Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο:«Η Βοσκοπούλα του Δημήτριου Κορομηλά και οι Μαρούλες του».


Την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2014 και ώρα 20.00 ο κήπος του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου θα υποδεχτεί τη θεατρική παράσταση της Ομάδας Θεώρηση «Η Βοσκοπούλα του Δημήτριου Κορομηλά και οι Μαρούλες του».

Πρόκειται για μια πρωτότυπη σύνθεση που επιχείρησε η ηθοποιός και σκηνοθέτις Μαίη Σεβαστοπούλου συνδυάζοντας επεισόδια από τη ζωή του συγγραφέα, δημοσιογράφου και πατέρα του κωμειδυλλίου Δημήτριου Κορομηλά (1850-1898), με σκηνές από τα έργα του. Πρόκειται για μία συναρπαστική εφαρμογή του παράδοξου «θεάτρου εν θεάτρω».

Ο Δ. Κορομηλάς έγραψε 52 θεατρικά, μεταξύ των οποίων την Τύχη της Μαρούλας, την κυρία Βεράντη, το Έφαγες βλίτα, τον Θάνατο των θανάτων, την Κακή ώρα, και γνωστότερο ίσως όλων τον αγαπητικό της βοσκοπούλας. Ο «αγαπητικός της βοσκοπούλας» διαδραματίζεται στην αθηναϊκή ατμόσφαιρα στη συνάντηση δύο αιώνων (19ου και 20ού), με τραγούδια της εποχής και εντυπωσιακά κοστούμια.

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Γωγώ Βογάσαρη, Γιώργος Δαφνόπουλος, Ευαγγελία Σαρρή, Μαίη Σεβαστοπούλου, Κωνσταντίνος Χατζούδης.

Σκηνοθεσία : Μαίη Σεβαστοπούλου                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Σκηνικά και κοστούμια : Ομάδα Θεώρηση

Μουσική επιμέλεια: Μαίη Σεβαστοπούλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Δέσποινα Πολίτου

Φωτογραφίες: Γεωργία Σιέττου-Στέλιος Δανιήλ

Παραγωγή: «Θεώρηση»

 
Είσοδος ελεύθερη
 
Πληροφορίες                             Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Γραφείο Τύπου

                                           Κατερίνα Χόινα

          Τηλέφωνο:                             2132139570, 2132139572
e-mail:                   press@byzantinemuseum.gr

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Αρχαιολογικό Μουσείο:Έκθεση «Classicità ed Europa. Το κοινό πεπρωμένο Ελλάδας και Ιταλίας»

                                                                                                                    Αθήνα
http://www.namuseum.gr/images/Destino.png«Classicità ed Europa. Το κοινό πεπρωμένο Ελλάδας και Ιταλίας», των δύο χωρών που «διαμόρφωσαν το παρελθόν και το παρόν του δυτικού κόσμου», είναι το θέμα της νέας έκθεσης που ξεκινά στις 28 Αυγούστου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

«Τα προσεκτικά επιλεγμένα αρχαία και νεότερα έργα τέχνης, τα οποία παρουσιάζονται στην έκθεση, δίνουν το στίγμα της κοινής πολιτιστικής πορείας των δύο χωρών, που καθόρισε, διαμόρφωσε και χαρακτηρίζει αυτό που ονομάζουμε Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Το ευρωπαϊκό αυτό πεπρωμένο της Ελλάδας και της Ιταλίας, οι οποίες συμπορεύτηκαν με κοινό παρονομαστή τις πολιτιστικές τους αξίες, την ιστορία, τη θρησκεία και την τέχνη, φιλοδοξεί να διηγηθεί η παρούσα έκθεση, τιμώντας το ανήσυχο πνεύμα, τη δημιουργική δύναμη και τη συνεχή αλληλεπίδραση των δύο χωρών, αλλά και το πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης που οφείλει να διέπει τις σχέσεις των λαών της Ενωμένης Ευρώπης», αναφέρεται στην ανακοίνωση του μουσείου.

Η έκθεση παρουσιάστηκε αρχικά στο Προεδρικό Μέγαρο του Κυρηναλίου στη Ρώμη. Στην Αθήνα, θα διαρκέσει έως τις 31 Οκτωβρίου.

Τα 23 έργα της έκθεσης καλύπτουν ένα διάστημα 4.500 χιλιάδων ετών, από τον κυκλαδικό πολιτισμό της 3ης χιλιετίας π.Χ. έως την Ελλάδα και την Ιταλία του 20ού αιώνα. Αντιπροσωπεύονται οι τρεις μεγάλοι προϊστορικοί πολιτισμοί που αναπτύχθηκαν στο Αιγαίο, ο κυκλαδικός, ο μινωικός και ο μυκηναϊκός.

Εμβληματικά έργα του τέλους του 6ου π.Χ. αιώνα, όπως η κόρη από την Ακρόπολη ή ο κρατήρας του Ευφρονίου παρακολουθούν την εξέλιξη της ελληνικής σκέψης και αισθητικής προς την κλασική τελειότητα, καθώς και το ανάγλυφο της «Σκεπτόμενης Αθηνάς» με τη στοχαστική έκφραση.

Άλλα έργα αποτελούν εύγλωττες μαρτυρίες της άνθησης του εμπορίου αρχαιοτήτων και της συλλογής έργων τέχνης, τόσο στην αρχαιότητα όσο και στις μέρες μας. Στον ευαίσθητο αυτό τομέα, η Ελλάδα και η Ιταλία πρωτοστατούν και πρωτοπορούν για την πάταξη της αρχαιοκαπηλίας και το «νόστο» των κλεμμένων πολιτιστικών αγαθών στις πατρίδες τους.

Η κορυφαία αξία που ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός κληροδότησε στους αιώνες, η δημοκρατία, εκφράζεται στο «Σύνταγμα των Τυραννοκτόνων», το οποίο δίκαια κατέχει κομβική θέση στην έκθεση ως το απόλυτο σύμβολο του αγώνα κατά της τυραννίας, ενώ αποτελεί και το πρώτο μνημείο πολιτικού χαρακτήρα που στήνεται σε δημόσιο χώρο στην Ευρώπη.

Στη σωτηριολογική διάσταση του χριστιανισμού, που μπόλιασε τον αρχαίο ελληνορωμαϊκό πολιτισμό εισάγοντας τη νέα εποχή, μας οδηγεί η εικόνα της Γλυκοφιλούσας Παναγίας με την ανθρώπινη και τρυφερή της κίνηση, καθώς και το πανομοιότυπο του Ευαγγελίου του Rossano, του παλαιότερου εικονογραφημένου Eυαγγελίου.

Οι κατακτήσεις της βυζαντινής τέχνης, η βενετσιάνικη Αναγέννηση και ο ρωμαϊκός μανιερισμός εκφράζονται στους πίνακες του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου ή Ελ Γκρέκο και του Ματία Πρέτι, ενώ τα στοιχεία της κλασικής αρχαιότητας και του Βυζαντίου αφομοιώνονται στο προσωπικό ύφος και τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις δημιουργών του 20ού αιώνα, όπως του Τζιάνι και του Καντορίν, του Μόραλη και του Παρθένη.

Η έκθεση διοργανώθηκε με τη συνεργασία της Προεδρίας της Ιταλικής και της Ελληνικής Δημοκρατίας αντίστοιχα και των υπουργείων Εξωτερικών και Πολιτισμού των δύο χωρών. Την επιστημονική επιμέλεια της έκθεσης υπογράφουν η Μαρία Αδρεαδάκη-Βλαζάκη, γενική διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς και ο Λουίς Γκοντάρ, σύμβουλος για τη Διατήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ενώ τον συντονισμό και την επιμέλεια έχει ο Γεώργιος Κακαβάς, διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Τα αριστουργήματα, που παρουσιάζονται, προέρχονται από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Νέο Μουσείο Ακρόπολης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, την Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, τα Μουσεία Καπιτωλίου - Centrale Montemartini, το Εθνικό Ετρουσκικό Μουσείο της Villa Giulia, το Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο - Palazzo Altemps, την Εθνική Πινακοθήκη Αρχαίας Τέχνης του Palazzo Corsini, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Νάπολης, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Ρηγίου και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Τάραντα.

Την έκθεση συνοδεύει επιστημονικός κατάλογος στα ελληνικά και αγγλικά, έκδοση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 27 Αυγούστου. Η έκθεση διαρκεί από τις 28 Αυγούστου έως τις 31 Οκτωβρίου 2014.

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Κυριακή: 08:00-20:00
Newsroom ΔΟΛ

Περιστέρη: Δεν έχει συληθεί ο τάφος της Αμφίπολης


 





Ο τάφος της Αμφίπολης δεν έχει συληθεί καθώς οι ογκώδεις πέτρες της εισόδου προστάτευσαν το μνημείο, εκτιμά η υπεύθυνη αρχαιολόγος Κατερίνα Περιστέρη.
«Δεν υπάρχει άλλος τέτοιος τάφος ούτε στην Ελλάδα, ούτε στα Βαλκάνια. Παλεύουμε για να γίνει σωστή δουλειά, θα χρειαστεί λίγος χρόνος, ίσως και ένας μήνας. Σήμερα αφαιρούμε πέτρες, συντηρούμε και σκάβουμε. Δεν είμαστε πολλοί αλλά είμαστε καλοί. Είναι δικαίωση για μένα και την ομάδα μου», δήλωσε χαρακτηριστικά, κατά την συνάντησή της με αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για ένα οικουμενικό μνημείο.
Σημείωσε, ακόμη, ότι δεν πρόκειται για τρεις αλλά για έναν τάφο και ότι ο περίβολος είναι έργο του Δεινοκράτη χρονολογούμενος την ίδια περίοδο με τον τάφο.
«Βρισκόμαστε μπροστά σε μία σημαντική εν εξελίξει αρχαιολογική ανασκαφή που πρέπει να ολοκληρωθεί απρόσκοπτα. Η υπηρεσία μας θα είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου φορέα μόλις ολοκληρωθεί η κρίσιμη φάση της ανασκαφής που διεξάγεται ήδη», είχε δηλώσει χθες η αρχαιολόγος ζητώντας υπομονή για την ανακοίνωση των ανακαλύψεων.
tvxs.gr

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Τι είδαν οι αρχαιολόγοι με τη μικροκάμερα στον τύμβο της Αμφίπολης

Τι είδαν οι αρχαιολόγοι με τη μικροκάμερα στον τύμβο της Αμφίπολης
 
 
Αθήνα
Με «χειρουργικές» κινήσεις προχωρά η ανασκαφή στον τύμβο Καστά στην Αμφίπολη. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η αρχαιολόγος Αικατερίνη Περιστέρη χρησιμοποίησε μικροκάμερα για να «δει» στο εσωτερικό του τύμβου, καθώς δύο τοίχοι χωρίζουν τους αρχαιολόγους από την είσοδο σε αυτόν.

Όπως αναφέρει Το Βήμα της Κυριακής, η κ. Περιστέρη, επικεφαλής της ΚΗ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων με έδρα τις Σέρρες, κοίταξε με τη μικροκάμερα απο μία εσοχή μικρής διαμέτρου που βρίσκεται στα δεξιά τις εισόδου και διέκρινε κάποιες όψεις από ένα μεγαλοπρεπές δωμάτιο που δικαιολογεί τον ενθουσιασμό για την ανασκαφή.

Ωστόσο, υπάρχουν επιχωματώσεις και μόνο η ολοκλήρωση της ανασκαφής θα μπορέσει να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το ποιος ήταν ο «ιδιοκτήτης» του τύμβου, ο οποίος χρονολογείται από την εποχή της βασιλείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Καθώς το ενδιαφέρον των τουριστών αυξάνεται, η είσοδος της ταφικής περιβόλου στον τύμβο Κάστα καλύφθηκε με ειδικά σκέπαστρα, προστατεύοντας τις δύο σφίγγες αλλά και τους αρχαιολόγους από την υπεριώδη ακτινοβολία, αλλά και από τα περίεργα βλέμματα επισκεπτών, που ακόμη και με ειδικούς τηλεσκοπικούς φακούς προσπαθούν να δουν τα σπάνια ευρήματα.

Το ζήτημα στο οποίο διαφωνούν οι αρχαιολόγοι είναι εάν ο τύμβος έχει συληθεί ή όχι. Ορισμένοι επιμένουν ότι οι ενδείξεις δείχνουν ότι δεν έχει υποστεί σύληση, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι έχει συλληθεί από τυμβωρύχους, πιθανότατα κατά τα ρωμαϊκά χρόνια.

Με την ψηφιακή σάρωση του 2013 ανακαλύφθηκε ότι ο περίβολος του τύμβου ήταν ένας ακριβής κύκλος και πως το μνημείο αποτελεί ενιαίο σύνολο με το Λιοντάρι της Αμφίπολης, που βρίσκεται πέντε χιλιόμετρα από τον τύμβο, κοντά στον Ποταμό Στρυμόνα, όπου μεταφέρθηκε περίπου 400 χρόνια από την ανέγερσή του από τους Ρωμαίους για την κατασκευή φράγματος.

Αποκαλύφθηκαν 15 σκαλιά και δύο Σφίγγες, καθώς και μικρό ψηφιδωτό δάπεδο που οδηγεί στην είσοδο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Σφίγγες, βάρους 1,5 τόνου η κάθε μία, εμποδίζουν την είσοδο στον τύμβο.

Εκεί υπάρχει μεγάλος όγκος χώματος και παρεμβάλλονται δύο τοίχοι με απόσταση 6-7 μέτρων μεταξύ τους.

Το μυστήριο της Αμφίπολης

Οι αρχαιλόγοι είναι βέβαιοι ότι βρίσκονται μπροστά σε μία πολύ σημαντική ανακάλυψη. Οι θεωρίες για τον «ιδιοκτήτη» του τύμβου πολλές και καθώς η ανασκαφή προχωρά αναμένεται να λυθούν οι απορίες.

Πολλοί θεωρούν ότι πιθανώς ο τάφος να ανήκε στον ναύαρχο Νέαρχο, ο οποίος είχε ξεκινήσει από την Αμφίπολη -αφετερία της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου- το 334 π.Χ. Οι αρχαιολόγοι δεν αποκλείουν ο τάφος να ανήκει στη Ρωξάνη και στον γιο της Αλέξανδρο τον Δ', οι οποίοι δολοφονήθηκαν από τον Κάσσανδρο το 311 π.Χ. έχοντας πρώτα εξοριστεί στην Αμφίπολη. Άλλοι εκτιμούν ότι μία τέτοια μεγαλοπρεπής κατασκευή θα ήταν παράξενη επιλογή.

Αν και οι πιθανότητες να έχει ταφεί στον τύμβο ο Μέγας Αλέξανδρος θεωρούνται μικρές -καθώς ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι ετάφη στην Αίγυπτο-, ορισμένοι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι μπορεί να πρόκειται για κενοτάφιο προς τιμήν του, μέσα στο οποίο μπορεί να έχουν ταφεί μέλη της οικογένειάς του. Βέβαια, κάποιοι ιστορικοί δεν αποκλείουν η σορός του μεγάλου στρατηλάτη να μεταφέρθηκε κρυφά στη Μακεδονία, όπου πραγματοποιήθηκε η ταφή του.

Άλλοι, πάλι, προτάσσουν ως θεωρία ο τύμβος να ανήκει στη μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την Ολυμπιάδα που τα τελευταία χρόνια της ζωής της είχε εξοριστεί στην Αμφίπολη.
Newsroom ΔΟΛ

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014 ΔΗΜΟΥ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

 






Ανακοινώθηγκε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων του Δήμου Αμαρουσίου που αρχίζουν από τις 30/8 έως 21/9.
Αναλυτικά το πρόγραμμα  εδώ

https://www.facebook.com/FESTIVALAMAROUSIOU?fref=ts



Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Εντυπωσιακός τάφος αποκαλύπτεται στην Αρχαία Αμφίπολη

 Εντυπωσιακός τάφος αποκαλύπτεται στην Αρχαία Αμφίπολη



Το ταφικό μνημείο του Λεόντα της Αμφίπολης συνδέεται με το ταφικό σήμα του τύμβου   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ ) 

Σέρρες
Μπροστά στην αποκάλυψη ενός σημαντικού αρχαιολογικού τάφου βρίσκονται οι αρχαιολόγοι που συμμετέχουν στις ανασκαφές στον μοναδικό μνημειακό περίβολο του Τύμβου Καστά, στην Αρχαία Αμφίπολη. Στην περιοχή, η οποία φυλάσσεται τα τελευταία 24ωρα από μεγάλη αστυνομική δύναμη, καταγράφεται έντονη κινητικότητα, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, το υπουργείο Πολιτισμού έχει ενημερωθεί για όλες εξελίξεις.
Τα ερωτήματα που γεννιούνται είναι πολλά. Πρόκειται για έναν μεγάλο βασιλικό τάφο; Από τη μεριά της η προϊσταμένη της ΚΗ’ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Κατερίνα Περιστέρη, τηρεί σιγή ιχθύος για το όλο ζήτημα, ενώ ενημερώνει καθημερινά για όλες τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις το υπουργείο Πολιτισμού.
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την Κατερίνα Περιστέρη στην 27η αρχαιολογική επιστημονική συνάντηση, που διεξήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, τα δύο τελευταία έτη, κατά τη διεξαγωγή των ανασκαφών στον λόφο Καστά, αποκαλύπτεται ένας μοναδικός ταφικός περίβολος στον κόσμο, λόγω του μεγέθους του που αγγίζει τα 500 περίπου μέτρα, με ακριβείς αναλογίες ύψους 3 μέτρων και συνολικού μήκους 497 μέτρων.
Το Ιούνιο, μετά τη χρηματοδότηση των 100.000 ευρώ από το υπουργείο Πολιτισμού, οι ανασκαφές που είχαν σταματήσει λόγω χειμερινής περιόδου συνεχίστηκαν, με την κ. Περιστέρη να απομακρύνει αρχικά τους τόνους χώματος που σκέπαζαν τον λόφο Καστά, και στη συνέχεια να ολοκληρώνει την ανασκαφή του μεγαλοπρεπούς ταφικού περιβόλου που χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αι. π.Χ.
Όπως είχε επισημάνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στην 27η αρχαιολογική επιστημονική συνάντηση, η κ. Περιστέρη, «κατά την περίοδο που χρονολογείται ο ταφικός περίβολος, μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου μέχρι το τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα, διαδραματίζονται σπουδαία ιστορικά γεγονότα στην περιοχή της Αμφίπολης. Σημαντικοί στρατηγοί και ναύαρχοι του Μ. Αλεξάνδρου σχετίζονται με την περιοχή. Εδώ ο Κάσσανδρος εξορίζει και θανατώνει το 311 π.Χ. τη νόμιμη σύζυγο του Μ. Αλεξάνδρου Ρωξάνη και το γιό του Αλέξανδρο Δ’».
Ο ταφικός περίβολος χρονολογείται γύρω στο 325 – 300 π.Χ. και φέρεται να έχει την υπογραφή του φημισμένου της εποχής εκείνης, αρχιτέκτονα, Δεινοκράτη, που σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία ήταν και στενός φίλος του Μ. Αλεξάνδρου.
Οικοδομήθηκε από θασίτικο μάρμαρο που μεταφέρθηκε στη περιοχή με ειδικά πλοιάρια, ενώ οι μαρμάρινοι δόμοι από την Αλική της Θάσου, τοποθετήθηκαν με ειδικούς γερανούς, κατασκευασμένους από ξύλο, σίδηρο και μολύβι, ίχνη των οποίων βρέθηκαν κατά την αρχαιολογική ανασκαφή.
Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες, ένα μεγάλο μέρος του περιβόλου έχει αποξυλωθεί κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους με αποτέλεσμα αρκετά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη του να μη βρίσκονται στη θέση τους. Μια ευρύτερη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της Αμφίπολης στην προσπάθεια να εντοπιστούν τα χαμένα αρχιτεκτονικά μέλη, οδήγησε την Κατερίνα Περιστέρη και τους συνεργάτες της, στην περιοχή του χώρου του μνημείου του Λέοντα της Αμφίπολης όπου τα χαμένα μέλη του περιβόλου, βρέθηκαν είτε διάσπαρτα, είτε εντοιχισμένα στη βάση του Λέοντος. Η χρονολόγηση τόσο του ταφικού περιβόλου όσο και του Λέοντα συμπίπτει και ανήκει στο τελευταίο τέταρτο του 4π.Χ. αιώνα.
«Μετά την ανακάλυψη του ταφικού περιβόλου του τύμβου Καστά, όπως απέδειξε η έρευνά μας, το ταφικό μνημείο του Λεόντα συνδέεται με το ταφικό σήμα του τύμβου που στην πραγματικότητα είναι το θεμέλιό του και τοποθετείται στην κορυφή του τύμβου βάσει και της γεωμετρίας που μας δίνει ο ταφικός περίβολος» είπε κατά την παρουσίαση των ανασκαφών της η προϊσταμένη της ΚΗ’ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Παρουσιάζοντας τα νέα ανασκαφικά δεδομένα, με αρχιτεκτονική τεκμηρίωση, για τον τρόπο και τον τόπο κατασκευής του μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης, ο διεθνώς αναγνωρισμένος αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, τόνισε ότι τα χαμένα μέλη του ταφικού περιβόλου αποτελούν σήμερα τη βάση του Λέοντα της Αμφίπολης, ενώ η κλήση των μαρμάρινων δόμων αποδεικνύουν την κυκλική τους φορά και ότι είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου ταφικού περιβόλου.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα Μιχάλη Λεφαντζή, ο περήφανος Λέοντας της Αμφίπολης, με ύψος 5,20 μέτρων αποδεικνύεται πως ήταν στην κορυφή του ταφικού μνημείου του Καστά, πάνω σε ένα μαρμάρινο βάθρο που τα κομμάτια του μεταφέρθηκαν από τα λατομεία της Θάσου, με ειδικές σχεδίες και ξύλινα κάρα που τραβούσαν βόδια εργασίας. Ο Λέοντας της Αμφίπολης, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, φέρεται ότι φιλοτεχνήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο, χωρίς να είναι γνωστό, ακόμη το όνομα του μεγάλου γλύπτη της εποχής.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

AVAAZ: Θαλάσσιο καταφύγιο στο μέγεθος του Μεξικού!

 

Το παγκόσμιο διαδικτυακό κίνημα ακτιβιστών  AVAAZ.org οργανώνει εκτρατεία σχετικά με την προστασία της θαλάσσιας περιοχής του Μεξικού, ανακοινώνοντας:



Αυτή τη στιγμή, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ζητάει τις απόψεις των πολιτών για το αν θα πρέπει να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη, προστατευόμενη, θαλάσσια περιοχή του κόσμου στον Ειρηνικό Ωκεανό. Όμως ο Πρόεδρος Ομπάμα δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από ένα πανίσχυρο λόμπι αλιείας που προσπαθεί να αποδυναμώσει το σχέδιο.  

Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να τους περάσει -- μεγαλοπρεπείς φάλαινες, θαλάσσιες χελώνες και ψάρια βρίσκονται υπό εξαφάνιση. Οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι ο καλύτερος τρόπος για να σώσουμε τους ωκεανούς μας είναι να προστατεύσουμε μεγάλα τμήματα θάλασσας απ’την ανθρώπινη εκμετάλλευση έτσι ώστε η θαλάσσια ζωή να μπορέσει να ανακάμψει. Πριν από τέσσερα χρόνια, παίξαμε καθοριστικό ρόλο στο να πείσουμε την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να δημιουργήσει ένα τεράστιο θαλάσσιο καταφύγιο στον Ινδικό Ωκεανό. Σε ανακοίνωσή του, το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρθηκε στην εκστρατεία μας. Αν τώρα ενώσουμε ξανά τις φωνές μας μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα θαλάσσιο καταφύγιο στο μέγεθος του Μεξικού!
 

Αν στείλουμε στον Ομπάμα ένα κύμα παγκόσμιας στήριξης τώρα, θα του δώσουμε τη δύναμη που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει εκείνους που δημιουργούν εμπόδια και θα βοηθήσουμε να προστατευτούν οι ωκεανοί μας. Υπόγραψε το ψήφισμα και διάδωσέ το στους πάντες -- ας παραδώσουμε ένα εκατομμύριο φωνές πριν κλείσει η δημόσια διαβούλευση σε μερικές μέρες:


https://secure.avaaz.org/el/ocean_of_hope_loc/?bGMMLhb&v=43670

Τα επίσημα στοιχεία είναι τρομακτικά: κινδυνεύουμε να χάσουμε όλα τα ψάρια απ΄τους ωκεανούς μας σε λιγότερες από 4 δεκαετίες και τα εγγόνια μας μπορεί να δουν τους κοραλλιογενείς υφάλους να νεκρώνονται! Αυτό το σχέδιο από μόνο του δεν αρκεί για να λύσει το πρόβλημα, αλλά μπορεί να κάνει την αρχή για την προστασία των θαλασσών μας -- όχι μόνο θα διπλασιάσει την παγκόσμια έκταση προστατευμένης θαλάσσιας περιοχής, αλλά θα ενθαρρύνει κι άλλες κυβερνήσεις να ακολουθήσουν το παράδειγμα.  

Ο Ομπάμα δήλωσε διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα άμεσα για να εφαρμόσει το σχέδιο, αλλά ένα πανίσχυρο λόμπι αλιείας προσπαθεί να το βουλιάξει σπέρνοντας παραπλανητική προπαγάνδα. Ισχυρίζονται πως το θαλάσσιο καταφύγιο θα βλάψει τις επιχειρήσεις τους, αλλά το 95% αλιείας τους έτσι κι αλλιώς συμβαίνει έξω απ’την προστατευόμενη περιοχή. Άλλα συμφέροντα επίσης προσπαθούν να εμποδίσουν την προστασία της περιοχής γιατί προσβλέπουν σε μελλοντική εξόρυξη πετρελαίου και άλλων υλών, κάτι που θα ήταν καταστρεπτικό.
 

Η δημόσια διαβούλευση κλείνει σε λίγες μέρες και στις 11 Αυγούστου η κυβέρνηση θα συμβουλευτεί τους κατοίκους της Χαβάης για να καταλήξει στο σχέδιο. Αν καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε ένα εκατομμύριο υπογραφές τώρα και να το παραδώσουμε στο Λευκό Οίκο και στη συνάντηση στην Χαβάη, πλημμυρίσουμε την διαβούλευση με μηνύματα στήριξης και αναθέσουμε μια δημοσκόπηση που θα δείξει ότι όλος ο κόσμος στηρίζει το σχέδιο, τότε μπορούμε να πνίξουμε τις σειρήνες των μεγάλων συμφερόντων.  

Οι ΗΠΑ είναι η χώρα που κατέχει τη μεγαλύτερη έκταση ωκεανού στον κόσμο και τώρα βρίσκεται μπροστά σε μια τεράστια ευκαιρία για τον Ειρηνικό. Ας πνίξουμε τις αντιδράσεις κι ας βάλουμε τα θεμέλια για την προστασία των ωκεανών μας απ΄την ανθρώπινη εκμετάλλευση. Υπόγραψε το ψήφισμα και προώθησέ το σε φίλους και γνωστούς:


https://secure.avaaz.org/el/ocean_of_hope_loc/?bGMMLhb&v=43670

Οι ωκεανοί μας απειλούνται από παντού. Αλλά ξανά και ξανά τα μέλη του Avaaz έχουμε κινητοποιηθεί για σώσουμε την πολύτιμη θαλάσσια ζωή του πλανήτη μας. Στο παρελθόν έχουμε βοηθήσει να δημιουργηθούν τεράστια θαλάσσια καταφύγια και να ληφθούν μέτρα για την προστασία του τόνου και των φαλαινών. Μπορούμε να νικήσουμε!  

Με ελπίδα,
Danny, Luis, Lisa, Andrea, Ricken, Ana Sofia κι ολόκληρηη ομάδα Avaaz  

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:  
Αλιευτικά συμφέροντα στον Ειρηνικό αντιδρούν στο σχέδιο του Ομπάμα για επέκταση της θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής - Pacific fishing interests oppose Obama’s plan to expand marine reserve (Washington Post)
http://www.washingtonpost.com/blogs/post-politics/wp/2014/06/30/pacific-fishing-interests-oppose-obamas-plan-to-expand-marine-reserve/    

Χώρες ανακοινώνουν τη δημιουργία τεράστιωνθαλάσσιων καταφυγίων στον Ειρηνικό (National Geographic) - Several Nations Announce Massive Marine Reserves in the Pacific (National Geographic)

http://news.nationalgeographic.com/news/2014/06/140617-pacific-marine-reserves-ocean-environment/  

Ο Ομπάμα ζητά σημαντική επέκταση προστατευόμενης περιοχήςστον Ειρηνικό - Obama Calls For Major Expansion Of Pacific Ocean Preserve (Law 360.com)

http://www.law360.com/articles/548854/obama-calls-for-major-expansion-of-pacific-ocean-preserve  

Το θαλάσσιο μνημείο του κ. Ομπάμα - Mr. Obama’s Ocean Monument (NYTimes)

http://www.nytimes.com/2014/06/18/opinion/mr-obamas-ocean-monument.html

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ, ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ 2014








Στο πλαίσιο του εορτασμού της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου, την Κυριακή 10 Αυγούστου, το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς στις 31/7/2014 είχε ανακοινώσει τον κατάλογο συμμετοχής(Κατάλογος αρχαιολογικών χώρων) των αρχαιολογικών χώρων που θα πραγματοποιήσουν δωρεάν εκδηλώσεις για την εορτή του φεγγαριού. Στον καταλογο προστέθηκαν και άλλοι χώροι συμφωνα με τον συμπληρωματικό κατάλογο (Συμπληρωματικός κατάλογος) των αρχαιολογικών χώρων σε όλη την ελληνική περιφέρεια που ανακοίνωσε το Υποργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού όπου θα φιλοξενηθούν δωρεάν εκδηλώσεις για την γιορτή της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου .

Τζ. Ροτμπλάτ: Ο πυρηνικός επιστήμονας που είπε όχι στην ατομική βόμβα





Ο Τζόζεφ Ροτμπλάτ ήταν ο μόνος πυρηνικός επιστήμονας που αποχώρησε το 1944 από το κέντρο κατασκευής της πρώτης ατομικής βόμβας στο Λος Άλαμος των ΗΠΑ («Σχέδιο Μανχάταν»). Συνειδητοποιώντας τον επερχόμενο κίνδυνο αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα κατά των πυρηνικών εξοπλισμών. Συνεργάστηκε με τον Μπέρτραντ Ράσελ για την υπογραφή και προβολή του «Μανιφέστου Αϊνστάιν - Ράσελ» το 1955 και το 1957 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του κινήματος «Pugwash», που συσπείρωσε επιστήμονες από όλο τον κόσμο στον αγώνα κατά των πυρηνικών όπλων. Για όλα αυτά είχε μιλήσει σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Στέλιο Κούλογλου. Μια ανέκδοτη συνέντευξη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον επ’ αφορμή των 69 χρόνων που συμπληρώνονται σήμερα από την ρίψη της ατομικής βόμβας στο Ναγκασάκι.
Λίγο πριν φύγει από τη ζωή το 2005 ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης επιστήμονας και ακτιβιστής είχε προλάβει να υπογράψει κοινή έκκληση με τους δημάρχους της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι για έναν κόσμο ελεύθερο από τα πυρηνικά όπλα.


Στέλιος Κούλογλου: Είχατε καταλάβει την ισχύ της ατομικής ενέργειας πριν από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο...
Τζόζεφ Ροτμπλάτ: Ακριβώς. Από το 1939. Κατάγομαι από την Πολωνία και δούλευα στη Βαρσοβία. Διάβασα σε μια αγγλική εφημερίδα για την διάσπαση του ουρανίου. Εκείνη την εποχή πειραματιζόμουν με τη διασπορά νετρονίων με ουράνιο. Σκέφτηκα ότι κατά τη διαδικασία της διάσπασης, δηλαδή όταν τα άτομα ουρανίου διασπώνται από νετρόνια, βγαίνουν κι άλλα νετρόνια. Το εργαστήριο ήταν έτοιμο και δεν άργησα να κάνω το πείραμα και να ανακαλύψω ότι σε κάθε διάσπαση διαφεύγουν περισσότερα νετρόνια. Ήταν μια σημαντική παρατήρηση. Πρώτη φορά θα εκμεταλλευόμασταν την ενέργεια των ατόμων. Η ενέργεια μιας τέτοιας διαδικασίας είναι μικρή. Αλλά με πολλές διασπάσεις έχεις μεγάλη ενέργεια. Αν αρχίσει μια αλυσιδωτή αντίδραση με κάθε νετρόνιο να απελευθερώνει λίγη ενέργεια σε πολύ σύντομο διάστημα τότε λαμβάνεις τεράστια ενέργεια. Με το πείραμα άνοιξε ο δρόμος για την απελευθέρωση της ατομικής ενέργειας, που τώρα εφαρμόζεται στους πυρηνικούς αντιδραστήρες για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος.

Ταυτόχρονα σκέφτηκα ότι αν αυτή η διαδικασία γινόταν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δηλαδή διαρκούσε λιγότερα από 1 χιλιοστό του δευτερολέπτου, θα προκαλούσε μια μεγάλη έκρηξη, με άλλα λόγια την ατομική βόμβα. Δεν ήμουν ο μόνος που το κατάλαβα. Υπήρχαν και πολλοί άλλοι. Εγώ, όμως ήμουν ο μόνος που αποφάσισε ότι δεν ήθελα να το κάνω. Είμαι επιστήμονας, με ενδιαφέρει μόνο η έρευνα προς όφελος της ανθρωπότητας και όχι για το κακό της. Ήταν αποκρουστική η ιδέα να φτιάξω την ατομική βόμβα. Αποφάσισα λοιπόν, να το ξεχάσω. Ήταν εύκολο τότε, διότι έφυγα από την Πολωνία για να κάνω έρευνες στο Παρίσι και στο Λίβερπουλ.

Σ.Κ: Όταν ξεκίνησε ο Πόλεμος αλλάξατε γνώμη;

Τζ.Ροτ: Όταν ξεκίνησε ο Πόλεμος άλλαξα γνώμη, επειδή από το καλοκαίρι του ’39 που έγινε η ανακάλυψη έως τον Πόλεμο που άρχισε τον Σεπτέμβριο, διάβασα άρθρα σε γερμανικές εφημερίδες για την εφαρμογή της διάσπασης για στρατιωτικούς σκοπούς. Προβληματίστηκα πολύ. Εγώ έχω ηθικούς φραγμούς να μην χρησιμοποιώ για καταστροφικούς λόγους την επιστήμη, ενώ άλλοι επιστήμονες ίσως να μην έχουν. Επειδή η ανακάλυψη έγινε στη Γερμανία σκεφτόμουν τότε τους Γερμανούς επιστήμονες. Ήταν σαφές ότι θα έφταναν στο ίδιο συμπέρασμα που έφτασα κι εγώ. Ο πόλεμος και η εισβολή στην Πολωνία πλησίαζαν. Σκέφτηκα ότι αν μπορεί να φτιαχτεί η βόμβα και την αποκτήσει ο Χίτλερ θα κερδίσει τον Πόλεμο. Είχα το δίλημμα και το απώθησα, όμως τα πολιτικά γεγονότα το επανέφεραν.

Άλλωστε ζω σε κόσμο πολιτικό, είμαι πολιτικό ον και δεν μπορώ να αποστασιοποιούμαι.. Αποκαλύφθηκε η στρατιωτική ισχύς της Γερμανίας. Αν ο Χίτλερ έφτιαχνε τη βόμβα, τότε, η δημοκρατία ήταν καταδικασμένη. Έτσι καταπάτησα την αρχή μου.. Ο μόνος τρόπος να εμποδίσω τον Χίτλερ να χρησιμοποιήσει τη βόμβα και να κερδίσει, ήταν να τη φτιάξουμε και να τον απειλήσουμε με αντίποινα. Την ιδέα της πυρηνικής αποτροπής, την ανέπτυξα εγώ ως ορθολογιστής. Έπρεπε να φτιάξουμε τη βόμβα το συντομότερο, σε περίπτωση, που ο Χίτλερ μας απειλούσε με αυτή. Γι’ αυτόν τον λόγο δούλευα για τη βόμβα. Όχι για να χρησιμοποιηθεί, το τονίζω αυτό! Ποτέ δεν ήταν πρόθεση μου να χρησιμοποιηθεί ούτε κατά της Γερμανίας. Πρόθεση μου ήταν να αποτρέψω τη χρήση της από άλλους.

Σ.Κ: Γι’ αυτό εγκαταλείψατε το σχέδιο Μανχάταν;

Τζ.Ροτ: Ναι, μερικά χρόνια μετά. Στα τέλη του 1944. Είχα ενταχθεί στο σχέδιο Μανχάταν στο Λος Άλαμος. Δεν ξέραμε αν έφτιαχναν τη βόμβα ή όχι. Στην ουσία είχαν ξεκινήσει παράλληλα με εμάς, αλλά, συμπέραναν λάθος ότι δεν θα λειτουργούσε. Είχαν σταματήσει το 1942 και δεν το ξέραμε. Στα τέλη του 1944 έμαθα ότι είχαν σταματήσει και είπα ότι δεν χρειάζεται πια να τη φτιάξω από φόβο μην την φτιάξουν οι Γερμανοί. Γι’ αυτό παραιτήθηκα και επέστεψα στην Αγγλία.

Σ.Κ: Είχατε την πληροφορία από έναν στρατιωτικό ότι θα χρησιμοποιηθεί η βόμβα εναντίον της ΕΣΣΔ;

Τζ.Ροτ: Ακριβώς. Το 1944. Ο πόλεμος μαινόταν ακόμα στο ρωσικό μέτωπο, κυρίως στο Στάλινγκραντ, όπου οι Ρώσοι καθυστερούσαν τους Γερμανούς και οι σύμμαχοι είχαν χρόνο να ετοιμαστούν για την απόβαση στη Νορμανδία. Τότε, έτυχε να ζω στο σπίτι του επικεφαλής της Αγγλικής ομάδας, τον Σερ Τζέιμς Τσέντβικ. Ο στρατηγός Λέσλι Γκρόουβς ήταν διευθυντής του σχέδιου Μανχάταν. Ήταν φίλος του Τσέντβικ και ερχόταν στο Λος Άλαμος. Στις 4 Μαρτίου 1944, δεν θα το ξεχάσω ποτέ, ήρθε να δειπνήσουμε στο σπίτι των Τσέντβικ. Μετά το δείπνο, σε συζήτηση που είχαμε μας είπε με μεγάλη ευκολία: «Συνειδητοποιείτε ασφαλώς ότι ο μόνος σκοπός είναι να νικήσουμε τους Ρώσους». Οι Ρώσοι ήταν σύμμαχοι κι ο Χίτλερ ο εχθρός. Σοκαρίστηκα. Τι κάναμε; Τόση δουλειά για να επιτεθούμε στους Ρώσους; Διαφωνούσα με το καθεστώς τους, αλλά ήταν συμπολεμιστές, σκοτώθηκαν σε έναν κοινό σκοπό κι εγώ έφτιαχνα μια ατομική βόμβα για να χρησιμοποιηθεί εναντίον τους;

Σ.Κ: Γι’ αυτό διάβασα ότι σοκαριστήκατε μόλις μάθατε για τη Χιροσίμα;

Τζ.Ροτ: Παραιτήθηκα από το σχέδιο και ήταν δύσκολο να με αποδεσμεύσουν. Μου έθεσαν όρους επιστρέφοντας στην Αγγλία, να μη μιλήσω σε συναδέλφους για το σχέδιο. Έως τον Αύγουστο του 1945 δεν ήξερα τι συνέβαινε στο Λος Άλαμος. Το έμαθα στις 16 Αυγούστου, ακούγοντας στο BBC για την καταστροφή της Χιροσίμα. Σοκαρίστηκα, πρώτον διότι είχα μια αμυδρή ελπίδα ότι η βόμβα δεν θα λειτουργούσε καθώς βασιζόταν μόνο σε υπολογισμούς. Δεν ήξερα ότι είχε γίνει δοκιμή λίγες εβδομάδες πριν την Χιροσίμα. Επίσης ήλπιζα να μην χρησιμοποιηθεί κατά αμάχων. Να έκαναν επίδειξη ισχύος στους Ιάπωνες, χωρίς να σκοτώσουν ανθρώπους. Όταν έμαθα ότι υπήρχαν τόσες απώλειες σοκαρίστηκα.

Σ.Κ: Λέτε ότι ήταν επίδειξη ισχύος;

Τζ.Ροτ: Ναι, διότι δεν μπορώ να μην θυμάμαι αυτό που είχε πει ο Στρατηγός Γκρόουβς πριν από μήνες. Ήταν σαφές και αργότερα επιβεβαιώθηκε από τα γεγονότα και από απόρρητα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν, ότι ο Τρούμαν αποφάσισε να ρίξει τη βόμβα ενώ οι Ιάπωνες είχαν ηττηθεί και ήθελαν συνθηκολόγηση. Αυτό έγινε για να δείξει στους Ρώσους ότι ήταν οι ΗΠΑ οι κυρίαρχοι του κόσμου, ότι είχαν το τέλειο όπλο. Επιβεβαιώθηκαν όσα είπε ο Γκρόουβς.

Σ.Κ: Τι ατμόσφαιρα επικρατούσε στο Λος Άλαμος;

Τζ.Ροτ: Εγώ θα περιέγραφα την ατμόσφαιρα στο Λος Άλαμος σαν τον παράδεισο και την κόλαση μαζί. Παράδεισος ήταν για έναν επιστήμονα. Πέρα από την ομορφιά του τοπίου. Ήμουν πολύ νέος τότε και συνάντησα τόσους σημαντικούς επιστήμονες που δεν είχα γνωρίσει έως τότε προσωπικώς. Γευματίζαμε και μιλούσαμε με μελλοντικούς νικητές των Νόμπελ. Τα εργαστήρια ήταν όλα δικά μας. Επομένως ήταν ο παράδεισος του επιστήμονα. Ήταν και κόλαση επειδή ήξερα ότι μελετούσαν την καταστροφή. Ήξερα ότι δουλεύαμε για κάτι που ίσως μας κατέστρεφε. Ήταν δύσκολο να έχεις αυτά τα ανάμικτα συναισθήματα.

Σ.Κ: Ποια ήταν η πρώτη αντίδραση όταν παραιτηθήκατε;

Τζ.Ροτ: Δεν αντέδρασαν. Εγώ είχα μάθει ότι οι Γερμανοί είχαν πάψει να φτιάχνουν τη βόμβα. Ο φίλος μου ο Τσέντβικ είχε πληροφορίες και μου το είχε πει. Ζήτησα να αποδεσμευτώ. Μου είπαν να μην πω τον λόγο της παραίτησης. Οι άλλοι το έμαθαν αργότερα. Αν το ήξεραν από νωρίς δεν ξέρω τι θα συνέβαινε. Κάποιοι επιστήμονες είχαν άλλους λόγους να χρησιμοποιηθεί η βόμβα στην Ιαπωνία. Είχαν μάθει ότι οι Ιάπωνες φέρονταν σκληρά στους αιχμαλώτους πολέμου. Υπήρχε αντι-ιαπωνικό κλίμα. Αργότερα, έμαθα ότι οι περισσότεροι επιστήμονες διαφωνούσαν. Υπογράφτηκαν διαμαρτυρίες από διάφορα τμήματα του σχεδίου.

Σ.Κ: Μετά τον πόλεμο αρχίσατε να προειδοποιείτε για τον κίνδυνο των πυρηνικών όπλων;

Τζ.Ροτ: Η πρώτη προειδοποίηση ήταν μετά τη δοκιμή Μπράβο. Αυτό ήταν το 1954. Θα ξεκινήσω από πιο παλιά. Η Χιροσίμα είχε μεγάλο αντίκτυπο πάνω μου. Άλλαξε τη ζωή μου. Επηρέασε πρώτα την έρευνά μου. Χαράμισα τη φήμη μου ως πυρηνικός επιστήμων. Η δουλειά μου ήταν η πυρηνική φυσική, όμως, δεν μου άρεσε αυτή η εφαρμογή της πυρηνικής φυσικής. Σκέφτηκα ότι εγώ θα ήθελα να αποφασίσω πως θα εφαρμοστεί η δουλειά μου και δεν ήθελα να εφαρμοστεί σε καταστροφικούς σκοπούς. Η πυρηνική φυσική βάδισε όλο περισσότερο στην κατασκευή ολέθριων όπλων. Αποφάσισα να αλλάξω γραμμή στην έρευνα μου λοιπόν και έβλεπα ότι οι εφαρμογές για ειρηνικούς σκοπούς ήταν στην ιατρική. Η πυρηνική φυσική μπορεί να εφαρμοστεί στην ιατρική. Αποφάσισα λοιπόν να αλλάξω πορεία. Ξεκίνησα πειράματα εφαρμογής στην ιατρική. Ήρθα στο Λονδίνο και πήρα έδρα σε νοσοκομείο. Η υπόλοιπη ακαδημαϊκή μου καριέρα χαραμίστηκε.

Η δεύτερη απόφαση ήταν να ειδοποιήσω τον κόσμο για τον κίνδυνο των πυρηνικών όπλων. Και πρώτα τους επιστήμονες ως συνάδελφος τους. Μετά θα μιλούσα στο κοινό. Ξεκίνησα αμέσως μια εκστρατεία για να κινητοποιηθεί η επιστημονική κοινότητα. Στήσαμε οργανώσεις στη Βρετανία. Συνεργάστηκα και με φίλους στις ΗΠΑ μετά τον Πόλεμο, για να στήσουμε οργανώσεις για να αποφευχθεί, η χρήση των πυρηνικών όπλων. Το έργο μας γινόταν όλο και πιο σοβαρό και ανακατεύτηκαν όλο και περισσότεροι επιστήμονες. Πάω τώρα στη δοκιμή Μπράβο. Η κυβέρνηση έλεγε ότι γίνονταν δοκιμές ψηλά στην ατμόσφαιρα χωρίς βλαβερές συνέπειες. Προσπαθούσε να πείσει ότι δεν υπήρχαν λόγοι ανησυχίας. Τότε, απαιτείτο εξειδικευμένη γνώση για τις βιολογικές επιπτώσεις της ραδιενέργειας για να γίνει σαφές ότι είναι πιο επικίνδυνη απ’ ότι έλεγε η κυβέρνηση. Αυτά τα αποκαλύψαμε μέσω του Τύπου. Η δοκιμή Μπράβο ήταν η πρώτη δοκιμή βόμβας υδρογόνου που ήταν 1000 φορές πιο ισχυρή από τη βόμβα της Χιροσίμα. Οι επιπτώσεις στην υγεία από τις δοκιμές είναι σοβαρές και πρέπει να απαγορευτούν. Έτσι ξεκίνησε η κινητοποίηση κατά των δοκιμών πυρηνικών όπλων.

Σ.Κ: Έκαναν δοκιμές και στη δεκαετία του ’50 παρά τις προειδοποιήσεις;

Τζ.Ροτ: Χρειάστηκε χρόνος για να σχηματιστεί εικόνα στην κοινή γνώμη. Για παράδειγμα, στην Αγγλία αν και αποκαλύφθηκε η ιστορία μετά τη δοκιμή του Μπράβο το ’54, χρειάστηκαν δυο χρόνια για να αρχίσει η εκστρατεία για τον πυρηνικό αφοπλισμό. Συμμετείχα ενεργά στην ίδρυσή της. Αυτά έγιναν το ’58. Συμμετείχα επίσης ενεργά στην αποκάλυψη μυστικών. Το ’58 οι κυβερνήσεις άρχισαν να το παρατηρούν. Προσπαθούσαμε για ένα μορατόριουμ δοκιμών. Λόγω της πολιτικής κατάστασης σταμάτησαν, αλλά επανήλθαν το ’63 πριν υπογραφούν οι Συνθήκες απαγόρευσης των δοκιμών στην ατμόσφαιρα που βλάπτουν σοβαρά την υγεία.

Σ.Κ: Στο τέλος του ’40 και του ’50 έκαναν δοκιμές κοντά σε κατοικημένες περιοχές;

Τζ.Ροτ: Στη Νεβάδα  τους ανακοίνωσαν πως αν θέλουν να δουν τη δοκιμή θα πρέπει να ανέβουν στο βουνό. Ήταν τακτική των ΗΠΑ και της Αγγλίας για να μειώσουν την ανησυχία του κοινού. Να τους κάνουν να νομίζουν ότι είναι σαν ακτινογραφία. Τότε, ξέραμε ότι μια ακτινογραφία ήταν βλαβερή ιδίως κατά την κύηση. Προσπαθούσαν να πείσουν ότι ως ένα σημείο η ραδιενέργεια ήταν αβλαβής. Από ένα σημείο και μετά φαινόταν ότι ήταν βλαβερή. Εγώ ήμουν ένας από αυτούς, του οποίου το έργο έδειξε ότι κι η παραμικρή έκθεση σε ραδιενέργεια είναι βλαβερή. Πήρε χρόνο στην επιστημονική κοινότητα να το δεχτεί και ακόμη περισσότερο χρόνο πήρε στην κυβέρνηση. Υπήρχε η  απόπειρα να μειώσουν τον αντίκτυπο αλλά υπήρχε και άγνοια για το ποιος είναι ο αντίκτυπος. Αργότερα μειώθηκε το επιτρεπτό επίπεδο ραδιενέργειας. Η επιστήμη είναι συνήθως ευεργετική αλλά ενίοτε είναι και επιζήμια λόγω ελλιπούς γνώσης.

Σ.Κ: Το ’55 ξεκινήσατε με τον Μπένετ Ράσελ την εκστρατεία πυρηνικού αφοπλισμού...

Τζ.Ροτ: Ήταν σπουδαίος άνθρωπος. Η συνεργασία μου μαζί του ήταν άμεσο αποτέλεσμα της παρέμβασης μου για τη δοκιμή Μπράβο το 1954. Μου ζήτησε το BBC να μιλήσω στην πρώτη εκπομπή που έγινε για τη βόμβα υδρογόνου. Εκεί μίλησε και ο Ράσελ για τις επιδράσεις στην κοινωνία. Εκεί συναντηθήκαμε και συνεργαστήκαμε για να εμποδίσουμε την κατασκευή της βόμβας υδρογόνου. Από τότε είχαμε κοινό στόχο. Το αποκορύφωμα ήταν όταν έγραψαν με τον Αϊνστάιν το μανιφέστο, το γνωστό μανιφέστο Ράσελ - Αϊνστάιν που απευθυνόταν στο κοινό, σε κυβερνήσεις και επιστήμονες για τις επιδράσεις των πυρηνικών όπλων και τους καλούσε όλους να λάβουν μέτρα για τον κίνδυνο. Το έχουν υπογράψει έντεκα άνθρωποι κυρίως Νομπελίστες. Ήμουν ο νεότερος.

Σ.Κ: Είχατε πει ότι όταν ο Ράσελ έμαθε ότι ο Αϊνστάιν πέθανε απογοητεύτηκε…

Τζ.Ροτ: Ο Ράσελ είχε στείλει ο ίδιος το μανιφέστο να το υπογράψει ο Αϊνστάιν. Πήγαινε αεροπορικώς από Ρώμη στο Παρίσι στις 18 Απριλίου 1955 όταν ο πιλότος ανακοίνωσε το θάνατο του Αϊνστάιν. Ο Ράσελ σοκαρίστηκε διότι πίστευε πως χωρίς τη στήριξη του μεγάλου επιστήμονα Αϊνστάιν το σχέδιο του θα κατέρρεε. Όταν έφτασε στο ξενοδοχείο στο Παρίσι βρήκε ένα γράμμα που του είχαν στείλει από το Λονδίνο. Περιείχε την υπογραφή του Αϊνστάιν για το μανιφέστο. Ήταν από τις τελευταίες ενέργειες του Αϊνστάιν.

Σ.Κ: Είχατε μιλήσει προσωπικώς με τον Αϊνστάιν;

Τζ.Ροτ: Δεν μου επιτρεπόταν. Ήμουν ανεπιθύμητο πρόσωπο στις ΗΠΑ. Δεν μπορέσαμε να μιλήσουμε, αλλά αλληλογραφούσαμε. Μου λείπει.

Σ.Κ: Σας ικανοποιούν τα αποτελέσματα του μακροχρόνιου αγώνα σας;

Τζ.Ροτ: Αν εστιάσω στον σκοπό μου, τον πυρηνικό αφοπλισμό δεν είμαι ικανοποιημένος. Πυρηνικά όπλα υπάρχουν ακόμα. Αν εστιάσω στην αποφυγή ενός πυρηνικού πολέμου, τότε, είμαι ικανοποιημένος. Καταφέραμε να τον αποφύγουμε. Δεν διεκδικώ τη δόξα. Αναμίχθηκαν πολλοί παράγοντες. Συνεισφέραμε όμως πολύ στην αποφυγή του πυρηνικού πολέμου. Έχω ανάμικτα αισθήματα. Σκοπός ήταν να μην ξεφύγει ο έλεγχος με τα πυρηνικά. Ο κίνδυνος των πυρηνικών όπλων είναι πιο αυξημένος από ότι ήταν πριν 18 χρόνια.
 Σ.Κ: Είναι καθήκον των επιστημόνων να αποκαλύπτουν;

Τζ.Ροτ: Είναι καθήκον όχι μόνο του επιστήμονα, αλλά και του κάθε πολίτη. Η τεχνολογία έχει ωφέλιμες και βλαβερές συνέπειες. Ίσως γίνει κατάχρηση. Ίσως εφαρμοστεί κάτι βλαβερό για το κέρδος. Αν εργάζεσαι σε ένα εργοστάσιο και ο ιδιοκτήτης πουλάει ένα βλαβερό προϊόν είναι καθήκον σου, πρέπει ως πολίτης να το αποκαλύψεις. Να ενημερώσεις τον κόσμο και να το εμποδίσεις. Αναφέρθηκα ιδιαιτέρως στους επιστήμονες λόγω του σπουδαίου κοινωνικού ρόλου της επιστήμης σήμερα. Η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν όλο και σημαντικότερο ρόλο. Το έργο του επιστήμονα μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο σε όλους μαζί παρά στον καθένα ξεχωριστά. Άρα είναι υποχρέωση του να θυμάται τις ευθύνες του. Γιατί το έργο του μπορεί να προκαλέσει κακό.

Διαβάζουμε καθημερινώς στις εφημερίδες, όχι μόνο για όπλα, αλλά για άλλους τομείς όπως για τη βιολογία και για τις εφαρμογές στην κλωνοποίηση, στη μεταλλαγμένη τροφή. Η γενετική μηχανική θέτει σοβαρά ηθικά ζητήματα που επηρεάζουν γενιές, οικογένειες, λαούς. Οι επιστήμονες φέρουν την ευθύνη των πράξεων τους. Ξέρουμε ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα των επιστημονικών ερευνών μπορούν να έχουν βλαβερές εφαρμογές. Ανέφερα τη βιολογία. Μπορούμε να φτιάξουμε πολεμικά όπλα κατασκευάζοντας μικρόβια με μετάλλαξη γονιδίων. Κάνοντας μια έρευνα δεν ξέρουμε το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα μας είναι άγνωστο και απρόβλεπτο. Αφού το αποτέλεσμα μπορεί να έχει βλαβερή εφαρμογή είναι ευθύνη του επιστήμονα να προβλέψει το αποτέλεσμα. Αν δεν το βρει να συμβουλευτεί συνάδερφους του. Γι’ αυτό μιλάω για τις ευθύνες των επιστημόνων.

Σ.Κ: Στην κρίση του πυραύλων με την Κούβα είχατε ανησυχήσει;
Τζ.Ροτ: Ήξερα περισσότερο τους κινδύνους. Προσπάθησα να φέρω σε επαφή γρήγορα επιστήμονες από τις ΗΠΑ και την ΕΣΣΔ. Οργάνωσα συνάντηση και φρόντισα να μην τους εμποδίσει κανείς να έρθουν.  Ο πολιτισμός μας κινδύνευε να αφανιστεί. Όλα όσα έχουμε μάθει από τότε δείχνουν ότι πράγματι, κινδυνεύαμε πάρα πολύ. Στην κρίση της Κούβας ο κόσμος γνώριζε τον κίνδυνο. Εξ αιτίας και της δράσης μας, η κοινή γνώμη συνειδητοποίησε τον κίνδυνο. Όταν όμως έληξε ο Ψυχρός Πόλεμος και κατέρρευσε η ΕΣΣΔ οι άνθρωποι πίστεψαν ότι τα προβλήματα έληξαν, ότι ο πυρηνικός κίνδυνος πέρασε και έχασαν το ενδιαφέρον τους. Γι’ αυτό κάποιες κυβερνήσεις νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ο,τι θέλουν, διότι κανείς δεν νοιάζεται. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο.

Σ.Κ: Ο κόσμος δεν το συνειδητοποιούσε τότε. Ούτε τώρα. Ότι μπορεί να σήμαινε το τέλος του πολιτισμού…

Τζ.Ροτ: Ναι θα μπορούσε. Είχαμε αρκετά όπλα για να συμβεί αυτό.

Σ.Κ: Και τώρα;

Τζ.Ροτ: Από τότε, τα πυρηνικά όπλα εξελίχθηκαν με αποκορύφωμα το 1996. Υπήρχαν 78.888 πυρηνικές κεφαλές και επιπλέον αποθέματα. Μετά αρχίσαν να μειώνονται, φτάσαμε στις μισές αλλά είναι ακόμα αρκετές. Αν χρησιμοποιηθούν το αποτέλεσμα θα είναι ολέθριο.

Tvxs Συνέντευξη


Κρήτη: Νέες ανασκαφές έφεραν στο φως μεγαλειώδες μινωικό κτήριο





 
Μετά από πεντέμιση εβδομάδες ανασκαφής στη Ζώμινθο το ήδη μεγάλο κτήριο της Ζωμίνθου στα 1187μ. ύψος επεκτάθηκε με την αποκάλυψη νέων χώρων.
Στις νέες ανασκαφές που έγιναν υπό την διεύθυνση της Έφης Σαπουνά Σακελλαράκη, η οποία συνεχίζει το έργο του συζύγου της Γιάννη Σακελλαράκη με πλήθος νέων αρχαιολόγων ,τεχνιτών, αρχιτεκτόνων και επιστημόνων άλλων ειδικοτήτων σύμφωνα με το flashnews, αποκαλύφθηκαν 6 θύρες στον κεντρικό διάδρομο μήκους 25 μ. Οι θύρες οδηγούν προς τα ανατολικά και δυτικά διαμερίσματα τα οποία είναι προς το παρόν εκατό στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο ενώ παράλληλα άλλοι διάδρομοι δημιουργούν μια λαβυρινθώδη εντύπωση.
Κάτω από τους τοίχους του νέου ανακτόρου αποκαλύφθηκαν αίθουσες με ισχυρές βάσεις κιόνων του τέλους των παλαιών ανακτόρων ενώ μια άλλη υπόστηλη αίθουσα αποκαλύφθηκε σε χώρο στο νότιο τμήμα του κτηρίου.
Σημειώνεται ότι σε 2 από τις 6 βάσεις κιόνων που αποκαλύφθηκαν διατηρήθηκε το κατώτερο τμήμα του ξύλινου κίονα. Πολλά είναι επίσης τα κλιμακοστάσια που βρέθηκαν στις φετινές ανασκαφές συμπληρώνοντας αυτά που είχαν βρεθεί στις ανασκαφές του 1990 από τον Γιάννη Σακελλαράκη. Έξω και βόρεια από το κεραμεικό εργαστήριο αποκαλύφθηκε κεραμεικός κλίβανος που τμήμα είχε επίσης αποκαλυφθεί στις ανασκαφές του 1990. Σε χώρο βόρεια του φωταγωγού αποκαλύφθηκε αγωγός ύδρευσης με πλακοειδείς λίθους ο οποίος συνεχίζεται και στον διάδρομο δυτικά των εργαστηρίων.
Γενικά η αρχιτεκτονική του κτηρίου της Ζωμίνθου είναι πολυδαίδαλη με τοίχους τοιχογραφημένους, συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης.
Τα ευρήματα και φέτος είναι εξαιρετικά σημαντικά: χάλκινα αντικείμενα μεταξύ των οποίων διπλός χάλκινος πέλεκυς, που συμπληρώνει τη σειρά των χάλκινων που βρέθηκαν κατά την περσινή ανασκαφική περίοδο, ομοιώματα μικρών εγχειριδίων , του τύπου που συναντάται και στο Ιδαίο Άντρο. Ακόμη βρέθηκε σημαντική σφραγίδα με γυναίκα η οποία έχει κεφάλι πουλιού και για χέρια φτερά, κάτι που συναντάται στα σφραγίσματα της Αγ.Τριάδας και της Ζάκρου. Επίσης πλήθος από ενδιαφέροντα κεραμεικά ευρήματα μεταξύ των οποίων πυριατήριο, όμοιο με αυτό που απαντά στην τοιχογραφία της Θήρας με τη μικρή ιέρεια.
Το κτήριο αυτό με την σημαντική οικοδομική σύλληψη στο σχέδιο, τον τρόπο δόμησης και το πλήθος των σημαντικών ευρημάτων δεν μπορεί παρά να ανήκει σε σημαντικό πρόσωπο που διαχειριζόταν τον πλούτο του Ιδαίου Άντρου όταν σε αυτό δεν υπήρχε πρόσβαση λόγω των καιρικών συνθηκών.
Ίσως ανήκε σε κάποιο μέλος της δυναστείας της Κνωσού από το οποίο προερχόταν το ιερατείο.
Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής συντηρήθηκαν οι υψηλοί τοίχοι από ειδικό τεχνίτη της Κνωσού ενώ τα σημαντικότερα ευρήματα, αφού συντηρήθηκαν, μεταφέρθηκαν στο μουσείο Ρεθύμνου.
ΠΗΓΗ:thestival.gr

Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

1.1 εκ. ευρώ χρηματοδότηση για 31 ταινίες

Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ) αποφάσισε να χρηματοδοτήσει συνολικά 31 σχέδια, από τα 76 που κατατέθηκαν σε έξι διαφορετικά προγράμματα έως τις 31/01/2014, στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε, χθες, Παρασκευή, προεδρεύοντος του αντιπροέδρου, καθώς ο προέδρος, Πέτρος Μάρκαρης, απουσίαζε.

Το συνολικό ποσό που εγκρίθηκε για όλα τα σχέδια ανέρχεται σε 1.122.500 ευρώ,
ενώ ο προϋπολογισμός του ΕΚΚ για ανάπτυξη και παραγωγή ταινιών για όλο το 2014 είναι 2.500.000 ευρώ.

Η απόφαση για την προέγκριση των χρηματοδοτήσεων ήταν ομόφωνη από έξι παρόντα μέλη του ΔΣ, ενώ υπήρξε και μία λευκή ψήφος.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, τα ποσά διανέμονται ως εξής:

Α) Στο Βασικό Πρόγραμμα Παραγωγής Κινηματογραφικών Έργων, χορηγείται προέγκριση χρηματοδότησης σε 1 σχέδιο. Το ποσό δέσμευσης ανέρχεται στις 180.000 €.
«Τα χάρτινα πουλιά» του Βασίλη Ντούρου (Πρόγραμμα Παραγωγής Κινηματογραφικών Έργων για Παιδιά και Εφήβους). Στο ίδιο πρόγραμμα σε 3 σχέδια θα χορηγηθούν 5.000€  για επανασυγγραφή. Το συνολικό ποσό δέσμευσης ανέρχεται στις 15.000€ για τις ταινίες «Park» (Σοφία Εξάρχου), «Οίκτος» (Μπάμπης Μακρίδης) και «Συνοριακή γραμμή» (Μανώλης Οικονόμου). Η ταινία «Suntan» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου θα κριθεί θετικά ως ολοκληρωμένη ταινία όταν κατατεθεί στο σχετικό πρόγραμμα, επειδή έχει ξεκινήσει γυρίσματα.

Β) Το Στάδιο Συγγραφής Treatment - πρώτο στάδιο - του Προγράμματος «Συγγραφή Σεναρίου - Development», περιλαμβάνει 15 σχέδια τα οποία προεγκρίνονται για χρηματοδότηση ύψους 3.000 € το καθένα. Το συνολικό ποσό δέσμευσης ανέρχεται στα 45.000 €.
«Νίκος Καζαντζάκης» -  Γιάννης Σμαραγδής
«Graffiti ιστορίες» - Αντώνης Κόκκινος          
«Untitled»-Αλέξανδρος Αβρανάς
«Nαρκοπέδιο» - Κωνσταντίνος Στραγαλινός  
«Η συνομωσία των περιστεριών» - Ρένος Χαραλαμπίδης                                 
«Γκρέμι»-  Αγαθή Δαρλάση                                                                              
«Ηappy end» - Kώστας Γιαλουρίδης                                                                                 
«Ελευσίνα» - Αλέξανδρος Σκούρας
«Carbon»- Μιχάλης Κωνσταντάτος
«Αθήνα» - Γιώργος Κύρτσης
«Προσκυνητές»-  Δημήτρης Αθυρίδης
«Ο λόφος των σκύλων» - Μάρκος Χολέβας
«Musica ΙΙ» -Γιώργος Μακρής
«Απόστρατος» - Ζαχαρίας Μαυροειδής
«Uninvited» - Κατερίνα Ευαγγελάκου

Γ) Στο Στάδιο Συγγραφής Σεναρίου με βάση το Treatment - δεύτερο στάδιο - του Προγράμματος «Συγγραφή Σεναρίου - Development», προεγκρίνονται 3 σχέδια, για χρηματοδότηση ύψους 7.000 € το καθένα ξεχωριστά. Το συνολικό ποσό δέσμευσης ανέρχεται στα  21.000 €.

Για τις ταινίες «Κοίλα» (Δημήτρης  Κουτσιαμπασάκος), «Ουζερί Τσιτσάνης» (Μανούσος Μανουσάκης) και «Η γη του κανενός» (Χριστίνα Κουτσοσπύρου).

Δ) Στο  Στάδιο Συγγραφής Σεναρίου με βάση το Treatment -τρίτο  στάδιο- του Προγράμματος «Συγγραφή Σεναρίου - Development», προεγκρίνονται δυο σχέδια, για χρηματοδότηση ύψους 12.500€ το καθένα ξεχωριστά. Το συνολικό ποσό δέσμευσης ανέρχεται στα  25.000 €
«Στη χώρα που κανείς δεν ήξερε να κλαίει» ( Γιώργος  Πανουσόπουλος) και «Ιβο και Σοφία» (Ελινα Ψύκου).

Ε) Στην κατεύθυνση βελτίωσης κάποιων προτάσεων που κατά την κρίση του δεν είναι καθ' ολοκληρία έτοιμες να περάσουν στο στάδιο παραγωγής τους.
Το ΕΚΚ δίνει τη δυνατότητα στους δημιουργούς και παραγωγούς να προβούν σε βελτίωση του σεναρίου τους και παράλληλα να διερευνήσουν τις δυνατότητες εξασφάλισης χρηματοδοτών (development). Η προέγκριση χρηματοδότησης ανέρχεται σε 8.000€ και αφορά το σχέδιο «Jet Lag» των Δέσποινας Χαραλάμπους - Πάνου Παππά.

ΣΤ) Στο πλαίσιο του Προγράμματος Παραγωγής Κινηματογραφικών Έργων Χαμηλού Προϋπολογισμού, προεγκρίνονται τα παρακάτω έξι σχέδια:
«Holly Boom» - Μαρία Λάφη (50.000 €)
«Καύση» -  Στράτος Τζίτζης (40.000 €)
«Ιερόσυλοι» - Μάρσα Μακρή (40.000 €)
«Γαλλίδα δασκάλα» -  Νίκος Σούλης (40.000 €)

Στο ίδιο πρόγραμμα δύο σχέδια θα χορηγηθούν με 5.000 € για επανασυγγραφή. Πρόκειται για τα «39 ηλιοβασιλέματα στο Φάληρο» της Λένας Βουδούρη και «Σονάτα ζωή» της Δέσποινα Καρβέλα. Το συνολικό ποσό δέσμευσης ανέρχεται στις 180.000€.

Επίσης το ΔΣ του ΕΚΚ ενέκρινε για τα χρηματοδοτικά προγράμματα του 2014 - από 01/01/2014 έως 31/01/2014 - τις αποφάσεις του προηγούμενου ΔΣ ύψους 488.500 € για χρηματοδότηση ταινιών.

Επιπλέον προεγκρίνει χρηματοδότηση ύψους 80.000 € για την ελληνογαλλική συμπαραγωγή «Καύσωνας» της Τζόις Α. Νασαγουάτι (με Έλληνα συμπαραγωγό την κ. Φένια Κοσοβίτσα) στο πλαίσιο του Προγράμματος Κινήτρων για προσέλευση ξένων παραγωγών στην Ελλάδα με μειοψηφική συμμετοχή Έλληνα Συμπαραγωγού.
 
Τέλος εγκρίνει πρόβλεψη 80.000 € για το Ά Τρίμηνο του 2014 για ταινίες μικρού μήκους.

ΠΗΓΗ:Nooz.gr

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Το Σισλί αναπνέει στη σκιά της νέας Πόλης








 Απείραχτος Ελληνισμός: ο κοιμητηριακός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο νεκροταφείο των Ρωμιών στο Σισλί.

Το πρόσωπο της Κωνσταντινούπολης αλλάζει γοργά, με τα εντατικά σχέδια της πολεοδομικής ανάπλασης του Ερντογάν να καταπίνουν ολόκληρα κεφάλαια του παρελθόντος της. Εξαφανίζονται τα ίχνη των θρησκευτικών μειονοτικών κοινοτήτων που κάποτε άκμασαν, τα μέλη τους έτσι και αλλιώς λιγοστεύουν σήμερα. Η παλαιά αστική τάξη των Λευκών Τούρκων με την ενσυναίσθηση της νοσταλγίας και του κοσμοπολιτισμού υποχωρεί μπροστά στην πληθώρα των εποίκων από την επαρχία. Η Ιστορία ξαναγράφεται σχεδόν από την αρχή, με την απάλειψη εκείνων των τεκμηρίων της παρουσίας των Ρωμιών, των Εβραίων, των Αρμενίων: κατοικίες γκρεμίζονται ή υπόκεινται τις άθλιας αισθητικής «αποκαταστάσεις», παλαιά ονόματα συνοικιών και δρόμων αλλάζουν, εμπορικές επιγραφές ξηλώνονται.

Σε αυτήν τη λαίλαπα του εκσυγχρονισμού, ελάχιστα πράγματα μένουν όρθια. Το κοιμητήριο στο Σισλί, το μεγαλύτερο ελληνορθόδοξο νεκροταφείο εκτός των συνόρων μας, ανθίσταται πεισματικά. Μια μικρή λωρίδα γης, πνιγηρά εναγκαλισμένη από νεότευκτους ουρανοξύστες, σε γειτνίαση με το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του ισλαμικού κόσμου, το Cevahir, θα ήταν το ιδεώδες «φιλέτο» για κάθε κατασκευαστή. Αυτά τα 40 στρέμματα, ένα εκπληκτικό μουσείο αρχιτεκτονικής και γλυπτικής του χαμένου Ελληνισμού, αποτελούν έναν πολύτιμο θύλακο ρωμιοσύνης. Εκεί, αναπαύονται τα μέλη ιστορικών οικογενειών όπως οι Ζαρίφηδες και οι Μαυροκορδάτοι, εκεί βρίσκονται και τα μνήματα εμπόρων, επιστημόνων, τραπεζιτών, λογίων, καλλιτεχνών που μεγαλούργησαν κατά την περίοδο άνθησης του ελληνικού στοιχείου μετά τις μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ.








Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η δραστήρια κοινότητα Σταυροδρομίου του Πέραν άρχισαν τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός φιλόδοξου σχεδίου: με πρόνοια και αποφασιστικότητα έβαλαν μπροστά την αποκατάσταση και συντήρηση σαράντα ταφικών μνημείων στο Σισλί, που ξεχωρίζουν για την ομορφιά και τη λαμπρότητά τους. Μπορεί να αποτελούν την τελευταία κατοικία ιδιωτών, όμως απηχούν το ίδιο πνεύμα μεγαλείου και αρχοντιάς με άλλα σπουδαία έργα που έγιναν στην Πόλη την ίδια εποχή, από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι και τις αρχές του 20ού: σχολεία, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, φιλανθρωπικοί και αθλητικοί σύλλογοι και εκκλησίες της φιλοπρόοδης ελληνικής κοινότητας.

Ειδικοί τεχνίτες στο μάρμαρο από την Ελλάδα και την Τουρκία φρόντισαν τους κομψούς οικίσκους, που είχαν σε πολλές περιπτώσεις υποστεί όχι μόνον τις φθορές του χρόνου αλλά και τη βεβήλωση. Ειδικά κατά τα Σεπτεμβριανά αλλά και αργότερα, το νεκροταφείο έγινε πολλές φορές στόχος.

Σήμερα, έπειτα από κοπιώδεις και χρονοβόρες εργασίες, τα μνημεία αυτά έχουν αποκατασταθεί πλήρως -όπως διαπιστώνει κανείς και από τις φωτογραφίες- σηματοδοτώντας μια νέα περίοδο για το ρωμαίικο κοιμητήριο που κινδύνευε να πέσει σε λήθη και εγκατάλειψη, παρότι είναι ακόμα σε λειτουργία. Γενναιόδωροι χορηγοί στάθηκαν αρωγοί στο εγχείρημα. Και στα μέσα Ιουνίου, πολλοί εκ των συντελεστών παρευρέθησαν σε μια ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Κολλέγιο Αθηνών. Εκεί προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ «Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάνε», σε σκηνοθεσία Αγγελικής Αριστομενοπούλου, σενάριο Νίκου Μιχαηλίδη, μουσική Μίμη Πλέσσα και αφήγηση της Σίας Κοσιώνη, που ήταν αφιερωμένο στο Σισλί και στη διάσωσή του. Το «παρών» έδωσε και ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος που δήλωσε ότι αποτελεί χρέος μας να διαφυλάξουμε τα τεκμήρια του πολιτισμού μας, όχι διότι είμαστε προσκολλημένοι σε μια στείρα προγονολατρία, αλλά δεν είναι δυνατόν να διαγράψουμε τους προγόνους μας, να αποκοπούμε από τις ρίζες μας.



 
                      Πίσω από την είσοδο, κρύβονται 40 στρέμματα χαμένου Ελληνισμού.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

Πώς μία φωτογραφία θεραπεύει ψυχικές ασθένειες

Η προσωπική εμπειρία μίας φωτογράφου οδήγησε στη δημιουργία του “Broken Light Collective”, μίας online έκθεσης, που σκοπό έχει να παρέχει υποστηρικτικό ρόλο σε φωτογράφους που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες. Αυτό το καλοκαίρι, η ομάδα ξεκίνησε το πρώτο της live show στη Fountain Gallery στη Νέα Υόρκη, με τίτλο “Από το σκοτάδι στο φως”.
“Δεν πρέπει να υποτιμάμε την δύναμη του ανθρώπινου εγκεφάλου, διότι ακόμη και στους ψυχικά νοσούντες μπορεί να υπάρχουν οι σπόροι της δημιουργικής σκέψης”. Η πρόταση που έχει υποστηριχθεί από την πρώτη καθηγήτρια πανεπιστημίου με σχιζοφρένεια, Έλιν Σακς, επαληθεύεται από την προσωπική ιστορία της ανεξάρτητης φωτογράφου, Danielle Hark, η οποία πριν από δύο χρόνια, “άρχισε να νιώθει πιο ζωντανή, και να αναπνέει πιο φυσιολογικά” όταν τράβηξε φωτογραφίες του εαυτού της, σε μία από τις χειρότερες στιγμές της ζωής της.
Σύμφωνα με τους New York Times, η Danielle Hark για έναν απλό θεατή, ζούσε μια ζωή που αξίζει να θαυμάζει κανείς, με έναν πιστό σύζυγο, ένα νεογέννητο μωρό και μια καλή δουλειά στον ανεξάρτητο χώρο της φωτογραφίας. Ωστόσο, οι ημέρες, που την κρατούσαν ακινητοποιημένη στο κρεβάτι από κατάθλιψη, ήταν πολλές, μέχρι που τελικά έμαθε πως έπασχε από διπολική διαταραχή.
Όπως αναφέρει η ίδια, μετά από κάποιες απόπειρες αυτοκτονίας, και σε ηλικία 33 ετών πια, κάθε προτεινόμενη φαρμακευτική αγωγή από τους γιατρούς δεν την έκανε να νιώσει πιο άνετα με την πραγματικότητα που έπρεπε να αντιμετωπίσει. Σε μία από τις πιο επώδυνες ημέρες της ζωής της ωστόσο, συνέβη κάτι διαφορετικό.
Μία από τις φωτογραφίες της έκθεσης: Between, Fleur Alston
Μία από τις φωτογραφίες της έκθεσης: Between, Fleur Alston
Δύο χρόνια νωρίτερα και όπως η ίδια περιγράφει, “Ήμουν κυριολεκτικά στο πάτωμα του μπάνιου, φωνάζοντας, αλλά τότε πήρα το τηλέφωνό μου και άρχισα να βγάζω φωτογραφίες- την ξεφτισμένη μπογιά στην πόρτα, τις αντανακλάσεις του καθρέφτη. Μου πήρε μόνο μερικά λεπτά για να γίνω πιο ζωντανή και να αρχίσω να αναπνέω πιο φυσιολογικά. Ήταν πραγματικά μια καθοριστική στιγμή”.

"Με τις φωτογραφίες, μπορούσα να δω τον πόνο μου, αντί να τον αισθάνομαι. Ήταν σαν να έβρισκα αποδεικτικά στοιχεία για τον πώς ένιωθα το άγχος στο εσωτερικό μου”.
Με αφορμή αυτή την εμπειρία,η ίδια προχώρησε στη δημιουργία μίας online γκαλερί, που ονομάζεται “Broken Light Collective” και σκοπό έχει να παρέχει έναν βοηθητικό ρόλο σε όσους φωτογράφους πάσχουν από ψυχικές ασθένειες. Με συμμετέχοντες από 150 χώρες, το site μάχεται κατά των ψυχικών διαταραχών, όπως το άγχος, η διπολική διαταραχή, η σχιζοφρένεια, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, το μετατραυματικό στρες, οι διαταραχές προσωπικότητας και πρόσληψης τροφής.
Σύμφωνα με τα λόγια της Hark, “Η πράξη της φωτογράφισης είναι αυτό που με βοηθά. Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα. Ο τρόπος που ολοκληρώνεται η λήψη είναι μια διαδικασία που οδηγεί στη γνώση και την συναίσθηση που με φέρνει σε επαφή με το σώμα μου. Δεν προβληματίζομαι για το παρελθόν ή το μέλλον, απλά κοιτάω μέσα από τον φακό. Μερικοί άνθρωποι αναλύουν τις φωτογραφίες τους και τις χρησιμοποιούν για να εξερευνήσουν τη ζωή τους”.
Clouds, Tonya Hines
Clouds, Tonya Hines
Πράγματι, “Υπάρχουν πολλές δυνατότητες που μπορεί να κάνουν θεραπευτικές τις φωτογραφίες”, δεδομένου ότι είναι “κυριολεκτικά και μεταφορικά αναζωογονητικές”, σύμφωνα με την Ellen J. Langer, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Χάρβαρντ. “Όταν οι άνθρωποι είναι καταθλιπτικοί, τείνουν να αποχωρήσουν από τον κόσμο. Παρατηρώντας τα πράγματα στη φωτογραφική μηχανή, τοποθετούνται στην παρούσα στιγμή. Γίνονται ευάλωτοι στο πλαίσιο και στην αντίληψη και αυτή είναι η ουσία της δέσμευσης στη ζωή”.

“Όταν οι άνθρωποι είναι καταθλιπτικοί, τείνουν να αποχωρήσουν από τον κόσμο. Παρατηρώντας τα πράγματα στη φωτογραφική μηχανή, τοποθετούνται στην παρούσα στιγμή".
Σημειώνοντας πως η επίδραση της φωτογραφίας είναι ιδιαίτερα ευεργετική για την υγεία και την ευημερία, διάφορα παραδείγματα στην ιστοσελίδα της έκθεσης επιβεβαιώνουν την θεωρία. Υπάρχει πάντα ένα στίγμα πίσω από κάθε είδος ψυχικής ασθένειας”, δηλώνει η Jacque Stukowski, γραφίστρια στο Σικάγο με διπολική διαταραχή, η οποία αναφέρει πως, “Αντί να κρυβόμαστε, ήθελα να αποκαλύψουμε το εσωτερικό του εαυτού μας. Η ασθένειά μου δεν είναι πάντα κάτι αρνητικό”. Ανάμεσα στις φωτογραφίες, που χαρακτήρισε ως “οπτικές μεταφορές και παρουσίασε στο πρώτο φετινό live show της έκθεσης”, "Από το σκοτάδι στο φως", στην Fountain Gallery στη Νέα Υόρκη, “ήταν μία εικόνα από ένα χαλασμένο κτίριο”.
Abandoned, Danielle Hark
Abandoned, Danielle Hark
“Οι πόρτες είναι σκουριασμένες και έτοιμες να πέσουν από τους μεντεσέδες”. Αποτελώντας μια ιδανική αναπαράσταση της κατάστασης ενός καταθλιπτικού μυαλού, καταλήγει, “αλλά είμαι όλο και λιγότερο σκουριασμένη ή τουλάχιστον βρίσκω την ομορφιά στη σκουριά”. Μία άλλη φωτογραφία προέρχεται από μία νεαρή κοπέλα ντυμένη στα λευκά, η οποία κρατάει ένα λαμπερό φανάρι σε μια δασική περιοχή.

Η λήψη έγινε από μία 25χρονη φωτογράφο από το Charlotte, την Samantha Pugsley, που φωτογραφίζει αποκλειστικά αυτοπροσωπογραφίες, ένα θέμα που προέκυψε ως απάντηση στην διάγνωσή της με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή. Όπως αναφέρεται, “ήταν μια ημέρα όπου δεν μπορούσα να κάνω τίποτα χωρίς άγχος. Απλά κάθισα με την φωτογραφική μου μηχανή και άρχισα να τραβάω φωτογραφίες του εαυτού μου, κλαίγοντας στην άκρη του κρεβατιού μου. Μπορούσα να δω τον πόνο μου, αντί να τον αισθάνομαι. Ήταν σαν να έβρισκα αποδεικτικά στοιχεία για το πώς ένιωθα το άγχος στο εσωτερικό μου”.
Facing the Unknown, Samantha Pugsley
Facing the Unknown, Samantha Pugsley
Ουσιαστικά, “η φωτογραφία οικοδομεί ένα είδος συστήματος ανταμοιβής στον εγκέφαλο από την στιγμή που απαιτεί προσπάθεια για να τραβήξει κανείς τις φωτογραφίες και να δει τα θετικά αποτελέσματα”, σύμφωνα με την Kelly Lambert, Συμπεριφορική Νευρολόγο και πρόεδρο του τμήματος Ψυχολογίας στο Randolph-Macon College.

Αξίζει να αναφερθεί πως η έκθεση φωτογραφίας "Broken Light Collective" δεν διεκδικεί καμία ιατρική ή θεραπευτική αξίωση. Η φωτογράφος Danielle Hark που συνέλαβε την ιδέα, και πολλοί από τους συμμετέχοντες στο site, εξακολουθούν να παλεύουν με τους δαίμονες τους, κάνοντας ψυχοθεραπεία και λαμβάνοντας φάρμακα. Η ιστοσελίδα θέλει αποκλειστικά, να προσφέρει ένα σύστημα δωρεάν υποστήριξης για τις ενοχικές τάσεις των ασθενών που συνοδεύουν τις διαγνώσεις τους.
ΠΗΓΗ:PATHFINDER,ΕΛΕΝΑ ΚΡΗΤΙΚΟΥ

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

UNESCO:Ένας για όλους, όλοι για το νερό

 

Περίπου 200 εκπρόσωποι από τις εθνικές, περιφερειακές και διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), συναντήθηκαν στο Yamassoukro (Ακτή Ελεφαντοστού), 30 - 31 Ιουλίου να συζητήσουν το θέμα «Η πρόσβαση σε νερό για όλους στην Αφρική».

Αυτό είναι το δεύτερο Διεθνές Φόρουμ των επίσημων εταίρων της UNESCO ΜΚΟ. Διοργανώθηκε από την επιτροπή σύνδεσης UNESCO-ΜΚΟ, σε συνεργασία με τη Γραμματεία της UNESCO, και υποστηρίζεται από την κυβέρνηση της Ακτής του Ελεφαντοστού.
Σε ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα στο φόρουμ, η Γενική Διευθύντρια της UNESCO Ιρίνα Μπόκοβα ευχαρίστησε την κα Κάντια Camara,  Υπουργό Παιδείας, για την προσωπική συμμετοχή της στην επιτυχία της εκδήλωσης, και τόνισε τη σημασία της ανταλλαγής απόψεων σχετικά με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων του πλανήτη για την επίτευξη της αειφόρου ανθρώπινης ανάπτυξης και μιας κουλτούρας ειρήνης.
"Δεν υπάρχει αρκετό νερό στη Γη", δήλωσε ο γενικός διευθυντής. "Αυτό που λείπει είναι η διακυβέρνηση και την καλύτερη διαχείριση των πόρων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν το σύνολο των ενδιαφερομένων φορέων συνεργαστούν. Οι ΜΚΟ και φορείς της κοινωνίας των πολιτών έχουν σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν σε αυτό. "
Στην ομιλία του στη συνεδρίαση, Eric Falt, UNESCO Βοηθός Γενικός Διευθυντής Εξωτερικών Σχέσεων και Τύπου και Πληροφοριών, ο οποίος παρευρέθηκε στο Φόρουμ της UNESCO Βοηθός Γενικός Διευθυντής για την Αφρική, η κα Lalla Aicha Ben Μπάρκα, δήλωσε: «Αυτό το φόρουμ σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην ιστορία της συνεργασίας μας με τις ΜΚΟ, και είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδρομής του ανοίγματος και της αλλαγής. Πράγματι, αυτό είναι το πρώτο Φόρουμ των ΜΚΟ που θα πραγματοποιηθεί έξω από το Παρίσι. Είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς που λαμβάνουν χώρα στην Αφρική. "
Patrick Gallaud, πρόεδρος της επιτροπής συνδέσμου της UNESCO-ΜΚΟ πρόσθεσε: "Η πρόθεσή μας είναι όχι μόνο να οργανώσει μια άλλη συνάντηση για το νερό, αλλά μάλλον να αντιμετωπίσει - με θετικό τρόπο - τις απόψεις των ακαδημαϊκών και των μη κυβερνητικών οργανώσεων και να καταλήξουμε σε κάποιες συγκεκριμένες απαντήσεις και καινοτόμα σχέδια. "
 
UN Photo / Tim McKulka
Δισεκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις για να έχουν το φρέσκο ​​νερό που χρειάζονται, προκλήσεις που προκαλλούνται  από την έλλειψη νερού, τη κακή ποιότητα του νερού, την έλλειψη υποδομών ή φυσικές καταστροφές όπως πλημμύρες ή ξηρασία.
Εκτιμάται ότι το 80 τοις εκατό των γυναικών και των ανδρών ζουν σε περιοχές όπου θεωρούνται επισφαλείς σε αποθέματα   νερού αλλά και σε καθαρότητα να είναι σε υψηλό κίνδυνο. Εξακόσια εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Σαράντα τοις εκατό από αυτούς ζουν στην υποσαχάρια Αφρική.
Η UNESCO είναι αποφασισμένη να κάνει γνωστά τα θέματα αυτά, ενώ  έχει εργαστεί για πολλά χρόνια για να βοηθήσει τις χώρες στη διαχείριση των υδάτινων πόρων με βιώσιμο τρόπο.
Υπάρχουν πάνω από 20 ερευνητικά κέντρα για το νερό που συνεργάζονται με την UNESCO σε όλο τον κόσμο και μια σειρά από υπηρεσίες  και δίκτυα που σχετίζονται με το νερό.
Η UNESCO διαθέτει επίσης το ΕΙΧΕ Ινστιτούτο Εκπαίδευσης για το νερό στο Delft στην Ολλανδία, και δημιουργεί και προγραμματίζει να παρουσιάσει στον  ΟΗΕ ολοκληρμένη έκθεση για την παγκόσμια Αναπτύξη των Υδάτων, καθώς και το Διεθνές Υδρολογικό Πρόγραμμα.
Το σύνθημα του Φόρουμ Yamoussoukro - «ένας για όλους, όλοι για το νερό» - επιλέχθηκε από μια ομάδα νέων ανθρώπων από την Ακτή Ελεφαντοστού, που το φώναξε δυνατά και καθαρά στην αρχή της συνεδρίασης, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του Ιδρύματος Houphouet-Boigny .



 

Αυγουστιάτικη Πανσέληνος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους,Η λίστα με τις εκδηλώσεις

full moon augoustos 
Αθήνα
Η πανσέληνος του Ιουλίου μάγεψε το πρακτορείο Reuters που βρέθηκε στο Σούνιο και την κατέγραψε σε ένα υπέροχο βίντεο. Η Αυγουστιάτικη Πανσέληνος (10/8) αναμένεται ακόμα πιο μεγαλοπρεπής.

Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού έδωσε στη δημοσιότητα τη λίστα με τα μνημεία και τους αρχαιολογικούς χώρους που θα μείνουν ανοιχτοί το βράδυ της 10ης Αυγούστου, καθώς και τις εκδηλώσεις που θα φιλοξενήσουν.

Ωστόσο, το ενδεχόμενο αναβολής των εκδηλώσεων είναι ανοιχτό, αφού οι αρχαιοφύλακες αποφάσισαν να σταματήσουν να εργάζονται αμισθί εκτός ωραρίου.

Οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μουσεία που συμμετέχουν γιορτή της Πανσελήνου θα είναι ανοιχτά για το κοινό με ελεύθερη είσοδο από τις 21:00 έως τις 24:00.
Στους περισσότερους χώρους και μουσεία θα υπάρχει κάποια εκδήλωση, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με τοπικούς φορείς, πολιτιστικούς συλλόγους και εθελοντές.
Newsroom ΔΟΛ

Βραβείο Pictet: Η PhotoBiennale του ΜΦΘ στο «Νόησις» Βραβείο Pictet: Η PhotoBiennale του ΜΦΘ στο «Νόησις»

 Βραβείο Pictet: Η PhotoBiennale του ΜΦΘ στο «Νόησις»
 Φωτογραφία της Λόρι Σίμονς 
Θεσσαλονίκη
Στους χώρους του «Νόησις», του Κέντρου Διάδοσης Επιστημών και Μουσείου Τεχνολογίας θα παρουσιαστούν οι φωτογραφίες του διεθνούς βραβείου Pictet με θέμα την Κατανάλωση.

Η έκθεση, σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης πραγματοποιείται στο πλαίσιο του παράλληλου προγράμματος της PhotoBiennale.

Η έκθεση ξεκινά στις 5 Αυγούστου και θα διαρκέσει έως τις 20 Σεπτεμβρίου (το διάστημα 9-17 Αυγούστου ο χώρος θα είναι κλειστός.

Η έκθεση περιλαμβάνει τα έργα των επιλεγμένων φωτογράφων για τον πέμπτο κύκλο του βραβείου Pictet.

Για τον κύκλο αυτό προτάθηκαν 700 φωτογράφοι.

Η ανεξάρτητη Κριτική Επιτροπή, με πρόεδρο τον Σερ Ντέιβιντ Κινγκ, κατέληξε σε μια βραχεία λίστα με έντεκα δημιουργούς, τα έργα των οποίων παρουσιάζονται στην παρούσα έκθεση.

Νικητής του 5ου κύκλου του βραβείου ήταν ο γερμανός φωτογράφος Μίκαελ Σμιντ, ο οποίος δυστυχώς απεβίωσε τον Μάιο του 2014, μόλις τρεις ημέρες μετά την ανακοίνωση του βραβείου.

Πρόκειται για την πρώτη συνεργασία του «Νόησις» (6ο χλμ. Οδού Θεσσαλονίκης – Θέρμης, τηλ. 2310483000) με το ΜΦΘ.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι: Άνταμ Μπαρτός, Μοτογιούκι Νταϊφού, Ρινέκε Ντίτζκστρα, Χονγκ Χάο, Μίσκα Χένερ, Χουάν Φερνάντο Χεράν, Μπόρις Μικαΐλοφ, Αμπραάμ Ογχομπάζε, Μίκαελ Σμιντ, Άλαν Σέκουλα, Λόρι Σίμονς.

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη - Παρασκευή: 10.30-14.30 και Σάββατο - Κυριακή 18.30-21.30
Newsroom ΔΟΛ

Κοινωνική αλλαγή σε... χορευτικούς βηματισμούς

 


















ίσω από την παράσταση χορού «Αttica» κρύβεται η αληθινή τραγική ιστορία μιας αιματοχυσίας (φωτ. Julie Lemberger) 



ΣΥΝΕΝΤEΥΞΗ ΣΤΗ ΧΑΪΔΩ ΣΚΑΝΔΥΛΑ
chskandyla@ekdotiki.gr

Το 1971 στη Νέα Υόρκη περίπου 1.000 από τους 2.000 συνολικά τρόφιμους του Σωφρονιστηρίου «Attica» εξεγέρθηκαν. Τριάντα εννέα άνθρωποι, φυλακισμένοι αλλά και υπάλληλοι της φυλακής, έχασαν τη ζωή τους σε εκείνες τις διαδηλώσεις και την αιματοχυσία που ακολούθησε. Αυτό το τραγικό περιστατικό «εμπνέει» μία σπουδαία χορογράφο, τη Rebecca Lazier, από το πανεπιστήμιο του Πρίνστον, να αφηγηθεί με το δικό της τρόπο και με όχημα τη μουσική του Rzewksi αυτήν την πραγματική ιστορία, σε μία ξεχωριστή παράσταση χορού που πραγματοποιείται σε συνεργασία με την αμερικανική πρεσβεία, αύριο, στις 21.30, στη Μονή Λαζαριστών.

Η ίδια, μιλώντας στον «ΑτΚ», εξηγεί πώς οδηγήθηκε στη δημιουργία της παράστασης χορού, «χτισμένη» γύρω από τη μουσική του Rzewski και τα αληθινά ιστορικά γεγονότα: «Ο Rzewski είχε συνθέσει τα κομμάτια ''Coming Together'' και ''Attica'', επηρεασμένος βαθιά από την εξέγερση στις φυλακές Attica. Είναι αριστουργήματα μινιμαλιστικής σύνθεσης. Στο πρώτο χρησιμοποιεί κείμενο που προέρχεται από γράμμα του Σαμ Μέλβιλ, ηγέτη της εξέγερσης, ο οποίος και έχασε τη ζωή του σε αυτές, το οποίο αφορά την καθημερινότητα των φυλακισμένων. Το γράμμα ήταν κωδικοποιημένο για να μπορέσει να περάσει τη λογοκρισία της φυλακής. Το δεύτερο κομμάτι αφορά έναν τρόφιμο, ο οποίος επιβίωσε του ξεσηκωμού. Την πρώτη φορά που τα άκουσα, χωρίς να γνωρίζω τίποτε απολύτως από τα παραπάνω, εντυπωσιάστηκα από τη δομική καθαρότητα και τη συναισθηματική δύναμη της μουσικής. Ετσι άρχισε η αναζήτηση γύρω από αυτήν αλλά και την ιστορία, η οποία κατέληξε σε αυτήν την παράσταση χορού».

Τι ήταν αυτό που σας ενέπνευσε στη μουσική του Rzewski;

Στις πρόβες αρχισα να πειραματίζομαι με τους δομικούς κανόνες και περιορισμούς του συνθέτη και να διερευνώ κινησιολογικά το πώς αντιδρά ο άνθρωπος στην καταπίεση. Τι κάνεις για να μη φωνάξεις, να μην κλάψεις, να μην κλονιστείς; Επαναλαμβάνεις κινήσεις αδιάκοπα; Μιλάς στον εαυτό σου; Παίρνεις βαθιές ανάσες; Οσο περισότερο δουλεύαμε στη μουσική, ανακαλύπταμε ότι δεν αφορούσε μόνο ένα περιστατικό της αμερικανικής ιστορίας, αλλά θέτει ερωτήματα θεωρητικά και πολιτικά. Η μουσική του Rzewski έφερε νέες προοπτικές στο πώς αντιλαμβανόμουν την απομόνωση και τον περιορισμό, μου έδωσε την ευκαιρία να εφεύρω δομικές λύσεις και με κινητοποίησε να ερευνήσω τις ιστορικές και σύγχρονες συνθήκες κράτησης σε φυλακές καθώς και να οραματιστώ κοινωνικές αλλαγές. Τελικά, όμως, οι χορευτές ήταν η κύρια πηγή έμπνευσης για την ανάπτυξη της παράστασης.


Στην έρευνα που κάνατε για τις συνθήκες κράτησης σε φυλακές, τι είναι αυτό που σας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση;

Εκτός από τη βιβλιογραφική και μουσική έρευνα, μελέτησα την αρχιτεκτονική των φυλακών και πώς ο χώρος είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να ελαχιστοποιεί τις επιλογές κινήσεων. Παρακολούθησα ταινίες, ντοκιμαντέρ και άκουσα προσωπικές ιστορίες.

Σε συνέντευξή σας έχετε αναφερθεί στην «κοινωνική αλλαγή μέσω της τέχνης». Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό;

Πιστεύω ότι η εμπειρία της τέχνης, σε όλες της τις μορφές, δημιουργεί στο θεατή τις απαραίτητες προϋποθέσεις του να οραματιστεί την κοινωνική αλλαγή. Στο πανεπιστήμιο όπου διδάσκω χορό, διατυπώνουμε το ίδιο ερώτημα ξανά ξανά. Ποια είναι η αξία της μάθησης του χορού σε κάποιον που δε θέλει να γίνει χορευτής; Η απάντηση είναι η ίδα. Μέσω του χορού ο καθένας γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του αλλά και τον κόσμο γύρω του.

Η πρόθεσή μου να δημιουργήσω ξεκινά από ερωτήματα όπως το πώς μπορεί η τέχνη να χρησιμοποιήσει την Ιστορία στο να προσφέρει νέες οπτικές στην ανθρώπινη εμπειρία. Με την παράστασή μας ελπίζουμε να μεγιστοποιήσουμε την ενσυναίσθηση και την κατανόηση του κοινού, πράγμα που θα οδηγήσει με τη σερά του σε πολιτιστική αυτοσυνειδησία και τη συνακόλουθη αλλαγή. Η ελπίδα μου είναι η δουλειά αυτή να εμπνεύσει ανθρώπους να αναρωτηθούν για τις πρακτικές της φυλάκισης και τις επιπτώσεις της απομόνωσης στους ανθρώπους.
agelioforos.gr

Βραδιά Πανσελήνου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Βραδιά Πανσελήνου διοργανώνει το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης στις 10 Αυγούστου 2014 και ώρα 9.30 μμ.
Ο Βασίλης Πρατσινάκης μετά από δυο χρόνια συναντά τον αδελφό του Δημήτρη στον πανέμορφο χώρο του αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης για να μοιραστούν τις μουσικές τους από τον Ξυλούρη στον Χατζιδάκι και από την κρητική
παράδοση στον Θεοδωράκη. Τα τραγούδια μπερδεύονται γλυκά προσφέροντας ένα όμορφο γεμάτο νόστο, μα δυνατό αποτέλεσμα.
Στο πιάνο, τους συνοδεύει ο εξαίρετος μουσικός Γιάννης Φιλιππουπολίτης, μόνιμος συνεργάτης του Βασίλη τα τελευταία 3 χρόνια.
Μόνιμες εκθέσεις του ΑΜΘ θα είναι ανοιχτές για το κοινό και οι εκδόσεις του θα διατίθενται με έκπτωση 50%.
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
thestival.gr

Σαν σήμερα εκδόθηκε η πρώτη έντυπη εφημερίδα στην Ελλάδα,Σάλπιγξ Ελληνική

 


Η πρώτη έντυπη εφημερίδα στην Ελλάδα, που εκδόθηκε την 1η Αυγούστου 1821 στην επαναστατημένη Καλαμάτα. Τυπώθηκε στο μικρό τυπογραφείο, που είχε φέρει ο Δημήτριος Υψηλάντης από την Τεργέστη. «Επιστάτη και εκδότη» όρισε τον ιερωμένο Θεόκλητο Φαρμακίδη, με προϋπηρεσία στον Τύπο («Λόγιος Ερμής») και πανεπιστημιακή μόρφωση.
Στο πρώτο του άρθρο ο Φαρμακίδης σημειώνει:
Εις τας παρούσας περιστάσεις της Ελλάδος, ότε το ελληνικόν γένος, μη υπομένον τον βαρύν της τυραννίας ζυγόν, τον οποίον έφερεν αναξίως αιώνας ολοκλήρους, απεφάσισεν υπό την προστασία της Θείας Προνοίας, να πιάση τα όπλα, διά να αναλάβη την οποίαν απώλεσεν αυτονομίαν, είναι αναγκαιοτάτη εφημερίς εις την Ελλάδα εκδιδομένη.
Η «Σάλπιγξ Ελληνική» θα έχει βραχύ βίο. Ο Φαρμακίδης αποχώρησε μετά την έκδοση του τρίτου φύλλου, μη αντέχοντας τις επεμβάσεις και την προληπτική λογοκρισία. («Δεν ενέδωσα εις το δεσποτικόν μέτρον της προεξετάσεως»). Οι σχέσεις Τύπου και εξουσίας στην Ελλάδα δοκιμάστηκαν ήδη από τα χρόνια της Επανάστασης.
Στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας δημοσιεύτηκε, μεταξύ άλλων, η Προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη που είχε απευθύνει από το Iάσιο στις 24 Φεβρουαρίου 1821 για την επανάσταση στη Μολδοβλαχία. Στο δεύτερο φύλλο δημοσιεύτηκε η έκκληση του Δημήτριου Υψηλάντη προς τους κατοίκους της Λεβαδειάς για ομόνοια, πολεμική εγρήγορση, καθώς και παραινέσεις, ώστε να μην κακοποιούνται άοπλοι Tούρκοι. Στο τρίτο φύλλο καταχωρίστηκε η έκκληση της Μεσσηνιακής Συγκλήτου και του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη προς τις ευρωπαϊκές Αυλές, με την οποία τους γνωστοποιείται ότι οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν για την ελευθερία τους.
Η «Σάλπιγξ Ελληνική» εξέδωσε συνολικά τρία φύλλα (1ης, 5ης και 20ης Αυγούστου 1821), τα οποία φυλάσσονται στη Βιβλιοθήκη της Βουλής.
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα.gr

Αρχειοθήκη ιστολογίου