Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Πολιτιστικός «πόλος έλξης» το Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας στην Αθήνα

Στην ιδιαίτερη σημασία που έχει η διοργάνωση του Παγκόσμιου Συνεδρίου Φιλοσοφίας για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αναφέρθηκε ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Βουδούρης, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ενόψει της έναρξης των εργασιών του συνεδρίου στις 4 Αυγούστου.




Στην ιδιαίτερη σημασία που έχει η διοργάνωση του Παγκόσμιου Συνεδρίου Φιλοσοφίας για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αναφέρθηκε ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Βουδούρης, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ενόψει της έναρξης των εργασιών του συνεδρίου στις 4 Αυγούστου.Ο κ. Βουδούρης τόνισε ότι η πραγματοποίηση του συνεδρίου στην Ελλάδα αλλά και το θέμα του «Η φιλοσοφία ως έρευνα και τρόπος ζωής» αποτέλεσαν πόλο έλξης για τους διακεκριμένους επιστήμονες του κλάδου της φιλοσοφίας που θα δώσουν το «παρών» αλλά και για επιστήμονες από χώρες της Ασίας, όπου η φιλοσοφική θεώρηση διαφέρει σε πολλά σημεία από τη φιλοσοφία της Δύσης. «Επικοινώνησε μαζί μου ένας Κινέζος συνάδελφος για να μου πει πόσο τον έχει συγκινήσει το θέμα του συνεδρίου» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το συνέδριο περιλαμβάνει 75 ειδικές θεματικές ενότητες και οι ολομέλειές του, όπως και τα συμπόσια, θα καλυφθούν από διερμηνεία σε επτά διαφορετικές γλώσσες. Κάποιες από αυτές θα πραγματοποιηθούν στην Πνύκα, το Λύκειο του Αριστοτέλη, την Ακαδημία Πλάτωνος και την Αγία Φωτεινή Ιλισσού, όπου έλαβε χώρα ο διάλογος του Πλάτωνος «Φαίδρος».
Οι προετοιμασίες στο κτίριο της Φιλοσοφικής, όπου θα φιλοξενηθεί μεγάλο μέρος των εργασιών, είναι πυρετώδεις. Όπως, μάλιστα, ανέφερε ο κ. Βουδούρης στις εργασίες αποκατάστασης συμμετέχουν εθελοντικά φοιτητές αλλά και μέλη του διδακτικού προσωπικού του πανεπιστημίου.
Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις. Στο κτίριο της Φιλοσοφικής θα γίνει έκθεση ζωγραφικής με τη συνδρομή των Σχολών Καλών Τεχνών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ακόμη, οι σύνεδροι θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδόση Πελεγρίνη, να ερμηνεύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο «Σοπενχάουερ» που έχει συγγράψει ο ίδιος.
Ανάμεσα στους 3.000 συνέδρους από τις 105 χώρες που θα έρθουν στην Αθήνα περιλαμβάνονται ο Γιούρκεν Χάμπερμας και ο Ουμπέρτο Έκο.
Η έναρξη του συνεδρίου θα συνοδευτεί από συναυλία στο Ηρώδειο με έργα κλασσικής μουσικής που έχουν ελληνικό θέμα, αλλά και με έργα του Μάνου Χατδικάκι και του Μίκη Θεοδωράκη. Για τη λήξη των εργασιών έχει προγραμματιστεί αποχαιρετιστήριο πάρτι.
Το 23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας τελεί υπό την αιγίδα της UNESCO και του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και οργανώνεται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Φιλοσοφικών Εταιρειών (FISP) και την Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρεία, με τη συνδιοργάνωση του Δήμου Αθηναίων, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, της Περιφέρειας Αττικής, του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου και του Πανεπιστημίου Κρήτης και τη στήριξη των υπουργείων Πολιτισμού και Τουρισμού.
Πηγή: AMΠE

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

«Και τώρα τι;» το ερώτημα που θέτει η 4η Μπιενάλε της Αθήνας

Αθήνα
Σε μια περίοδο όπου η οικονομική κρίση στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες κορυφώνεται, η 4η Μπιενάλε της Αθήνας (ΑΒ4) δεν μπορεί παρά να θέσει ένα καίριο ερώτημα: Και τώρα τι;
Ανταποκρινόμενη στις τρέχουσες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, στη σκληρή πραγματικότητα της χρεοκοπίας, η ΑΒ4 διερευνά εναλλακτικές προτάσεις και χρήσιμες ιδέες θέτοντας σε λειτουργία ένα συνεργατικό μοντέλο για την παραγωγή μιας έκθεσης.
Η έκθεση που προτείνει η AB4, ως απάντηση στο ερώτημα Και τώρα τι;, έχει τίτλο AGORA. Θα πραγματοποιηθεί από τις 29 Σεπτεμβρίου ώς την 1η Δεκεμβρίου στο εμβληματικό κτίριο του πρώην Χρηματιστηρίου Αθηνών (Σοφοκλέους 8-10) και την υπογράφει μια ομάδα καλλιτεχνών, επιμελητών, θεωρητικών και επαγγελματιών από τον χώρο της δημιουργίας, η οποία έχει συσταθεί ειδικά για την περίσταση.
Τα επίσημα εγκαίνια έχουν προγραμματιστεί για τις 28 Σεπτεμβρίου.
Η AGORA είναι επομένως ένα συλλογικό πείραμα, το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας ζυμώσεων μεταξύ επαγγελματιών με διαφορετικό υπόβαθρο. Το σημαντικό για τους συμμετέχοντες σε ένα τέτοιο πείραμα είναι το κοινό αίσθημα ευθύνης και η ανάγκη συμπαραγωγής νοήματος.
Χρησιμοποιώντας το άδειο κτίριο του πρώην Χρηματιστηρίου Αθηνών ως κύριο χώρο της, η ΑΒ4 προτείνει την AGORA όχι μόνο ως τόπο ανταλλαγής απόψεων αλλά και ως ιδανικό σκηνικό για κριτική και για ριζικό επαναπροσδιορισμό στον τρόπο σκέψης. Εμπεριέχοντας διαφορετικές θέσεις και θεωρήσεις, η AGORA στοχεύει τόσο στην τέρψη όσο και στην καλλιέργεια κριτικής σκέψης. Προτιμά την αμφισημία από τα δόγματα, υποδέχεται τόσο το σημαντικό όσο και το ασήμαντο.
Το πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα της AGORA, που περιλαμβάνει έργα τέχνης, συνεργατικές εκδηλώσεις, performances, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, προβολές ταινιών, εργαστήρια και εκπαιδευτικά προγράμματα, και αξιοποιεί τις δυνατότητες του Διαδικτύου, δημιουργεί έναν δημόσιο χώρο όπου η συμμετοχή του κοινού είναι εξίσου σημαντική με αυτή των δημιουργών.
Στην AGORA τα έργα και οι θέσεις επικαλούνται αυτό που έχουμε επειγόντως ανάγκη τώρα: μια στάση κριτική και επίκαιρη, έτοιμη να επανεξετάσει παρελθούσες στρατηγικές της τέχνης και της ζωής, να αποδομήσει κυρίαρχους μύθους και να ανακαλύψει καινούριες, λειτουργικές προσεγγίσεις και συμπεριφορές.
Newsroom ΔΟΛ

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

24-7-1860: Σαν σήμερα γεννήθηκε ο πατέρας του καλλιτεχνικού κινήματος Αρ Νουβό, Άλονς Μούχα


 ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΧΩΡΟ




 


Αφίσσα της Μόντ Άνταμς ως Ζαν Ντ' Αρκ, 1909



Σαν σήμερα γεννήθηκε ο τσεχικής καταγωγής Alphonse Mucha. Ο καλλιτέχνης δημιούργησε εικόνες και ζωγραφικούς πίνακες συνδιάζοντας τον ρομαντισμό με τον ανερχόμενο μοντερνισμό.  Πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του στο Παρίσι, και στις ΗΠΑ δημιουργώνατς ζωγραφικά έργα. Επέστρεψε στην Τσεχία δημιουργώντας πίνακες τερστίων διαστάσεων. 
 Ο Mucha συνέλαβε αρχικά την ιδέα της δημιουργίας του καλλιτεχνικού κύκλου  Slav Epic το 1900, κατά τη στιγμή της Παγκόσμιας Έκθεσης στο Παρίσι. Εργάστηκε για πολλά έτη στον κύκλο Slav Epic, το οποίο θεωρείται ένα αριστούργημα τέχνης. Είχε ονειρευτεί την ολοκλήρωση μιας σειράς'εργων της τσέχικης ιστορίας, αλλά και άλλων σλαβικών λαών. Μια γιορτή της Σλαβικής ιστορίας, στο γύρισμα του 19ου αιώνα. Ωστόσο, τα σχέδιά του για οικονομικούς λόγους δεν πραγματοποιήθηκαν.  Το 1909, κατάφερε να λάβει οικονομική υποστήριξη από τον εκατομμυριούχο Τσαρλς Ρ. Κρέιν, ο οποίος χρησιμοποίησε την περιουσία του για να προάγει επαναστάσεις και μετά την γνωριμία του με τον Θωμά Μάζαρυκ, το Σλαβικό εθνικισμό.
Ο Mucha  για τη δημιουργία του έργου του ξεκίνησε με την επίσκεψη των τόπων που σκόπευε να απεικονίσει στον κύκλο, όπως η Ρωσία, η Πολωνία και η Βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένων των Ορθόδοξων μοναστηριών του Αγίου Όρους . Επιπλέον, συμβουλεύτηκε ιστορικούς σχετικά με τις λεπτομέρειες των ιστορικών γεγονότων, ώστε να εξασφαλίζεται η ακριβής απεικόνιση. Το 1910, νοίκιασε ένα τμήμα του κάστρου στο Zbiroh και άρχισε να εργάζεται για τη σειρά.
Ο Mucha συνέχισε να εργάζεται για τον κύκλο για 18 χρόνια. Αυτός σταδιακά παρέδωσε τα τελικά έργα για την πόλη της Πράγας. Το 1919, το πρώτο μέρος της σειράς, η οποία περιλαμβάνει έντεκα καμβάδες, εμφανιζόταν στο Πράγας Clementinum. Το 1921, πέντε από τα έργα του παρουσιάστηκαν στη Νέα Υόρκη και το Σικάγο στη μεγάλη επιτυχία του κοινού. 
Μετά την ολοκλήρωση του έργου το 1928, ο πλήρης κύκλος εμφανίζεται στο Μέγαρο Fair Trade στην Πράγα. Ήταν η πρώτη έκθεση των έργων στη Τσεχοσλοβακή πρωτεύουσα.
Μετά το πραξικόπημα του 1948 στην Τσεχοσλοβακία   και μετέπειτα κομμουνιστική κατάληψη της χώρας, ο Mucha θεωρήθηκε ένας παρακμιακός και αστικός καλλιτέχνης, αποξενωμένος από τις ιδέες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού .   Μετά τον πόλεμο, οι πίνακες μεταφέρθηκαν προς Moravský Krumlov από μια ομάδα τοπικών πατριώτων και εκτέθηκαν  στο κάστρο της Moravský Krumlov, το 1963



 
Μετά τη μάχη του Grunwald


Άγιο Όρος



 Σλάβοι στην αρχική πατρίδα τους




 Η στέψη του τσάρου της Σερβίας Στεφάνου Δουσάν , όπως Αν. Ρωμαίου αυτοκράτορα
 
Ο Μούχα μετακόμισε στο Παρίσι το 1887 και συνέχισε τις σπουδές του στις Ακαδημίες Ζυλιέν και Κολαρόσσι, ενώ συγχρόνως έκανε εικονογραφήσεις σε περιοδικά και διαφημίσεις. Γύρω στα Χριστούγεννα του 1894 ο Μούχα έτυχε να βρεθεί σε ένα τυπογραφείο όπου προέκυψε μια ξαφνική ζήτηση για μια νέα αφίσα που θα διαφήμιζε ένα θεατρικό έργο με πρωταγωνίστρια την Σάρα Μπερνάρ, την πιο διάσημη ηθοποιό του Παρισιού, στο Θέατρο της Αναγέννησης. Ο Μούχα προσφέρθηκε να δημιουργήσει μία αφίσα λιθογραφία μέσα σε δύο εβδομάδες και την 1η Ιανουαρίου 1895, η διαφήμιση της Γκισμόντα εμφανίστηκε στους δρόμους της πόλης. Μέσα σε μία νύχτα έγινε διάσημη και διέδωσε το νέο καλλιτεχνικό ύφος και το δημιουργό του στους κάτοικους της πόλης. Εντούτοις, υπάρχουν αποδείξεις ότι το σχέδιο για την αφίσα ήταν αντιγραφή από ένα έργο του διάσημου ζωγράφου Πωλ Γκωγκέν. Η Μπερνάρ ήταν τόσο ικανοποιημένη από την επιτυχία της αφίσας αυτής ώστε έκλεισε συμβόλαιο έξι χρόνων με τον Μούχα.
Ο Μούχα δημιούργησε πολυάριθμους πίνακες, αφίσες, διαφημίσεις και εικονογραφήσεις βιβλίων καθώς και σχέδια για κοσμήματα, χαλιά, ταπετσαρίες και θεατρικά σκηνικά σε ένα ύφος που αρχικά ονομάστηκε ύφος Μούχα αλλά έγινε γνωστό ως Άρ Νουβό. Τα έργα του Μούχα συχνά παρουσίαζαν όμορφες και υγιείς νέες γυναίκες με ρούχα νεοκλασικού ύφους που ήταν συχνά περιτριγυρισμένες με πολλά λουλούδια τα οποία κάποιες φορές σχημάτιζαν στεφάνια πάνω από τα κεφάλια τους. Σε αντίθεση με τους άλλους δημιουργούς αφισών της εποχής, χρησιμοποιούσε πιο απαλά παστέλ χρώματα. Η Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού το 1900 διέδωσε το "ύφος Μούχα" διεθνώς. Διακόσμησε το περίπτερο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και συνεργάστηκε στη δημιουργία του Αυστριακού.
Το Αρ Νουβό ύφος του συχνά έτυχε μίμησης. Εντούτοις, ο Μούχα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του προσπάθησε να απομακρύνει τον εαυτό του από το ύφος αυτό. Πάντα επέμενε ότι τα έργα του προέρχονταν εκ των έσω του και από την τσεχική τέχνη παρά από εμμονή σε κάποια φόρμα καλλιτεχνικού ύφους της μόδας. Δήλωνε ότι η τέχνη υπήρχε μόνο για να εκφράζει ένα πνευματικό μήνυμα και τίποτε περισσότερο και ως εκ τούτου ένιωθε απογοήτευση με την δόξα που κέρδισε μέσα από την εμπορική τέχνη ενώ πάντα ήθελε να επικεντρωθεί σε πιο ευγενή έργα που θα εξύψωναν την τέχνη και τον τόπο γέννησής του.

 Η άνοδος του Φασισμού στα τέλη του 1930 οδήγησαν στη καταδίκη των έργων του Μούχα και του Σλαβικού εθνικισμού του από τον Τύπο ως 'αντιδραστικών'. Όταν ο Γερμανικός στρατός μπήκε στην Τσεχοσλοβακία την άνοιξη του 1939, ο Μούχα ήταν από τους πρώτους που συνελήφθησαν από την Γκεστάπο ως σημαντικότερος εκφραστής της δημόσιας ζωής στην Τσεχοσλοβακία .  Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η σλαβική Epic τυλίχτηκε και κρυμμένα να αποτρέψει την κατάσχεση από τους Ναζί. [. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, ο ηλικιωμένος καλλιτέχνης αρρώστησε από πνευμονία. Αν και τελικά αφέθηκε ελεύθερος, δεν ανάρρωσε ποτέ από την πίεση αυτού του περιστατικού ούτε από το ότι είδε να εισβάλλουν και να κατακτούν την πατρίδα του. Πέθανε στην Πράγα στις 14 Ιουλίου 1939 από λοίμωξη των πνευμόνων και ενταφιάστηκε εκεί στο νεκροταφείο του Βίσεχραντ.

 


















 Ο ίδιος ο καλλιτέχνης έγραψε:
«Ο σκοπός της δουλειάς μου δεν ήταν ποτέ να καταστρέψει, αλλά πάντα να δημιουργεί, να οικοδομήσει γέφυρες, γιατί πρέπει να ζούμε με την ελπίδα ότι η ανθρωπότητα θα συγκεντρώσει ότι το καλύτερο και εύληπτο έχει δημιουργηθεί ».

 Alphonse Mucha στην εργασία για Slav Epic - Wikimedia Commons, Public Domain


ΠΗΓΕΣ :
1. Arnason,H.H.,Ιστορία της Σύγχρονης Τέχνης, Επίκεντρο, 2006
2. europeana.eu
3.wikipedia.org

Θερινό σινεμά απόψε στους κήπους της Κάζα Μπιάνκα, με ελεύθερη είσοδο

Από σήμερα Τετάρτη 24 έως και το Σάββατο 27 Ιουλίου 2013, οι κήποι...
της Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης (Casa Bianca – Βασ. Όλγας 180 και Θεμ. Σοφούλη) μεταμορφώνονται σε χώρο συνάθροισης και προβολών ταινιών μικρού μήκους.
Την εκδήλωση διοργανώνει ο Δήμος Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την καλλιτεχνική ομάδα «Ατελιέ 3 – 103» καθώς και με τη συνδρομή της Ταινιοθήκης Θεσσαλονίκης και του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους (TiSFF).
Θα πραγματοποιηθούν οι προβολές:
Τετάρτη 24/7: Caravaggio, Derek Jarman, (93’, Μεγάλη Βρετανία, 1986)
Πέμπτη 25/7: Οι Λουόμενοι, Εύα Στεφανή (46’, Ελλάδα, 2009)
Παρασκευή 26/7: Επιλογές από το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
Σάββατο 27/7: Caravaggio, Derek Jarman (93’, Μεγάλη Βρετανία, 1986)
Η ώρα έναρξης των προβολών είναι 21:30 και η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
 Thestival.gr

Ανακάλυψαν «νεκροταφείο βρικολάκων» στην Πολωνία

Τουλάχιστον 17 σκελετοί βρέθηκαν θαμμένοι με τα κρανία κομμένα και τοποθετημένα ανάμεσα στα γόνατα ή τα χέρια, σε περιοχή της Πολωνίας. Η στάση των σκελετών αποτελούν σύμφωνα με αρχαιολόγους ένδειξη ότι ο χώρος αυτός ήταν κάποτε «νεκροταφείο βρικολάκων».

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο τρόπος τοποθέτησης των οστών δείχνει ότι τα πτώματα πιστευόταν ότι ανήκαν σε  βαμπίρ και θάβονταν με αυτό τον τρόπο, ώστε να αποφευχθεί η «επιστροφή τους στον κόσμο των ζωντανών.

Τα μακάβρια ευρήματα ήρθαν στο φως όταν πριν μερικές εβδομάδες εργάτες που κατασκεύαζαν δρόμο βρέθηκαν μπροστά τέσσερις σκελετούς, θαμμένους με αυτόν παράδοξο τρόπο.


Τα κρανία ήταν κομμένα και τοποθετημένα ανάμεσα στα γόνατα ή στα χέρια. Μετά από περαιτέρω έρευνες, εντοπίστηκαν 13 ακόμη σκελετοί. Επιπλέον οι σοροί δεν έφεραν πάνω τους ούτε κοσμήματα αλλά ούτε και υπολείμματα ρούχων.

Οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι τα πτώματα χρονολογούνται από τον 15ο ή τον 16ο αιώνα, όταν ο φόβος των βρικολάκων ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένος στην Ανατολική Ευρώπη.

Επιπλέον στην περιοχή βρέθηκε μια αγχόνη, γι’ αυτό οι αρχαιολόγοι δεν αποκλείουν οι νεκροί να είχαν εκτελεστεί.


Μέχρι σήμερα, συνολικά 43 τάφοι έχουν βρεθεί στο σημείο και οι ιστορικοί ελπίζουν να μάθουν περισσότερα για τους σκελετούς, μελετώντας τα αρχεία δικαστηρίων καθώς και εκκλησιαστικά έγγραφα που κάνουν λόγο για εκτελέσεις.
tvxs

 

Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

Amid Greek austerity, plunder of priceless treasures

The financial crisis in Greece has already had far-reaching consequences for many people, but now it is claiming a new casualty as some of the country's ancient treasures become a target for thieves.
Detective Gergios Tsoukalis puffs nervously on his cigar. In the passenger's seat of a taxi, he grapples with four different mobile phones as he tries to co-ordinate the arrest of yet another antiquities smuggler.
As the driver pulls into the port, he sees ahead of him that plainclothes police officers have already pounced on the unassuming man, who is completely shocked by the early-morning operation.

Start Quote

Detective Gergios Tsoukalis
We've tracked down ancient Greek antiquities as far away as Columbia - in the hands of drug dealers”
Detective Gergios Tsoukalis
As he is being bundled into a van, one of the officers shouts at him: "How many of you are there? Don't mess me around. How many?"
Mr Tsoukalis is less concerned with the accused. He is following the trail of the treasure. He heads straight to the back of the suspect's vehicle and pulls out a bag to confirm that these are the stolen artefacts.
"These are them, here are the coins," he says with relief, immediately lighting up another cigar.
These moments are what the detective lives for.
Vulnerable artefacts Hunting down illegal traders and saving timeless ancient objects does not just provide him with a rush of adrenaline or a satisfying buzz.
First and foremost, he does this job because he is Greek and cannot stand to see his country's most valuable and vulnerable artefacts in the wrong hands.
There has been a rise in the last three years in illegal trading. According to police reports, there has been a 30% increase since the crisis took hold in 2009.
Mr Tsoukalis believes the most popular buyers are Russians, Chinese and Latin Americans.
"In the last few years with the crisis, people who have reached their limits have become more easily tempted," he says.

Find out more

  • Fast Track is broadcast on BBC World News and each week has the latest news about travel, destinations, flights and holidays, for people travelling on business or for leisure.
  • The programme is broadcast at 03.30, 13.30 and 18.30 GMT on Saturdays and 06.30 GMT on Sundays.
"They are more likely to either sell antiquities in their possession or search for them in abandoned excavation sites, in order to sell what they find to dealers who take them abroad.
"We've tracked down ancient Greek antiquities as far away as Colombia - in the hands of drug dealers".
In February, he received a call from one man determined to do the right thing.
Yiannis Dendrinellis, from the coastal town of Derveni in Corinthia, came across what he has now been told could be the site of an ancient temple.
He found a bag left at the side of the road where someone had been digging.
"Inside there were some old coins and parts of small statues. You read stories about people finding treasure, but it can't be compared to finding it yourself with your own hands. It was amazing, just something else."
Yiannis will receive a small share of the value of his find because he contacted the authorities. He is still waiting to hear more about its worth.
Inadequate protection
Recovered antiquities 
 There has been a 30% rise in illegal trading of antiquities since 2009
From the onset of the financial crisis in Greece, it became easier for people to steal and sell on artefacts because many sites, including those still being excavated are not adequately protected.
"Some islands only have one guard to protect and maintain all of the ancient sites," says Despina Koutsoumba, of the Association of Greek Archaeologists.
"How can he do his job properly? Things are being stolen all the time. Only recently a man was arrested and caught with a Macedonian tomb - and inside the entire warrior's outfit. We didn't even know it existed until the man who took it was arrested."
Her main worry is ensuring the maintenance and security of the already registered artefacts in Greece's museums.
In December 2012, the finance ministry took control of the archaeological fund containing all the profits from museum ticket sales - a budget of 2m euros (£1.72m).
"We have not seen this money since December last year and this money is needed to keep our museums running properly. Not only can we not afford toilet paper and petrol for our drivers, but we haven't been able to pay our electricity, water and phone bills, since last year.
"So you can imagine what this means for a museum, to be threatened and have its electricity cut off, what that means for its operations and what that means for its alarms," she said.
The Ministry of Culture stresses it is doing all it can to protect Greece's most important sites and museums.
Despina Koutsoumba 
 Despina Koutsoumba says museums cannot even afford toilet roll
Maria Vlazaki, General Director of Antiquities and Cultural Heritage says: "There are a lot of people employed to guard Greece's most important sites, but of course there are less than before.
"As there are fewer employees in all other sectors, we have the same problem with this one. But we have done all the work we can to protect our museums and archaeological sites and keep them safe. I know it is a difficult situation, but we try hard".
Last week the government secured another bailout instalment from the troika of international creditors, the EU, the International Monetary Fund (IMF) and European Central Bank (ECB). In return, a further 25,000 public sector workers will be dismissed and all ministries will be affected.
Those working for the Ministry of Culture are waiting nervously to find out not only if their jobs will be protected, but also the ancient antiquities behind glass cases - and those yet to be discovered.
Fast Track can be seen on BBC World News at 03.30, 13.30 and 18.30 GMT on Saturdays and 06.30 GMT on Sundays.
 

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

19 Ιουλίου 1979: Οι Σαντινίστας αναλαμβάνουν στη Νοκαράγουα την εξουσία


Το κίνημα των Σαντινίστας δημιουργήθηκε το 1961 με την ίδρυση του «Μετώπου Εθνικής Απελευθέρωσης» από μαρξιστές αγωνιστές και νεαρούς χριστιανούς ριζοσπάστες. Σαν σήμερα, στις 19 Ιουλίου 1979, οι Σαντινίστας μπαίνουν νικηφόρα στην πρωτεύουσα Μανάγκουα, τερματίζοντας την επί μισό σχεδόν αιώνα δικτατορική δυναστεία των Σομόσα. Βασικός ιδρυτής του κινήματος ήταν ο Κάρλος Φονσέκα Αμαδόρ που σκοτώθηκε σε μάχη το 1976.
Το κίνημα πήρε το όνομά του από τον Αουγκούστο Σέσαρ Σαντίνο, σύμβολο κατά του ιμπεριαλισμού και εθνικός ήρωας. Ο Σαντίνο είχε οργανώσει αντάρτικο στα βουνά του Βορρά όταν τη δεκαετία του ΄20 τα αμερικανικά στρατεύματα επέστρεψαν στη Νικαράγουα.
Ο Σαντίνο δολοφονήθηκε το 1934 με εντολή του αρχηγού της Εθνικής Φρουράς Αναστάζιο Τάτσο Σομόζα ο οποίος στη συνέχεια κατέλαβε την εξουσία για είκοσι χρόνια. Οι Σαντινίστας στόχευαν στην ανατροπή του διδακτορικού καθεστώτος Σομόζα που είχε την υποστήριξη των ΗΠΑ, στον εκδημοκρατισμό και την ανάπτυξη της Νικαράγουα.
Το 1979 το καθεστώς Σομόζα κατέρρευσε. Στις 19 Ιουλίου του 1979 οι Σαντινίστας ανέλαβαν την εξουσία στη Νικαράγουα με επικεφαλής τον Ντανιέλ Ορτέγκα. Οι Σαντινίστας υποστήριζαν τη δημιουργία λαικής κυβέρνησης και προσδιόριζαν το κίνημά τους ως «αντι-ιμπεριαλιστικό, δημοκρατικό και λαικό». Πραγματοποίησαν σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα στην οικονομία, την εκπαίδευση, την υγεία και τον αγροτικό τομέα.
Την ίδια εποχή όμως δημιουργήθηκε η αντάρτικη οργάνωση «Κόντρας» που κατηγορούσε τον Ορτέγκα ότι κυβερνούσε δικτατορικά προκειμένου να επιβάλει τον κομμουνισμό. Το καθεστώς είχε υιοθετήσει το μοντέλο της Κούβας δηλαδή ένα μοντέλο χωρίς πολιτικό πλουραλισμό, με αυταρχικές τάσεις και έντονη λογοκρισία στον Τύπο.
Οι Σαντινίστας ισχυρίζονταν πως επρόκειτο για επέμβαση των ΗΠΑ που στόχευε στην ανατροπή της σοσιαλιστικής κυβέρνησης Στα χρόνια που ακολούθησαν εμφανίστηκαν αντεπαναστατικά κινήματα, πολλά από τα οποία σχετίζονταν με πρώην μέλη της Εθνικής Φρουράς.
Οι ΗΠΑ που επιδίωκαν την ανατροπή του καθεστώτος των Σαντινίστας, χρηματοδοτούσαν αυτά τα αντεπαναστατικά κινήματα που είχαν πλέον αναπτύξει ένοπλη δράση.
Μετά από χρόνια εμφύλιου πολέμου, κυβέρνηση και αντιπολίτευση έκλεισαν τελικά πολιτική συμφωνία το 1989. Το εκλογικό αποτέλεσμα της επόμενης χρονιάς ήταν αναπάντεχο καθώς οι Σαντινίστας έχασαν την εξουσία στις 25 Φεβρουαρίου του 1990 από το κεντροδεξιό κόμμα της Βιολέτα Τσαμόρο.
Ακολούθησαν πολιτικές δολοφονίες και ένοπλες συγκρούσεις ανάμεσα στους πρώην αντεπαναστάτες και τους Σαντινίστας.
tvxs

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης:Εκθεση - αφιέρωμα στα 150 χρόνια από την γέννηση του Κ.Π. Καβάφη

«Δεν θέλουμε μία έκθεση  που  να  περιλαμβάνει τα γυαλιά, τα χειρόγραφα  ή τα  έπιπλα του ποιητή. Αντίθετα θέλουμε να επικεντρωθούμε σε  ορισμένα  ποιήματά του, κυρίως  μυθολογικά και ιστορικά  και να  αναδείξουμε την διάστασή  τους  από διαφορετική  σκοπιά».  Αυτό  είναι το σκεπτικό  της  έκθεσης για τον Κ.Π. Καβάφη στο  Μουσείο Κυκλαδικής  Τέχνης  δια  στόματος του διευθυντή του κ. Νίκου Σταμπολίδη. Μιας  έκθεσης,  που  με τον τίτλο «Ιδανικές Φωνές κι Αγαπημένες  - Εικονογραφώντας ποιήματα του Καβάφη»,  που  παραπέμπει σε  γνωστό στίχο του  θα  εγκαινιαστεί  στις 26 Νοεμβρίου σε συνεργασία με το Ιδρυμα Ωνάση  με  αφορμή την  συμπλήρωση  φέτος 150 χρόνων  από την  γέννηση  του μεγάλου ποιητή  και 80 από τον  θάνατό  του.

  Εικοσιπέντε ποιήματα  επιλέχθηκαν  για  την  έκθεση και  αντίστοιχα 80 αρχαία  έργα,  προτομές  κυρίως  των προσώπων  που  αναφέρονται  σ΄ αυτά,  προκειμένου  να  αναπτυχθεί  εκθεσιακά ο «διάλογος»  μεταξύ  τους  με  την  επιπλέον  βοήθεια  κατάλληλων  σχολιασμών. «Ετσι ο επισκέπτης  θα επικεντρώνεται στα πρόσωπα  των  βασιλέων,  αυτοκρατόρων  ή  άλλων, τους οποίους ο Καβάφης γνώριζε από την  Ιστορία  αλλά  και  περιδιαβαίνοντας  στα αρχαία μνημεία της Αλεξάνδρειας»,  λέει  ο  κ. Σταμπολίδης .  Προσθέτοντας  όρι δεν  θα  απουσιάζουν ασφαλώς  οι πρώτοι χριστιανικοί χρόνοι  με τα  πορτρέτα  φαγιούμ. «Στόχος  μας  είναι  να  αναδείξουμε  την  αλεξανδρινή  ατμόσφαιρα  εκείνων των  αιώνων», προσθέτει.

Το  παράδειγμα  που  έφερε  μάλιστα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο _ από  όπου και  έλαβε  έγκριση_  ο κ.  Σταμπολίδης  αφορούσε σε  ένα  πολύ  γνωστό πρόσωπο την  Ιστορίας  τον  Νέρωνα μέσα από το  ποίημα  του Κ.Π. Καβάφη «Η Διορία του  Νέρωνος»,  που  αναφέρεται  σε  ένα δελφικό χρησμό προς τον αυτοκράτορα:

«Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε / του Δελφικού Μαντείου τον χρησμό. / «Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται». / Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί./ Τριάντα χρονώ είναι. Πολύ αρκετή / είν' η διορία που ο θεός τον δίδει / για να φροντίσει για τους μέλλοντας κινδύνους…»,  γράφει  ο  ποιητής,  αγνοώντας , όπως  ο ίδιος  λέει στη  συνέχεια  για τον  Νέρωνα, πώς τον επιβουλεύεται  ο  διάδοχός του: « Και στην Ισπανία ο Γάλβας /κρυφά το στράτευμά του συναθροίζει και το ασκεί, / ο γέροντας ο εβδομήντα τριώ χρονώ».

 Να  σημειωθεί  ότι τα  έργα προέρχονται που πλαισιώνουν την  έκθεση προέρχονται από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Ακρόπολης, το Επιγραφικό, το Νομισματικό, το Μουσείο Μπενάκη, Εφορείες Αρχαιοτήτων και από την Νομισματική Συλλογή της Alpha Bank. Η έκθεση  θα διαρκέσει ως τις 31 Μαρτίου 2014.
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ, ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ

Σπάνιας ομορφιάς ευρήματα του 3ου αιώνα μ.Χ. ήρθαν αναπάντεχα στο φως στον Κεραμεικό

Ενα αναπάντεχο εύρημα στον Κεραμεικό έφερε η έρευνα της αρχαιολόγου Γιούτα Στρότσεκ του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου: Βαθιά μέσα σε ένα πηγάδι της Κλασικής εποχής στον Κεραμεικό, δύο μαρμάρινες κεφαλές, δύο νεαρών Ρωμαίων περίμεναν για αιώνες να τις βρει κάποιος και να τις ανεβάσει πάλι στο φως.

Οπως αναφέρει tovima.gr, η επικεφαλής των ανασκαφών Γιούτα Στρότσεκ, έχοντας λάβει άδεια από την Γ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων για τον καθαρισμό του πηγαδιού, χρησιμοποίησε τέσσερις αντλίες για την άντληση του νερού, που υπήρχε ακόμη στο πηγάδι και στο βάθος του εντοπίσθηκαν τα δύο ρωμαϊκά ευρήματα.

Η κατάσταση των κεφαλιών θεωρείται πολύ καλή, παρά τα δύο μεγάλα «τραύματα» που φέρουν, αφού είναι φανερό ότι κάποιος τα κτύπησε δυνατά ώστε να σπάσουν και στην συνέχεια τα πέταξε στο πηγάδι. Η χρονολόγηση των κοριτσιών πάντως -η μία είναι νεώτερη από την άλλη- τα φέρνει στα μέσα του 3ου μ.Χ. αιώνα. Αυτό προκύπτει κατά την κυρία Στρότσεκ από την…κόμμωσή τους!

Το γεγονός ότι τα μαλλιά τους είναι χτενισμένα σαν της Σαλονίνας, συζύγου του αυτοκράτορα Γαλλινού και μητέρας του Βαλεριανού που απεικονίζεται μάλιστα και σε νομίσματα της εποχής αποτελεί αδιάψευστο τεκμήριο. Ο τρόπος λοιπόν, που η «Πρώτη Κυρία» της χώρας χτένιζε τα μαλλιά της ήταν αναμφισβήτητα το πρότυπο και για όλες τις απλές γυναίκες. Αν και στην περίπτωσή τους η Γιούτα Στρότσεκ θεωρεί ότι ανήκαν σε μία επιφανή οικογένεια και επιπλέον ότι τα αγάλματά τους είχαν στηθεί μαζί. Αυτό θα πρέπει να συνέβη κάπου ανάμεσα στο 253-268 μ.Χ..

Αλλά και το ίδιο το πηγάδι θεωρείται εντυπωσιακό ως κατασκευή, αφού είναι πετρόχτιστο και επενδεδυμένο με υδραυλικό ασβεστοκονίαμα εξαιρετικής ποιότητας. Αλλωστε έμεινε σε χρήση περί τα 800 χρόνια (5ος π.Χ. – 6ος μ.Χ).

Να σημειωθεί ότι το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο πραγματοποιεί από πέρυσι νέο πρόγραμμα αναστηλώσεων και συντήρησης των μνημείων του Κεραμεικού, που αφορούν εκτός από το λουτρό με το πηγάδι του, την Ιερά Πύλη, ταφικά μνημεία και ένα ιερό της θεάς Αρτεμης Σωτείρας ενώ σε συνεργασία με την Γ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων γίνεται και η αναστήλωση του μοναδικού ναΐσκου του Αγάθωνος στην ταφική οδό.

Για τη δημοσίευση των ερευνών στον Κεραμεικό μάλιστα το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο έχει ιδρύσει την ειδική σειρά «Kerameikos – Ergebnisse der Ausgrabungen» στην οποία περιλαμβάνονται ήδη 19 τόμοι σχετικά με τα έθιμα ταφής της αρχαίας Ελλάδας, την αρχαία αρχιτεκτονική και την τοπογραφία της αρχαίας Αθήνας. Η επέτειος των 100 ετών φέτος από την έναρξη των ανασκαφών του Ινστιτούτου συμπίπτει εξάλλου με την δημοσίευση ενός νέου επιστημονικού οδηγού για τα μνημεία του Κεραμεικού από τη διευθύντρια της ανασκαφής και βαθιά γνώστρια των νεκροταφείων της αρχαίας Αθήνας που ήταν σε συνεχή χρήση για πάνω από 1.600 χρόνια κυρία Γιούτα Στρότσεκ.
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ.gr

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Ζακ Ντεριντά (1930 – 2004): Η θεωρία της αποδόμισης

Η «θεωρία της αποδόμησης» του Ζακ Ντεριντάυποστηρίζει ότι κάθε κείμενο αποτελείται από στρώματα εννοιών, απόρροια πολιτιστικών και ιστορικών διαδικασιών, συνεπώς το νόημά του δεν είναι οριστικό αλλά συνάρτηση της ερμηνείας που του δίνει ο αναγνώστης του. Έτσι, ένας αναγνώστης μπορεί να διερευνήσει τα κρυμμένα νοήματα ενός κειμένου, τα οποία μπορεί να μην γνωρίζει ούτε ο συγγραφέας. Η θεωρία αυτή στρατηγικής ανάλυσης εφαρμόζεται στη λογοτεχνία, στη γλωσσολογία, στη φιλοσοφία και σε άλλες επιστήμες.


Ο Ζακ Ντεριντά (Jacques Derrida) γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου του 1930 στο Ελ Μπιάρ της Αλγερίας. Υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους φιλόσοφους και ιδρυτής της σχολής της «αποδόμησης».
Στα μαθητικά του χρόνια δημοσίευε ποιήματά του σε βορειοαφρικανικά περιοδικά, ενώ το ζωηρό ενδιαφέρον του για τη φιλοσοφία τον οδήγησε το 1952 στην Ecole Normale Superieure, απ’ όπου και πήρε το πτυχίο του στο συγκεκριμένο τομέα. Στην περίοδο των σπουδών του είχε την ευκαιρία να συνδεθεί στενά με κορυφαίους διανοητές, όπως ο Μπουρντιέ και ο Φουκώ.
Από το 1960 δίδαξε Γενική Φιλοσοφία και Λογική στη Σορβόνη, το 1965 πήγε στην Ecole Normale Superieure και από το 1983 ήταν στην Ecole Des Hautes Etudes. Επίσης, δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής σε πολλά ευρωπαϊκά και αμερικανικά πανεπιστήμια.
Παράλληλα, αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των μεταναστών στη Γαλλία, κατά του καθεστώτος των φυλετικών διακρίσεων της Νότιας Αφρικής και για την αποφυλάκιση αντικαθεστωτικών στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία.
Η προσφορά του στη σύγχρονη φιλοσοφική σκέψη θεωρείται σημαντικότατη. Η θεωρία του είναι δυσκολονόητη, αλλά τον καθιέρωσε ως ένα από τους πιο γνωστούς φιλόσοφους του 20ου αιώνα.

Οι επικριτές του Ντεριντά χαρακτήρισαν τις θεωρίες του από «παράλογες» ως «αντιδραστικές». Όμως οι επικρίσεις δεν μείωσαν το κύρος του στους ακαδημαϊκούς κύκλους και ήταν τόσο γνωστός που το 2003 η ζωή του απαθανατίστηκε κινηματογραφικά σε ένα βιογραφικό ντοκιμαντέρ.
Ο Ζακ Ντεριντά πέθανε στις 8 Οκτωβρίου του 2004, ύστερα από μακροχρόνια μάχη με την επάρατο νόσο.

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Europeana:Πολιτιστικές φωτογραφίες του παρελθόντος

Την περασμένη εβδομάδα, μιλήσαμε για τα γεωγραφικούς χάρτες που μπορείτε να βρείτε στην Europeana και την εφαρμογή Europeana Open Πολιτισμού. Σήμερα, σας παρουσιάζουμε έναν άλλο τρόπο Ταξιδεύοντας μέσα από την ιστορία - με παλιές φωτογραφίες που χαρτογραφούν το παρελθόν. Αντιπροσωπεύουν ένα στιγμιότυπο από μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή και τα στοιχεία που σχετίζονται με αποκορύφωμα αυτό το σημείο στο χρόνο: όπως οι άνθρωποι, περιοχές,  τα συναισθήματα και τις μόδες. Ωστόσο, σε αντίθεση με χάρτες, μπορούν να πουν μια μοναδική και συχνά ενδιαφέρουσα ιστορία ενός ατόμου ή των ομάδων των εθνών.
Εικόνες σε μεμονωμένα άλμπουμ σηματοδοτούν σημαντικά προσωπικά γεγονότα, μας θυμίζουν  άλλους σημαντικούς  και μπορούν να προκαλέσουν ένα σύνθετο μείγμα των αναμνήσεων και συναισθημάτων. Έχετε ένα χαμόγελο κάθε φορά που θα δείτε φωτογραφίες του μωρού σας; Ή αισθάνεστε χαρούμενη και λίγο νοσταλγία για τις ευτυχισμένες στιγμές της οικογένειας ή απλά να εκπλαγείτε με το πώς στη νεότητά τους οι γονείς σας φαινόταν όμορφοι στη φωτογραφία του γάμου τους?
Οι παλιές φωτογραφίες μπορεί επίσης να παρέχει πολύτιμα στοιχεία για το πολιτικό το οικονομικό κλίμα της εποχής και τις πτυχές της καθημερινής ζωής κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης ιστορικής περίοδου. Όχι μόνο μπορείτε να μάθετε ποιοι ήταν οι σταρ της εποχής, αλλά μπορείτε επίσης να ανακαλύψετε, για παράδειγμα, οι αντίστοιχες τάσεις της μόδας, μακιγιάζ και styling μαλλιών.
Ρίξτε μια ματιά σε μερικά παραδείγματα παρακάτω. Αν θέλετε να εξερευνήσετε το παρελθόν, κατεβάστε την Europeana Open app Πολιτισμού και να περιηγηθείτε «Εικόνες του παρελθόντος»  Σας δίνει πρόσβαση σε πάνω από 200.000 παλιές γκραβούρες και φωτογραφίες ευγενική παραχώρηση του Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας, Ταμείο Fotográfico de la Universidad de Navarra και Valenciana Ψηφιακή Βιβλιοθήκη. Όλες οι εικόνες είναι στο δημόσιο τομέα, έτσι ώστε να μπορείτε στη συνέχεια να χρησιμοποιήσετε ελεύθερα σε δικά σας έργα. Απολαύστε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο!

Μανθούλης: Με δυσφήμισαν που έπαιξαν την ταινία μου

Με την ταινία του Ροβήρου Μανθούλη, «η κυρία Δήμαρχος» βγήκε στον αέρα η ΕΔΤ (Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση) το βράδυ της Δευτέρας. Η προβολή της ταινίας του προκάλεσε την οργή του σκηνοθέτη, ο οποίος σε ανακοίνωσή του χαρακτήρισε την ΕΔΤ ως «κανάλι ιερόδουλη» και τόνισε ότι θα κινηθεί νομικά διεκδικώντας αποζημίωση για δυσφήμιση. Ο κ. Μανθούλης μιλώντας στο tvxs.gr ανέφερε ότι δέχτηκε ένα προσωπικό πλήγμα από την προβολή της ταινίας καθώς το όνομά του έχει συνδεθεί με την ιστορία της κρατικής τηλεόρασης. Επίσης, χαρακτήρισε την κυβέρνηση «δικτατορική» και τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, «γνωστό νταή» που είναι ο πλέον «ακατάλληλος για την ελληνική πολιτική». Δηλώνει μάλιστα απαισιόδοξος για την έκβαση των πραγμάτων στην χώρα. Του Νίκου Μίχου
Γιατί αντιδράσατε έντονα και άμεσα;

Έχω συνδέσει το όνομά μου με την ιστορία της ελληνικής εθνικής τηλεόρασης. Η δική μου ιστορία με την ΕΡΤ ξεκινά όταν με φώναξε ο Καραμανλής για να πάρω το Ε.Ι.Ρ.Τ. της χούντας και να το κάνω ΕΡΤ. Ξεκίνησα το έργο αυτό αλλά μετά από κάποιον καιρό παραιτήθηκα και επέστρεψα στην Γαλλία. Στην συνέχεια με φώναξε ο Ανδρέας Παπανδρέου για να πάρω την Υ.Ε.Ν.Ε.Δ. και να την κάνω και αυτή ΕΡΤ. Ανέλαβα να φτιάξω τα κανάλια. Έφτιαξα τα νομοσχέδια. Έχω παίξει ρόλο όσο κανείς σε βάθος χρόνου και σε όλα τα επίπεδα. Με έχουν φωνάξει αρκετές φορές και οι υπάλληλοι της ΕΡΤ για να κάνω κάποια εισήγηση σε ημερίδες. Έχουμε συνεργαστεί και σε συμπαραγωγές.

Ξαφνικά πραγματοποιείται η κατάργηση της ΕΡΤ – μια σφαγή στην ουσία – από ένα δικτατορικό κράτος το οποίο δεν κρύβει πλέον ούτε το όνομά του ούτε τα σχέδιά του για διάφορες πτυχές της ελληνικής ζωής. Η ΕΡΤ ήταν αυτό που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για ότι θα γίνει από εδώ και στο εξής.

Στο κλείσιμο της ΕΡΤ αντέδρασα από την πρώτη στιγμή βρίζοντας τους υπεύθυνους και τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Όταν είδα, όμως, να βάζουν μια δική μου ταινία αναγκάστηκα να αντιδράσω. Πήραν μια δική μου ταινία για να ξεκινήσουν το πρόγραμμα αυτού του κατάπτυστου καναλιού ώστε να δείξουν πιθανώς στον κόσμο ότι εγώ πέρασα από την άλλη «πλευρά». Έχουν συμβεί αυτά και σε άλλους. Ευτυχώς η ιστορία πήρε πολύ μεγάλη έκταση στον Τύπο και στο διαδίκτυο.

Θεωρείτε δηλαδή ότι ήταν προσωπικό «μαχαίρωμα» δεδομένης και της προϊστορίας σας;

Ναι. Αν έπαιζαν ταινίες μου άλλοι δεν θα ασχολούμουν με το θέμα. Αλλά αυτοί είναι εξυπνάκηδες. Προσπαθούν να δώσουν την εικόνα ότι «εμείς προβάλλουμε και την  άποψη αυτού που δεν μας συμπαθεί». Αισθάνομαι μεγάλη ντροπή για αυτή την κυβέρνηση. Κάνουν παιχνίδια πολιτικά και αισθητικά κακόγουστα.

Θα κινηθείτε νομικά;

Θεωρώ ότι πρόκειται για δυσφήμιση και δυστυχώς ο Μάνος δεν είναι εδώ για να τους κάνει μήνυση. Εγώ, όμως, θα τους μηνύσω και θα ζητήσω αποζημίωση. Δεν είναι δυνατόν πια να παίζονται αυτά τα βρωμερά παιχνίδια εις βάρος των ανθρώπων.

Θα συνεχιστούν τα παιχνίδια αυτά;

Νομίζω πως έχουμε μπει σε μια τροπή των πραγμάτων που δεν με κάνουν να νιώθω καθόλου αισιόδοξος. Φοβάμαι για το πως θα τελειώσει όλο αυτό.

Σας ξυπνά μνήμες από το παρελθόν;

Έχω ζήσει την δικτατορία του Μεταξά, την κατοχή – όπου αγωνίστηκα στην ΕΠΟΝ, την Χούντα από μακριά – τότε δρούσα εναντίον του καθεστώτος που άργησε να πέσει, και στην συνέχεια έκανα ότι μπορούσα για την Ελλάδα - όταν με καλούσαν φυσικά.

Είμαι απαισιόδοξος και φοβάμαι ότι όλα αυτά θα λήξουν πολύ άσχημα. Εκτός και αν προλάβουν να διώξουν τον Σαμαρά! Αν ήταν κάποιο άλλο πρόσωπο, όπως ο Κώστας Καραμανλής ή η Ντόρα Μπακογιάννη, δεν πιστεύω ότι θα υπήρχε αυτή η εξέλιξη. Δεν υπάρχουν πολλά πρόσωπα στην Δεξιά, αλλά αυτά τα ελάχιστα που έχουν θα μπορούσαν να τα επιλέξουν καλύτερα. Ο Σαμαράς δεν έχει δείξει τίποτα. Όπου έχει βάλει το χέρι του τα έχει θαλασσώσει.

Η Liberation είχε γράψει για το κλείσιμο της ΕΡΤ ότι εάν είχε συμβεί το ίδιο στην Γαλλία θα είχε γίνει επανάσταση. Εδώ γιατί δεν έγινε;

Γιατί η Ελλάδα έχει συνηθίσει να υποκύπτει συνέχεια. Εδώ Χούντα είχαμε και αντί να γίνει επανάσταση δεν έγινε τίποτα. Αφέθηκαν όλοι να τους πιάσουν και να τους στείλουν εξορία. Κουράστηκε ο λαός από τις μεγάλες επαναστάσεις του παρελθόντος. Δεν έχει δει φως θεϊκό μετά από τις τεράστιες θυσίες που έχουν γίνει και το κόστος των ανθρώπινων ζωών. Ένα εκατομμύριο Έλληνες έχουν πεθάνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε πολέμους.

Για παράδειγμα, όταν γύρισα από την Αμερική το 53’ – τέσσερα χρόνια μετά την λήξη του εμφυλίου – για να κάνω την θητεία μου στο στρατό, περάσαμε από εξετάσεις. Εκεί λοιπόν βρέθηκα μπροστά σε 4 Αμερικανούς αξιωματικούς. Αυτός είναι ο ελληνικός λαός. Έχει μάθει να είναι υπόδουλος σε ξένους. Είτε οικονομικά είτε αλλιώς.

Ο πολίτης στην Ελλάδα χρειάζεται μια καλύτερη αντιμετώπιση. Μια θαλπωρή. Αντ’ αυτού η κυβέρνηση κλείνει τα κανάλια και βάζει μαύρο παντού για να βλέπει ο λαός μόνο όσα θέλει η σημερινή εξουσία να προβάλλει. Την εξουσία αυτή δεν την θέλει ούτε η Δεξιά. Δεν γίνεται να είναι όλοι οι δεξιοί τόσο ηλίθιοι! Θεωρώ ότι πολλοί θα αισθάνονται μεγάλη ντροπή.

Άρα δεν ήταν αψυχολόγητη κίνηση το μαύρο;

Όχι. Ήταν μια στρατηγική κίνηση. Έδειξε ποια είναι η πρόθεση αυτών των ανθρώπων που είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα. Πρόκειται για νταηλίκι αυτό που βλέπουμε σήμερα. Ο Σαμαράς είναι γνωστός νταής.

Το νταηλίκι αυτό που μπορεί να οδηγήσει;

Ο Σαμαράς είναι ένας εθνικιστής. Θεωρεί ότι είναι απόγονος των Μακεδονομάχων, επειδή η οικογένειά του είχαν δώσει Μακεδονομάχους. Είναι αυτός που έβαλε εμπόδια στο Μακεδονικό τότε που ήταν έτοιμο να λυθεί. Είναι αυτός που έδιωξαν από την κυβέρνηση όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών. Είναι αυτός που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχε πει «αυτόν δεν τον θέλω ούτε να περάσει από την πόρτα μου». Ήταν ο πιο ακατάλληλος άνθρωπος για να έχει σχέση με την ελληνική πολιτική σκηνή.

Το ΕΔΤ πιστεύετε ότι είναι εσκεμμένη παράφραση της ΕΡΤ ή τυχαία;

Για να μπω σε αυτό το άρρωστο μυαλό που έχουν, είναι πολύ πιθανό να θέλησαν να μοιάζει το όνομα με την ΕΡΤ αλλά στην πορεία να κατάλαβαν ότι ήταν λάθος. Ίσως να συνέβαλε σε αυτό και η δικιά μου ανακοίνωση. Όλα αυτά δείχνουν, όμως, την ανοησία. Η πράξη τους η ίδια ήταν ανοησία. Θα πρέπει να ντρέπονται σε όλη τους την ζωή.
tvxs

Δευτέρα, 8 Ιουλίου 2013

Επιστροφή στο ασπρόμαυρο

 Ολο και περισσότεροι σκηνοθέτες επιλέγουν τη «μαγεία» της μονοχρωμίας
 
 
Ασπρόμαυρη επιστροφή
Σκηνή από τη «Nebraska» του Αλεξάντερ Πέιν που παίχτηκε στο Φεστιβάλ των Καννών αποσπώντας το βραβείο ερμηνείας για τον Μπρους Ντερν (δεξιά)
 
Οταν ο Μπεν Γουίτλεϊ ετοίμαζε το «A field in England», μια ταινία που αναφέρεται σε μια αλλόκοτη επιδρομή στον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο, κάποιες από τις δοκιμαστικές σκηνές του ήταν έγχρωμες και κάποιες ασπρόμαυρες. Η έντονη αισθητική διαφορά ανάμεσα στις δύο επιλογές κέντρισε το ενδιαφέρον του και, όπως δήλωσε αργότερα, ενώ οι έγχρωμες σκηνές σχετίζονταν «κυρίως με τα χρώματα των ενδυμασιών και το χορτάρι», αποσπώντας έτσι την προσοχή, «οι ασπρόμαυρες τόνιζαν τα πρόσωπα, τα μαλλιά και την υφή του χορταριού. Γι' αυτό και τις προτιμήσαμε».

Ο Γουίτλεϊ, ο οποίος ανήλθε στον κινηματογραφικό χώρο με τις ταινίες «Kill List» και «Sightseers», δεν είναι ο μοναδικός αναγνωρισμένος σκηνοθέτης που παρασύρθηκε από τη μονοχρωμία του ασπρόμαυρου εφέτος. Μερικές εβδομάδες πριν, ο Τζος Γουίντον συνέχισε μετά τους «Εκδικητές» του, την τρίτη ταινία μεγαλύτερης συνολικής είσπραξης όλων των εποχών, με το «Much Ado About Nothing», μια χαμηλού προϋπολογισμού ταινία, γυρισμένη μέσα σε 12 ημέρες στο σπίτι του, στη Σάντα Μόνικα. Η ταινία είναι ασπρόμαυρη, όπως επίσης το επερχόμενο «Frances Ha» του Νόα Μπάουμπαχ, καθώς και το αναμενόμενο «Nebraska» του Αλεξάντερ Πέιν που παίχτηκε στο Φεστιβάλ των Καννών αποσπώντας το βραβείο ερμηνείας για τον Μπρους Ντερν.

Η εφετινή χρονιά υποδέχεται έναν ασυνήθιστο αριθμό ασπρόμαυρων νέων ταινιών. Σύμφωνα με το περιοδικό «Variety», το κινηματογραφικό κοινό έχει εκτεθεί στην ασπρόμαυρη μορφή κατά τα τελευταία δύο χρόνια περισσότερο από ποτέ. Η μεγαλύτερη επιτυχία είναι εκείνη του «The Artist», αν και επίσης αξιοσημείωτες είναι ταινίες όπως ο «Χαμένος Παράδεισος» του Μιγκέλ Γκομέζ, το (υποψήφιο για Οσκαρ κινουμένων σχεδίων) «Frankenweenie» του Τιμ Μπάρτον και το «Blancanieves» του Πάμπλο Μπέργκερ.  Ωστόσο, παρά την αναδυόμενη αυτή τάση, οι ασπρόμαυρες ταινίες παραμένουν ένα εμπορικό ρίσκο. Οταν ο βραβευμένος με Οσκαρ Πέιν ανακοίνωσε στους παραγωγούς του τις προθέσεις του για το «Nebraska», το στούντιο προσπάθησε να του αλλάξει γνώμη, κόβοντας εν τέλει τον προϋπολογισμό.

Τι είναι όμως αυτό που παρά τα προφανή εμπόδια ελκύει τους σύγχρονους σκηνοθέτες στον ασπρόμαυρο κινηματογράφο; Σύμφωνα με τον Πέιν, είναι «η ομορφιά της ασπρόμαυρης μορφής, η οποία εξαφανίστηκε από τον μοντέρνο κινηματογράφο, όχι για καλλιτεχνικούς αλλά για καθαρά εμπορικούς λόγους».

Ο Τζέοφ Αντριου, διευθυντής προγράμματος του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, θεωρεί ότι η ασπρόμαυρη μορφή χρησιμοποιείται συνήθως σε σύγχρονες ταινίες που πραγματεύονται το παρελθόν ή εκφράζουν κάποιου είδους νοσταλγία. «Το "Nebraska" δεν διαδραματίζεται στο παρελθόν, αλλά έχει να κάνει με αυτό. Γνωρίζοντας τους χαρακτήρες, μαθαίνουμε για τους παλιούς τους τρόπους και την ξεχασμένη αμερικανική ζωή. Είναι μια εντελώς νοσταλγική ταινία».

Ωστόσο το «Frances Ha» παρουσιάζει τη ζωή μιας νέας κοπέλας στη σύγχρονη Νέα Υόρκη ανατρέχοντας ξεκάθαρα στο κινηματογραφικό παρελθόν και στο γαλλικό νέο κύμα σκηνοθετών όπως ο Φρανσουά Τρυφό, καθώς και σε ασπρόμαυρα «κλασικά», όπως το «Μανχάταν» του Γούντι Αλεν. Από τη δική του πλευρά, ο Τζος Γουίντον χρησιμοποιεί τις ασπρόμαυρες εικόνες για να εμπλουτίσει το ύφος της σαιξπηρικής διασκευής του, την οποία και περιγράφει ως μια noir κωμωδία.
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ

Τριάντα αρχαίες άγκυρες δίνουν μαρτυρία για τους καρχηδονιακούς πολέμους

Βρέθηκαν μπλεγμένες στον βυθό κοντά στην Παντελερία της Σικελίας

Τριάντα αρχαίες άγκυρες δίνουν μαρτυρία για τους καρχηδονιακούς πολέμους
Οι άγκυρες εντοπίσθηκαν πλησίον της Παντελερίας, το μικρό νησί κοντά στη Σικελία, και προέρχονται σύμφωνα με τους αρχαιολόγους από τους Καρχηδονιακούς πολέμους.
 
 
 
Περισσότερες από 30 αρχαίες άγκυρες μπλεγμένες μεταξύ τους στον βυθό της θάλασσας κοντά στη Σικελία μιλούν για ένα πόλεμο που διήρκεσε χρόνια και άλλαξε την Ιστορία. Οι άγκυρες εντοπίσθηκαν πλησίον της Παντελερίας και προέρχονται σύμφωνα με τους αρχαιολόγους από τους Καρχηδονιακούς πολέμους - τρεις για την ακρίβεια - πολλά επεισόδια των οποίων διαδραματίσθηκαν στα νερά της περιοχής. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Λεονάρντο Αμπέλι αρχαιολόγο από το Πανεπιστήμιο του Σάσαρι, οι άγκυρες είναι μία εντυπωσιακή απόδειξη των ισχυρών συγκρούσεων μεταξύ των Ρωμαίων και των Καρχηδονίων κατά τη διάρκεια του Α΄ Καρχηδονιακού πολέμου (264 - 241 π.Χ.) για την επικράτηση στη Μεσόγειο.
Οι άγκυρες βρέθηκαν σε βάθος μεταξύ 50 και 80 μέτρων σε ένα από τα πιο γραφικά σημεία του νησιού, το Kάλα Λεβάντε και όπως αναφέρει ο Αμπέλι θα πρέπει να είχαν εγκαταλειφθεί σκόπιμα. Γιατί τα καρχηδονιακά πλοία κρύβονταν φυσικά, από τους Ρωμαίους και σε περίπτωση κινδύνου δεν θα μπορούσε να χάσουν χρόνο προσπαθώντας να ανασύρουν τις βαριές άγκυρες από τέτοια βάθη.
Ανάμεσα στην Αφρική και τη Σικελία, η Παντελερία είχε γίνει το το μήλο της Εριδος μεταξύ των δύο αντιπάλων κατά τη διάρκεια του 3ου π.Χ. αιώνα. Η Ρώμη είχε καταλάβει το μικρό νησί στον Α΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο το 255 π.Χ. με έναν στόλο 300 πλοίων αλλά έναν χρόνο αργότερα το έχασε. Κατά τη διάρκεια όμως αυτού του πολέμου οι Καρχηδόνιοι που στάθμευαν τα πλοία τους κοντά στην Παντελερία δεν είχαν άλλη επιλογή από το να κρύβονται στη βόρεια ακτή και να προσπαθούν να ξεφύγουν. Και για να γίνει γρήγορα αυτό ήταν αναγκασμένοι να κόψουν τα σχοινιά από τις άγκυρες και να τις αφήσουν στη θάλασσα όπου έριξαν επίσης μεγάλο μέρος του φορτίου τους, προκειμένου να ελαφρύνουν τα σκάφη για να κερδίσουν ταχύτητα. Και πράγματι κοντά στις άγκυρες η ομάδα του Αμπέλι εντόπισε στο Πούντο Τρασίνο πολλά αγγεία κατά ομάδες.
Πριν από δύο χρόνια άλλωστε, οι ίδιοι αρχαιολόγοι ανέσυραν από βάθος 20 μέτρων περί τα 3.500 χάλκινα φοινικικά κέρματα, τα οποία χρονολογούνται μεταξύ 264 και 241 π.Χ. ακριβώς δηλαδή στην περίοδο του Α΄ Καρχηδονιακού πολέμου. Το γεγονός μάλιστα, ότι έχουν όλα την ίδια εικονογραφία υποδηλώνει ότι τα χρήματα αυτά προορίζονταν για πληρωμές, ενδεχομένως για την υποστήριξη ομάδων εναντίον των Ρωμαίων. Το καρχηδονιακό πλοίο, που προφανώς τα μετέφερε στη Σικελία πόντισε σκόπιμα τα χρήματα σε μικρό βάθος προκειμένου να επιστρέψει και να τα πάρει. «Κοντά στα νομίσματα είχαμε βρει μία μεγάλη πέτρινη άγκυρα με τρεις τρύπες και έναν κορμό δέντρου, που πιστεύουμε ότι σηματοδοτούσαν το σημείο όπου ήταν κρυμμένος ο θησαυρός» λέει ο Αμπέλι. Σε λίγες ημέρες εξάλλου ξεκινά νέα έρευνα στην περιοχή αυτή.
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Ανακαλύφθηκε το αρχαιότερο δείγμα λουλουδιών σε τάφο στο Ισραήλ

Το αρχαιότερο δείγμα λουλουδιών σε τάφο ανακαλύφθηκε στο Ισραήλ. Η χρονολόγηση των λουλουδιών μας γυρνάει σχεδόν 14.000 χρόνια πίσω. Η ανακάλυψη έγινε στο σπήλαιο Ρακεφέτ στις πλαγιές του Κάρμηλου όρους.




Σύμφωνα με το «Science», οι ερευνητές βρήκαν σαφείς ενδείξεις ότι τέσσερις άνθρωποι που πιθανότατα ανήκαν στον προϊστορικό Νατούφιο πολιτισμό, ο οποίος ήταν εξαπλωμένος στις μεσογειακές περιοχές της Μέσης Ανατολής, είχαν ταφεί πάνω σε μια κλίνη από λουλούδια. Η ομάδα ερευνητών, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Ντάνι Ναντέλ του πανεπιστημίου της Χάιφα, έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).Η χρονολόγηση με την μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα έδειξε ότι οι σκελετοί ήσαν ηλικίας 11.700 έως 13.700 ετών. Οι Νατούφιοι ήταν κυνηγοί-συλλέκτες και πιθανώς υπήρξαν οι πρόγονοι των πρώτων γεωργών της περιοχής. Τώρα όμως αποκτούν και τον χαρακτηρισμό των πρώτων γνωστών ανθρώπων που έθαβαν τους νεκρούς τους με λουλούδια. Οι Νατούφιοι κατασκεύαζαν επίσης έπιπλα για τους χώρους διαμονής τους, είχαν εξημερώσει το λύκο (κάνοντάς τον σκύλο) και πειραματίζονταν με την καλλιέργεια του σιταριού και του κριθαριού.
Οι επιστήμονες διαφωνούν εδώ και χρόνια για το πότε οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν λουλούδια στα ταφικά έθιμά τους. Οι Νατούφιοι είναι οι αρχαιότεροι προϊστορικοί άνθρωποι για τους οποίους είναι γνωστό πως έθαβαν συστηματικά τους νεκρούς τους σε κοιμητήρια κοντά στις καλύβες τους, παρά σε διάσπαρτα απομονωμένα μέρη. Οι τάφοι τους έχουν βρεθεί να περιέχουν χάντρες, πέτρινα εργαλεία και άλλα ενθύμια που συνόδευαν το νεκρό. Σε αυτά έρχονται τώρα να προστεθούν και τα λουλούδια.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στον τάφο του σπηλαίου Ρακεφέτ τα αποτυπώματα διαφόρων φυτών σε ένα στρώμα ξεραμένης λάσπης, πάνω στο οποίο είχαν εναποτεθεί οι νεκροί. Ορισμένα φυτά αναγνωρίστηκαν ως αρωματικά είδη που βγάζουν όμορφα άνθη και ακόμα φύονται στις γύρω πλαγιές του βουνού.
Επίσης στον τάφο βρέθηκαν σε μεγάλη αφθονία οι λεγόμενοι φυτόλιθοι, χιλιάδες μικροσκοπικά φυτικά απολιθώματα, που προέρχονται από ποικίλα μη ανθοφόρα φυτά, όπως σπαθόχορτα, θάμνους, καλάμια κ.α. Οι αρχαιολόγοι συμπέραναν ότι οι Νατούφιοι στόλιζαν τους τάφους και με πολλά άλλα φυτά εκτός από λουλούδια.
Το ερώτημα είναι αν τα άνθη στους τάφους είχαν για εκείνους τους προϊστορικούς ανθρώπους την ίδια συμβολική σημασία που έχουν για τους σημερινούς. Ο Ναντέλ θεωρεί ότι, μεταξύ άλλων, η χρήση λουλουδιών ως ταφικό έθιμο ήταν ένα μέσο για τη βελτίωση της ταυτότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινότητας, ιδίως σε μια μεταβατική εποχή όταν οι κυνηγοί-συλλέκτες άρχιζαν να δημιουργούν πιο μόνιμους οικισμούς, οδεύοντας προς την επινόηση της γεωργίας.
ΠΗΓΗ: kathimerini.gr



Νέα στοιχεία περί της «γέννησης» της γεωργίας

Νέα στοιχεία ότι η γεωργία ξεκίνησε σε περισσότερα από ένα μέρη στην «εύφορη ημισέληνο».




Εδώ και πολλές δεκαετίες οι επιστήμονες αναζητούν τις απαρχές της οργανωμένης γεωργίας, κάτι που εκτιμάται ότι έγινε πριν από περίπου 10.000 χρόνια, αλλά υπάρχουν ακόμα διαφωνίες για το πού ακριβώς και πώς αυτό συνέβη. Μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, που ανακάλυψε σαφείς ενδείξεις αγροτικής καλλιέργειας στους πρόποδες της οροσειράς του Ζάγρου στο δυτικό Ιράν, έρχεται να ενισχύσει την πεποίθηση ότι η πρακτική της γεωργίας ξεκίνησε σε αρκετά μέρη της «εύφορης ημισελήνου» και όχι μόνο σε ένα σημείο, κοντά στη Μεσόγειο ή στην Μεσοποταμία μεταξύ Τίγρη και Ευφράτη.Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Τίμπινγκεν και του Ιρανικού Αρχαιολογικού Κέντρου Ιρανικών Ερευνών της Τεχεράνης, με υπεύθυνη τη Σιμόν Ριλ, επικεφαλής του εργαστηρίου αρχαιοβοτανολογίας του γερμανικού πανεπιστημίου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», ανέλυσαν πάνω από 30.000 υπολείμματα φυτών που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών, την περίοδο 2009-2010, στην περιοχή Τσόγκα Γκολάν.
Τα ευρήματα καλύπτουν μια περίοδο περίπου 2.000 ετών (πριν από 9.800 έως 11.700 χρόνια) και δείχνουν ότι η πρώιμη καλλιέργεια των φυτών δεν έλαβε χώρα μόνο στο δυτικό και στο βόρειο τμήμα, αλλά και στο ανατολικό τμήμα της «εύφορης ημισελήνου», μιας ευρύτερης περιοχής που, με επίκεντρο το σημερινό Ιράκ, ξεκινά από τις μεσογειακές ακτές στα δυτικά, περιλαμβάνοντας την Εγγύς και Μέση Ανατολή και φθάνοντας έως το Ιράν στα ανατολικά (μερικοί συμπεριλαμβάνουν προς τα δυτικά και το δέλτα του Νείλου στην Αίγυπτο).
Οι ανασκαφές στο Τσόγκα Γκολάν έφεραν στο φως μια πληθώρα κατασκευών, λίθινων και οστέινων εργαλείων, αναπαραστάσεων ανθρώπων και ζώων και -ίσως ακόμα πιο σημαντικό- τις πλουσιότερες εναποθέσεις καρβουνιασμένων φυτικών υπολειμμάτων που έχουν ποτέ βρεθεί στη νεολιθική Μέση Ανατολή. Η ανάλυση αυτών των υπολειμμάτων έδειξε ότι περιλάμβαναν κριθάρι, σιτάρι και φακές.
Οι αρχαιότερες ενδείξεις απόπειρας καλλιέργειας σπόρων φυτών από τους κυνηγούς-συλλέκτες ανάγονται πριν από 13.000 χρόνια. Μέχρι πρόσφατα, τα αρχαιότερα γνωστά μέρη όπου έχουν βρεθεί ίχνη οργανωμένης γεωργίας, ήσαν στην Παλαιστίνη, τη Συρία και την Ανατολική Τουρκία, που χρονολογούνται προ περίπου 10.500 ετών. Η ισλαμική επανάσταση του 1979 εμπόδισε τους δυτικούς αρχαιολόγους να μελετήσουν την εμφάνιση της γεωργίας στο ανατολικό άκρο της «εύφορης ημισελήνου» στο Ιράν και έτσι έως τώρα επικρατούσε η εντύπωση ότι η γεωργία εμφανίστηκε κατά βάση στο δυτικό άκρο αυτής της περιοχής.
Οι Ιρανοί αρχαιολόγοι είχαν ανακαλύψει πριν από 15 χρόνια τον πρώιμο γεωργικό οικισμό του Τσόγκα Γκολάν, αλλά η ολοκληρωμένη ανασκαφή του έγινε μόνο πρόσφατα με τη συνδρομή των Γερμανών επιστημόνων. Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι οι προϊστορικοί κάτοικοι της περιοχής άρχισαν να καλλιεργούν φυτά πριν από τουλάχιστον 11.500 χρόνια, ενώ οι πρώτες εξημερωμένες μορφές σιταριού εμφανίζονται πριν από 9.800 χρόνια, δηλαδή περίπου την ίδια εποχή που ανάλογες καλλιέργειες εμφανίζονται και στο δυτικό τμήμα της «εύφορης ημισελήνου».
Αυτό, κατά τους επιστήμονες, δείχνει ότι, μετά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων, η εμφάνιση της γεωργίας ακολούθησε μια παράλληλη εξέλιξη σε διάφορα μέρη και δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεωγραφικό «επεισόδιο». Το συμπέρασμα αυτό συμφωνεί και με πρόσφατες γενετικές μελέτες DNA, οι οποίες επίσης υποστηρίζουν την πολλαπλή καταγωγή των εξημερωμένων ζώων και φυτών.
Οι επιστήμονες τείνουν πλέον να πιστέψουν ότι η γεωργία εμφανίστηκε σε πολλαπλά κέντρα, καθώς οι άνθρωποι άρχιζαν να πειραματίζονται με την καλλιέργεια των άγριων φυτών. Μέσα σε λίγες χιλιάδες χρόνια, τα άγρια είδη των φυτών είχαν μεταλλαχτεί πια σε νέες εξημερωμένες ποικιλίες, που ήταν ευκολότερο να καλλιεργηθούν σε ευρεία έκταση.
Έτσι, δημιουργήθηκε μια νέα οικονομική βάση για την επιβίωση των πληθυσμών, με συνέπεια την εγκατάλειψη του τρόπου ζωής των κυνηγών-συλλεκτών, τη σταδιακή εμφάνιση χωριών, πόλεων και πιο εξελιγμένων πολιτισμών.Τα υπόλοιπα είναι η ιστορία που φθάνει έως τις μέρες μας.
Πηγή: AΠE-MΠΕ

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Το σπήλαιο της Αντιπάρου Η φύση δημιουργεί για εκατομμύρια χρόνια

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΧΩΡΟ

  ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΗ ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Το σπήλαιο βρίσκεται στην ΒΑ πλευρά του νησιού.Το σπήλαιο είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Ο αρχαιότερος επισκέπτης του σπηλαίου ήταν ο Αρχιλοχος, ο λυρικός ποιητής από την Πάρο. Μέχρι τον περασμένο αιώνα, υπήρχε σ' αυτό εντοιχισμένη επιγραφή με αρχαίους ελληνικούς χαρακτήρες, που έλεγε: "ΕΠΙ ΚΡΙΤΩΝΟΣ ΟΙΔΕ ΗΛΘΟΝ ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ, ΣΟΧΑΡΜΟΣ, ΜΕΝΑΚΡΑΤΗΣ, ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ, ΙΠΠΟΜΕΔΟΝ, ΑΡΙΣΤΕΑΣ, ΔΙΟΓΕΝΗΣ, ΦΙΛΟΚΡΑΤΗΣ, ΟΝΗΣΙΜΟΣ". Σύμφωνα με την παράδοση, πρόκειται για συνωμότες κατά της ζωής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι ανακαλύφθηκαν και για να σωθούν κατέφυγαν στην Αντίπαρο.
 Στους κατοίκους της Αντιπάρου, το σπήλαιο ήταν γνωστό με την ονομασία "καταφύγι". Ωστόσο το εσωτερικό του παρέμενε άγνωστο στους νεώτερους χρόνους, μέχρι το 1673. Το Δεκέμβριο του 1673, ο Μαρκήσιος Ντε Νουαντέλ, πρεσβευτής της Γαλλίας τότε στη Κωνσταντινούπολη και λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, βρισκόταν στην Πάρο, φιλοξενούμενος του διαβόητου πειρατή Ντανιέλ. Αυτό ήταν ένα από τα πολλά ταξίδια του στα ελληνικά νησιά, με σκοπό την συλλογή αρχαιολογικών ευρημάτων, για λογαριασμό της Γαλλίας. Είναι η εποχή που κάποιοι "πολιτισμένοι" Ευρωπαίοι, εκμεταλλευόμενοι την δεινή θέση της Ελλάδας και πολλές φορές παίρνοντας ειδικές άδειες ακόμα και από την ίδια την τούρκικη διοίκηση, απογυμνώνουν την Ελλάδα από τους αρχαιολογικούς της θησαυρούς. Στην Πάρο, και ενώ ο Ντουα-ντέλ επέβλεπε τη φόρτωση αρχαιοτήτων με προορισμό τη Γαλλία, πληροφορήθηκε ότι στο γειτονικό νησί, την Ωλίαρο, υπήρχε κάποιο κολοσσιαίο άγαλμα. Έφυγε αμέσως για το νησί με συνοδεία 500 περίπου ατόμων, που την αποτελούσαν ζωγράφοι, σχεδίαστές, Ιησουίτες, Καπουτσίνοι, Τούρκοι και πειρατές. Έφθασε στην είσοδο του σπηλαίου παραμονή των Χριστουγέννων, για να ανακαλύψει με απογοήτευση ότι το υποτιθέμενο άγαλμα δεν ήταν παρά ένας τεράστιος στα λαγμίτης. Έβαλε να τον κατεβάσουν με σκοινιά στο εσωτερικό του σπη λαίου και, στο φως των λαμπάδων και των φαναριών, αποκαλύφθηκε μπροστά στα μάτια του η θαυμαστή γλυπτική της φύσης. Αμέσως πήρε την απόφαση να τελεστεί μέσα στο σπήλαιο η λειτουργία των Χριστουγέννων, πάνω σε ένα τεράστιο σταλαγμίτη που από τότε ονομάστηκε "Αγία Τράπεζα". Στον σταλαγμίτη αυτό, χαράχτηκε και υπάρχει μέχρι σήμερα, επιγραφή στα λατινικά:
HIC IPSE CHRISTUS ADFUIT RJUS NATALI DIE MEDIA NOCTE CELEBRATO MDCLXXIII (Εδώ ο ίδιος ο Χριστός γιόρτασε, τα μεσάνυχτα των Χριστουγέννων του 1673). Ο Ντουαντέλ και η ακολουθία του έμειναν στο σπήλαιο τρεις μέρες. Όσο όμως οι ζωγράφοι ζωγράφιζαν το σπήλαιο, άλλοι αποσπούσαν τεράστια κομμάτια σταλακτιτών και σταλαγμιτών που φορτώθηκαν στα πλοία για την Γαλλία. Αυτή ήταν και η πρώτη μεγάλη σύληση του σπηλαίου. Αργότερα κατά την σύντομη περίοδο της ρώσικης κυριαρχίας στο νησί (1770 -1774), το σπήλαιο θα υποστεί μία δεύτερη μεγάλη σύληση. Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες που αποσπάστηκαν τότε από τους Ρώσους στρατιώτες στολίζουν σήμερα τις προθήκες του μουσείου Ερμιτάζ, στην Αγία Πετρούπολη. Το σπήλαιο επισκέφτηκαν και οι πρώτοι βασιλείς της Ελλάδος Όθωνας και Αμαλία, όπου η τελευταία έχασε το βραχιόλι της με 3 διαμάντια. Βρέθηκε ύστερα από 3 χρόνια από χωρικό. Για ανάμνηση της επίσκεψης υπάρχουν χαραγμένα στον τοίχο του τελευταίου θαλάμου τα εξής: 'ΟΘΩΝ Α'- ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ - ΤΗ 27 ΣΕΠΤ. 1840

  Εδω στη φωτογραφία ο σταλαγμίτης που μοιάζει με άνθρωπο, ο αρχαιότερος Ευρώπη 45 εκατομμύρια χρόνια δημιουργίας του.

Από το λιμάνι της Αντιπάρου, δίπλα από το μόλο που αράζουν το πλοία, ξεκινά ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος που οδηγεί στο σπήλαιο. Την συστηματική εξερεύνηση, χαρτογράφηση και μελέτη του σπηλαίου της Αντιπάρου, πραγματοποίησε το 1979 η διάσημη σπηλαιολόγος Άννα Πετροχείλου. To σπήλαιο είναι βαραθρώδες, με έκταση 5.600 τετραγωνικών μέτρων περίπου Η θερμοκρασία του το χειμώνα είναι περίπου 15ο C και η υγρασία του 65%. Πριν από πολλούς αιώνες, η οροφή του πρόσθιου τμήματος γκρεμίστηκε, με αποτέλεσμα τη δημιουργία της σημερινής αψιδωτής εισόδου του σπηλαίου που έχει πλάτος 20 μέτρα και ύψος οροφής 8 μέτρα. Ο πελώριος ανθρωπόμορφος σταλαγμίτης που βρίσκεται εδώ είναι και ο αρχαιότερος της Ευρώπης και χρονολογείται στα 45 εκατομμύρια χρόνια. Στον υπαίθριο και ημιυπαίθριο χώρο που δημιουργήθηκαν από την κατακρήμνιση, υπάρχουν στα δεξιά της εισόδου δύο εκκλησάκια, του Άη Γιάννη Σπηλιώτη και το μικρότερο και παλαιότερο της Ζωοδόχου Πηγής, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους. Το εμπρός μέρος της σπηλιάς, χωρίζεται σε τρία επίπεδα, τον "ΠΡΟΘΑΛΑΜΟ", την "ΚΑΛΥΜΜΕΝΗ ΠΛΑΤΕΙΑ", και τον "ΚΡΥΦΟ ΘΑΛΑΜΟ". Στο τελευταίο, και χαμηλότερα ευρισκόμενο, τμήμα του προθαλάμου, αρχαιολογικές έρευνες κατά την περίοδο 1974-75, αποκάλυψαν όστρακα και ανθρώπινα οστά που βρίσκονται στο Μουσείο της Πάρου. Σήμερα η κατάβαση γίνεται με τσιμεντένια σκάλα που αποτελείται από 411 σκαλοπάτια και μας οδηγεί στην καρδιά του σπηλαίου που έχει βάθος πάνω οπό 100 μέτρα. Η πρώτη αίθουσα που συναντάμε κατά την κατάβαση, ο "ΘΑΛΑΜΟΣ ΤΩΝ ΠΕΤΡΙΝΩΝ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΩΝ", έχει διαστάσεις 17χ 27x10 μέτρα και πήρε την ονομασία της από το μεγαλοπρεπή και θαυμαστό στολισμό με πανέμορφες κολώνες από σταλακτίτες που μοιάζουν με καταρράκτες. Η δεύτερη αίθουσα, ο "ΘΑΛΑΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ", βρίσκεται 25 μέτρα χαμηλότερα από την πρώτη. Οι διαστάσεις της είναι 33x20x30 μέτρα. Εδώ υπάρχουν ολόλευκα σταλαγμιτικά συμπλέγματα και οπό πάνω τους κρεμαστοί πέτρινους πολυέλαιοι. Σ' αυτόν τον θάλαμο βρίσκεται ο σχηματισμός που εύστοχα ονομάστηκε "ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΤΑΡΑΚΤΗΣ" και απέναντι' του σειρά από σταλαγμίτες, από τους οποίους ο χαμηλότερος είναι η περίφημη "ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ". Στη μια άκρη της αίθουσας αυτής και ένα μέτρο πιο χαμηλά υπάρχει μικρότερη αίθουσα με ωραιότατο σταλαγμίτη, την "ΟΜΠΡΕΛΑ". Η αίθουσα ονομάζεται "ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΒΑΡΑΘΡΟΥ" επειδή υπάρχει τρύπα διαμέτρου δύο μέτρων και βάθους περίπου 7-8 μέτρων. Ο τρίτος θάλαμος η "ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ" διανοίγεται στο χαμηλότερο τμήμα με διαστάσεις 27 μ. μήκος - 50 μ. πλάτος και 20 μ. υψος. Πήρε το όνομα της από την επιγραφή του Όθωνα που βρίσκεται εδώ.

 Το σπήλαιο διανοίχτηκε σε ασβεστόλιθο από διάβρωση. Πιθανότατα δημιουργήθηκε κατά την Τριτογενή Περίοδο. Στην αρχή διανοίχτηκε η είσοδος και ο προθάλαμος και αργότερα με τη συσσώρευση και πίεση μεγάλων ποσοτήτων νεροϋ διανοίχτηκε το χαμηλότερο τμήμα του. Μετά την κένωση του σπηλαίου από τα νερά, με αργό ρυθμό άρχισε ο στολισμός του από σταγονορροή. Έχει υπολογιστεί ότι για να δημιουργηθεί ένας πόντος απαιτούνται 80 - 120 χρόνια.
Το σπήλαιο δέχεται κάθε καλοκαίρι περίπου 10.000 επισκέπτες που απολαμβάνουν την μαγεία του μυστηριακού του κόσμου.

ΠΗΓΗ: antiparos.info

Αν παρατηρήσεις προσεκτικά διάφορα σχήματα δημιουργούνται όπως εδώ:μοιάζει  με στρατιώτη που κρατά το δόρι ή το σπαθί.

Αρχειοθήκη ιστολογίου