Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Un lifting pour la Victoire de Samothrace





La statue va être restaurée. Elle sera démontée, déplacée, nettoyée mais aussi étudiée et modélisée. Les travaux dureront un an.Les mécènes au chevet de la statue

La Victoire de Samothrace, une des «stars» du Louvre, va se refaire une beauté. Elle qui voit défiler, du haut de son escalier, 7 millions de touristes chaque année, sera installée pendant dix mois à l'abri des regards dans la salle des cheminées. Là, huit restaurateurs triés sur le volet prendront le temps de la nettoyer.
«Son état sanitaire n'est pas mauvais, mais elle avait perdu de l'éclat», explique Ludovic Laugier, ingénieur d'études au département des antiquités grecques, étrusques et romaines du Louvre. «En marbre de Paros, la statue avait considérablement foncé et on ne voyait plus les veines du marbre blanc du bateau sur lequel elle repose.»
Il aura fallu près de quinze ans de réflexion et plusieurs études de faisabilité pour que le Louvre franchisse le pas. Avec ses deux ailes suspendues, et un habit de pierre qui semble claquer au vent, la Victoire de Samothrace fait partie des incontournables du musée, au même titre que la Vénus de Milo et la Joconde.«Elle a un statut d'icône qui, pour une fois, n'est pas usurpé, poursuit Ludovic Laugier, et on a eu un temps peur d'en priver les visiteurs.»
Au départ, le musée avait même caressé l'espoir de conduire la restauration sur place, sous les yeux de tous, choix qui a été écarté pour des raisons de sécurité. La statue se trouve en haut de l'escalier Daru, point de passage obligé pour la plupart des visiteurs, et notamment ceux qui veulent aller admirer la Joconde.
À partir du 3 septembre, pendant cinq mardis (le mardi est jour de fermeture), la statue et la base en forme de navire sur laquelle elle est posée vont être déplacées, avec d'infinies précautions. La Victoire de Samothrace est massive (5,57 mètres de haut, 32 tonnes) et la proue est composée de 22 blocs, qui vont être démontés, un à un.

Une fois dans la salle des cheminées, la Victoire sera restaurée sous l'égide d'un comité international, composé d'experts, comme le directeur d'étude du Centre de recherche de l'antiquité de l'Académie d'Athènes, celui du Pergamon Museum à Berlin ou la directrice de la mission archéologique américaine, à Samothrace. Même s'il n'est pas question de reconstituer la Victoire, des choix techniques sont à prendre (quelle teinte pour le marbre nettoyé? faut-il remonter les blocs exactement dans le même axe?, etc.), qui promettent de belles bagarres autour de la table.
Depuis sa découverte par Charles Champoiseau, alors vice-consul de France à Andrinople, la statue a déjà fait l'objet d'une première consolidation entre 1864 et 1866, et d'une reconstitution partielle entre 1880 et 1883. Une partie du buste et l'aile droite, notamment, sont en plâtre. Dans les années 1930, on a ajouté un socle gris sous la statue.
Sa mise à l'écart du public, jusqu'à l'été 2014, permettra par ailleurs de la passer aux rayons X - opération qui nécessitera la fermeture de douze salles aux alentours…- mais aussi de l'étudier sous toutes les coutures et de la modéliser en 3 D.
Le tout coûtera 4 millions d'euros, que le Louvre espère faire intégralement financer par le biais du mécénat (voir ci-dessous). Le budget, qui inclut également la restauration de l'escalier Daru, est élevé. Mais que pèsent 4 millions face au plaisir de 7 millions d'admirateurs?

Sur les quatre millions d'euros  que devraient coûter la restauration de la Victoire de Samothrace,  trois devraient être pris en charge  par trois entreprises.  Nippon Television Holdings, grand réseau japonais, prendra une large part. La fondation Marc Ladreit  de Lacharrière (Fimalac), mécène  du département depuis 1995, devrait aussi soutenir l'opération, ainsi  que la Bank of America Merrill Lynch.
Mais le Louvre va également lancer une souscription auprès des particuliers, à partir du 3 septembre  et jusqu'au 31 décembre 2013.  Par chèque ou en ligne, les Français sont invités à verser des dons.  Ils bénéficieront d'une invitation pour redécouvrir la Victoire restaurée  (à partir de 20 euros), d'une visite privée (200 euros ou plus),  d'une carte d'accès libre  aux collections pendant un an (300 euros ou plus) ou d'une soirée (500 euros et plus). Les dons  sont déductibles à 66 % de l'impôt.
Le Figaro.fr

5 Surprising Cultural Facts About Syria




About 23 million people live in Syria, and the majority of those people, about 74 percent, are Sunni Muslims. Another 12 percent of the population is made up of Alawites, a sect of Shia Muslims.


News reports suggest the United States will respond to last week's chemical weapons' attacks in Syria with targeted military strikes.
But despite the looming U.S. involvement and the growing crisis in the region, most Americans know relatively little about the country or its history. From its ancient cities to the current conflict, here are five cultural facts about Syria.

1. The Syrians
About 23 million people live in Syria, and the majority of those people, about 74 percent, are Sunni Muslims. Another 12 percent of the population is made up of Alawites, a sect of Shia Muslims. Despite being a minority, Alawites have dominated the government for decades; President Bashar al-Assad is an Alawite. About 10 percent of the population is Christian, and another small percentage is made up of Druze, a mystical religious sect with elements common to several monotheistic religions.

Whereas most people in Syria speak Arabic, about 9 percent of the population -- mostly in the northeast -- speak Kurdish.
2. Ancient history
Syria has been a cradle of civilization for at least 10,000 years. It was home to the ancient majestic city of Ebla, which flourished from 1800 B.C. to 1650 B.C. A vast trove of 20,000 cuneiform tablets unearthed in the city provided an unprecedented look at everyday life in Mesopotamia at the time. Since then, it has been part of the major empires of history: At various times, the Egyptians, Assyrians, Chaldeans, Persians, Macedonians and Romans ruled the region.
3. Notable places
The biggest cities in the country -- Aleppo, in the northwest, and Damascus, in the southwest -- are truly ancient. Damascus was first mentioned in an Egyptian document dating to 1500 B.C. Carbon dating from archaeological sites near Tell Ramad, just outside of Damascus, suggests that site has been occupied as far back as 6300 B.C.
Aleppo may be one of the oldest continuously occupied cities in the world: There is evidence of human inhabitance of the area from about 6000 B.C., and because the city was along the Silk Road, it saw bustling trade for centuries.
4. Modern history
For nearly four centuries, Syria was part of the Ottoman Empire. Along with what is now Lebanon, Syria came under French control after the Ottoman Empire collapsed in 1918, and became an independent country in 1946. Because the area was once one territory, Syria has traditionally tried to exert influence over Lebanon, and from 1976 to 2005, Syrian troops occupied portions of Lebanon, ostensibly to protect Lebanon from outside threats. (Demonstrations in Lebanon successfully removed Syrian presence in the country after the assassination of Lebanon's Prime Minister Rafic Hariri.)
Hafez al-Assad, the current president's father, was in power from 1971 until his death in 2000. The elder Assad violently squelched dissent and killed thousands of people in a crackdown on the Muslim Brotherhood in 1982. The current president Assad assumed his position after his father's death.
Discavery news

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Mashco-Piro:Peruvian Tribe Makes Rare Appearance

This week, two Peruvian advocacy groups dedicated to protecting the human rights and habitats of indigenous tribes in the Amazon rainforest released footage of a rare encounter with one of the most isolated tribes on Earth. Known to researchers as the Mashco-Piro, the group is believed to number in the hundreds, and their sudden appearance sparked a tense, three-day standoff with local residents earlier this summer. This is the second time in two years the group has attempted to make contact with outsiders, after an absence of more than 20 years.
Members of the Mashco-Piro tribe in 2011. (Credit: AP Images/FENAMAD)
Members of the Mashco-Piro tribe in 2011. (Credit: AP Images/FENAMAD)
On June 24, two dozen clan members appeared along the banks of the Las Piedras River near the tiny hamlet of Monte Salvado in southeastern Peru. The group, comprised of men, women and children, were all equipped with bows, arrows and lances and made threatening gestures at residents across the river before disappearing back into the forest. The next day, a larger group of 110 Mashco-Piro showed up and tried to cross the river to Monte Salvado (itself inhabited by fewer than 150 people), but was stopped by a resident ranger, Rommel Ponciano, who tried to communicate with tribe members in Yine, the local dialect. Ponciano, an employee of FENAMAD—the indigenous rights group that filmed the encounter—was only able to understand portions of the conversation, but was still able to prevent the Mashco-Piro from crossing the river on that occasion and when a third, smaller group appeared on June 26. Yine residents praised Ponciano for his bravery in diffusing the tense situation–no small matter considering the Mashco-Piro are believed to be responsible for the wounding of another ranger in 2011 and the murder of a local indigenous Indian who had befriended members of the tribe over a series of years.
While the safety of Monte Salvado’s residents was a concern, so was that of the Mashco-Piro. Their severe isolation has rendered their immune systems highly vulnerable, and it’s likely that something as simple as the common cold could have disastrous effects on the group. These fears are not unfounded: During the 1980s, exploration by oil companies and the resulting physical contact led to mortality rates in excess of 50 percent for the Nahua (another isolated tribe) and the Mashco-Piro themselves suffered what FENAMAD president Klaus Quicque referred to as a “genocide” when their ancestral lands came under attack by loggers during the same decade. In order to protect the estimated 12,000-15,000 members of the country’s numerous “uncontacted” tribes, Peruvian law prohibits physical contact with groups such as the Mashco-Piro, though advocacy groups such as Survival International stress that these laws are rarely enforced, and that as much 70 percent of the Peruvian rainforest has already been leased for development to oil and logging companies.
Despite their attempts to keep their distance from society, it’s clear that the traditional way of life of the Mashco-Piro and other indigenous tribes has already been irrevocably changed. Researchers believe the group was forced to abandon their sedentary, farming communities for life as itinerant hunter-gatherers when their natural resources supply was destroyed by the encroaching modern world. Forced to follow the weather, they spend much of the dry season fishing along riverbeds, before returning to the rainforest during the wet period, but in recent years even these areas have become increasingly depleted.
During the June standoff, tribe members made repeated requests for food and tools from the local Yine, including bananas, machetes and rope, leading researchers to believe that this most recent appearance was likely triggered by an uptick in incursions into Mashco-Piro territory by industrial companies, drug traffickers and even thrill-seeking adventure tourists, eager to catch a glimpse of the region’s mysterious tribes. The resulting destruction of food and property led to the tribe’s demands for compensation. That may also be the reason behind their last public appearance, along the banks of another nearby river in 2011. These two occasions mark the only known attempts by the Mashco-Piro to make direct contact with non-natives peoples in at least two decades, though there have been isolated sightings or encounters in the wild.
Today, Peru has the third-largest number of “uncontacted” groups in the world, after Brazil and New Guinea. While Peru has established five “reserve” zones designed to protect these tribes, the government is under increasing pressure to open up valuable land for development. The same is true in neighboring Brazil, which has so far managed to set aside 13 percent of its land area for a series of more than 600 indigenous zones, despite complaints that the country’s 67 different isolated, indigenous tribes make up less than 0.5 percent of Brazil’s total population.

HISTORY CHANNEL, By Barbara Maranzani

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Ο Diego El Cigala στο España Festival

Ένα νέο Φεστιβάλ με άξονα το Ισπανικό ταμπεραμέντο που θέλει να μας συστήσει την ιδιαίτερη κουλτούρα αυτής της χώρας παρουσιάζοντας εικαστικές εκθέσεις, προβολές, μια παράσταση Flamenco από το συγκρότημα De Todas Formas, σεμινάριο Ισπανικής κουζίνας από τη Ισπανίδα chef Marga Baros, ενώ θα κορυφώσει τις εκδηλώσεις του με τη μεγάλη και πολυαναμενόμενη συναυλία του ζωντανού θρύλου της Ισπανικής και Παγκόσμιας μουσικής σκηνής, του DIEGO EL CIGALA.

Ο Diego El Cigala συμμετέχει στο Espana Festival και το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013 δίνει ραντεβού στο Κλειστό Γήπεδο ΣΠΟΡΤIΓΚ, στα Πατήσια!

Ποια είναι όμως τα κύρια χαρακτηριστικά τόσο του Diego El Cigala ως καλλιτέχνη όσο και της μουσικής και ερμηνείας του, καθώς και οι σημαντικές διακρίσεις του διεθνώς αναγνωρισμένου ερμηνευτή του Flamenco; Ας τον γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από τις παρακάτω θεματικές ενότητες...

Diego El Cigala - O Καλλιτέχνης

Ο Diego Ramón Jiménez Salazar γνωστός ως Diego El Cigala είναι ο σημαντικότερος εν ζωή Ισπανός τραγουδιστής Flamenco με Τσιγγάνικες ρίζες. Το καλλιτεχνικό του "El Cigala" προέκυψε από τρεις σολίστες της κιθάρας τους Los Losada, επειδή ήταν πολύ λεπτός! Μια από τις μεγάλες παραγωγές του είναι εκείνη του 2003 το "Lágrimas Negras", μια συνεργασία με τον τότε 85χρονο, Κουβανό πιανίστα Bebo Valdés. Η εντυπωσιακή μίξη των Κουβανέζικων ρυθμών με τα φωνητικά του Flamenco ήταν η μαγική συνταγή για μια διεθνή επιτυχία αυτού του δίσκου.

Γεννημένος σε μια οικογένεια με Ισπανούς Τσιγγάνους καλλιτέχνες και διανοούμενους της Μαδρίτης, ο Diego El Cigala ξεκίνησε να τραγουδά στα γνωστά flamenco peñas (για τους fans του είδους!) και στα  tablaos, μέχρι που η εξαιρετική του αντίληψη και το ακριβές του μέτρο -στο να αποτυπώνει τον ρυθμό- κέρδισε την προσοχή παγκοσμίου φήμης χορευτών, όπως οι Mario Maya, Faíco, Farruco, El Güito, Manuela Carrasco, Cristóbal Reyes, Carmen Cortés, Joaquín Cortés, και έτσι ξεκίνησε να περιοδεύει ως μέλος του εκάστοτε γκρουπ. Στα τέλη της δεκαετίας του 90 και έχοντα ήδη συνεργαστεί στις ηχογραφήσεις με καλλιτέχνες όπως οι Camarón, Tomatito, Gerardo Núñez και Vicente Amigo, ήταν πλέον έτοιμος να ηχογραφήσει το δικό του cd. Με την επιτυχία του "Undebel" σηματοδότησε και την καριέρα τους ως solo τραγουδιστής. Από τότε μέχρι σήμερα έχει ήδη ηχογραφήσει 8 CDs! Του έχουν απονεμηθεί 2 Grammys, ενώ ήταν 5 φορές υποψήφιος για τα Latin Grammys.
ΚΛΙΚ ΕΔΩ VIDEO



Diego el Cigala - Ο ερμηνευτής

Αντικατοπτρίζει τη νοσταλγική ηχώ της ζωής και του πάθους, τον αιώνιο ψίθυρο της αγάπης αλλά και τη σπαρακτική σιωπή του θανάτου. Η ζωή, η αγάπη και ο θάνατος είναι μέσα του, αφού μέσα από την ερμηνεία του διακρίνουμε το πνεύμα, την ψυχή και τη σιωπή. Το τραγούδι του Diego el Cigala είναι ένα τραγούδι ικανό να διασχίζει τους ωκεανούς ελεύθερο και να φλερτάρει με το λίκνο της Κουβανέζικης μουσικής ή με τις ρίζες του Αργεντίνικου Τango, αλλά το κάνει χωρίς όμως ποτέ να πάψει να εκφράζει ασίγαστα την εσωτερικότητα του Flamenco.

Ο τσιγγάνος από τη Μαδρίτη, όπου μεγάλωσε στην El Rastro και είναι ανιψιός του μεγάλου Rafael Farina, οδηγεί το τραγούδι κατευθείαν στην καρδιά και την ψυχή των θεατών-ακροατών του! Οι Φλαμανδικές του ρίζες έρχονται από πολύ μακριά και είναι βαθιά ριζωμένες μέσα του, ένα γεγονός που του επιτρέπει να εμπλακεί σε άλλους μουσικούς κόσμους και -δίχως να χάσει το Φλαμανδικό "άρωμα"- να εξακολουθεί να είναι ο ίδιος: "Δεν κάνω επιδρομές, προσπαθώ να 'συναντηθώ' με το διαφορετικό ήχο, χωρίς όμως το τελικό αποτέλεσμα να  παύει να είναι flamenco" είναι σε θέση να αντιμετωπίσει όλες τις διαφορετικές παραμέτρους μέχρι, όπως ο ίδιος παραδέχεται, την πιο δύσκολη, όπως η solea.

Η επιρροή του θρυλικού και ιδιαίτερα δημοφιλή flamenco cantaor (τραγουδιστή) Camaron ήταν τεράστια στην περαιτέρω εξέλιξη του Cigala. Για τον Cigala σημαντικό πράγμα είναι το συναίσθημα, η αλήθεια και η συγκίνηση: "Αν η μουσική μου με συγκινεί τότε ξέρω ότι υπάρχει συγκίνηση, αν τραγουδάω το θρήνο, τότε το κάνω για τους ανθρώπους που θρηνούν. Μόνο τα τραγούδια που εξιτάρουν την τέχνη και μπορούν να ικανοποιήσουν την 'πείνα' μου με γοητεύουν και με ελέγχουν" και συνεχίζει: "Η δημιουργικότητα δεν περιορίζεται στον τομέα της ερμηνείας, αλλά σε οδηγεί να διασχίσεις τα σύνορα για να βρεις νέα θέματα και κόσμους σε εκείνους που τραγουδούν".

Τελειομανής σε ό,τι κάνει, ο Diego El Cigala, εφαρμόζει ανάλογη τακτική και με τις ηχογραφήσεις του. Δεν φοβάται ποτέ να προσχωρήσει στον κόσμο του πόθου, του έρωτα, της θλίψης και του πόνου αφού γνωρίζει ότι αυτός είναι ο "κόσμος" του Flamenco. Με την ίδια όμως επιδεξιότητα μπορεί να τραγουδήσει Boleros και Tangos! "Το tango είναι πραγματικά βαθύ. Είναι όπως το solea αλλά με κιθάρα και τραγούδι, ένα τραγούδι μοναχικό που μιλάει για απαγορευμένη αγάπη και προδομένο έρωτα. Αυτό είναι το Tango και επειδή το γνωρίζω καλά, τόλμησα να τραγουδήσω και αυτό".

Αυτή ακριβώς είναι και η μαγεία του Diego el Cigala. Να μπορεί να ενώνει διαφορετικούς "κόσμους" όπως εκείνοι του Tango, του Bolero και της Cuban Son δίχως ωστόσο να ξεχνά να είναι ο εαυτός του. Ένας Flamenco Cantaor (Τραγουδιστής Φλαμένκο)! Και ο τρόπος που το κάνει είναι μοναδικός αφού επικεντρώνεται στην ουσία! Την ουσία του ότι μουσικοί, ποιητές και ερμηνευτές "μιλούν" για τα αιώνια εκείνα θέματα που μας χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινα όντα. Η ερμηνεία του είναι γεμάτη πάθος, αγάπη, μοναξιά και πόνο αλλά και γεμάτη όνειρα και ελπίδα. Το τραγούδι του μας θυμίζει ότι εκείνο που είναι σημαντικό στη Ζωή, είναι η αγάπη πάνω από όλα και ότι θα πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε και... να γελάμε!



Diego el Cigala - "Romance de la luna Tucumana"
The Concert!

Ο Diego El Cigala στη συναυλία του το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου στο Κλειστό Γήπεδο  ΣΠΟΡΤIΓΚ στα Πατήσια, θα παρουσιάσει  το τελευταίο του άλμπουμ με τίτλο "Romance de la luna Tucumana". Με τη συνοδεία της κιθάρας του Diego Garcia "El Twanguero" (τον οποίο συνάντησε στην Αμερική παίζοντας με τον Andrés Calamaro).

Οι αγαπημένοι ήχοι του Diego El Cigala, ένας συνδυασμός Κούβας και Αργεντινής μαζί, εξελίσσονται σε κάτι νέο. Πάντα με την προσθήκη του χαρακτηριστικού "γρατσουνίσματος" της κιθάρας του Diego Garcia.

Κατά το πρώτο μισό της συναυλίας ο Diego El Cigala θα μοιραστεί με το κοινό μερικά υπέροχα τραγούδια από το νέο ρεπερτόριο του, όπως το "Por una Cabeza" των Gardel και Lepera, "Naranjo en Flor" και "Siempre Paris" των αδερφών Expósito ή το τραγούδι που δίνει και το όνομα στο CD ("Romance de la luna Tucumana") του Atahualpa Yupanqui. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας θα ακουστούν και γνωστά τραγούδια από τις προηγούμενες δουλειές του ερμηνευτή από τα: "Cigala & Tango", "Dos Lágrimas" και "Negras Lágrimas".

Συνοδευόμενος από τον Diego Garcia "El Twangero" στην κιθάρα, Jaime Calabuch "Jumitus" στο πιάνο, Yelsy Heredia στο κοντραμπάσο και Isidro Suarez στα κρουστά, ο Diego El Cigala θα παρουσιάσει -στο πλαίσιο του Espana Festival- ό,τι καλύτερο από το ρεπερτόριό του  σε μια συναυλία γεμάτη δύναμη, ενθουσιασμό και καλή μουσική.

Ημέρα & Ώρα:
Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013
Ώρα έναρξης: 20.00

Κλειστό Γήπεδο ΣΠΟΡΤIΓΚ, Πατήσια
Σταθμός ΗΣΑΠ, Αγ. Ελευθέριος, Ηλία Ζερβού 89 & Σαρανταπόρου

Η προπώληση των εισιτηρίων για το Espana Festival -που θα κορυφώσει τις εκδηλώσεις του με τη μεγάλη συναυλία του Diego El Cigala- συνεχίζεται:

Τιμές εισιτηρίων:
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: 25€ στην Αρένα και 30€ στην Κερκίδα
ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ: 30€ στην Αρένα και 35€ στην Κερκίδα

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
• Ticket Services: Πανεπιστημίου 39(Στοά Πεσμαζόγλου)-Τηλ.: 210 72 34 567
• Καταστήματα Public
• Enzzo de Cuba - Αγ.Παρασκευής 70-72/Μπουρνάζι/Τηλ.:210 5782610
• Rock Around the Clock-Χάλκης1-Πλ.Πετρούπολης
Εισιτήρια Online:

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

ΛΕΡΟΣ: Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΨΑΡΑ ΣΤΙΣ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ

Για άλλη μια χρονιά θα πραγματοποιηθεί στο όμορφο νησί της Λέρου, μία ξεχωριστή εκδήλωση, η Γιορτή  του Ψαρά, που θα λάβει χώρα  7 Σεπτέμβρη, παράλληλα και με άλλες εκδηλώσεις που θα πραγματοποιηθούν  την προηγούμενη ημέρα. Η γιορτή διοργανώνεται  από τον οικείο Δήμο, αλλά και με τη μέγιστη υποστήριξη του Λεριακού Ομίλου Σκαφών ΛΕΡ.Ο.Σ. και τη συμβολή άλλων τοπικών φορέων-αρχών, επαγγελματιών του νησιού και κατοίκων.
 
 Ευκαιρία να γνωρίσετε το όμορφο νησί της Λέρου, την φιλοξενεία των κατοίκων του και να διασκεδάσετε με τις ξεχωριστές. εκδηλώσεις.

Ακολουθεί η ανακοίνωση- πρόγραμμα  των εκδηλώσεων
Σας προσκαλουμε στην εκδήλωση ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΨΑΡΑ που θα γίνει το Σάββατο 7 Σεπτέμβρη και ώρα 19:30 στο Παντέλι της Λέρου.
Ειδικά για τα μέλη των ομίλων και τους φίλους που θα παραβρεθούν στη Λέρο θα υπάρχει ειδική μέριμνα όσο αφορά τις τιμές τον ξενοδοχείων αλλά και το εξής πρόγραμμα δραστηριοτήτων:

Παρασκευή 6/9 και ώρα 19:30 υποδοχή και φαγητό στο εντευκτήριο του Ομίλου στα Αλιντα .

Σάββατο 7/9 και ώρα 9:00 ξενάγηση στη Λέρο όπως παρακάτω:
Α. επίσκεψη στο Κάστρο.
Β. επίσκεψη στο Πολεμικό Μουσείο.
Γ. επίσκεψη στον Αγ. Ισίδωρο.
Δ. επίσκεψη στην Αγ. Κιουρά την οποία εικονογράφησαν πολιτικοί κρατούμενοι.
Ε. επίσκεψη σε εργαστήριο παρασκευής παραδοσιακών παστών.

Σάββατο βράδυ και ώρα 19:30 ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΨΑΡΑ στο Παντέλι (θα υπάρχει ειδική μέριμνα).

Είμαστε στη διάθεσή σας για τυχόν πληροφορίες και σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την συμμετοχή σας.

Πληρ: Παραδείσης Νικόλαος
Τηλ: 6932597965

ΛΕΡΙΑΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΣΚΑΦΩΝ 

Οι ταινίες της ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ στο YOU TUBE

  ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΗΣ ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ

Το επίσημο κανάλι της εταιρείας ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ διαθέτει τις ταινίες της, ελεύθερα, σε υψηλή ποιότητα εικόνας και ήχου,στο You Tube, παρέχοντας και στοιχεία για τις ταινίες και για τους συντελεστές των ταινιών. 

Μενάνδρεια 2013 : Αρχίζουν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου Κηφισιάς

Το πολυθεματικό φεστιβάλ του Δήμου Κηφισιάς, ανοίγει τις πύλες του την Δευτέρα 26 Αυγούστου και θα ολοκληρωθεί την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου.
 Σε πολλές περιπτώσεις η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη και σε κάποιες άλλες το εισιτήριο προσιτό για όλο τον κόσμο.

  ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Στα ίχνη του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Τι απαντά το υπουργείο Πολιτισμού


Στα δημοσιεύματα και στις ανακοινώσεις στα ΜΜΕ σχετικά με την ανασκαφή μεγάλου κτιστού περιβόλου του 4ου αι. π. Χ. στη θέση Καστά Αμφίπολης, που συνδέεται κατά πάσα πιθανότητα με τον Λέοντα της Αμφίπολης, απαντά η Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟΑ.
«Οι ανασκαφές στη θέση Καστά Αμφίπολης είχαν ξεκινήσει στη δεκαετία του '60 από τον αείμνηστο Δ. Λαζαρίδη και συνεχίζονται τα δύο τελευταία χρόνια από την ΚΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, με υπεύθυνη ανασκαφέα την Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων, Αικατερίνη Περιστέρη» αναφέρει η ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης.
Και συνεχίζει: «Οι έρευνες φέρνουν στο φως ιδιαίτερα σημαντικό κυκλικό περίβολο, που χρονολογείται με τα έως τώρα δεδομένα στο τέλος του 4ου αι. π.Χ. Πρόκειται για εξαιρετικά αξιόλογο κτιστό περίβολο που ορίζει χωμάτινο τύμβο και είναι κατασκευασμένος με βάσεις, ορθοστάτες, ανωδομή και επιστέψεις από λευκό μάρμαρο Θάσου. Έχει συνολικό ύψος 3 μ., διάμετρο 1,60μ. και υπολογιζόμενη περιφέρεια μήκους περίπου 500 μ., από τα οποία έχουν ανασκαφεί σήμερα τα 405μ. Το μνημείο καταστράφηκε στα μεταγενέστερα χρόνια, με αποτέλεσμα αρκετά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη να μην βρίσκονται στη θέση τους. Η έρευνα της ΚΗ΄ ΕΠΚΑ εντόπισε αρχιτεκτονικά μέλη του μνημείου εγκατεσπαρμένα στην περιοχή του χώρου του Λέοντα της Αμφίπολης, πολλά από τα οποία είχαν ήδη επαναχρησιμοποιηθεί για την κατασκευή της βάσης του και, επομένως, ο εντυπωσιακός περίβολος φαίνεται να συνδέεται με τον Λέοντα της Αμφίπολης, που κατά μία εκδοχή ήταν τοποθετημένος στην κορυφή του χωμάτινου τύμβου».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το εύρημα της Αμφίπολης είναι οπωσδήποτε ιδιαίτερα σημαντικό, όμως, όπως τονίζεται, πριν προχωρήσει η ανασκαφική έρευνα, οποιαδήποτε ερμηνεία και πολύ περισσότερο οποιαδήποτε ταύτιση με ιστορικά πρόσωπα στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και είναι παρακινδυνευμένη.
Σημειώνουμε ότι το τελευταίο διάστημα δημοσιεύματα έχουν συνδέσει την ανεύρεση του μνημειακού συγκροτήματος με τον τάφο της Ρωξάνης και του Αλέξανδρου Δ΄, σύζυγο και γιο αντίστοιχα του Μέγα Αλέξανδρου, καθώς και με τον ίδιο τον Μακεδόνα στρατηλάτη.
 ΠΗΓΗ: thestival.gr

Κυριακή, 4 Αυγούστου 2013

Επαναλειτούργησε μετά από αιώνες το αρχαίο θέατρο Μεσσήνης

Καλαμάτα
Μετά από αιώνες, επαναλειτούργησε αναστηλωμένο το αρχαίο θέατρο Μεσσήνης, με γκαλά όπερας, που οργάνωσε το φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, το σωματείο «Διάζωμα», η ΛΗ' Εφορεία Αρχαιοτήτων, ο Δήμος Μεσσήνης και η Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Το αρχαίο θέατρο Μεσσήνης αποκάλυψε ο καθηγητής αρχαιολογίας Πέτρος Θέμελης, που έχει την ευθύνη του ανασκαφικού έργου στην αρχαία Μεσσήνη και αναστηλώθηκε μερικώς με χρηματοδοτήσεις, από το Β' και Γ' ΚΠΣ και ολοκληρώθηκε με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Το βράδυ του Σαββάτου το θέατρο γέμισε ασφυκτικά. Μεταξύ των θεατών, ο υφυπουργός Πολιτισμού Γιάννης Ανδριανός, η υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Εύη Χριστοφυλοπούλου, βουλευτές, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης, ο πρώην υπουργός και πρόεδρος του σωματείου «Διάζωμα» Σταύρος Μπένος, αυτοδιοικητικοί παράγοντες της Μεσσηνίας, άνθρωποι από τον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών αλλά και των επιχειρήσεων.

Ομάδα καθηγητών στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου προ της συναυλίας, πραγματοποίησε παράσταση διαμαρτυρίας, για τις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις συναδέλφων τους.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρουσία σπουδαίων διανοητών το 23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας Παρουσία σπουδαίων διανοητών το 23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας

Αθήνα
Στην Αθήνα πραγματοποιείται από την Κυριακή 4 έως τις 10 Αυγούστου, το 23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας, με κύριο θέμα «Η φιλοσοφία ως έρευνα και τρόπος ζωής».

Στην αυγουστιάτικη Αθήνα βρίσκονται για το συνέδριο περισσότεροι από 2.000 φιλόσοφοι από 105 χώρες, μεταξύ των οποίων ο Γιούργκεν Χάμπερμας και ο Ουμπέρτο Έκο.

Τα Παγκόσμια Συνέδρια Φιλοσοφίας οργανώνονται κάθε πέντε χρόνια από τη Διεθνή Ομοσπονδία Φιλοσοφικών Εταιρειών (FISP) σε συνεργασία με μία από τις εταιρείες που είναι μέλη της.

Το 23ο Συνέδριο, στην Αθήνα, διοργανώνεται από την Ελληνική Οργανωτική Επιτροπή που συγκροτείται από την Ελληνική Φιλοσοφική Εταιρεία.

Η επίσημη έναρξη των εργασιών του συνεδρίου έγινε στο Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού. Οι εργασίες διεξάγονται κατά κύριο λόγο στη Φιλοσοφική Σχολή, στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου.

Τέσσερις Φιλοσοφικές Συναντήσεις θα διεξαχθούν σε μέρη συνδεδεμένα με την πολιτισμική κληρονομιά της Αθήνας: Πνύκα, Ακαδημία Πλάτωνος, Αγ.Φωτεινή Ιλισού, Λύκειο Αριστοτέλη.

Newsroom ΔΟΛ

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Η φωτογραφία της ημέρας



Baux-De-Provence:Το κοινό παρακολουθεί εικόνες των Monet,Renoir...Chagall που προβάλλονται στην έκθεση με τίτλο "Ταξίδι γύρω από τη Μεσόγειο" που θα διαρκέσει  έως την 5-1-2014
ΤοBaux-de-Provence

More Information: http://www.artdaily.com/[/url]
Copyright © artdaily.org
BAUX-DE-PROVENCE.

More Information: http://www.artdaily.com/[/url]
Copyright © artdaily.org
BAUX-DE-PROVENCE.

More Information: http://www.artdaily.com/[/url]
Copyright © artdaily.org

Πανσέληνος στις ελληνικές αρχαιότητες στις 21 Αυγούστου

Η Αρχαία Νεμέα υπό το φως της πανσελήνου   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ ) 



Αθήνα
Μουσικές συναυλίες στον λόφο Φιλοπάππου και την Ελευσίνα, αφιέρωμα στον Λόρκα στις Κυκλάδες και πλήθος άλλων εκδηλώσεων, που θα γνωστοποιηθούν σταδιακά, έχουν προγραμματιστεί για την αυγουστιάτικη πανσέληνο, της Τετάρτης, 21 του μήνα.

Τουλάχιστον 71 σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος-χώροι, μουσεία, μνημεία- θα υποδεχτούν την πιο διάσημη πανσέληνο της χρονιάς.

Αριθμός που διαρκώς αυξάνεται, όπως ειπώθηκε και στην πρόσφατη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, τα μέλη του οποίου δεν έφεραν -όπως αναμενόταν- καμιά αντίρρηση ως προς τη λειτουργία αρχαιολογικών χώρων και μουσείων ανά την επικράτεια τη βραδιά της πανσελήνου.

Μουσικές συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, ξεναγήσεις, βιντεοπροβολές και παρατηρήσεις άστρων είναι μεταξύ των εκδηλώσεων που θα πλαισιώσουν τον πετυχημένο θεσμό.

Από τη Θράκη ως την Κρήτη και από τα Επτάνησα ως τα Δωδεκάνησα, δεκάδες μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι θα παραμείνουν ανοιχτοί, με εκδηλώσεις, ή μη.

Για παράδειγμα, στον λόφο του Φιλοπάππου θα πραγματοποιηθεί συναυλία της Φιλαρμονικής του δήμου Αθηναίων, ενώ ο αρχαιολογικός χώρος της Ελευσίνας θα πλημμυρίσει με μουσική.

Επίσης, αρχαιολογικοί χώροι στα νησιά των Κυκλάδων, που θα συμμετάσχουν στον εορτασμό, θα «συντονιστούν» στην ποίηση του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, καθώς μεταξύ 22:00 με 23:00 το βράδυ θα ακουστεί ο «Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσιεθ Μεχίας» σε απαγγελία Μάνου Κατράκη.

«Παρά τις πολύ δύσκολες μέρες που περνάμε, θέλουμε να προσφέρουμε μια βραδιά χαράς κοντά στα μνημεία. Θεωρούμε ότι οι εκδηλώσεις της πανσελήνου πρέπει να υλοποιηθούν και φέτος για να πραγματοποιηθεί αυτή η επαφή με τα αρχαία υπό το αυγουστιάτικο φεγγάρι» δήλωσε στο ΚΑΣ η γενική διευθύντρια αρχαιοτήτων και πολιτιστικής κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μαρία Ανδρεαδάκη- Βλαζάκη.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Πάτμος του Φίλιππου Φωτιάδη

Ο εμπνευστής του Ζαφείρη Κοντοπίθαρου στρέφει το βλέμμα στο αγαπημένο του νησί


Εργο του Φίλιππου Φωτιάδη από την έκθεση « Κάτω από τα τείχη της Μονής...»
 
 
 
Μονοκονδυλιές με μαύρο πενάκι, συνδυασμένες με ακουαρέλα. Αυτός είναι ο χαρακτηριστικός τρόπος εικαστικής γραφής του Φίλιππου Φωτιάδη που από την Παρασκευή 26 Ιουλίου ως τις 16 Αυγούστου παρουσιάζει σε συνεργασία με την Εταιρεία Πατμιακού Πολιτισμού έργα ζωγραφικής του με τίτλο «Κάτω από τα τείχη της Μονής, η αυλή της διπλανής» στην οικία Σταύρακα στη Χώρα της Πάτμου (κάτω από τα σκαλιά του Μοναστηριού). Με αποκλειστικό θέμα τα τοπία της Πάτμου, τα έργα επιχειρούν να παρουσιάσουν την εικόνα του νησιού. Είναι αμετάβλητη; Ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι είναι.

Συχνός επισκέπτης του νησιού, ο Φίλιππος Φωτιάδης αποδίδει με τον δικό του τρόπο οικείες εικόνες από τα σοκάκια, τις αυλές και τις ταράτσες των σπιτιών στη Χώρα, καθώς και κάποιες παραλίες της Πάτμου. Τα τρισδιάστατα κοπτικά είναι μέρος της τελευταίας του δουλειάς, στην οποία έχει προσθέσει το σχέδιο και το χρώμα.

Ο Φίλιππος Φωτιάδης ζει και εργάζεται ως αρχιτέκτονας στην Αθήνα. Το 2004 πραγματοποιήθηκε η πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής στην γκαλερί Αγκάθι, με τίτλο «Ξυπόλυτος στ' Αγκάθι». Από τότε, παράλληλα με την αρχιτεκτονική, ασχολείται με τη ζωγραφική και την εικονογράφηση, με πιο πρόσφατη την εφετινή παρουσίαση «Ordinary Fairytales», ανάθεση του οίκου Hermès για την ετήσια «Vitrine d' Artiste» στο κατάστημα της Αθήνας. Εχει γράψει και εικονογραφήσει το βιβλίο «Ζαφείρης Κοντοπίθαρος», έργα από το οποίο εκτέθηκαν στην γκαλερί Ζουμπουλάκη (2011), και έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις.

Ο Φίλιππος Φωτιάδης εξηγεί πώς, χάρη σε μια μονοκοντυλιά, εμφανίστηκε στη ζωή του ο Ζαφείρης Κοντοπίθαρος. Και πώς αυτή η περίεργη φιγούρα, που δεν είναι άνθρωπος, ούτε πλάσμα εξωτικό, σχεδόν του επέβαλε να προσθέσει δίπλα στην ιδιότητα του αρχιτέκτονα αυτές του ζωγράφου και του συγγραφέα.

Σύμφωνα με όσα έχει πει σε συνέντευξή του, όταν ήταν παιδί ο πατέρας του έφερνε κάθε τόσο στο σπίτι ρολά από χαρτί φωτοτυπίας που είχαν χαλάσει επειδή ήταν εκτεθειμένα στο φως. Τα άπλωνε στο πάτωμα και ζωγράφιζαν όλοι μαζί, μπαμπάς και παιδιά. Ο ήρωάς του ξεπήδησε κυριολεκτικά από τον τοίχο του δωματίου της κόρης του. Κάπου στην άκρη ενός τοπίου που ζωγράφιζε εμφανίστηκε χάρη σε μια μονοκοντυλιά αυτή η περίεργη φιγούρα, που δεν είναι άνθρωπος, ούτε πλάσμα εξωτικό. «Ποιος είναι αυτός ο κοντοπίθαρος;» τον ρώτησε η γυναίκα του, η Αγγέλα. Δίχως να το ξέρει, μόλις είχε δώσει όνομα στον μελλοντικό του ήρωα.

Για αρκετά χρόνια ζωγράφιζε με πενάκι σε ένα μπλοκ από ακουαρέλες τα καλοκαίρια στην αγαπημένη του Πάτμο. Τα άλμπουμ αυτά έγιναν το αντικείμενο της προαναφερθείσης πρώτης του ατομικής έκθεσης στην γκαλερί Αγκάθι.

Ο Ζαφείρης Κοντοπίθαρος εκδόθηκε από τις εκδόσεις Μίλητος. Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε τον Δεκέμβριο του 2011, εμβόλιμα στο πρόγραμμα εκθέσεων της γκαλερί Ζουμπουλάκη.

Λίγους μήνες αργότερα τον προσέγγισε ο οίκος Hermès, ζητώντας του να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για τη διακόσμηση της βιτρίνας του καταστήματος της Αθήνας, χρησιμοποιώντας μια παρόμοια τεχνοτροπία. Οπερ και εγένετο. Η πρότασή του περιελάμβανε μια σειρά από μικρά κουτιά, από τα οποία ξεπρόβαλλαν μικροσκοπικές φιγούρες σε συνδυασμό με τα προϊόντα της φίρμας. Στο φόντο, σε μεγάλη κλίμακα, πρόσωπα από χαρτόνι με ελαφρώς αμήχανη όψη. Η ιδέα της αντιπαραβολής του «μικρόκοσμου» των κουτιών με τη μεγάλη εικόνα άρεσε, με τη διαφορά ότι στη θέση των μεγάλων σκίτσων θα δέσποζε η μορφή του Κοντοπίθαρου. Και κάπως έτσι, η απορημένη έκφραση του ήρωα βρήκε θέση στη βιτρίνα του υπερπολυτελούς οίκου.


Info:
Ωρες λειτουργίας: καθημερινά 10.00-12.00 & 19.30-21.30.
philippos@wedesign.gr               ,
 
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ, ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Οι «Αρχαίοι Ελληνες» ταξιδεύουν στην Αμερική

562 αρχαία έργα θα εκτεθούν σε μουσεία των ΗΠΑ και του Καναδά


 «Οι Ελληνες:  Από τον Αγαμέμνονα στον Μέγα Αλέξανδρο» είναι άλλωστε και ο τίτλος της έκθεσης,που θα περιλαμβάνει 562 αρχαία έργα, πέντε προπλάσματα, μερικά αντίγραφα και τρία αναπλασμένα πρόσωπα προερχόμενα από μουσεία όλης της χώρας.

Από τα κυκλαδικά ειδώλια και τις χρυσές προσωπίδες ως τις προτομές φιλοσόφων, το χρυσό στεφάνι της Μήδας από τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας αλλά και τις περικνημίδες του Φιλίππου Β΄το σύνολο των έργων έχει στόχο να μιλήσει για την εξέλιξη του πολιτισμού και τα επιτεύγματα των ανθρώπων σε τεράστιο βάθος χρόνου. Η έκθεση συγκεκριμένα θα φιλοξενηθεί αρχικά στο Royal Ontario Museum, Τορόντο (Δεκέμβριος 2014 - Απρίλιος 2015) και στο Canadian Museum of Civilization, Οτάβα (Ιούνιος 2015 - Οκτώβριος 2015). Στην συνέχεια θα ταξιδέψει στις ΗΠΑ, αρχικώς στο Σικάγο, στο Field Museum (Δεκέμβριος 2015 - Απρίλιος 2016) και τέλος στο National Geographic Museum της Ουάσιγκτoν (Ιούνιος 2016 - Σεπτέμβριος 2016). Ολα τα έξοδα εξάλλου θα καλυφθούν από τους διοργανωτές.

Η έκθεση των «Ελλήνων» διαρθρώνεται σε εννέα θεματικές ενότητες, από αρχίζουν από τον «Ανθρωπο στο προϊστορικό Αιγαίο» με έργα από τη Νεολιθική Εποχή, όπως το χρυσό περίαπτο από την Αραβησσό αλλά και αντικείμενα που μαρτυρούν την παρουσία των κυκλαδιτών εμπόρων και ναυτικών, μέσω ταφών από την Αμοργό, τη Νάξο, την Πάρο. Τέλος θα παρουσιάζονται οι δυναμικές μορφές των Μινωϊτών που αναδεικνύουν την εμπειρία της ζωής, ειδώλια χάλκινα ή πήλινα, ευρήματα από ταφή στο Μόχλο, αγγεία καμαραϊκά ή πινακίδες Γραμμικής γραφής Α.
 «Ο Αγαμέμνων κι ο κόσμος των Μυκηναίων» είναι το θέμα της επόμενης ενότητας με τους βασιλικούς λακκοειδείς τάφους των Μυκηνών του 16ου π. Χ. αιώνα να δημιουργούν τη βάση για το μύθο των πολύχρυσων Μυκηνών του Ομήρου. Εν συνεχεία στους «Ηρωες και Αριστοκράτες» περιγράφεται η μετάβαση από το ανάκτορο στην «πόλη - κράτος», οι μετακινήσεις ελληνικών φύλων, η ίδρυση αποικιών, νέων οικονομικών κέντρων και των συνεκτικών δεσμών του έθνους. Εδώ εξάλλου οι ήρωες του Ομήρου και οι αριστοκράτες αλληλοσυνδέονται με τους θεούς σε αυθύπαρκτη, δυνατή και κυρίαρχη ανθρώπινη μορφή με τεκτονική δομή.

Ιδιαίτερη ενότητα φυσικά συνιστούν οι «Αθλητές και Ολυμπιακοί Αγώνες» που αρχίζουν από τη μυθολογία για να αναδείξουν στην συνέχεια το αγωνιστικό πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων όπως απεικονίζεται στην επιτύμβια στήλη του δισκοβόλου, σε χάλκινο δίσκο - ανάθημα αθλητή στο Ιερό του Διός στην Ολυμπία, κ. α.

Στην ενότητα «Κούροι και Κόραι» περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων μία από τις Κόρες της Ακρόπολης και ο Κούρος από το Ιερό του Πτώου Βοιωτίας από το αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών ενώ ο «Λεωνίδας, ο βασιλιάς της Σπάρτης» είναι από μόνος του ολόκληρη ενότητα που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το αποδιδόμενο σε αυτόν άγαλμα από το μουσείο Σπάρτης αλλά και αιχμές βελών από το πεδίο της μάχης των Θερμοπυλών. Ιδιαίτερη ενότητα είναι φυσικά και οι «Αθηναίοι και Δημοκρατία», όπου αναλύεται η δομή και η λειτουργία της Αθηναϊκής Δημοκρατίας μέσα από επιγραφές, ανάγλυφα, όστρακα οστρακισμού, δικαστικές ψήφους και προπλάσματα από την Αγορά των Αθηναίων ενώ αναδεικνύονται βέβαια και τα επιτεύγματά  τους στη Αρχιτεκτονική, στην Γλυπτική, τη Ζωγραφική,το Θέατρο, την Ιστορία,την Φιλοσοφία, τις  Επιστήμες και την Εκπαίδευση κ.ά.

Εμφαση στην Μακεδονία δίνει η ενότητα «Ο Φίλιππος Β΄ και ο Μέγας Αλέξανδρος» στην οποία παρουσιάζεται η πολιτική, στρατιωτική και οικονομική άνοδος των Μακεδόνων βασιλέων με τις συνέπειες στον τότε γνωστό κόσμο. Εδώ θα παρπουσιασθούν έργα πλαστικής, ζωγραφικής, κοροπλαστικής, κοσμηματοτεχνίας και τορευτικής από τα Αρχαιολογικά Μουσεία Θεσσαλονίκης, Αιγών και Πέλλας, όπως αργυρά σκεύη από τον τάφο του Φιλίππου Β΄, χρυσά στεφάνια από τις Αιγές, το χρυσό μετάλλιο της Ολυμπιάδος, η γυναικεία ταφή Δερβενίου και η ανδρική ταφή Σταυρουπόλεως, κεφαλή Αλεξάνδρου Πέλλας. Τέλος «Η αυγή ενός νέου κόσμου», με ελληνιστικά ειδώλια από τα Αρχαιολογικά Μουσεία Πέλλας και Βεροίας σηματοδοτεί την εποχή των βασιλείων, διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου.
Να σημειωθεί ότι η έκθεση εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ, ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ

Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2013

Οι πιο... αστρονομικές φωτογραφίες του 2013

Tη λίστα με τους υποψήφιους για το βραβείο του Φωτογράφου Αστρονομίας της Χρονιάς, έδωσε στη δημοσιότητα το Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς. Στη δημοσιότητα δόθηκαν σειρά από τις ονειρικές φωτογραφίες που απαθανατίζουν στιγμές από το ηλιακό σύστημα, το γαλαξία και πέρα από αυτόν. Οι νικητές θα ανακοινωθούν στις 18 Σεπτεμβρίου. Επιμέλεια: Ευαγγελία Ασημακοπούλου


1.  Ένα αψεγάδιαστο σημείο - Ο Milky Way (Γαλαξίας) απλώνεται πάνω από την κοιλάδα Yosemite στο Εθνικό Πάρκο της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Φωτογραφία: Rogelio Bernal Andreo 

2.  Ο φωτογράφος της νύχτας - Έχοντας κατασκηνώσει σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία ο φωτογράφος των άστρων πρέπει να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για την τέλεια λήψη. Εδώ η υπομονή του ανταμείβεται. Αιχμαλωτίζει το Γαλαξία και έναν μετεωρίτη να καίγεται στην ατμόσφαιρα της γης. Φωτογραφία: Tommy Eliassen

3.  Κομήτης Panstarrs -Το πορτοκαλί χρώμα κατά μήκος του ορίζονται σηματοδοτεί ότι το ηλιοβασίλεμα βρίσκεται προς το τέλος του. Ωστόσο, το περισσότερο φως σε αυτή τη φωτογραφία εξακολουθεί να προέρχεται τελικά από τον ήλιο. Ψηλά στον ουρανό ο φωτεινός δίσκος του φεγγαριού λάμπει με το φως του ήλιου να αντανακλάται, ενώ η μικρή μουτζούρα πάνω από τη θάλασσα είναι η αντανάκλαση της σκόνης και του αερίου από την ουρά του Κομήτη PanStarrs. Μόνο τα αστέρια λάμπουν με το δικό τους φως. Φωτογραφία: Ingólfur Bjargmundsson

4. Το αστρικό σύστημα Eta Carinae - Το νεφέλωμα Carina είναι μια χαώδης περιοχή με πληθώρα αστρικών σχηματισμών που βρίσκεται έτη φωτός από τη Γη. Στο κεντρικό τμήμα του νεφελώματος που απαθανατίζει η φωτογραφία πυκνά νέφη αερίου και σκόνης φωτίζονται από το νεογέννητο άστρο στο κέντρο της εικόνας. Έχει εκατό φορές τη μάζα του ήλιου και είναι εκατομμύρια φορές φωτεινότερο. Η Eta Carinae είναι ασταθής και κάποια στιγμή θα εκραγεί ως σουπερνόβα. Φωτογραφία: Michael Sidonio

5. Η αψίδα του Παραδείσου - Το γαλαξιακό μας συγκρότημα αποτελεί το φόντο για τον βράχο Durdle Door στην ακτή Jurassic  Dorset. Τα πετρώματα σε αυτό το τμήμα της ακτής είναι πάνω από 100ετών, αλλά πολλά από τα αστέρια του Γαλαξία μας είναι έως και 10 δισ. ετών. Φωτογραφία: Stephen Banks

6. Το φεγγάρι του κυνηγού πάνω από τις Άλπεις - Όσο το γεμάτο φεγγάρι βυθίζεται στη δυτικά ο ήλιος ανατέλλει φωτίζοντας τις χιονισμένες Άλπεις στον ορίζοντα. Παρά το γεγονός ότι τόσο το φεγγάρι όσο και το βουνό φωτίζονται από τον ήλιο οφείλουν τα διαφορετικά τους χρώματα στη διασπορά των εφέ της ατμόσφαιρας υπό το ηλιακό φως. Φωτογραφία; Stefano De Rosa

7. Το Νεφέλωμα του Ωρίωνα - Σύγχρονες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές μπορούν να ανιχνεύσουν το πολύ εξασθενημένο, για το γυμνό ανθρώπινο μάτι, φως. Οι φωτογράφοι αστρονομίας πρέπει να κάνουν πρακτικές και αισθητικές επιλογές για την αντίθεση, τη φωτεινότητα και το χρώμα. Εδώ ο φωτογράφος έχει επιλέξει μια συγκρατημένη παλέτα για να τονίσει τη λεπτή δομή των νεφών σκόνης του Ωρίωνα. Φωτογραφία: Nik Szymanek

8. Γαλαξιακό Πλάτος - Ο φωτογράφος αιχμαλωτίζει τη στιγμή που ο Γαλαξίας φαίνεται ευθυγραμμισμένος με το γιγαντιαίο πιάτο του ραδιοτηλεοσκοπίου στο Παρατηρητήριο Parkes στην Αυστραλία. Φωτογραφία: Wayne England

9. Φωτογράφοι στο χείλος του κρατήρα - Αν και η αυγή θα ήταν πιο εύκολο να αιχμαλωτιστεί στο τέλος του 11ου κύκλου του ήλιου για το έτος, οι παρατηρητές στον κρατήρα του Μίβαθ στη βόρεια Ισλανδία είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν το φαντασμαγορικό αυτό θέαμα. Φωτογραφία: James Woodend

10. Solar Max - Οι θηλιές πλάσματος γνωστές ως «προεξοχές» στην επιφάνεια του ήλιου. Η επιφάνεια που κοχλάζει είναι σημαδεμένη με τις ηλιακές κηλίδες. Και τα δυο χαρακτηριστικά γίνονται ορατά μόνο όταν ένα ειδικό φίλτρο χρησιμοποιείται για να αφαιρέσει τη λάμψη. Φωτογραφία: Paul Haese

11. Το Νεφέλωμα του Πελεκάνου - Πίδακες από την έκρηξη στους πόλους νεογέννητων άστρων. Εδώ απαθανατίζεται η δημιουργία αντικείμενων από νέφος και αστρόσκονη. Προκύπτουν από την πυκνή σκόνη και τα σύννεφα αερίων του νεφελώματος. Φωτογραφία: Andre van der Hoeven

12. Γέρνοντας - Γνωστά αστέρια και αστερισμοί σχηματίζουν μια γραμμή που υψώνεται πίσω από το ανεμοδαρμένο δέντρο στο Έθνικό Πάρκο Dartmoor στη νοτιοδυτική Αγγλία. Ακριβώς πάνω από τον ορίζοντα ο Σείριος, το λαμπρότερο αστέρι του ουρανού, πλαισιωμένο από το περίγραμμα του κυνηγού Ωρίωνα. Από πάνω το τριγωνικό πρόσωπο του Ταύρου με το πορτοκαλί αστέρι Aldebaran,ο δίσκος του φεγγαριού και το φωτεινό, συμπαγές σύμπλεγμα των Πλειάδων. Φωτογραφία: Anna Walls

13. Βόρειο Σέλας XXIII - Η αυγή που αχνοφαίνεται ακολουθεί την παγωμένη ακτογραμμή. Μια δύσκολη εξισορρόπηση προκειμένου να καταγραφούν όλες οι διαφορετικές πηγές φωτός. Τα αστέρια, το σέλας, και τα φώτα του δρόμου των μακρινών πόλεων. Φωτογραφία: Mike Curry

14. Νυχτερινά φωτεινά σύννεφα - Σύννεφα από μικροσκοπικά κρύσταλλα πάγου ψηλά στην ατμόσφαιρα. Περίπου 80 χλμ πάνω από το έδαφος. Το όνομά τους Noctilucent cloud σημαίνει  «νύχτα πουλάμπει» στα λατινικά. Είναι ορατά μόνο κατά το βαθύ λυκόφως. Εδώ πάνω από το Pennine Hills της βόρειας Αγγλίας. Φωτογραφία: Mark Shaw

15. Η διέλευση της Αφροδίτης από τη Μαύρη Θάλασσα - Οι διελεύσεις της Αφροδίτης είναι σπάνιες. Γίνονται ανά ζεύγη με οκτώ χρόνια διαφορά. Κάθε ζεύγος χωρίζεται από το επόμενο για περισσότερο από έναν αιώνα. Σε κάθε περίπτωση η Αφροδίτη χρειάζεται μόνο έξι ώρες για να διασχίσει το δίσκο του ήλιου. Φωτογραφία: Alexandru Conu
tvxs

Αρχειοθήκη ιστολογίου