτέ εντελώς. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε στην Ανατολική Υπηρεσία του BBC, προσφέροντας ουσιαστικά τις υπηρεσίες του στον Βρετανικό Στρατό που προσπαθούσε να κερδίσει την στήριξη της Ινδίας και της Ανατολικής Ασίας. Το 1944 ο Orwell, τελειώνει το αξεπέραστο βιβλίο του «Η φάρμα των ζώων» που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό, ενώ η φήμη του έφτασε στο απόγειό της με το σκοτεινό, «προφητικό» «1984» (1949). Το πρώτο θεωρείται μία αλληγορία της διαφθοράς των σοσιαλιστικών ιδανικών της Ρωσικής Επανάστασης από τον Σταλινισμό, ενώ το δεύτερο ως μία προφητική ματιά στα αποτελέσματα του ολοκληρωτισμού. Στο οργουελικό κράτος υπήρχε μια ολόκληρη υπηρεσία που σκοπό είχε να αλλάζει φωτογραφίες, ντοκουμέντα, πίνακες και άλλα ιστορικά στοιχεία, με στόχο να ελέγξει τον πληθυσμό διά της πλαστογράφησης της ιστορίας. Ο Orwell είναι ακόμη γνωστός για τη σκέψη του ως προς τις πολιτικές επιπτώσεις της χρήσης της γλώσσας. Στο δοκίμιό του «Politics and the English Language», επικρίνει την κυριαρχία των κλισέ, της γραφειοκρατικής γλώσσας και της ακαδημαϊκής γλώσσας. Η ανησυχία του για την επίδραση της γλώσσας στην διαμόρφωση της πραγματικότητας, φανερώνεται στο 1984, με το εύρημα της γλώσσας Newspeak, η οποία περιορίζει την έκφραση ιδεών που αντιλέγουν στην επίσημη γραμμή της εξουσίας. Ο Orwell πέθανε την 21η Ιανουαρίου 1950, σε ηλικία 47 ετών, και θάφτηκε σύμφωνα με το αγγλικανικό τελετουργικό όπως είχε ζητήσει, όμως η επιθυμία του να μην εκδοθεί η βιογραφία του μετά τον θάνατό του δεν εκπληρώθηκε. tvxs.gr

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

Η «Λύκαινα του Καπιτωλίου» είναι 17 αιώνες νεότερη

Η Λύκαινα του Καπιτωλίου, το μπρούτζινο άγαλμα που εικονίζει το διασημότερο σύμβολο της αρχαίας Ρώμης, δεν φιλοτεχνήθηκε κατά την αρχαιότητα, όπως πίστευαν μέχρι σήμερα οι ιστορικοί της τέχνης, αλλά στην πραγματικότητα είναι κατά πολύ νεώτερη, αφού πιθανότατα ανάγεται στο Μεσαίωνα, όπως έδειξε μια νέα μελέτη. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σαλέντο, που έκαναν ραδιοχρονολόγηση του έργου με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα και της θερμοφωταύγειας πιστεύουν ότι η Λούπα Καπιτολίνα, όπως αποκαλείται στα λατινικά, χρονολογείται από το 12ο αιώνα μ.Χ. και όχι από τον 5ο αιώνα π.Χ., σημειώνει η εφημερίδα Κοριέρε ντέλα Σέρα. Το άγαλμα εικονίζει μια λύκαινα που θηλάζει το Ρωμύλο και τον Ρώμο, τους θρυλικούς δίδυμους που ίδρυσαν τη Ρώμη το 753 π.Χ. Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι τα δίδυμα αγοράκια προστέθηκαν στα τέλη του 15ου αιώνα, πιθανότατα από τον γλύπτη Αντόνιο Πολαγιούλο. Θεωρούσαν όμως ότι η λύκαινα ήταν παλαιότερη, ενδεχομένως λάφυρο από κάποια λεηλασία που το χρησιμοποίησαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες ως σύμβολο της ίδρυσης της πόλης τους. "Σήμερα πιστεύουμε ότι είναι μεσαιωνικό αντίγραφο ενός ετρουσκικού έργου», δήλωσε ο Ουμπέρτο Μπρόκολι, ο υπεύθυνος πολιτιστικών θεμάτων του δήμου της Ρώμης, σε συνέντευξη Τύπου στην οποία παρουσίασε τα ευρήματα της μελέτης. Ο Μπρόκολι υπενθύμισε ότι πρώτος ο Γερμανός ιστορικός τέχνης Γιόχαν Γιόακιμ Βίνκελμαν είχε υποστηρίξει ότι το άγαλμα ήταν έργο ενός Ετρούσκου καλλιτέχνη του 5ου π.Χ. αιώνα, βασιζόμενος στον τρόπο με τον οποίο είχε φιλοτεχνηθεί το τρίχωμα της λύκαινας. «Η επιστημονική διαμάχη κράτησε αιώνες, τουλάχιστον μετά την εποχή του Βίνκελμαν, και η γνώμη μου είναι ότι δεν θα πάρουμε ποτέ οριστική απάντηση», πρόσθεσε. www.kathimerini.gr

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Εκλάπη ακουαρέλα του Νταλί

Μια ακουαρέλα του ζωγράφου Σαλβαδόρ Νταλί, που η τρέχουσα εμπορική αξία της υπολογίζεται σε περίπου 150.000 δολάρια, εκλάπη αργά το μεσημέρι της Παρασκευής από μια γκαλερί τέχνης στη Νέα Υόρκη, ενώ ο κλέφτης αποχώρησε χωρίς να δείξει ουδεμία ανησυχία, είπαν αστυνομικοί στο Γαλλικό Πρακτορείο. Η ακουαρέλα, που τιτλοφορείται "Cartel del Don Juan Tenorio", είναι μικρού μεγέθους κι είχε φιλοτεχνηθεί από τον Ισπανό καλλιτέχνη το 1949. Εξετίθετο στην Γκαλερί "Venus Over Manhattan" που άνοιξε τον περασμένο μήνα κοντά στο Σέντραλ Παρκ. Ο κλέφτης "εμφανίστηκε σαν πελάτης πήρε το έργο και έφυγε", εξήγησε εκπρόσωπος της αστυνομίας, που διευκρίνισε ότι η κλοπή έλαβε χώρα νωρίς το απόγευμα της Τρίτης. Το άτομο αυτό, που κινηματογραφήθηκε από τις κάμερες παρακολούθησης της Γκαλερί, διέφυγε κρατώντας μια μεγάλη τσάντα από την οποία εξείχε η κορνίζα του έργου. Pathfinder News

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Η αυτοκράτειρα της Θράκης Αρσινόη βάζει «πλώρη» για Νέα Υόρκη, Παρίσι και Λονδίνο

Στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο και το Παρίσι ενδέχεται να ...ταξιδέψει στο μέλλον η θρυλική Αρσινόη, πρώτη αυτοκράτειρα της αρχαίας Θράκης και της Μικράς Ασίας, με πρεσβευτές της μία σειρά από φορέματα φτιαγμένα 100% από μετάξι Σουφλίου, που παραπέμπουν σε πασίγνωστα αγάλματα της αρχαιότητας, όπως η Νίκη της Σαμοθράκης στο Μουσείο του Λούβρου. Η πρώτη κολεξιόν υψηλής ραπτικής, φτιαγμένη αποκλειστικά από μετάξι Σουφλίου- περί ης ο λόγος- θα φέρει την επωνυμία «Arsinoe du Τhrace-AdT» ("Αρσινόη της Θράκης") και δημιουργείται υπό τη σκέπη του Χρηματοοικονομικού Φόρουμ Θράκης. «Στόχος μας είναι να μπούμε στην παραγωγή με όσο μετάξι μπορεί να δώσει το Σουφλί. Ήδη, ήρθαμε σε επαφή με εταιρείες σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο και Παρίσι και η υποδοχή ήταν ενθουσιώδης» εξηγεί η πρόεδρος του Φόρουμ Κατερίνα Καραγιάννη, η οποία έχει εργαστεί επί χρόνια και στη Deutsche Bank, ως στενή συνεργάτις του Γιόζεφ Ακερμαν. Τα ολομέταξα φορέματα, που «παντρεύουν» την αρχαία Ελλάδα και την παράδοση του Σουφλίου με τη σύγχρονη μόδα, μπορεί να έχουν υψηλές τιμές (ξεκινούν από 500 ευρώ, λόγω της πολύτιμης πρώτης ύλης), αλλά ... τις αξίζουν. Πέραν του εισοδήματος που θα δημιουργήσουν για τους εργαζόμενους στη βιοτεχνία μεταξιού του ακριτικού Σουφλίου όταν «περάσουν» -εκτός απροόπτου- στην παραγωγή, θα υπενθυμίσουν διεθνώς, σε μία κρίσιμη για την Ελλάδα συγκυρία, τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την αισθητική του, συνδυάζοντάς τον με τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία. Από τα μεταξωτά των αυτοκρατόρων του Βυζαντίου στην προτομή της Αρσινόης στο Λούβρο Η κα Καραγιάννη σημειώνει ότι «ανακάλυψε» την προτομή της Αρσινόης στο Μουσείο του Λούβρου πριν από οκτώ χρόνια και κάπως έτσι ξεκίνησε η διαδρομή που οδήγησε τελικά στον σχεδιασμό της συλλογής ρούχων, για την οποία χρησιμοποιήθηκαν υφάσματα μιας τοπικής εταιρείας του Σουφλίου, της Μουχταρίδης ΑΕ. «Το μετάξι του Σουφλίου έχει εκπληκτική ποιότητα. Κάποτε έντυνε αυτοκράτορες του Βυζαντίου και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι αυτή η παράδοση σβήνει» λέει χαρακτηριστικά η κα Καραγιάννη. «Ανασκαφές» σε … βιβλιοθήκες για τον σχεδιασμό των ρούχων Για τον σχεδιασμό και το ράψιμο της συλλογής απαιτήθηκαν μήνες, ενώ η γεννημένη στο Νοβοροσίσκ ομογενής Κάτια Ασατίδου, που τα επιμελήθηκε, χρειάστηκε να κάνει πολύωρες «ανασκαφές» σε βιβλιοθήκες και οδηγούς μουσείων, όπως η λέει η ίδια. «Μελέτησα αγάλματα, πίνακες, κεραμικά και βιβλία, από βιβλιοθήκες όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και άλλων περιοχών από όπου πέρασε ο ελληνισμός. Στη συνέχεια, τα συνδυάσαμε με την παράδοση του Σουφλίου και το μετάξι, δεδομένου ότι, στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε μετάξι, το μετάξι μάς ήρθε από την Κίνα. Στόχος δεν ήταν απλά να επαναλάβουμε κάτι αρχαίο, αλλά να το ταιριάξουμε με τις ανάγκες της σύγχρονης γυναίκας», υπογραμμίζει η κα Ασατίδου, που ζει στην Αλεξανδρούπολη τα τελευταία 20 χρόνια. Όπως λέει, η προβολή του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και της αισθητικής του διεθνώς -και με αυτόν τον τρόπο- «είναι ένα πολύ μεγάλο πράγμα», που την ενδιέφερε ανέκαθεν. Η επεξεργασία των μεταξωτών απαιτεί τεχνίτες δεξιοτέχνες και «μερακλήδες» «Η επεξεργασία του μεταξωτού υφάσματος είναι εύκολη;» τη ρωτάμε, υποθέτοντας ότι ένα τόσο λεπτό κι αέρινο ύφασμα απαιτεί ενδεχομένως πολύ «ελαφριά» δάχτυλα για τη ραφή του. «Πραγματικά, η επεξεργασία του μεταξιού είναι πάρα πολύ δύσκολη. Χρειάζεται εξειδίκευση, δεξιοτεχνία, πολύ μεράκι και πολλή δουλειά για να ράψεις μεταξωτά υφάσματα. Τα περισσότερα τα ετοίμασα η ίδια» σημειώνει η κα Ασατίδου και προσθέτει με τη σειρά της ότι είναι κρίμα που μια τόσο ιστορική δραστηριότητα για το Σουφλί είναι σε πτώση, με αποτέλεσμα «να μη μπορείς πια να βρεις αρκετούς καλούς τεχνίτες». Τα Καβείρια Μυστήρια «συναντούν» το μετάξι του Σουφλίου στον αρχαιολογικό χώρο της Παλαιόπολης Η πρώτη επίσημη παρουσίαση τής κολεξιόν «AdT», την οποία θα παρακολουθήσουν και ξένοι δημοσιογράφοι, θα γίνει με τον αναλογούντα τρόπο, στις 24 Ιουνίου: την Κυριακή το βράδυ, ο χώρος κοντά στο αρχαίο ιερό της Παλαιόπολης στη Σαμοθράκη θα γεμίσει λυγερόκορμες νύμφες και μεγαλόπρεπες ιέρειες. Ο αρχέγονος χορός τους και οι ήχοι που θα τον συνοδεύουν θα είναι μυστηριακοί, γεννημένοι με έμπνευση από τη μουσική της αρχαίας Ελλάδας, την οποία -σύμφωνα με την κα Καραγιάννη- ενέκρινε και το Υπουργείο Πολιτισμού. Οι Κάβειροι θα είναι κι αυτοί ... εκεί, παρακολουθώντας την περίφημη τελετή του «θρονισμού». Η εκδήλωση, που στόχο έχει να συνδυάσει τα Καβείρια Μυστήρια με την παράδοση του Σουφλίου, θα είναι χωρισμένη σε τέσσερις ενότητες (ως προς την ταυτότητα των ρούχων), αφιερωμένες αντίστοιχα στη Νίκη της Σαμοθράκης, τη μητέρα του Μεγαλέξανδρου Ολυμπιάδα, τη μητέρα της γης Δήμητρα και, τελικά, την Αρσινόη. Κι όλα αυτά «μέσα» στον αρχέγονο χορό των Κάβειρων, των Νυμφών και των Ιερειών. Το τελετουργικό των Καβείριων Μυστηρίων Αναφερόμενη στα Καβείρια Μυστήρια, η κα Καραγιάννη εξήρε τον δημοκρατικό και πανανθρώπινο χαρακτήρα τους, αφού -σε αντίθεση με τα Ελευσίνια- αυτά ήταν ανοιχτά σε όλους όσοι ενδιαφέρονταν να μυηθούν, ανεξαρτήτως φύλου, εθνότητας, ηλικίας και κοινωνικού αξιώματος. «Η εξομοίωση των φύλων, των φυλών και των τάξεων σε μια χρονική περίοδο τόσο μακρινή, που οι γυναίκες θεωρούνταν ακόμη κατώτερες υπάρξεις και οι δούλοι ατελή όντα, είναι καταπληκτική για τα δεδομένα της εποχής» σημειώνει η κα Καραγιάννη. Απαράβατος όρος για να επιτραπεί η προσέλευση στα Μυστήρια, προσθέτει, ήταν η εξομολόγηση, στοιχείο που πέρασε στις σύγχρονες θρησκείες. Μόνο κατόπιν αυτής και με την έγκριση του «Κόη» (ειδικού ιερέα) και των Ανακτοτελεστών, ο κατηχημένος μπορούσε να προσέλθει στην τελετή της μύησης, που γινόταν βράδυ, υπό το φως των δαδών και λυχναριών των μυημένων. Ακολούθως, ο μυούμενος καθόταν πάνω σε ένα θρόνο για την τελετή του «θρονισμού». Τι συμβόλιζε ο θρόνος; Κατά την κα Καραγιάννη, ότι ο άνθρωπος αναβαθμιζόταν σε ισάξιο του Θεού (το «Θεοί εστέ», που συναντάμε και σε σύγχρονες θρησκείες). Ύστερα από τον θρονισμό, ο ιερέας οδηγούσε τον μύστη στο άβατον του Ιερού και εκεί το νέο μέλος παρακολουθούσε -είχε δηλαδή την εποπτεία- κάποιας ιερής αναπαράστασης, με πιθανό αντικείμενο την έκφραση κοσμογονικών ιδεών. Έτσι έφτανε στο βαθμό της εποπτείας. Μπροστά στο άβατο του ιερού υπήρχε επιγραφή, που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη και που απαγόρευε κατηγορηματικά την είσοδο στους μη μυημένους: «Αμύητον μη εισιέναι». Κι εδώ μπαίνει, με απόλυτο τρόπο, φραγμός και στις γνώσεις των σύγχρονων ανθρώπων για τα Καβείρια Μυστήρια... Ακόμη και ο Πλούταρχος σιώπησε, γιατί τα μυστικά των τελετών προορίζονταν για τους μυημένους και μόνο. Όπως γράφει, «Όποιοι τίνες είναι οι Κάβειροι και οποίοι τίνα μυστήρια τελούν εις την μητέρα Ρέαν, θα ζητήσω συγγνώμην από τους φιλομαθείς δια την σιωπή μου. Όποια δε η παρακαταθήκη και τα εις αυτήν τελούμενα δεν μου επιτρέπεται να γράψω.» Σύγχρονες «μούσες» σε ένα εργοστάσιο 100 ετών Όλοι οι χορευτές και «ηθοποιοί», που θα συμμετάσχουν στην ελεύθερη απόδοση-αναπαράσταση της τελετής, θα φορούν όπως προαναφέρθηκε μεταξωτά Σουφλίου. Κάποιες από τις κοπέλες που θα τα φορούν, πάντως, πριν φτάσουν στο Ιερό της Παλαιόπολης, πέρασαν από ένα άλλο, ιδιόμορφο «ιερό», όχι θρησκευτικό, αλλά της προβιομηχανικής και βιομηχανικής κληρονομιάς της πόλης: το εργοστάσιο του Τζίβρε, που δεσπόζει στο Σουφλί εδώ και έναν αιώνα περίπου. Εκεί, σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό, έγινε η φωτογράφηση των αέρινων φορεμάτων. Στον χώρο του αναπηνιστηρίου των αδελφών Τζίβρε (που έκλεισε οριστικά το 1963 και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο) εργάζονταν κάποτε περίπου 100 μετεξεργάτριες. Σήμερα, ο επισκέπτης μπορεί ακόμη να δει τα εργαλεία της δουλειάς τους: ανάμεσά τους, 54 αναπηνιστικές μηχανές, από τις οποίες ξεκινούσε η «μεταμόρφωση» μιας μεταξωτής ίνας σε αριστούργημα. Μπορεί επίσης να δει τη «μεταξοκάμαρα» με το χειροκίνητο αναπηνιστήριο, ακόμη και τα ξύλινα καλάθια για τα κουκούλια και τα σκαμνιά που κάθονταν οι εργάτριες. Οι κοπέλες που περπάτησαν στις αίθουσες του Τζίβρε άναψαν για λίγο τα φώτα του. Τα οποία έσβησαν αμέσως μετά. Παρά την πτώση του κλάδου, όμως, η παράδοση δεν έχει σβήσει και αριστουργήματα-χάρμα οφθαλμών συνεχίζουν και σήμερα να δημιουργούνται από το Σουφλιώτικο Μετάξι... www.kathimerini.gr

Ενας ατίθασος «Παρθενώνας»

Αρχαία τεχνικά έργα, μύθοι που γέννησαν Ιστορία, προσωπικότητες που άφησαν το στίγμα τους στον χρόνο και μοναδικά έργα τέχνης αποκαλύπτονται σε έκδοση-αφιέρωμα στην Πελοπόννησο Το ταξίδι στον χρόνο και στα αρχαία μυστικά της Πελοποννήσου που χωρά στις σελίδες του τόμου «Πελοπόννησος» (εκδ. Μέλισσα) αρχίζει από τα προϊστορικά χρόνια και φτάνει ώς τη ρωμαϊκή εποχή. Σε κάθε στάση ο μύθος συναντά την Ιστορία, τα αρχαιολογικά ευρήματα την επιβεβαιώνουν ή την ξαναγράφουν, οι έγχρωμες φωτογραφίες εξοικειώνουν τον αναγνώστη με τα επιστημονικά κείμενα. Και προσθέτουν ακόμη μία πολύτιμη έκδοση, την τρίτη της σειράς «Αρχαιολογία» μετά την «Αττική» και τα «Νησιά του Αιγαίου», υπό την επιστημονική επιμέλεια του επίκουρου καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Ανδρέα Βλαχόπουλου. Κρυμμένο αριστούργημα. Η είσοδός του δεν κοιτά την Ανατολή, όπως ήθελε ο κανόνας, αλλά τον Βορρά. Στην καρδιά του εμφανίστηκε το αρχαιότερο κορινθιακό κιονόκρανο. Οι αναλογίες του είναι δυσανάλογα επιμήκεις, αφού η μακριές πλευρές του δεν έχουν 13 αλλά 15 κίονες. Κάτω από την ξύλινη στέγη του «κρυβόταν» η μαρμάρινη ζωφόρος του - σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, όπως και μεγάλο μέρος εκείνης του Παρθενώνα - καθώς προοριζόταν για να την βλέπουν οι θεοί και όχι οι άνθρωποι. Αρχιτέκτονάς του λέγεται πως ήταν ο δημιουργός του Παρθενώνα, ο Ικτίνος. Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα, σκαρφαλωμένος στο όρος Κωτίλιο, κοντά στη σημερινή Ανδρίτσαινα - και κρυμμένος εδώ και δεκαετίες κάτω από μια τέντα - χτίστηκε μετά το 429 π.Χ. και ονομάστηκε έτσι επειδή έσωσε τους κατοίκους από φοβερό λοιμό. Η αρχαιότερη πόλη του κόσμου. Πρόκειται για την ορεινή Λυκόσουρα, στη δυτική Αρκαδία, σύμφωνα πάντα με τους Αρκάδες. Ιδρύθηκε από τον Λυκάονα, ο οποίος έδωσε στον Δία το προσωνύμιο Λυκαίος Ζευς και καθιέρωσε μεγάλη γιορτή προς τιμήν του, τους αθλητικούς αγώνες Λύκαια. Η έκταση της πόλης δεν είναι γνωστή καθώς έχει ανασκαφεί μόνο μικρό τμήμα της, ωστόσο στο επίκεντρο της ζωής βρισκόταν η λατρεία της Δέσποινας, κόρης του Ποσειδώνα και της Δήμητρας. Στον ναό μάλιστα είχε στηθεί μαρμάρινο σύνταγμα διά χειρός του διάσημου μεσσήνιου γλύπτη Δαμοφώντα το οποίο - κατά τους ιερείς - είχε φτιαχτεί από μονοκόμματο μάρμαρο που είχαν βρει σκάβοντας στον περίβολο του ιερού, ακολουθώντας οδηγίες που είχαν δει στο όνειρό τους. Φράγμα από το 1250 π.Χ. Το πλέον εντυπωσιακό έργο της τελικής ανακτορικής εποχής στην Τίρυνθα είναι το φράγμα που κατασκευάστηκε λίγα χιλιόμετρα ανατολικά από την ακρόπολη, στη σημερινή θέση Κοφίνι για να αποκλειστεί η κοίτη του χειμάρρου που κατά τη διάρκεια του 13ου αι. π.Χ. πλημμύριζε επανειλημμένα τον χώρο της Βόρειας Πόλης της Τίρυνθας. Με την κατασκευή του συγκεκριμένου τεχνικού έργου και τη διάνοιξη μιας νέας κοίτης, η ροή του χειμάρρου εξετράπη πολλά χιλιόμετρα προς Νότον. Η εκτροπή αυτή δε της κοίτης ήταν τμήμα ενός μεγαλόπνοου σχεδίου ριζικής πολεοδομικής αναδιοργάνωσης, η οποία όμως διακόπηκε από την καταστροφή που προκάλεσε ένας δυνατός σεισμός. Καλλιτεχνικό φυτώριο. Ο Λίβων από την Ηλεία σχεδίασε στην Ολυμπία, τον τελειότερο ναό δωρικού ρυθμού. Ο Καλλίμαχος δημιούργησε το κορινθιακό κιονόκρανο, παρατηρώντας ένα καλάθι πάνω στον τάφο ενός κοριτσιού στην Κόρινθο. Ο αργείος αρχιτέκτων Πολύκλειτος συνέθεσε στην Επίδαυρο το κομψότερο - μαζί με το Ερέχθειο - κτίριο της κλασικής αρχαιότητας, τη Θόλο. Ο συνονόματός του γλύπτης από τη Σικυώνα δημιούργησε τον «Κανόνα» - του περίφημου Δορυφόρου του - που λειτούργησε ως υπόδειγμα των αναλογιών της όρθιας ανδρικής μορφής. Και ο επίσης εκ Σικυώνος καταγόμενος Λύσιππος που αναδείχθηκε σε προσωπικός γλύπτης των πορτρέτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η «άλλη» Τραπεζούντα. Ενα τραγικό συμβάν βρίσκεται πίσω από την ονομασία της πόλης που βρίσκεται στο σημερινό χωριό Κυπαρίσσια, ανάμεσα στη Λυκόσουρα και τη Μεγαλόπολη. Ο Λυκάων - γιος του αρχαιότερου αυτόχθονα κατοίκου της Αρκαδίας, Πελασγού - φιλοξένησε τον Δία και του προσέφερε ανθρώπινο κρέας θυσιάζοντας τον γιο του Νύκτιμο (σύμφωνα με μια εκδοχή). Ανακάτεψε το κρέας του με τα ιερά σφάγια θέλοντας να διαπιστώσει την παντογνωσία του Δία. Ο πατέρας θεών τε και ανθρώπων αντιλήφθηκε αμέσως τι είχε συμβεί, εξοργίστηκε και πέταξε το τραπέζι στον τόπο όπου ιδρύθηκε η πόλη Τραπεζούς, κατακεραυνώνοντας παράλληλα τον Λυκάονα. ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Πρωτοποριακή παράσταση των «Περσών» στη Νέα Υόρκη

Ο λόγος του Αισχύλου ακούγεται αυτές τις μέρες σε μια από τις παλιές φημισμένες θεατρικές σκηνές του Μανχάταν, με δραματική παράδοση στα αμερικανικά θεατρικά δρώμενα. Μέσα από μία πρωτοποριακή και αλλιώτικη παράσταση, ο θεατρικός οργανισμός «Eclipses Group Theater», με τη συνεργασία του φορέα «Ηθοποιοί χωρίς σύνορα», παρουσιάζει στο La MaMa το έργο «The π-Roject», βασισμένο στους «Πέρσες» του Αισχύλου. Στο πρωτότυπο έργο, ο τραγικός συγγραφέας, ως αυτόπτης μάρτυρας της μάχης, καταγράφει τη νίκη των Ελλήνων μέσα από το βλέμμα των αντιπάλων, αναζητώντας πάνω απ' όλα την αλήθεια. Το έργο αναδεικνύει το μέγεθος της απώλειας και την παρακμή ενός έθνους, καθώς και τις μεγάλες αλλαγές που ακολούθησαν. Επομένως, κρίνεται ότι το έργο του Αισχύλου είναι όσο άλλοτε επίκαιρο, σε μια εποχή που η Ελλάδα βιώνει μια από τις δυσκολότερες περιόδους στη σύγχρονη ιστορία της. Οι δυο πρωταγωνιστές του «The π-Roject», Ιωάννα Κατσαρού και Δημήτρης Μποζίνης, επιχειρούν να συγκρίνουν και να μεταφέρουν την εκδήλωση του πόνου που επιφέρει η απώλεια. Η συγκεκριμένη παράσταση έχει μια εντελώς διαφορετική μορφή, με πολλά μοντέρνα στοιχεία και αναφορές στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα. ΠΗΓΗ: Pathfinder News

Το ελληνικό ντοκιμαντέρ «Σμύρνη - Η καταστροφή μιας Κοσμοπολίτικης Πόλης, 1900-1922» προβάλλεται στη Βιέννη

Πρεμιέρα στην Ευρώπη με έναν ιερό σκοπό, θα έχει με την αυριανή προβολή του στον μεγαλύτερο παραδοσιακό κινηματογράφο στο κέντρο της Βιέννης, «Γκάρτενμπαουκινο», το ιστορικό ντοκιμαντέρ «Σμύρνη-Η καταστροφή μιας Κοσμοπολίτικης Πόλης, 1900-1922», της γνωστής Ελληνίδας σκηνοθέτη και σεναριογράφου Μαρίας Ηλιού, η οποία θα παραβρεθεί στην προβολή και θα συνομιλήσει με το κοινό. Η προβολή του ντοκιμαντέρ, το οποίο έχει χαρακτηριστεί «φόρος τιμής» στη Σμύρνη και στην ιδέα του κοσμοπολιτισμού, θα γίνει στο πλαίσιο της μεγάλης φιλανθρωπικής εκδήλωσης της αυστριακής οργάνωσης πρωτοβουλίας «Echo100plus» για την ενίσχυση του ελληνικού Μη Κερδοσκοπικού Σωματείου «Δεσμός». Η εκδήλωση, στη διοργάνωση της οποίας συμμετείχαν αρκετές Ελληνίδες της Αυστρίας - μέλη της οργάνωσης «Echo100plus» - βρίσκεται υπό την αιγίδα του πρώην προέδρου του αυστριακού Κόμματος των Πρασίνων, Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν, και του διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βιέννης, Χανς Χουρχ, ενώ θα συμμετάσχουν πολλές προσωπικότητες της δημόσιας ζωής της Αυστρίας. Στην ταινία «Σμύρνη-Η καταστροφή μιας Κοσμοπολίτικης Πόλης, 1900-1922» η σκηνοθέτης Μαρία Ηλιού και ο ιστορικός σύμβουλος Αλέξανδρος Κιτροέφ, παρουσιάζουν, ύστερα από τέσσερα χρόνια έρευνας, ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για τη Σμύρνη, με άγνωστο οπτικό υλικό από αμερικανικά και ευρωπαϊκά αρχεία. Το ντοκιμαντέρ εξετάζει με νέα ματιά τα ιστορικά γεγονότα, κρατώντας αποστάσεις τόσο από υπέρμετρα εθνικιστική αφήγηση, όσο και από νεότερες απόπειρες που ενδεχομένως αποσιωπούν τα τραγικά γεγονότα της καταστροφής, παραμορφώνοντας την αλήθεια. Ιστορικοί από την Αμερική και την Ευρώπη μιλούν για την κοσμοπολίτικη μητρόπολη της Μικράς Ασίας, ενώ Σμυρνιοί - πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς - αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες. Η Μαρία Ηλιού, εγγονή της Αντιγόνης Μεταξά και κόρη της Λήδας Κροντηρά, είναι δεύτερης γενιάς Σμυρνιά από την πλευρά του πατέρα της, Ανδρέα Ηλιού, γεγονός που εξηγεί την εμμονή της να κάνει μια ταινία για τη Σμύρνη. Η ευκαιρία της δόθηκε πριν λίγα χρόνια στην Αμερική, όπου την ίδια περίοδο εργαζόταν για το βραβευμένο στη συνέχεια ντοκιμαντέρ «Το Ταξίδι. Το Ελληνικό Όνειρο στην Αμερική». Το Μη Κερδοσκοπικό Σωματείο «Δεσμός» δημιουργήθηκε με γνώμονα τη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο, τον περασμένο Ιανουάριο στην Αθήνα από πέντε νεαρές γυναίκες που έκαναν πράξη το όραμά τους, να αξιοποιηθεί υπεύθυνα και αποτελεσματικά η ιδιωτική πρωτοβουλία στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, που βιώνει η Ελλάδα. Ο «Δεσμός» λειτουργεί με συγκεκριμένο τρόπο δράσης, καθώς καταγράφει τις υλικές ανάγκες που υπάρχουν στο κοινωνικό σύνολο, αναζητά το αντίστοιχο πλεόνασμα για την κάθε περίπτωση επικοινωνώντας με τους αντίστοιχους φορείς ή ιδιώτες και συνάπτει συνεργασίες για την καλύτερη κάλυψη των αναγκών και την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Το Σωματείο συγκεντρώνει συσκευασμένα τρόφιμα, ρούχα, είδη προσωπικής υγιεινής, φάρμακα, είδη καθαριότητας, οικιακά σκεύη και ηλεκτρικές συσκευές, βιβλία, γραφική ύλη και παιχνίδια. Ευπρόσδεκτη είναι κάθε είδους βοήθεια όπως και εθελοντική δραστηριότητα. Express.gr

Αρχαιολογικά ευρήματα παρουσιάζουν στοιχεία εξωγήινης ζωής

Τοτέμ και άλλα πολλά αρχαιολογικά ευρήματα με στοιχεία που πιθανώς να συνδέονται με εξωγήινη ζωή ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στην Τουρκία... Η ροή πληροφοριών είναι πολύ μικρή και για το λόγο αυτό φωτογραφίες, αλλά και πληροφορίες που αφορούν τον τόπο που γίνονται οι έρευνες και οι ανασκαφές είναι δύσκολα προσβάσιμες. Εκτιμάται πως η ηλικία των Τοτέμ και των συμβόλων που έχουν βρεθεί είναι άνω των 12.000 ετών δηλαδή πριν από την εποχή της Μεσοποταμίας, της Αιγύπτου και την κλασσική Ελληνική εποχή. Thestival.gr

Κλείνει φέτος τα 20 χρόνια του το Sani Festival

Τα 20 χρόνια συνεπούς παρουσίας κλείνει φέτος το Sani Festival, το μοναδικό φεστιβάλ ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην Ελλάδα. Θεσμός πλέον στον πολιτιστικό χάρτη της χώρας μας, ιδρύθηκε το 1992 από τη ΣΑΝΗ ΑΕ, με στόχο να εμπλουτίσει το τουριστικό προϊόν που υπηρετούσε με συνέπεια και υψηλό επαγγελματισμό, και του οποίου διέβλεπε την εξέλιξη σε κάτι περισσότερο από απλή φιλοξενία κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο. «Είναι ένα "παιδί αυτόνομο", ανένταχτο σε νόρμες πολιτιστικών, πολιτικών και κερδοσκοπικών σκοπιμοτήτων. Αυτό αγαπάει ο κόσμος και την ποιότητα του διαφορετικού που μπορεί και προσφέρει χάρη στη γενναιόδωρη στήριξη της τουριστικής επιχείρησης ΣΑΝΗ Α.Ε..», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά η καλλιτεχνική διευθύντρια του Sani Festival, Όλγα Ταμπουρή-Μπάμπαλη Το φετινό πρόγραμμα – παρά τις μικρές αλλαγές στη δομή του- στην πραγματικότητα και στην ουσία του είναι το ίδιο και ίσως περισσότερο γενναιόδωρο από άλλες χρονιές, ενώ συνεχίζει να είναι πιστό στη διαφορετικότητα: Το φεστιβάλ φιλοξενεί μεγάλες προσωπικότητες της διεθνούς μουσικής σκηνής κατά αποκλειστικότητα, όπως αυτές του μουσικού-ιστορία της τζαζ, τον Ahmad Jamal και τον πρίγκηπα των αφρικανικών μπλουζ, γνήσιο εκπρόσωπο της world music, τον Ismael Lo, αλλά και αστέρια-ταλέντα, νέους ανθρώπους που έχουν κατακτήσει ήδη τη διεθνή καταξίωση και φήμη που διαρκώς αυξάνεται, όπως ο αρμενικής καταγωγής πιανίστας Tigran Hamasyan, αλλά και τον κορυφαίο ευρωπαίο μπασίστα Lars Danielsson στο τελευταίο του πρότζεκτ Liberetto που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα και θα τον συνοδεύουν σπουδαίοι ευρωπαίοι μουσικοί της τζαζ, όπως ο Yaron Herman και ο Magnus Ostrom. Το φετινό, εορταστικό φεστιβάλ θα γίνει τόπος συνάντησης και επικοινωνίας σπουδαίων Ελλήνων μουσικών που με φόντο την κρίση τραγουδούν μουσικοπολιτικά σε προγράμματα που έχουν στήσει ειδικά για το φεστιβάλ, τιμώντας έτσι την 20 χρονη παρουσία του: - ο Διονύσης Σαββόπουλος, σε μια συναυλία που τιτλοφορείται Ο Πολιτευτής. Μουσικοπολιτικά και άλλα» με 27 σπουδαία τραγούδια στις αποσκευές του ο αγαπημένος τροβαδούρος ανηφορίζει εκ νέου στο Λόφο της Σάνης. Τραγούδια «πολιτικά» όπως «Η Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» και οι «Κωλοέλληνες», που σφράγισαν μια ολόκληρη εποχή, ξεπέρασαν τον χρόνο και επανέρχονται επίκαιρα και το ίδιο αιχμηρά, επισημαίνοντας ξανά τα βαθύτερα αδιέξοδα του πολιτικού μας βίου, αλλά και σπουδαίες αποτυπώσεις της τρυφερής ψυχής του τροβαδούρου, όπως η «Θαλασσογραφία» και το «Καλοκαίρι». Μαζί του, τρεις κορυφαίοι δεξιοτέχνες της νεότερης μουσικής μας σκηνής: ο Γιώτης Κιουρτσόγλου, ο Βαγγέλης Καρίπης και ο ενορχηστρωτής Ορέστης Πλακίδης. - ο Θάνος Μικρούτσικος και η Μαρία Φαραντούρη στη συναυλία «Για να μη γίνει το όνειρο καπνός» Μια μοναδική συναυλία σε μια φόρμα με δύο πιάνα, πνευστά και σε συνδυασμό με τα κρουστά του Νίκου Τουλιάτου, θα δώσει τη δυνατότητα στο Θάνο Μικρούτσικο να παρουσιάσει τα τραγούδια του με εντελώς νέα μορφή, και στη μεγάλη καλλιτέχνιδα να τα αποδώσει με την εμβληματική φωνή της, δίνοντάς τους νέα διάσταση. Μαζί τους ο Κώστας Θωμαΐδης και οι σολίστ Θύμιος Παπαδόπουλος και Θοδωρής Οικονόμου. - και τέλος, η συναυλία-αφιέρωμα «Μάρκος ο Φραγκοσυριανός»: ένα αφιέρωμα της Λίνας Νικολακοπούλου στον Μάρκο Βαμβακάρη για τα 40 χρόνια από τον θάνατο του πατριάρχη του ρεμπέτικου. Η Λίνα Νικολακοπούλου υπογράφει μια παράσταση-φόρο τιμής στον σπουδαίο δημιουργό, με τα αθάνατα τραγούδια του και «ζωντανό» σκηνικό εικόνες από την πατρίδα του, τη Σύρα. Τα σπαρακτικά, μαγευτικά τραγούδια, σαν την πολύπαθη ζωή του Βαμβακάρη, θα ερμηνεύσουν οι καλλιτέχνες Γιάννης Κότσιρας, Σοφία Παπάζογλου, Απόστολος Ρίζος, Δημήτρης Νικολούδης, Νέα Τάξη Πραγμάτων ΝΤΠ. Το Φεστιβάλ δίνει σκηνή, φωνή και θάρρος σε νέους έλληνες ανερχόμενους καλλιτέχνες, όπως το ντουέτο των Opera Chaotique, αλλά και τους Ghost Notes Project, μια υπέροχη νέα προσπάθεια του γνωστού από τις "Τρύπες" ρόκερ Ασκληπιού Ζαμπέτα και ομάδας εξαίρετων μουσικών του είδους σε ένα πρότζεκτ που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο πλαίσιο του Sani Festival 2012. Τέλος, κύματα της κλασικής μουσικής θα αναδείξουν και πάλι νέοι, εξαίρετοι έλληνες μουσικοί του είδους. Υπενθυμίζεται ότι το Sani Festival είναι επίσημο μέλος του Διεθνούς Συνδέσμου Φεστιβάλ της Ευρώπης (I.F.E.A. - International Festivals and Events Association Europe). ΠΗΓΗ:ΤΟ ΒΗΜΑ

Detroit Institute of Arts brings five Spanish masterpieces to museum this summer

El Greco, The Holy Family with St. Anne and the Infant St. John the Baptist, ca. 1600, oil on canvas. Museo Nacional del Prado, Madrid. © Museo Nacional del Prado, Madrid DETROIT, MI.- When the DIA’s Melancholy Woman by Pablo Picasso returns this summer after having been on loan to several prestigious museums over the past two years, it will bring with it four other masterworks by Spain’s most important artists. The DIA celebrates the painting’s return with the exhibition Five Spanish Masterpieces, on view June 21–August 19. It is free with museum admission. The exhibition comprises Portrait of the Matador Pedro Romero, by Francisco de Goya, Kimbell Art Museum, Fort Worth, Texas; The Holy Family with St. Anne and the Infant St. John the Baptist, by El Greco, Museo del Prado, Madrid; Soft Construction with Boiled Beans, by Salvador Dalí, Philadelphia Museum of Art; Portrait of a Man, by Diego Velázquez, The Metropolitan Museum of Art, New York; and Melancholy Woman, by Pablo Picasso, Detroit Institute of Arts. Five Spanish Masterpieces underscores the international importance of the DIA collection, and the substantial role that the DIA plays in spreading art, knowledge and culture in the United States and internationally. Lenders to the exhibition recognize the DIA as a significant museum that has shaped the history of American collecting. “Our great Blue Period Picasso has been out on loan for two years—an unusually long time,” said Graham W. J. Beal, DIA director. “We are excited to be able to showcase it with four paintings by four other great Spanish artists when it returns. This compact exhibition presents not only extraordinary art, it demonstrates how important loans from the DIA’s own collection to prestigious international museums enabled us to bring to Southeast Michigan such exhibitions as Van Gogh Face to Face, Degas and the Dance, and Rembrandt and the Face of Jesus.” The DIA is a generous lender and grants dozens of requests every year from museums like the Louvre, the Prado, the National Gallery in London and the Metropolitan in New York, among many others. During its two-year absence, Melancholy Woman has been featured in exhibitions in Zurich, Amsterdam, San Francisco, Paris and New York. This rare exhibition is only made possible because of the DIA’s stellar reputation and outstanding collection. Portrait of the Matador Pedro Romero, Francisco de Goya, ca. 1795–98, oil on canvas. Kimbell Art Museum, Fort Worth, Texas Goya produced many paintings representing bullfighters in action, and Pedro Romero is the most famous matador in the history of bullfighting. His technique and style demonstrated that bullfighting could be seen as an elegant ballet of controlled movements, in which the bull and matador confront each other on equal grounds. Goya portrays Romero at age 45 when he was about to retire. His hair is tied in a ponytail and kept in a black net on the back of his head. The ponytail is the foremost symbol of the professional bullfighter. When a bullfighter decides to retire, he cuts off his ponytail in the bullring at the end of his last bullfight to a standing ovation. In this portrait Romero is still an active bullfighter. Romero is dressed in a white shirt, silver vest and a short black jacket. On his left shoulder is a red cape. Goya portrays Romero in a wonderfully elegant pose, with his bullfighter attributes, and shows an unusual calmness for a man who faces life and death in his daily profession. The Holy Family with St. Anne and the Infant St. John the Baptist, El Greco, ca. 1600, oil on canvas. Museo del Prado, Madrid El Greco is regarded as one of Spain’s foremost artists and renowned in his lifetime for the original way he used vibrant colors, dynamic and open brushstrokes and elongated figures planted in a narrow space. The Holy Family is a perfect example of El Greco’s mature style. He represents the figures with elongated and distorted proportions, evident through the figures’ small heads, long hands, arms and legs, and uses thick layers of vibrant color to model his figures. The contours and profiles of this holy family are not sharp and well defined; El Greco defines their volumes with white powerful, loose brushstrokes. The figures are compressed in the painting’s foreground, creating a tense and uneasy environment. Soft Construction with Boiled Beans, Salvador Dalí, 1936, oil on canvas. Philadelphia Museum of Art Salvador Dalí was a painter, draftsman, illustrator, sculptor, writer and filmmaker. One of the most prolific artists of the 20th century, his fantastic imagery and flamboyant personality also made him one of the best known. He is famous for his surrealist works, a style characterized by fantastic imagery and incongruous juxtaposition of subject matter. Soft Construction with Boiled Beans, also titled Premonition of Civil War, is an iconic surrealist work. In 1935 Spain was on the brink of civil war, and Dalí began work on the painting, which reflected Spain’s fear before the imminent war. He completed the painting six months before the war started and described it as a “Dalínean Prophecy.” Dalí includes several beans, traditionally used in Spain to appease bad spirits, in the painting’s foreground. He explained that “it is unthinkable to swallow all that unconscious meat without the (however unattractive) presence of some floury and melancholy vegetable.” With Picasso’s Guernica and Goya’s Colossus, this painting has become the universal icon of protest against the atrocities of war. Portrait of a Man, Diego Velázquez, 1630, oil on canvas. The Metropolitan Museum of Art, New York Diego Velázquez is regarded as the most important painter of the Spanish Golden Age of art (1600s). Velázquez represented his portrait subjects with directness and physical presence, and communicated a sense of character and individualism. With the help of a friend at King Philip IV’s court, Velázquez showed his work to the king, who was an outstanding connoisseur of the arts. He immediately recognized Velázquez’s talents and hired him as his personal painter. Portrait of a Man represents a man dressed in the Spanish fashion with a black doublet and white Spanish ruff. In 17th-century Spain, the king and his ministers strictly regulated attire for men, and as a result of difficult economic times, black attire and simple white ruffs were required as a sign of austerity. The length of the sitter’s hair and moustache was fashionable in Spain during the kingdom of Philip IV. Spanish men grew their hair longer, even down to their shoulders, later in the 1600s. Melancholy Woman, Pablo Picasso, 1902, oil on canvas. Detroit Institute of Arts Pablo Picasso began creating art at age seven, and by age 13 was so accomplished that his father, who was an artist, is said to have given his art supplies to his son and declared he would never paint again. When he was 19, after studying art in Spain, Picasso and artist Carlos Casagemas went to Paris, where Casagemas killed himself a few months later. Moved by the tragedy, Picasso painted Evocation (The Burial of Casagemas), which recalled El Greco’s Burial of the Count of Orgaz. Shortly afterwards, Picasso began painting subjects that dealt with poverty and depression, including prostitutes, beggars, vagabonds and drunks. These were done in a monochromatic blue-green palette and were referred to as Picasso’s Blue Period paintings. During this time he sketched women in the prison at St. Lazare, France, and it is thought that the subject of Melancholy Woman, the DIA’s Blue Period painting, was a prisoner there. It portrays a young woman seated with her arms folded and her legs crossed, staring in front of herself in a cell-like setting. Salvador Dalí, Soft Construction with Boiled Beans (Premonition of Civil War), 1936, oil on canvas. Philadelphia Museum of Art, The Louise and Walter Arensberg Collection, 1950. © Salvador Dalí, Fundació Gala-Salvador Dalí / Artists Rights Society (ARS), New York 2012. Artdaily.org

The Best Photos of the Day

ATHENS.- People visit the Acropolis museum in central Athens, Wednesday, June 20, 2012. The Acropolis museum, which was purpose-built to host the Parthenon’s Elgin Marbles, marked its third anniversary. AP Photo/Petros Karadjias.

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Ο «αγανακτισμένος» Καραγκιόζης

ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ VIDEO Σε έναν ξεχωριστό χώρο, στο Βεάκειο Θέατρο στον Πειραιά, ο Αστικός Μη Κερδοσκοπικός Οργανισµός «Ξυπόλητο Τάγμα» ανοίγει τα φτερά του για τη θερινή θεατρική περίοδο. Γιατί από εκεί αρχίζει το πανελλήνιο ταξίδι της λαϊκής όπερας «Οξω απ'την παράγκα» σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου. Ταυτόχρονα σηκώνει την αυλαία του «1ου Φεστιβάλ στον Λόφο» αφού η επίσημη πρεμιέρα της παράστασης θα γίνει στις 2 Ιουλίου, στο πλαίσιο ενός πλούσιου καλλιτεχνικού προγράμματος που θα παρουσιαστεί φέτος στο Βεάκειο θέατρο. Τριάντα εννέα περίπου χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Κ. Καζάκος σκηνοθετούσε τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο ως «Καραγκιόζη» στην περίφημη παράσταση «Το μεγάλο μας τσίρκο». Και νά που σήμερα ο Καραγκιόζης έρχεται και πάλι αντιμέτωπος με την εξουσία… Αυτή τη φορά σε κείμενο του Τάσου Κώνστα και με τον Τάκη Βαμβακίδη στον ρόλο του κεντρικού ήρωα. Στην εν λόγω παράσταση οι φιγούρες γίνονται άνθρωποι και οι άνθρωποι φιγούρες, ο µπερντές βγαίνει στο σανίδι και µε ζωντανή, επί σκηνής µουσική, γίνεται ένα µε το κοινό. Μια «καραγκιοζέϊκη» τραγική κωµωδία αλλά µια επίκαιρη κοινωνική σάτιρα για τους µικρούς και µεγάλους φίλους (και όχι µόνο) του αθάνατου Ελληνικού Καραγκιόζη, ενός Καραγκιόζη «ανένταχτου και αγανακτισµένου»,. Εκτός του Βαµβακίδη, στην παράσταση λαμβάνουν μέρος οι ηθοποιοί Γιάννης Μποσταντζόγλου, Παύλος Ορκόπουλος, Τζένη Βαβαρούτα, Γιάννης Ζουµπαντής, Βασίλης Τσιπίδης, οι Καραγκιοζοπαίχτες Άθως ∆ανέλλης, Τάσος Κώνστας, Χάρης Μπιλλίνης και οι μουσικοί Γιώργος Τζώρτζης, Σωτήρης Μαργώνης, Κώστας ∆ουµουλιάκας, Μίλτος Χρυσανθίδης, Solis Barki, Νίκος Σουλιώτης, Παναγιώτης Μπουζέας, ∆ηµήτρης Κατσούλης και σε έκτακτες εµφανίσεις ο Νίκος Φιλιππίδης. Ο Αστικός Μη Κερδοσκοπικός Οργανισµός «Ξυπόλητο τάγµα» έχει ιδρυθεί από καλλιτέχνες των παραστατικών τεχνών και το «Οξω απ'την παράγκα» είναι η πρώτη δηµιουργία του, μια σύµπραξη της τέχνης του Θεάτρου Σκιών (µε µπερντέ και φιγούρες), της υποκριτικής (µε τον Καραγκιόζη και την παρέα του έµψυχους επί σκηνής) και της μουσικής (µε την κλασική ζωντανή ορχήστρα, αλλά όχι µε κλασικά τραγούδια). ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Αποκατάσταση για το αρχαίο θέατρο της Σπάρτης

Στο δρόμο της αποκατάστασης μπαίνει το αρχαίο θέατρο της Σπάρτης ύστερα από υπογραφή της σύμβασης για την ανάθεση της μελέτης του έργου. Την αρχιτεκτονική αποτύπωση, την τεκμηρίωση των στοιχείων του θεάτρου και τις προτάσεις για την συντήρηση και εν τέλει για την αποκατάστασή του θα περιλάβει η μελέτη, η οποία θα υλοποιηθεί μέσω δωρεάς ύψους 111.000 ευρώ από το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Πρόκειται για μία πρωτοβουλία του «Διαζώματος», στα γραφεία του οποίου άλλωστε υπογράφηκε η σύμβαση από τον πρόεδρό του κ. Σταύρο Μπένο και τον μελετητή αρχιτέκτονα - μηχανικό κ. Γουλιέλμο Ορεστίδη, παρουσία του κ. Μανόλη Κορρέ, καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Η μελέτη περιλαμβάνει τις αρχιτεκτονικές αποτυπώσεις του μνημείου, την καταγραφή της παθολογίας του, την έρευνα αρχείου και την συλλογή φωτογραφικού υλικού και λοιπών τεκμηρίων για τις ανασκαφικές έρευνες, την καταγραφή και τη διερεύνηση διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών και τέλος τις προτάσεις για την αποκατάσταση και ανάδειξη του θεάτρου. Να σημειωθεί ότι το ρωμαϊκό θέατρο της Σπάρτης είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας καταλαμβάνοντας περί τα 14.000 τ. μ. στην ακρόπολη της Σπάρτης. Στην αρχαιότητα θεωρείται ότι μπορούσε να φιλοξενήσει περί τους 16.000 θεατές, σήμερα όμως είναι ορατό μόνον ένα μέρος του καθώς δεν έχει ανασκαφεί πλήρως. Το συνολικό πλάτος του θεάτρου είναι 114 μέτρα και το κοίλον του ήταν χωρισμένο σε δύο διαζώματα (θέατρο και επιθέατρο). Το κυρίως θέατρο είχε εννέα κερκίδες με 30 σειρές εδράνων ενώ το επιθέατρο είχε 16 με 20 σειρές εδράνων. Πάνω από το επιθέατρο μάλιστα και περιμετρικά σε αυτό είχε κατασκευαστεί στοά ώστε να καταφεύγουν εκεί οι θεατές σε περίπτωση βροχής. Οσο για τη σκηνή αρχικώς ήταν ξύλινη και κινητή (μεταφερόταν πάνω σε τροχούς) αλλά αργότερα κατασκευάσθηκε μόνιμη από πέτρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εξάλλου ο ανατολικός αναλημματικός τοίχος του κοίλου, πάνω στο λευκό μάρμαρο του οποίου αναγράφονταν τα ονόματα των αξιωματούχων της πόλης σε ετήσια βάση αποτελώντας έτσι ένα «λίθινο» αρχείο της Σπάρτης. Το θέατρο εγκαταλείφθηκε περί τον 4ο μ. Χ. αιώνα ενώ στο Μεσαίωνα το κοίλον του καλύφθηκε από οικίες, χωρίς να λείψουν και από αυτό το μνημείο, οι αφαιρέσεις λίθων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για νεώτερες κατασκευές. ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

ΒΙΒΛΙΟ:Κάτω από το πέπλο της εξιδανίκευσης

του Νίκου Κουρμουλή Γκίντερ Βάλραφ «Από τον θαυμαστό καινούργιο κόσμο», μτφ. Μαρία Μουρσελά, εκδ. Τόπος, σελ: 336, τιμή: 16.50 Αν θεωρήσουμε ότι πίσω από κάθε πρόσωπο κρύβεται και ένα προσωπείο, τότε πίσω από μια καλοκουρδισμένη κοινωνία, τι κρύβεται; Μήπως η σαθρότητα μιας εξιδανίκευσης; Και εξηγούμαστε ευθύς αμέσως. Ένας εξόχως καυστικός δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο Γερμανός Γκίντερ Βάλραφ, αναλαμβάνει την αποκάλυψη των ανήλιαγων πλευρών της γερμανικής ανάπτυξης. Από το ξεκίνημα της καριέρας του, στα μολυβένια χρόνια των τελών της δεκαετίας του ʼ60, ο Βάλραφ βάλθηκε να ξετρυπώσει τους «αρουραίους» που κρύβονταν κάτω από το χαλί της γερμανικής ηγεμονίας. Οι δολεροί παράμετροι ενός μοντέλου ευημερίας, με στοιχεία που δύσκολα βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Η κυρίαρχη αφήγηση κυβερνητικών και επιχειρηματικών κύκλων στη Γερμανία προωθεί την σύνθεση ενός Υπερκράτους, που αποτελεί μονόδρομο στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μέχρι και σήμερα. Ο Βάλραφ στο βιβλίο του δείχνει με καυστικό τρόπο πως τα τα κοινωνικά προβλήματα εντός Γερμανίας κάθε άλλο παρά είναι λυμένα. Ένα παγόβουνο ρατσισμού, ένδειας, ταξικών ανισοτήτων, κρατικής αποδιοργάνωσης, κυνισμού και άκρατου ανταγωνισμού, κρύβεται επιμελώς από τα μάτια και τα αυτιά της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος, απέναντι στο τοίχος της λογοκρισίας, προσπαθεί μέσω αιρετικών πρακτικών, να προσεγγίσει θεσμικά πρόσωπα και κοινωνικές ομάδες, οι συμπεριφορές των οποίων είναι υπέρ το δέον ανατριχιαστικές. Για τον Βάλραφ η είδηση χρειάζεται προτίστως να είναι διεισδυτική. Η αλήθεια της κρίνεται από την Ιστορία και τους συσχετισμούς δυνάμεων της εκάστοτε περιόδου. Όπλο του, η μεταμφίεση. Υπέρβαση εαυτού, αντιληπτική ικανότητα και κυρίως η αποπομπή των εγγενών χαρακτηριστικών του υποκειμένου. Ο Βάλραφ χρησιμοποιεί την υποκριτική μέθοδο-βεριτέ, με στόχο να εισχωρήσει στην πολυπλόκαμη ατραπό της σιωπής. Μιας σιωπής που μεταφράζεται σε μια βουβή αποδοχή για τα κακώς κείμενα του νεογερμανικού κοινωνικού συμβολαίου, που περιλαμβάνει στοιχεία μονεταρισμού και εθνικισμού. Η πολιτική είναι η αιχμή του δόρατος στις μαρτυρίες των βιβλίων του. Το πυρετικό στυλ γραψίματος φανερώνει άνθρωπο που πάσχει να περιγράψει το ορατό σύμπαν, όπως και τον εκτός κάδρου χώρο, λεπτομερώς. Όταν θελήσει, παίζει τη διαλεκτική στα δάχτυλα, ειδικότερα εκείνη που απορρέει από τη σωματική επαφή. Καθόλου εύκολο, διότι ο κίνδυνος βιαιοπραγίας παραμονεύει κυριολεκτικά σε κάθε βήμα. Κατά βάθος ο Βάλραφ είναι αθεράπευτα ρομαντικός. Πιστεύει ότι όσο ο άνθρωπος διαφθείρεται από την εξουσία, τόσο ο τυφλός θυμός θεριεύει. Και όλα αυτά στη Γερμανία της οικονομικής υπερδιέγερσης. Σταθμός πρώτος: ρατσισμός. Με μια προσεκτική διαλογή πληθυσμιακών ομάδων, που συμπορεύονται με ταξικούς προσδιορισμούς, ο Βάλραφ αναδεικνύει πως οι φυλετικές διαφορές ζουν και βασιλεύουν. Μόνο που έχουν διαφοροποιηθεί στην υφή τους, συνδιαλεγόμενες με τα όρια της ανεκτικότητας. Έτσι ο σύγχρονος ρατσιστής αναγνωρίζει με αφηρημένο τρόπο την αξιοπρέπεια των ξένων, το δικαίωμά τους να υπάρχουν. Αλλά με το εξής σκεπτικό: Δεν έχω κάτι εναντίον ενός άλλου τρόπου ζωής ή μιας άλλης νοοτροπίας, μόνο που δεν ανταποκρίνονται στο δικό μου μοντέλο. Αν δεν γίνεις όπως εγώ, καλύτερα να κρατηθείς μακριά. Σταθμός δεύτερος: Κοινωνική πρόνοια. Άσυλα αστέγων στην Κολονία, το Αννόβερο, τη χρηματιστηριακή Φρανκφούρτη, το Αμβούργο, στο τσιμέντο του δρόμου υπό το μηδέν. Γραφειοκρατεία που τσακίζει κόκαλα και λυγίζει νεύρα. Απαξιωτικές συνθήκες στρατοπέδων, καταναγκαστικής εργασίας. Στη διάρκεια των χιτλερικών χρόνων, οι ανέστιοι προπηλακίσθηκαν και βασανίστηκαν. Μετά την απελευθέρωση, τόσο στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία όσο και στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας αρνήθηκαν στους επιζώντες, την οποιαδήποτε αποζημίωση. Στα καταφύγια της ντροπής, η ανθρωπογεωγραφία εκπλήσσει: Από άπορους μετανάστες και ναρκομανείς μέχρι καθωσπρέπει εμπόρους και επιστήμονες. Ο κοινός τους παρονομαστής, τι άλλο, η πτώχευση. Ζόμπι, που «οφείλουν» να παραμείνουν αθέατα. Σταθμός τρίτος: Τηλεφωνικές πωλήσεις. Στον επιβλητικό πύργο της Κολωνίας στεγάζονται πλείστες όσες επιχειρήσεις που εκπροσωπούν τον νέο εργασιακό κόσμο της χώρας. Όπως και στο θεατρικό έργο του Ντέιβιντ Μάμετ «Οικόπεδα με θέα», το σύνθημα ανάγεται στην εντολή, πωλήσεις με κάθε κόστος. Η φοροδιαφυγή έχει αναχθεί σε επιστήμη. Διαχείριση τηλεφωνικών κλήσεων, τζόγος. Η ραχοκοκαλιά της εθνικής λοταρίας, που εμπορεύεται τρόφιμα, ασφαλιστικά συμβόλαια, ταξίδια και αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου. Προϊόντα υπερτιμολογημένα και συνήθως άχρηστα. Εκατομμύρια ευρώ καταλήγουν σε χέρια επιτήδειων. Οι εργαζόμενοι καταλήγουν σε ψυχοσωματικές ασθένειες και ευρεία χρήση ναρκωτικών. Σταθμός τέταρτος: Σούπερ-μάρκετ τροφής και ψυχαγωγίας «Lidl» και «Starbucks». Εργατικά «ατυχήματα» και αμφιβόλου καταγωγής προϊόντα. Φρέσκο, εκθαμβωτικό περιτύλιγμα και από κάτω η μούχλα ανθίζει. Σταθμός πέμπτος: Οργανισμός Σιδηροδρόμων. Κατασκοπεία, παρακολουθήσεις απόρρητων οικονομικών και ιατρικών δεδομένων των υπαλλήλων. Εξαντλητική πολιτική λιτότητας για τους περισσότερους και για τους «άριστους» ειδικούς συμβούλους αφορολόγητα μπόνους. Το μοντέλο ανάπτυξης δηλαδή που ευαγγελίζονται οι επενδυτικοί καρχαρίες,. κατά την έκφραση του Ιγνάθιο Ραμονέ. Οι μάνατζερ απαιτούν επιδόσεις, σε έναν χάρτινο πύργο. Οι υπεξαιρέσεις γίνονται καθημερινή ρουτίνα. Το μέλλον; Παραχώρηση εθνικών πόρων. Σταθμός έκτος: Πλήρης απασχόληση, ένας μύθος. Εργασιακές σχέσεις ασταθείς έως και ανύπαρκτες. Η επιστροφή στον Μεσαίωνα πραγματοποιείται μέρα με την ημέρα. Από το 2004 ο Μίχαελ Ρογκόφσκι, πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συνδέσμου Γερμανικής Βιομηχανίας, διακήρρυτε πως η εργασία δεν είναι κανένα σταθερό μέγεθος. Είναι ζήτημα τιμής. Γι' αυτό και οι κατώτατοι μισθοί θα πρέπει να πάψουν να υφίστανται. Το βιβλίο του Γκίντερ Βάλραφ μάς κάνει να μην αισθανόμαστε καθόλου...γουρούνια. Στη μετά-υπερμοντερνικότητα οι «άριστοι» θα κατέχουν την εξουσία, ενώ στα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας θα εξασκούνται ασίγαστες πιέσεις για να συγχωνευτούν σε μια ομογενοποιημένη μάζα, που θα φτωχοποιείται. Η ενότητα, η αγωνιστικότητα, η αλληλεγγύη και πάνω απʼόλα η κριτική σκέψη θα αποδιώξει τα σύννεφα. Ένα βιβλίο που σε άλλες εποχές θα ήταν λογοκριμένο. ΠΗΓΗ: Η ΑΥΓΗ

Στην τελική ευθεία το εικονικό μουσείο για τον Μέγα Αλέξανδρο

Ένα εικονικό Μουσείο αφιερωμένο στον Μέγα Αλέξανδρο βρίσκεται στην τελική ευθεία από την ΙΖ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Το project που έχει τίτλο: "Μέγας Αλέξανδρος: από τις Αιγές στην Οικουμένη" υλοποιείται... με τη συμβολή της πληροφορικής και των νέων τεχνολογιών και έχει ως στόχο να παρουσιάσει στο κοινό την πορεία του ήρωα στην ιστορία και στο μύθο. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, θα περιλαμβάνει αναφορές στον τρόπο που δημιουργήθηκε ο ελληνιστικός πολιτισμός εμπνευσμένος από τον Μέγα Αλέξανδρο. Με αφορμή το εικονικό μουσείο, στη διάρκεια του Καλοκαιριού η διοργανώτρια εφορία αρχαιοτήτων σε συνεργασία με το δήμο της Νάουσας θα πραγματοποιήσει κύκλους διαλέξεων πάνω στα τελευταία επιστημονικά επιτεύγματα που αφορούν τη μελέτη της ιστορικής προσωπικότητας και του θρύλου του Αλεξάνδρου. Οι διαλέξεις θα γίνονται στο Πολιτιστικό Κέντρο του δήμου Νάουσας, στη Σχολή Αριστοτέλους και θα ξεκινήσουν αύριο, Τετάρτη 20 Ιουνίου, οπότε και θα μιλήσει ο δρ. Ιωάννης Ξυδόπουλος, επίκουρος καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας του ΑΠΘ, θα μιλήσει με θέμα "Το μακεδονικό περιβάλλον του Αλεξάνδρου: καταβολές και άνθρωποι", ενώ την Τετάρτη, 4 Ιουλίου, ο δρ. Ηλίας Κουλακιώτης, λέκτορας της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, θα αναπτύξει το θέμα "Ενας πολιτισμικός μύθος: Ο ελληνορωμαϊκός Αλέξανδρος". Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Το Εικονικό Μουσείο θα περιλαμβάνει πλούσιο ψηφιακό περιεχόμενο με ενότητες για το Φίλιππο, τον Αλέξανδρο, τις εκστρατείες του, τον πολιτισμό, τη γραμματεία της εποχής. Μεταξύ άλλων θα υπάρχουν: εικονικές αίθουσες, ψηφιακές φωτογραφίες, βίντεο, κείμενα και λήμματα, ψηφιακή ταινιοθήκη με αρχείο ταινιών, ψηφιακή βιβλιοθήκη με το σύνολο των γραπτών πηγών, ψηφιακοί χάρτες, πολύγλωσσος θησαυρός όρων, παράρτημα επιστημονικών καταλόγων των εκθεμάτων. Σε ό,τι αφορά το εικονικό μουσείο, αυτό θα περιλαμβάνει εικόνες από ανασκαφές ανά τον κόσμο από live Webcam, υπηρεσία Really Simple Syndication (RSS) με οn line ενημέρωση και συλλογή μόνο των πληροφοριών που ενδιαφέρουν το χρήστη, δωμάτιο συζητήσεων (forum) με δυνατότητα κλειστών ομάδων, εναλλακτική παρουσίαση περιεχομένου για νέους με ηλεκτρονικά παιχνίδια (role-playing games) και διαδραστικά εκπαιδευτικά προγράμματα. Thestival.gr

Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου 2012 - Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονουν φέτος οι "Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου" που διοργανώνει ο δήμος Θεσσαλονίκης. Με επίκεντρο το Δημοτικό Θέατρο Κήπου, φέτος θα φιλοξενηθούν... εικοσιέξι παραστάσεις, από έντεκα θεατρικές ομάδες της χώρας, με κεντρικό άξονα το μουσικό θέατρο.Οι "Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου" θα διαρκέσουν από την 1η Ιουλίου έως και την 3η Αυγούστου. Αναλυτικά το πρόγραμμα: - 1/7/2012: Εναρκτήρια συναυλία με ελεύθερη είσοδο Τμήμα Θεάτρου σχολής καλών τεχνών Α.Π.Θ. "Τραγούδια για τις μέρες που έφτασαν κιόλας" - 2-5/7/2012: "Ο παππούς έχει πίεση" της Δήμητρας Παπαδοπούλου με τους Κώστα Βουτσά,Ελισάβετ Κωσταντινίδου κ.α. - 6-8/7/2012: "Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού" με πρωταγωνιστή τον Σπύρο Παπαδόπουλο - 10-13/7/2012: "Ιφιγένεια εν αυλίδι" του Ευριπίδη με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και τον Στέλιο Μάινα - 16-18/7/2012: "Δον Ζουάν- Η επιστροφή" με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κιμούλη. - 19 – 20/7/2012: "Δεν ακούω-δεν βλέπω-δεν μιλάω" με Δήμητρα Στογιάννη, Σπύρο Πούλη κ.α. - 22–24/7/2012: "Το Συσσίτιο" από τους "Angelus Novus" - 26-27/7/2012: "Όπερα του ζητιάνου" από την ομάδα "Passatempo" - 30-31/7/2012: "Εκκλησιάζουσες" του Αριστοφάνη, παίζουν: Κώστας Κόκλας,Γιώργος Πυρπασόπουλος κ.α. - 1-2/8/2012: "Ο επιθεωρητής" παίζουν: Παναγιώτης Μπουγιούρης και Νικολέτα Βλαβιανού. - 3/8/2012: "Μια βαλίτσα μουσική" Thestival.gr

Σε... κοινή θέα μνημεία σε υπό κατασκευή σταθμό του Μετρό στη Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη Για δεύτερη φορά ανοίγει την ερχόμενη Δευτέρα ο υπό κατασκευή σταθμός «Αγία Σοφία» του Μετρό στη Θεσσαλονίκη για το κοινό που επιθυμεί να δει τα μνημεία που βρέθηκαν εκεί. Ο σταθμός θα είναι ανοιχτός από τις 6 το απόγευμα ώς τις 9 το βράδυ και η προσέλευση των επισκεπτών θα γίνεται από την είσοδο του εργοταξίου που βρίσκεται επί της οδού Αγίας Σοφίας, στο ύψος και απέναντι από τον Ι.Ν. Αχειροποιήτου. Οι ενδιαφερόμενοι που θα επισκεφθούν το εργοτάξιο θα πρέπει φορούν κατάλληλα, ασφαλή υποδήματα, ενώ θα τους χορηγηθούν τα απαιτούμενα μέσα ατομικής προστασίας (κράνος). Newsroom ΔΟΛ

Η Ελλάδα χορεύει στους ρυθμούς της Ευρωπαϊκής Ημέρας Μουσικής

Αθήνα Με πλήθος εκδηλώσεων γιορτάζεται σε όλη την Ελλάδα η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής. Από 19 έως 23 Ιουνίου διοργανώνονται 582 δωρεάν μουσικές εκδηλώσεις σε 27 πόλεις σε ολόκληρη την Ελλάδα. Τζαζ, ορχηστρική μουσική, χιπ χοπ, electro, ρέγκε, ελληνική παραδοσιακή μουσική, ροκ είναι μερικά μόνο από τα είδη που θα ακουστούν στις δεκάδες συναυλίες. Στην Αθήνα η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής θα πραγματοποιηθεί στις πλατείες Συντάγματος, Κοτζιά, Κλαυθμώνος, Αβησσυνίας, Βαρνάβα, Μοναστηρακίου, Θησείου και Ασωμάτων, ενώ ο ρυθμός θα κατακλύσει την Τεχνόπολη, το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, το Δελφικό Ωδείο, το Μέγαρο Μουσικής και δεκάδες μπαρ. Στις 21 Ιουνίου στον Εθνικό Κήπο θα δούμε την 70μελή κρατική ορχήστρα, το ρέγκε Soundsystem Dubwise Hi-Fi θα πλημμυρίσει με ήχους την Πλατεία Συντάγματος στις 21 Ιουνίου, την Τρίτη την εμφάνισή της στις σκάλες της Πλατείας Συντάγματος θα κάνει η 50μελής Ορχήστρα Ποικίλης Μουσικής του Δήμου Αγρινίου. Σε χώρο-έκπληξη θα εμφανιστούν οι Athens Swing Cats την Τετάρτη για να μας παρασύρουν σε ρυθμούς σουίνγκ. Έτσι, ο Λόφος του Φιλοπάππου θα μετατραπεί σε μια μεγάλη μουσική σκηνή με ρυθμούς, νότες και μελωδίες, όπου σε τρία σημεία του, τέσσερα μουσικά σχήματα του Οργανισμού, θα παρασύρουν το κοινό στους ρυθμούς της μουσικής. Το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής θα υποδεχτεί το κοινό στη θέση «Άνδηρο Πικιώνη» στις 20.30, σε μια συναυλία έντεχνης μουσικής με αγαπημένα τραγούδια, ερμηνευμένα από τη Vivian Daglas και τον Κωνσταντίνο Μάτσικα. Οι καλεσμένοι στη μεγάλη γιορτή της Μουσικής θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν στην Πνύκα στις 21.00 τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Μικτή Χορωδία του Δήμου Αθηναίων σε έργα Mozart, Beethoven, Faure, Σαμαρά, κ.ά, υπό τη μουσική διεύθυνση του Ελευθέριου Καλκάνη και τη διδασκαλία του Σταύρου Μπερή αντίστοιχα. Σολίστ: Ηλία Ζούτσος. Στις 21.30 η Big Band του Δήμου Αθηναίων στη θέση «Μπιενάλε», θα κλείσει τη βραδιά με μια συναυλία jazz μουσικής, δημιουργώντας ένα μοναδικό ατμοσφαιρικό κλίμα που θα ταξιδέψει τους ακροατές. Χορωδιακή μουσική, σύγχρονη ελληνική και ξένη δημιουργία, τζαζ αυτοσχεδιασμοί και σουίνγκ είναι μερικά μόνο απ' όσα θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι βρεθούν στους κήπους του Μεγάρου την 21η Ιουνίου. Newsroom ΔΟΛ

Έκθεση ζωγραφικής στο Δημαρχείο Αμαρουσίου από 18 έως 22-6-2012

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΧΩΡΟ



Την Δεύτερα 18 Ιουνίου 2012, πραγματοποιήθηκαν στο Δημαρχιακό Μέγαρο του Δήμου Αμαρουσίου, τα εγκαίνια της έκθεσης τμημάτων ζωγραφικής ενηλίκων, του οικείου Δήμου, στα οποία διδάσκουν οι Ελένη Γραφάκου και ο Γιώργος Σεκόφσκυ. Στα εγκαίνια παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Αμαρουσίου κ. Πατούλης Γεώργιος, ο Αντιδήμαρχος Θεμάτων Πολιτισμού κ. Πέππας Νικόλαος, οι διδάσκοντες των τμημάτων ζωγραφικής, οι δημιουργοί των έργων και πολλοί επισκέπτες της έκθεσης.
Όπως σε κάθε εποχή, αλλά ειδικά σήμερα, εποχή με έντονες συναισθηματικές φορτίσεις ή ακόμη και απουσία αυτών, η έκφραση μέσω της τέχνης για κάποιους είναι ανάγκη, όπως ανάγκη είναι και για κάποιος άλλους η παρακολούθηση της τέχνης και η πρόσληψη των μηνυμάτων που ο καθένας δέχεται από αυτή.
Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Παρασκευή 22-6-2012.





























































Αρχειοθήκη ιστολογίου