Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Έρευνα για το πότε γράφτηκε η Ιλιάδα του Ομήρου

Επιστήμονες της γενετικής αποφάσισαν να μελετήσουν την Ιλιάδα χρησιμοποιώντας μεθόδους της επιστήμης τους προκειμένου να προσδιορίσουν το έτος συγγραφής της.

Έτσι, σύμφωνα με τη μελέτη προέκυψε ότι ο Ομηρος την Ιλιάδα το 762 π.Χ. (με
προσθήκη ή αφαίρεση 50 χρόνων).

Η χρονολογία αυτή συμπίπτει με εκείνη που προτείνουν οι περισσότεροι μελετητές της Ιλιάδας καθώς η γενική εκτίμηση είναι ότι το ομηρικό έπος γράφτηκε τον 8ο π.Χ. αιώνα.

Στην επιστημονική ομάδα που επιχείρησε την πρωτότυπη έρευνα μετείχαν ένας εξελικτικός θεωρητικός στο Πανεπιστήμιο του Reading της Βρετανίας ο Μαρκ Πάγκελ, ένας γενετιστής στο Πανεπιστήμιο της Ιατρικής και Οδοντιατρικής του Νιου Τζέρσεϋ, ο Ερικ Αλτσούλερ και η Αντρέα Καλίντ γλωσσολόγος στο Reading και το Ινστιτούτο Sante Fe στο Νέο Μεξικό.

«Οι γλώσσες συμπεριφέρονται όπως ακριβώς τα γονίδια», δηλώνει ο Pagel. «Προσπαθήσαμε λοιπόν να τεκμηριώσουμε τις κανονικότητες στη γλωσσική εξέλιξη και μελετήσαμε το λεξιλόγιο του Ομήρου ως μέσο για να δούμε αν η γλώσσα εξελίσσεται έτσι όπως πιστεύαμε. Αν ναι, τότε θα έπρεπε να βρούμε μία ημερομηνία για τον Ομηρο».

Οι επιστήμονες, λοιπόν, παρακολούθησαν τις λέξεις στην Ιλιάδα με το ίδιο τρόπο με τον οποίο παρακολουθούν τα γονίδια στο γονιδίωμα.

Όσο για τον ίδιο τον Ομηρο, το μυστήριο της ύπαρξής του φυσικά παραμένει. «Είναι απίθανο να υπήρξε ποτέ ένα άτομο με το όνομα του Ομήρου, πουνα έγραψε την Ιλιάδα», δηλώνει πάντως Brian Rose, καθηγητής κλασικών σπουδών και επιμελητής του Τμήματος Μεσογείου στο Μουσείο του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια.

Πηγή: insidescience.org

Λιτότητα, στις πλάτες ποιων;

του Ιμάνιουελ Βαλερστάιν
   
Παντού πλέον, η λιτότητα είναι το ζητούμενο της εποχής. Για να είμαστε ακριβείς, υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις προς το παρόν σε μερικές χώρες -Κίνα, Βραζιλία, χώρες του Κόλπου και πιθανόν μερικές άλλες. Αλλά αυτές σήμερα είναι εξαιρέσεις, σε μια παγκοσμίως κυρίαρχη τάση. Εν μέρει αυτή η τάση είναι εντελώς προσχηματική, εν μέρη αντανακλά ένα πραγματικό οικονομικό πρόβλημα. Ποιο είναι όμως αυτό;

 

Απ' τη μία πλευρά η απίστευτη σπατάλη του καπιταλιστικού συστήματος έχει όντως οδηγήσει σε μια κατάσταση κατά την οποία το σύστημα παγκοσμίως απειλείται από την πραγματική του αδυναμία να συνεχίσει να καταναλώνει παντού στη Γη στον ίδιο βαθμό που συνήθιζε μέχρι τώρα, ειδικά όσο η οριακή κατανάλωση βαίνει σταθερά αυξανόμενη. Είναι αληθές ότι εξαντλούμε τα βασικά στοιχεία της ανθρώπινης επιβίωσης, δεδομένου του καταναλωτισμού που υπήρξε η βάση των παραγωγικών αλλά και των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων.

 

Απ' την άλλη, γνωρίζουμε ότι η κατανάλωση παγκοσμίως ήταν εξαιρετικά άνιση, και μεταξύ των κρατών και στο εσωτερικό τους. Επιπλέον, το χάσμα μεταξύ των ευνοημένων αυτή τη στιγμή και των αποκλεισμένων συστηματικά αυξάνεται. Αυτές οι ανισότητες συνιστούν τη ρίζα της έντασης στο διεθνές σύστημα, όχι μόνο οικονομικά αλλά και πολιτικά και πολιτιστικά.

 

Δεν αποτελεί πια μυστικό για τον πληθυσμό παγκοσμίως: η κλιματική αλλαγή και οι συνέπειές της, ο περιορισμός των αποθεμάτων νερού και τροφής και οι αντίστοιχες επιπτώσεις είναι ορατές σε όλο και περισσότερους ανθρώπους, πολλοί από τους οποίους καλούν σε αλλαγή πολιτιστικών αξιών και αποστασιοποίηση από τον καταναλωτισμό.

 

Οι πολιτικές συνέπειες είναι άξιες σοβαρής ανησυχίας για μερικές από τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές χώρες-παραγωγούς, που αντιλαμβάνονται πως δεν κατέχουν πλέον τα μέσα να στηρίξουν τη παγκόσμια θέση τους και χάνουν τη δυνατότητα να κυριαρχούν στις πλουτοπαραγωγικές πηγές και στη δημιουργία πλούτου. Η τρέχουσα τάση για λιτότητα είναι μια μόνο ήσσων και εκ των βραχυπρόθεσμων προσπαθειών να περιορίσουν τη δομική κρίση του διεθνούς συστήματος.

 

Η λιτότητα που εφαρμόζεται ασκείται στα κατώτερα οικονομικά στρώματα του πληθυσμού παγκοσμίως. Οι κυβερνήσεις σκοπεύουν να διασώσουν εαυτούς από τη χρεοκοπία και να προστατεύσουν τις μεγάλες επιχειρήσεις (συγκεκριμένα -αλλά όχι μόνο- τις μεγάλες τράπεζες) από το κόστος των επαναλαμβανόμενων αστοχιών τους και κάθε λογής αυτοτραυματισμούς. Ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούν να το επιτύχουν είναι περικόπτοντας (αν όχι διαλύοντας) το δίκτυο κοινωνικής ασφάλειας που δημιουργήθηκε για να στηρίζει τον καθένα από τις συνέπειες της ανεργίας, των σοβαρών ασθενειών, των οικογενειακών βαρών και όλων των άλλων σοβαρών προβλημάτων που οι οικογένειες αντιμετωπίζουν υπό κανονικές συνθήκες.

 

Όσοι αποσκοπούν σε βραχυπρόθεσμα οφέλη συνεχίζουν να παίζουν στις χρηματαγορές με ρυθμό συστηματικό και ταχύτατο. Αλλά αυτό το παιχνίδι βασίζεται σε οριακά έσοδα και κυρίως στη δυνατότητα να βρεθούν αγοραστές των προϊόντων. Η δραστική ζήτηση μειώνεται σταθερά και λόγω των περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες και λόγω του μαζικού φόβου ότι έρχονται περισσότερες περικοπές.

 

Οι υπερασπιστές της λιτότητας συνεχώς μας καθησυχάζουν πως σύντομα οι θυσίες τελειώνουν και η γενική ευημερία βρίσκεται προ των πυλών. Παρ' όλα αυτά, ούτε οι θυσίες σταματούν, ούτε το κλίμα ευημερίας επανέρχεται. Αντιθέτως, φαίνεται ότι θα καθυστερήσει αρκετά ακόμα.

 

Υπάρχουν επίσης και αυτοί που θεωρούν πως μια σοσιαλδημοκρατική λύση είναι δυνατή. Δηλαδή πως αντί για λιτότητα πρέπει να αυξήσουμε τις δημόσιες δαπάνες και να φορολογήσουμε το πλουσιότερο μέρος του πληθυσμού. Ακόμα και αν αυτό ήταν πολιτικά βάσιμο, θα έλυνε μαγικά το πρόβλημα; Οι υπερασπιστές της λιτότητας έχουν ένα εύλογο επιχείρημα: δεν υπάρχουν αρκετές πλουτοπαραγωγικές πηγές στο πλανήτη να διαθέσουν ένα βιώσιμο μοντέλο κατανάλωσης που θέλει ο καθένας, μιας και όλο και περισσότεροι πολίτες ζητούν πολιτικά να βρίσκονται μεταξύ των μεγάλων-καταναλωτών.

 

Εδώ βρίσκονται οι εξαιρέσεις στις οποίες αναφέρθηκα αρχικά: στην παρούσα συγκυρία επεκτείνουν τους αριθμούς των μεγάλων καταναλωτών. Οι χώρες-«εξαιρέσεις» βρίσκονται εκ των πραγμάτων αντιμέτωπες με μεγαλύτερα οικονομικά διλήμματα τα οποία δεν μπορούν να επιλύσουν.

 

Υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι σχετικά με τα πραγματικά διλήμματα σε αυτή τη δομική κρίση:

  • Ο πρώτος είναι να εγκαθιδρυθεί ένα μη-καπιταλιστικό αυταρχικό παγκόσμιο σύστημα που θα χρησιμοποιήσει τη βία και την εξαπάτηση αντί για την «αγορά» για να επιτρέψει και να αυξήσει την άνιση παγκόσμια διανομή των βασικών καταναλωτικών αγαθών.
  • Ο άλλος είναι να αλλάξουμε τις πολιτισμικές μας αξίες.

 

Για να καταφέρουμε να ζήσουμε σε ένα σχετικά δημοκρατικό και σχετικά εξισωτικό ιστορικό σύστημα, δε χρειαζόμαστε την οικονομική ανάπτυξη τόσο, όσο αυτό που αποκαλούν στην λατινική Αμερική «buen vivir» (την ευζωία). Αυτό κατ' ουσία απαιτεί δέσμευση σε διαρκή ορθολογικό διάλογο αναφορικά με το πώς οι κοινωνίες παγκοσμίως μπορούν να κατανείμουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές ανά το κόσμο με τρόπο τέτοιο ώστε όχι μόνο να έχουμε τα αναγκαία προς επιβίωση, αλλά και οι επόμενες γενιές να έχουν τη δυνατότητα να πράξουν το ίδιο.

 

Για κάποια κομμάτια του παγκόσμιου πληθυσμού, σημαίνει ότι τα παιδιά τους θα «καταναλώσουν» λιγότερο και για κάποια άλλα ότι θα «καταναλώσουν» περισσότερο. Αλλά σε ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούμε όλοι να έχουμε το «δίχτυ ασφαλείας» μιας ζωής εγγυημένης από την κοινωνική αλληλεγγύη που το εν λόγω σύστημα κάνει εφικτή.

 

Τα επόμενα είκοσι με σαράντα χρόνια θα δούμε μια τεράστια πολιτική μάχη, όχι σχετικά με την επιβίωση του καπιταλισμού (που δεν έχει πλέον εναλλακτικές να προσφέρει) αλλά σχετικά με το είδος του συστήματος που συλλογικά θα «επιλέξουμε» για να τον αντικαταστήσουμε: ένα αυταρχικό μοντέλο που επιβάλλει συστηματική (και αυξανόμενη) πόλωση ή ένα σύστημα που είναι δημοκρατικότερο και κοινωνικά δικαιότερο...

 

Ο Ιμάνιουελ Βαλερστάιν είναι Αμερικανός ιστορικός και κοινωνικός επιστήμονας
ppol.gr

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΖΤΕΚΩΝ

Συναρπαστικά δεδομένα από την καθημερινότητα του χαμένου πολιτισμού!

Την ώρα που οι Μάγια είχαν την τιμητική τους πρόσφατα, με το ημερολόγιό τους και το τέλος του κόσμου(!), ώρα να θυμηθούμε και τον άλλο μεγάλο λατινοαμερικανικό πολιτισμό.

Τι ξέρουμε λοιπόν για τους Αζτέκους;

Λίγα πράγματα, ομολογουμένως: έτρωγαν σοκολάτα, θυσίαζαν «καραβιές» ανθρώπων στους αλλόκοτους θεούς τους, πριν εξαφανιστούν τελικά από προσώπου γης χάρη στους ισπανούς κονκισταδόρες.

Είναι γνωστοί στη λαϊκή συνείδηση ως βάρβαρη και πολεμοχαρής φυλή, εξαιτίας του -παραφουσκωμένου- γεγονότος του απίστευτου αριθμού των ανθρώπων που σκότωναν.

Ωστόσο, κόντρα στη συνήθη δοξασία, οι Αζτέκοι είχαν αναπτύξει έναν ιδιαίτερο πολιτισμό, μέσα από μια εκπληκτικά περίπλοκη κοινωνική δομή, που έδινε βάση στην υποχρεωτική εκπαίδευση, την πρωτοκαθεδρία της οικογένειας και την τέχνη ως μέσο έκφρασης.

Ακόμα και το σύστημα της δουλείας τους ήταν ιδιαίτερα λεπτομερειακό και «ραφινάτο» (με όρους της εποχής βεβαίως), κάνοντας τη στρωμάτωση της κοινωνίας πραγματικό μάθημα κοινωνιολογίας!

Οι Αζτέκοι δεν ήταν οι ψυχοπαθείς και αιμοσταγείς βάρβαροι που αφηνόμαστε συνήθως να πιστεύουμε, και να γιατί...

Τέχνη


Δεδομένο: Οι Αζτέκοι είχαν ευγενή αθλήματα και ήταν μια ιδιαιτέρως καλλιτεχνική κοινωνία

Άγριοι και απολίτιστοι; Μάλλον το ακριβώς αντίθετο, μιας και η αζτεκική κοινωνία αγκάλιασε πλατιά τις τέχνες, ιδιαίτερα την κεραμική, τη γλυπτική και τη ζωγραφική, με διάφορες τεχνοτροπίες και απεικονιστικές μεθόδους. Οι Αζτέκοι σχεδίαζαν τις στολές των πολεμιστών τους με ιδιαίτερη έμφαση στη λεπτομέρεια, ενώ συχνά έκαναν τατουάζ για να τιμήσουν τη μνήμη τους. Επιπλέον, είχαν μια ιδιαίτερη έφεση στην ποίηση. Όσο για το φίλαθλο πνεύμα τους, επιδίδονταν με πάθος στα σπορ, με το πλέον περίφημο να είναι το Ullamaliztli: το άθλημα περιλάμβανε μια ελαστική μπάλα και παιζόταν σε ένα ειδικά διαμορφωμένο γήπεδο, το Tlachtli. Ο σκοπός του παιχνιδιού ήταν να περάσει η μπάλα μέσα από ένα μικρό πέτρινο «δαχτυλίδι», ήταν ωστόσο ιδιαίτερα δύσκολο, μιας και η μπάλα δεν έπρεπε να αγγίξει το έδαφος και οι παίκτες μπορούσαν να την ακουμπήσουν μόνο τα κεφάλια, τους αγκώνες, τα γόνατα και τους μηρούς τους...

Υποχρεωτική εκπαίδευση



Δεδομένο:
Οι Αζτέκοι έστελναν απαραίτητα τα παιδιά τους στο σχολείο

Την ώρα που η έμφαση της κοινωνίας δινόταν στη σωστή ανατροφή των παιδιών μέσα στους κόλπους της οικογένειας, οι Αζτέκοι είχαν θεσπίσει την υποχρεωτική εκπαίδευση για όλα τα παιδιά, μέσα από δημόσια σχολεία. Τα παιδιά των ευγενών πήγαιναν σε διαφορετικά σχολεία, ενώ η εκπαίδευση χωριζόταν και σύμφωνα με το φύλο. Οι γόνοι της αριστοκρατικής τάξης διδάσκονταν από τους ιερείς ιστορία, αστρονομία, τέχνη, καθώς και τρόπους διακυβέρνησης και ηγεσίας. Τα παιδιά της κατώτερης κάστας έπαιρναν εκπαίδευση που τους προετοίμαζε για πολεμιστές, την ίδια στιγμή που τα κορίτσια πήγαιναν σε ιδιαίτερα σχολεία, όπου και μάθαιναν την «οικιακή τέχνη», όπως το μαγείρεμα και την υφαντική. Όλα πάντως τα παιδιά λάμβαναν τη βασική υποχρεωτική εκπαίδευση...

Νικήθηκαν από τις αρρώστιες



Δεδομένο: Οι περισσότεροι Αζτέκοι νικήθηκαν από την ασθένεια, όχι τον πόλεμο

Παρά το γεγονός ότι οι κονκισταδόρες έκαναν ό,τι μπορούσαν για να υποτάξουν τους Αζτέκους, εκείνοι ηττήθηκαν όχι εξαιτίας της στρατιωτικής υπεροχής των Ισπανών, αλλά της νόσου. Στην πραγματικότητα, οι πρώτες επιθέσεις των Ισπανών αποκρούστηκαν με μεθοδικότητα από τους Αζτέκους, οι οποίοι ανάγκασαν μάλιστα τους κονκισταδόρες σε βιαστική οπισθοχώρηση. Οι Αζτέκοι θα είχαν μια καλή πιθανότητα να απωθήσουν τον ισπανό εισβολέα, αν δεν τους αφάνιζε η πρωτοεμφανιζόμενη στην ήπειρο ευλογιά που κόλλησαν από τους Δυτικούς, εξοντώνοντας τους ηγέτες τους: η ζημιά που έπαθαν οι πολιτισμοί της Λατινικής Αμερικής από τις ευρωπαϊκές ασθένειες που μετέφεραν εκεί οι Ισπανοί λογίζεται ανυπολόγιστη, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για περισσότερους από 20 εκατομμύρια νεκρούς αυτόχθονες Αμερικανούς σε μια περίοδο 5 μόλις ετών. Αλλιώς ήταν εξαιρετικά αμφίβολο αν θα «έπεφταν» οι Αζτέκοι στον ισπανικό ζυγό...

Λάθος όνομα



Δεδομένο:
Το όνομα «Αζτέκοι» τούς αποδόθηκε πολύ αργότερα

Οι ίδιοι οι Αζτέκοι δεν αποκαλούσαν ποτέ τους εαυτούς τους Αζτέκους! Ήταν το όνομα που τους έδωσαν οι Δυτικοί, το οποίο προήλθε πιθανότατα από μια τοποθεσία που ζούσε η φυλή τον 12ο αιώνα, την Αζτλάν, στο βόρειο τμήμα του σημερινού Μεξικού. Πώς αποκαλούσαν οι ίδιοι οι «Αζτέκοι» τον πολιτισμό τους; Μέξικα, από το οποίο προήλθε φυσικά το όνομα της χώρας του Μεξικού...

Προωθημένο σύστημα μητρώων και καταγραφών



Δεδομένο: Οι Αζτέκοι διέθεταν ένα προηγμένο σύστημα καταγραφής και διατήρησης μητρώων

Το αλφάβητο των Αζτέκων, η γλώσσα N’ahuatl, περιλάμβανε γράμματα-εικόνες (εικονογράμματα) και αποτελούσε ένα ιδιαίτερο είδος γραφής. Η γνώση μάλιστα της καταγραφής της προφορικής γλώσσας ήταν πολύ εξειδικευμένη και εκτελούταν από ειδικά καταρτισμένους γραφείς και ιερείς, που είχαν λάβει ιδιαίτερη εκπαίδευση. Τα μητρώα κρατούνταν σε «χαρτί» καμωμένο από φλοιούς δέντρων ή δέρματα ελαφιών, με τον συνήθη τρόπο γραφής να γίνεται με κάρβουνο, το οποίο χρωματιζόταν κατόπιν από χρωστικές που προέρχονταν από λαχανικά και άλλες ουσίες της Μητέρας Γης. Τι μητρώα κρατούσαν; Φορολογικά στοιχεία, ιστορικά αρχεία, θρησκευτικές καταγραφές εορτών και θυσιών, ακόμα και ποίηση! Έχουν μάλιστα εντοπιστεί και πρόχειρα βιβλία, οι «κώδικες», που περιλαμβάνουν καταγραφές και μητρώα...

Ταφικά έθιμα



Δεδομένο: Οι Αζτέκοι διέθεταν ιδιαίτερα παράξενες ταφικές συνήθειες

Οι Αζτέκοι δεν κρατούσαν τους προγόνους τους σε ιδιαίτερα μέρη για τον σκοπό αυτό, αλλά τους έθαβαν κάτω ή γύρω από τα σπίτια τους. Όταν μάλιστα ο εκλιπών ήταν σημαίνον πρόσωπο, τον αποτέφρωναν συνήθως, καθώς πίστευαν ότι η αποτέφρωση θα μεταμόρφωνε την ψυχή του νεκρού ηγεμόνα ή περίφημου πολεμιστή και θα τον έστελνε κατευθείαν στη δική τους εκδοχή του παραδείσου. Κάποιες μάλιστα φορές οι Αζτέκοι σκότωναν και έθαβαν (ή αποτέφρωναν) ένα σκυλί ταυτόχρονα με τον νεκρό, για να τον καθοδηγήσει στο ταξίδι του στον άλλο κόσμο...

Πώληση παιδιών



Δεδομένο: Οι Αζτέκοι πουλούσαν συχνά τα παιδιά τους ως δούλους

Δεν ήταν ασυνήθιστο στην κοινωνία των Αζτέκων οι φτωχοί να πουλούν τα παιδιά τους ως σκλάβους, ή κάποιες φορές ακόμα και τον εαυτό τους. Κι αυτό γιατί το σύστημα δουλείας που είχαν αναπτύξει έδινε στον σκλάβο τη δυνατότητα να αποπληρώσει κάποια στιγμή τα οφειλόμενα και να ξανακερδίσει την ελευθερία του. Αλλά και η ίδια η δουλεία δεν ήταν στην κοινότητα των Αζτέκων και το πιο δυσβάσταχτο δεινό, μιας και οι σκλάβοι μπορούσαν να παντρευτούν, να κάνουν παιδιά, ακόμα και να διαθέτουν τη δική τους γη. Αν λοιπόν τα οικονομικά κάποιου δεν πήγαιναν καλά, η δουλεία ήταν μια πρώτης τάξεως επιλογή...

Πολυγαμία



Δεδομένο: Οι άντρες της αζτεκικής κοινωνίας μπορούσαν να εξασκήσουν το δικαίωμά τους στην πολυγαμία

Όσο κι αν κάθε Αζτέκος μπορούσε να διαθέτει περισσότερες από μία γυναίκες, το πολυγαμικό σύστημα κυβερνιόταν από πολύ αυστηρούς κανόνες. Η πρώτη σύζυγος κάποιου θεωρούταν η «κύρια» γυναίκα του, η οποία ήταν και η μόνη που παντρευόταν μέσα από επίσημη τελετή. Οι άλλες γυναίκες, οι «δευτερεύουσες», αναγνωρίζονταν επίσης στα μητρώα της κοινότητας, με τον άντρα να έχει την υποχρέωση να συμπεριφέρεται σε όλες τις συζύγους του με τον ίδιο βαθμό σεβασμού. Κι όσο κι αν ο άντρας ήταν η κεφαλή του νοικοκυριού, οι γυναίκες διέθεταν αρκετή θεσμοθετημένη δύναμη μέσα στο σπίτι, με την κοινωνία των Αζτέκων να αναγνωρίζει στη γυναίκα πλήθος δικαιωμάτων και να τη βάζει σε περίοπτη θέση. Οι έξτρα γυναίκες κάποιου συνέβαλλαν στον πλούτο της οικογένειας και θεωρούταν σημάδι κοινωνικής καταξίωσης, ανεβάζοντας τον άντρα στα υψηλά στρώματα της ιεραρχίας. Επόμενο ήταν ότι ο άντρας μπορούσε να έχει όσες γυναίκες ήταν σε θέση να θρέψει. Οι Αζτέκοι επέτρεπαν μάλιστα ακόμα και το διαζύγιο -σε κάποιες περιπτώσεις-, τιμωρούσαν τη μοιχεία όμως (και για τα δύο φύλα) με θάνατο...

Δουλεία



Δεδομένο: Το σύστημα δουλείας των Αζτέκων θεωρείται ιδιαίτερα προωθημένο

Η δουλεία στην κοινωνία των Αζτέκων ήταν ιδιαίτερη και αναμφίβολα πολύ διαφορετική από τα ευρωπαϊκά πρότυπα της εποχής, ακολουθώντας τελείως άλλους κανόνες. Το σημαντικότερο ίσως χαρακτηριστικό ήταν ότι τα παιδιά των σκλάβων δεν ήταν σκλάβοι, την ίδια στιγμή που οι δούλοι μπορούσαν να κατέχουν περιουσία, ακόμα και δικούς τους σκλάβους. Διέθεταν βεβαίως το δικαίωμα στην απελευθέρωση, την οποία μπορούσαν να εξαγοράσουν με το ίδιο ποσό που είχαν λάβει για να πουληθούν ως δούλοι, ενώ κάποιες φορές η ελευθερία τους ήταν τόσο απλή όσο το να καταφέρει ο σκλάβος να φτάσει σε έναν ναό. Αν μάλιστα ο δούλος προσπαθούσε να αποδράσει, μόνο ο κύριός του ή μέλη της στενής του οικογένειας είχαν τη δυνατότητα να τον κυνηγήσουν. Όπως αντιλαμβανόμαστε, η δουλεία ήταν για τους Αζτέκους κάτι τελείως διαφορετικό από τις συνήθεις νόρμες σκλαβιάς που ξέρουμε, ήταν περισσότερο μια μισθωμένη υπηρεσία με κοινωνικές προεκτάσεις παρά μια ανελεύθερη ζωή. Ο φτωχός Αζτέκος είχε πάντα την επιλογή να πουληθεί ως σκλάβος, να τα καταφέρει στη ζωή και όταν νιώσει οικονομικά έτοιμος να αποπληρώσει το χρέος του και να επιστρέψει στην ελευθερία...

Ανθρωποθυσίες




Δεδομένο:
Νέα ιστορικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι οι ανθρωποθυσίες και ο κανιβαλισμός μπορεί να είχαν να κάνουν με πρωτεϊνικές ανεπάρκειες

Την ώρα που η δημοφιλέστερη θεωρία σχετικά με τις ανθρωποθυσίες των Αζτέκων προστάζει ότι ήταν απλά τελετουργικά για τους αιμοσταγείς θεούς τους ή τρόπος να κρατούν τις μάζες υπό έλεγχο, νέες ανθρωπολογικές μελέτες υποδεικνύουν κάτι τελείως διαφορετικό. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 20.000 περίπου τελετουργικές ανθρωποθυσίες τον χρόνο, με την ιεροτελεστία να περιλαμβάνει απαραίτητα και κανιβαλισμό του πτώματος. Μια ομάδα ανθρωπολόγων λοιπόν, με επικεφαλής τον Michael Harner, υποστηρίζει ότι οι κανιβαλισμοί γίνονταν (μασκαρεμένοι σε θρησκευτική τελετουργία) γιατί η δίαιτα των Αζτέκων ήταν πολύ φτωχή σε κρέας. Αυτή η πρωτεΐνική ανεπάρκεια του λαού καλυπτόταν ενδεχομένως από τον κανιβαλισμό. Η θεωρία ελέγχεται...
ΠΗΓΗ:Newsbeast.gr

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

David Bowie: The Stars το νέο βίντεο


Saskia De Brauw, Tilda Swinton, David Bowie, Andrej Pejic in the video to The Stars (Are out Tonight). Photograph: Floria Sigismondi
κλικ εδω video The Stars

Το νέο βίντεο για το δεύτερο σίγκλ The Stars, από το καινούργιο άλμπουμ του  David Bowie The Next Day, το οποίο περιέχει καταπληκτικά τραγούδια.
Στο βίντεο, ένα ζευγάρι, προαστιακό, το οποίο υποδύονται ο τραγουδιστής και η ηθοποιός Tilda Swinton, ενοχλούνται από τους νέους τους γείτονες. Οι νέοι γείτονες Saskia De Brauw,  Andrej Pejic,  είναι θορυβώδεις και τους αναστατώνουν τη ζωή.

Βρετανοί πλούτισαν με την κατάργηση της δουλείας

Η πλήρης ανάμειξη της Βρετανίας στο δουλεμπόριο ήρθε στο φως της δημοσιότητας, όταν αδημοσίευτα, μέχρι πρόσφατα, έγγραφα, αποκάλυψαν ότι οι πλουσιότερες οικογένειες της χώρας πήραν υπέρογκα ποσά ως αποζημίωση μετά την κατάργηση της δουλείας, σύμφωνα με άρθο της Independent. Επιμέλεια: Νίκος Τριγάζης


Ο δρ. Νικ Ντρέιπερ του University College London (UCL), που μελέτησε τα έγγραφα, δήλωσε ότι το ένα πέμπτο των πλουσίων της Βικτωριανής εποχής είχαν αποκτήσει όλη ή μέρος της περιουσίας τους από το εμπόριο των σκλάβων.
Ως αποτέλεσμα, σήμερα υπάρχουν πλούσιες οικογένειες στη Βρετανία που χαίρονται ακόμα τα οφέλη του δουλεμπορίου. Ειδικά οι αποζημιώσεις λόγω της κατάργησης της δουλείας απέφεραν τεράστια χρηματικά ποσά στις συγκεκριμένες οικογένειες. Για παράδειγμα, ένας Τζον Όστιν κατείχε 415 σκλάβους και πήρε αποζημίωση 20.511 λίρες, ένα ποσό που αντιστοιχεί σήμερα σε 17 εκ. λίρες. Και υπάρχουν άλλοι που πήραν πολύ περισσότερα.
Ακαδημαϊκοί του UCL, με αρχηγό τον δρ. Ντρέιπερ, πέρασαν 3 χρόνια, αρχειοθετώντας στο ίντερνετ 46.000 καταχωρήσεις αποζημιώσεων. Αυτά τα έγγραφα θα γίνουν διαθέσιμα στο κοινό την Τετάρτη στην εξής διεύθυνση:http://www.ucl.ac.uk/lbs/
Ο δρ. Ντρέιπερ σημειώνει στην Independent ότι αυτά τα αρχεία μπορεί να έχουν επιπτώσεις και στην υπόθεση των αποζημιώσεων των χωρών που επλήγησαν από τη δουλεία, όπως τα νησιά Μπαρμπέιντος που ζητούν αποζημίωση από τις πρώην αποικιακές δυνάμεις για τις αδικίες που υπέστησαν οι σκλάβοι και οι οικογένειές τους.

Ανάμεσα σε αυτούς που φαίνεται ότι ωφελήθηκαν από τη δουλεία είναι πρόγονοι γνωστών προσωπικοτήτων, όπως του Πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον, του πρώην υπουργού Ντάγκλας Χογκ, των συγγραφέων Γκράχαμ Γκριν και Τζορτζ Όργουελ, αλλά και πολλών άλλων επιφανών Βρετανών.

Το δουλεμπόριο αποτέλεσε τεράστια πηγή πλούτου για την Βρετανική αυτοκρατορία και μ ‘αυτό ασχολούνταν όχι μόνο ευκατάστατοι επιχειρηματίες αλλά και απλοί άνθρωποι, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα της κοινωνίας. Ως εκ τούτου, η Βρετανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να πληρώσει 20 εκ. λίρες ως αποζημίωση σε 3.000 οικογένειες που είχαν σκλάβους, όταν καταργήθηκε η κατοχή σκλάβων στις βρετανικές αποικίες το 1833. Τα μισά χρήματα πήγαν σε οικογένειες της Καραϊβικής και της Αφρικής ενώ τα υπόλοιπα σε οικογένειας της Βρετανίας.
Για να κατανοήσουμε, τέλος, το μέγεθος των αποζημιώσεων αυτών, απλά να σημειωθεί ότι τα 20 εκ. λίρες της εποχής εκείνης αντιστοιχούν σήμερα σε 16,5 δις. λίρες.
Πηγή: tvxs

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Μέχρι το Δεκέμβριο του 2015 θα είναι έτοιμη η νέα Εθνική Πινακοθήκη

«Ήρθε η ώρα της αλήθειας. Επιτέλους είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε λεπτομέρειες για το έργο και το χρονοδιάγραμμα», δήλωσε η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, στη σημερινή συνέντευξη τύπου που δόθηκε για την επέκταση της. Από τη μεριά του ο Αναπληρωτής Υπουργός ΠΑΙΘΠΑ, Κώστας Τζαβάρας, ανακοίνωσε πως "και οι τελευταίες φάσεις, από δημοσιονομικής πλευράς, για το έργο της μεγάλης σύγχρονης ελληνικής πινακοθήκης, είναι στην τελική ευθεία".
Μετά από συνεχή διαβήματα της σημερινής διεύθυνσης, το Υπουργείο Πολιτισμού ανέθεσε αρχικά στους πρώτους μελετητές (γραφείο Π. & Κ. Μυλωνά και Δ. Φατούρο) την εκπόνηση προμελέτης η οποία αποπληρώθηκε, ύστερα από πολυετή καθυστέρηση, με χορηγία του «Ιδρύματος Μαρία Τσάκος».
Το 2008 το ΥΠΠΟ διενήργησε δημόσιο διαγωνισμό για τις οριστικές μελέτες, ο οποίος κατέληξε στην επιλογή των γραφείων «Αρχιτεκτονική ΕΠΕ Γραμματόπουλος-Πανουσάκης» και «Δ. Βασιλόπουλος & Συνεργάτες Ε.Ε.».Το έργο θα προσθέσει στο υφιστάμενο κτίριο των 9.720 τ.μ. άλλα 11.040 τ.μ., υπερδιπλασιάζοντας τους λειτουργικούς του χώρους (σύνολο 20.760 τ.μ).
Παρούσα στη σημερινή συνέντευξη ήταν και η Γ.Γ του ΥΠΑΙΘΠΑ Λίνα Μενδώνη, η οποία μας ενημέρωσε για τα τεχνικά χαρακτηριστικά της επέκτασης. «Ο προσυμβατικός έλεγχος έχει ολοκληρωθεί και η σύμβαση θα υπογραφεί εντός του Μαρτίου. Το έργο πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα σε 850 ημέρες, δηλαδή έως τον Δεκέμβριο του 2015. Ευελπιστούμε λοιπόν ότι τα Χριστούγεννα του ’15 θα έχουμε μια εντελώς διαφορετική πινακοθήκη, ένα νέο τοπόσημο στο κέντρο της Αθήνας», όπως δήλωσε χαρακτηριστικά.
Το έργο της επέκτασης έχει ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, το οποίο θα καλύψει τα 32 εκ. ευρώ, ενώ το υπόλοιπο ποσό των 13 εκ. ευρώ εξασφαλίστηκε με χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών τα έργα θα φυλλάσονται στην Γλυπτοθήκη και σε αποθηκευτικούς χώρους στη Μαγούλα Αττικής.
Όσον αφορά το νέο κτίριο, οι συντελεστές των αρχιτεκτονικών γραφείων που έχουν αναλάβει την επέκταση δήλωσαν πως τα 11.000 επιπλέον τ.μ. θα μοιραστούν σε υπέργειους και υπόγειους λειτουργικούς χώρους. «Οι μόνιμες εκθέσεις θα φιλοξενούνται πλέον σε 4.000 τ.μ., οι περιοδικές σε 2.600 τ.μ, ενώ η βιβλιοθήκη, οι αποθήκες, τα εργαστήρια συντήρησης, το πωλητήριο, τα εκδοτήρια, οι χώροι υποδοχής και τα γραφεία διοίκησης θα επεκταθούν σημαντικά. Το νέο κτήριο θα είναι μια σύνθεση που σέβεται απόλυτα το υπάρχον αρχιτεκτονικό οικοδόμημα. Η σημαντική επέμβαση θα είναι η πλήρης αλλαγή της πρόσβασης στους χώρους της πινακοθήκης, και η είσοδος των επισκεπτών. Η κίνηση στους ορόφους θα γίνεται εξωτερικά, ούτως ώστε ο επισκέπτης να έχει τη δυνατότητα επαφής με την πόλη. Θα υπάρχει επίσης και ένα νέο κλιμακοστάσιο δεξιά της εισόδου, η οποία θα παραμένει στο ίδιο σημείο, κυλινδρικό, που θα οδηγεί τους επισκέπτες στους υπόγειους εκθεσιακούς χώρους».
Στις 4 Μαρτίου θα γίνει η τελευταία, αποχαιρετιστήρια, ξενάγηση του κοινού στη έκθεση της πινακοθήκης κι έπειτα τα έργα θα κατέβουν απ΄ τους τοίχους για τη μεταφορά τους. Τόσο η κ. Πλάκα, όσο και ο κ. Τζαβάρας, επεσήμαναν πως η πινακοθήκη δεν θα μείνει ανενεργή και σε λήθαργο καθ’ όλη τη διάρκεια των εργασιών. Με θεματικές και περιοδικές εκθέσεις, περίπου 120 πίνακες από τις συλλογές της θα παρουσιάζονται σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, όπου φυσικά τηρούνται οι απαραίτητες προδιαγραφές. Επιπλέον, υπάρχει η πρόθεση να ταξιδέψουν μερικοί από τους «θησαυρούς» μας και στο εξωτερικό, αν βέβαια βρεθούν και τα απαραίτητα για αυτή την ενέργεια χρήματα. Τέλος, με την ευκαιρία της σημερινής παρουσίασης, η κ. Πλάκα μας ενημέρωσε πως το Μουσείο Καπράλου στην Αίγινα θα είναι έτοιμο μέχρι τέλος Μαρτίου.
Πηγή: artnews.gr

Golden Moments: Classic Hollywood Stars With Their Oscars


Peter Stackpole—Time & Life Pictures/Getty Images
Vivien Leigh places the Oscar she won for her role as Scarlett in Gone With The Wind on her mantlepiece at home, 1940.

Actors1937-1961
We’ve all heard the sentiment, or some version of it, uttered during the Oscars: It’s an honor just to be nominated. And who knows — in some cases, it might even be true. But in the end, when it comes to the acting honors, there’s only one person up there on the stage, hugging (or, if it’s a guy, holding high) that inimitable golden statuette. In those prestigious individual categories that step into the spotlight near the end of the night — director, for example, and the supporting and lead actors and actresses — there’s only one winner.

Here, LIFE.com celebrates Hollywood legends — and a few stars who, while huge in their time, have dimmed with the passing years — as they bask in the limelight, marvel at their good fortune, sit as if dazed by the honor bestowed on them and, in a few instances, go about their lives as if nothing had happened (albeit with an Oscar statuette somehow just within reach). Here are Taylor, Crosby, Hepburn, Brando, Joan Crawford, Grace Kelly, Jimmy Stewart and other actors and actresses who have won at least one Oscar — many of these folks, of course, won more than one — spending some quality time with that most coveted of moviedom’s trophies.

Rex Hardy Jr.—Time & Life Pictures/Getty Images

Luise Rainer, the first woman to win two Oscars, holds her Best Actress award for her performance in The Great Ziegfeld during the 1937 Academy Awards ceremony
 
 


Bob Landry—Time & Life Pictures/Getty Images

Joan Fontaine doing the household bookkeeping next to the Oscar she won for her role in Hitchcok's Suspicion, 1942
 
 


Allan Grant—Time & Life Pictures/Getty Images

Elizabeth Taylor at a Hollywood party with the Oscar she won for her role in BUtterfield 8, 1961



George Silk—Time & Life Pictures/Getty Images

Grace Kelly with the Oscar she won for her role in The Country Girl, 1955. William Holden, her co-star in the movie, stands behind her
 
 


Ralph Morse—Time & Life Pictures/Getty Images

Audrey Hepburn with the Oscar she won for Roman Holiday, 1954



Ralph Crane—Time & Life Pictures/Getty Images

Joanne Woodward smiles radiantly while holding her Best Actress Oscar for her role in Three Faces of Eve, 1958




George Silk—Time & Life Pictures/Getty Images

Best Supporting Actor and Supporting Actress winners Frank Sinatra and Donna Reed (both for From Here to Eternity) and their Oscars, 1954
 
 
Walter Sanders—Time & Life Pictures/Getty Images

Bing Crosby (Going My Way), Ingrid Bergman (Gaslight) and Barry Fitzgerald (Going My Way) with their Oscars, 1945
 
 
Loomis Dean—Time & Life Pictures/Getty Images

Gloria Grahame with her Best Supporting Actress Oscar for The Bad and the Beautiful, 1953



George Silk—Time & Life Pictures/Getty Images

Marlon Brando (right) with his Oscar for On the Waterfront, 1955.




Ed Clark—Time & Life Pictures/Getty Images

Onstage presenters seen from the wings during the 1950 Academy Awards


Peter Stackpole—Time & Life Pictures/Getty Images

Jimmy Stewart, back from WWII, talks with the oldest employee of his family's hardware store in Pennsylvania, George Little; nearby is a table of various mementos, including Stewart's Best Actor Oscar for The Philadelphia Story.


Martha Holmes—Time & Life Pictures/Getty Images

Joan Crawford with her Best Actress Oscar for Mildred Pierce, 1946




 

Οι γυναίκες των Oscars 2013

Αν η 85η Τελετή Απονομής των Βραβείων Οσκαρ δεν άξιζε για τίποτε άλλο, άξιζε για τις γυναικείες φιγούρες που περπάτησαν στο κόκκινο χαλί του Dolby Theater.
Από την Κουαβένζανε Γουόλις που τα πήγε μια χαρά μέχρι τη Σαρλίζ Θερόν που έκοψε ανάσες κι από τα κοριτσίστικα κέφια της Τζένιφερ Λόρενς ή της Κρίστεν Στιούαρτ μέχρι την πείρα μιας Τζέιν Φόντα, οι γυναίκες που πέρασαν, χθες βράδυ, από το Hollywood Boulevard έγραψαν τη δική τους ιστορία. Παρακάτω ρίχνουμε μια ματιά σ' εκείνες που μας άρεσαν και που έκαναν την απονομή των Οσκαρ αληθινά... σκανδαλιστική!
To κεφάλαιο Σαρλίζ Θερόν
Ηταν η ωραιότερη παρουσία των φετινών Οσκαρ. Κατ' αρχή, γιατί έδειχνε κάπως έτσι:
theron01
Επειτα, το απρόσμενο χορευτικό ντουέτο της με τον Τσάνινγκ Τέιτουμ (εκείνη δυο μέτρα γυναίκα κι εκείνος πρώην στρίπερ νυν σφίχτης), ήταν απίστευτα αιθέριο και χαριτωμένο και μεταξύ των δυο υπήρχε και μια παλιομοδίτικη χημεία.
therondance01
therondance02
Και, τέλος, μέσα στην παράνοια της οσκαρικής βραδιάς, έμοιαζε εξαιρετικά άνετη, διασκέδασε που ο Ντάστιν Χόφμαν (γιατί ο παλιός γνωρίζει και τολμά) τη φλέρταρε on stage κι έκανε και κομπλιμέντα στην Εϊμι Ανταμς για το φόρεμά της.
theron02
H Είμι Ανταμς είναι fun!
Παρά το άγχος της υποψηφιότητάς της, η Εϊμι Ανταμς έμοιαζε να συνδυάζει το ρομαντισμό με το party girl σε ιδανική ισορροπία και φορούσε και το πιο ατμοσφαιρικό φόρεμα της απονομής.
adams01
adams02
Η κυρία Αφλεκ
Αντί να μπει στη σκιά του συζύγου, του οποίου άλλωστε ήταν και η μέρα, η Τζένιφερ Γκάρνερ κατάφερε την ιδανική ισορροπία υποστήριξης και αυτάρκειας. Η στιγμή, δε, που ανέβηκε στη σκηνή μαζί με την Τζέσικα Τσαστέιν, ήταν από τις ομορφότερες της βραδιάς.
garner
Tο καναρινί της Τζέιν Φόντα
Εχει ξετρελλαθεί με το twitter account της, είναι πιο όμορφη απ' ό,τι όταν έβγαινε με τον Τεντ Τέρνερ, είναι 76 χρόνων και τολμά περισσότερα απ' όσα ηθοποιοί με τα μισά της χρόνια.
fonda
Τα κόκκινα της Τζένιφερ Ανιστον
Επιτέλους! Η Τζένιφερ Ανιστον φόρεσε χρώμα, πήρε αλά μπρατσέτα τον καλό της Τζάστιν Θερού, ή τον Τσάνινγκ Τέιτουμ στη σκηνή και ξαλεγράρισε!
aniston
Η τούμπα της Τζένιφερ Λόρενς
Δε μας άρεσε το φόρεμα - τούρτα, ούτε η δήθεν έκπληξη κι αμηχανία όταν κέρδισε το Οσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Αλλά πρέπει να της το αναγνωρίσουμε: η Τζένιφερ Λόρενς ξέρει ακόμα και να πέφτει με χάρη, σαν κύκνος, μέρος κι αυτό μιας bubbly προσωπικότητας και μιας πολύ νέας ηθοποιού που απολαμβάνουμε να βλέπουμε στις ταινίες.
jen
Η μαμά του Μπράντλεϊ Κούπερ
Οχι για το καμάρι που έχει για το γιο της, ούτε για την τεράστια διαφορά ύψους, αλλά για το αθλητικό παπούτσι!
mom
Αντέλ
Σαν τη μύγα μες στο γάλα, πληθωρική, με την έντονη κόκνεϊ προφορά της μπροστά στα χολιγουντιανά μικρόφωνα, ξετίναξε το «Skyfall» στη σκηνή, έμοιασε και λίγο μπλαζέ με την όλη διοργάνωση, τσίμπησε το Οσκαρ της, έριξε και το κλάμμα της τελικά από συγκίνηση, ένας απολαυστικός χείμαρος.
adele
Η τρελλο-Ελενα
Μοιάζουν να διασκεδάζουν τρομερά μαζί, είναι η προσωποποίηση του ατυχήματος μόδας - ή και του πραγματικού ατυχήματος στην περίπτωση του Τιμ Μπάρτον - αλλά η κάθε εμφάνιση της Ελενα Μπόναμ Κάρτερ είναι μια νέα περιπέτεια!
helena
Τζέσικα Τσαστέιν, old school
Μέσα σε δυο χρόνια έγινε it girl, μια από τις πιο ευμετάβλητες, ικανές ηθοποιούς της εποχής και, ταυτόχρονα, σκεπάζεται κι από μια λάμψη παλιού σινεμά...
chastain
Κριστίν Τσένογουεθ για hostess!
Μα γιατί, γιατί η υπέροχη μικροσκοπική ηθοποιός και τραγουδίστρια, που όταν μιλάει είναι σα να έχει καταπιεί ήλιο αλλά όταν τραγουδάει κάτι μαγικό συμβαίνει, να μην είναι παρουσιάστρια της τελετής φέτος; Καλύτερα θα περνούσαμε...
chenoweth
Οι Κυρίες
Ηταν το highlight της φετινής απονομής: η Μπάρμπρα Στρέιζαντ, σε μεγάλες φόρμες, να παραδίδει μαθήματα δύναμης κι αυτοπεποίθησης και η Σίρλεϊ Μπάσεϊ, με τη φωνή λιγο αλλιωμένη αλλά το glam στο ζενίθ.
barbra
Κουαβένζανε Γουόλις is the man
Είναι μόνο 9 χρόνων - 6 όταν γύρισε το «Beasts of the Southern Wild» - αλλά κάθε άλλο παρά ντροπαλή. Πραγματική τσαούσα και απολαυστική παρλαπίπα, είπε στους δημοσιογράφους ότι θα ήθελε στο κόκκινο χαλί να δει τον Νέμο, ότι ανυπομονεί να τελειώσει η τελετή για να φάει πίτσα κι έκανε και προσεγμένη επιλογή στις... φίλες της για τη βραδιά, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες της με τη Χάλι Μπέρι και την Τζέσικα Τσαστέιν.
quav
H Κορίν Μπίσοπ
«Ελα να γνωρίσεις τους φίλους του μπαμπά...» Η κόρη του Τζέιμι Φοξ έκανε εντυπωσιακό ντεμπούτο.
foxx
Χρόνια πολλά Εμανουέλ Ριβά
Με γαλλική αφαιρετικότητα στο ντύσιμο και γλυκό χαμόγελο, η γυναίκα - θρύλος του ευρωπαϊκού σινεμά έκλεισε τα 86 στο ωραιότερο, προσωπικό της πάρτι.
riva
Oι πατερίτσες της Κρίστεν Στιούαρτ
Δε μας άρεσε, αυτή τη φορά, το φόρεμά της, μας άρεσε όμως το πώς χειρίστηκε το... αξεσουάρ της. Με θάρρος παρά τη μακριά δαντελένια ουρά και με λίγη... βοήθεια από τις φίλες της (Τζένιφερ Λόρενς), η Κρίστεν Στιούαρτ περπάτησε στο κόκκινο χαλί, φωτογραφήθηκε, απένειμε βραβείο, λίγο στραπατσαρισμένη αλλά παρούσα!
kristen01
kristen02
Ρεμπέκα Μίλερ, χαρά στο κουράγιο σου!
Είναι πολύ όμορφη, αλλά εδώ και χρόνια προσπαθεί επιμελώς να το κρύβει. Μεγάλωσε ως κόρη του Αρθουρ Μίλερ και ζει ως σύντροφος του Ντάνιελ Ντέι-Λούις. Πόσα αποθέματα αντοχής χρειάζεται αυτό; Ο Ντέι-Λούις, άλλωστε, την ευχαρίστησε με ιδιαίτερη τρυφερότητα (λίγο ενοχική) στον ευχαριστήριο λόγο του, λέγοντας ότι εκείνη έχει αναγκαστεί να ζει με πολλούς άντρες - τους ήρωες που ενσαρκώνει ο ηθοποιός και μεταφέρει και στην πραγματική του ζωή.
miller
Σάλι Φιλντ. We really liked her.
Μπορεί να μην κέρδισε τελικά το Οσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, αλλά η Σάλι Φιλντ σ' αυτήν εδώ τη σεζόν των βραβείων εμφανίστηκε ωραιότερη παρά ποτέ, γεμάτη αυτοπεποίθηση κι έπιασε και φιλενάδα την Τζένιφερ Λόρενς που όπου βρεθεί κι όπου σταθεί εκδηλώνει το θαυμασμό της για το ταλέντο της.
field
Το μεταλλιζέ σου πάει πολύ
Ηταν αναμφισβήτητα η νέα τάση στη μόδα που επιβεβαιώθηκε στο κόκκινο χαλί των Οσκαρ: το σκούρο, μεταλλικό, φουτουριστικό και αιχμηρό look. Κατά τη γνώμη μας, πιο ωραία το φόρεσε η Στέισι Κίμπλερ. Το ύφασμα παχαίνει ακόμα και αυτήν τη Νικόλ Κίντμαν με τη ζώνη - Μπάτμαν. Η Χάλι Μπέρι το γύρισε σε Κλεοπάτρα. Η Νόρα Τζόουνς σε Πιρέλι. Η Ναόμι Γουοτς περιμένει να διακτινιστεί. Και η Ιβ Χιούσον, η δεσποινίς Μπόνο, δεν έχει ακόμα το θάρρος να το επιβάλλει, τουλάχιστον όχι όταν βγαίνει με τον μπαμπά.
metal
Σαμάνθα Μπαρκς
Τόσο στη βραδινή της, αποκαλυπτική αλλά κομψή εμφάνιση, όσο και στο μουσικό νούμερο από τους «Αθλιους», σκοτεινή, σοβαρή και με υπέροχη φωνή, η Σαμάνθα Μπαρκς, η αλλιώτικη Επονίνα, λέμε ότι ήρθε για να μείνει.
barks
Τα outsiders
Δεν ήταν από τα ονόματα που απασχόλησαν τα βραβεία, αλλά η παρουσία τους συζητήθηκε έντονα. Η Ολίβια Μαν αποκτά σιγά-σιγά φανατικό κοινό με μικρούς, προσεγμένους ρόλους και μεγάλα, προσεγμένα φορέματα. Η Τζορτζίνα Τσάπμαν δεν είναι απλώς "η κυρία Χάρβεϊ Γουάινσταϊν", ούτε μόνο καλλονή, είναι η ιδρύτρια της Marchesa που, παρεμπιπτόντως, έντυσε τις μισές προσκεκλημένες της βραδιάς.
chapman
H Μέριλ Στριπ
Γιατί η συνάντησή της με τον Ντάνιελ Ντέι-Λούις έμοιαζε με κάτι εξωπραγματικό.
meryl


ΠΗΓΗ: FLIX.GR

Αρχειοθήκη ιστολογίου