Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Αμφίπολη: Αποκαλύφθηκε η Περσεφόνη στο ψηφιδωτό - Πιθανά μέλος της μακεδονικής δυναστείας στον τάφο

Η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα, παρουσία του ψυχοπομπού Ερμή, είναι η εικόνα που αναπαριστά το ψηφιδωτό μεγέθους 4,5μΧ3, το οποίο αποκαλύφθηκε στον τύμβο Καστά της Αμφίπολης, όπως έγινε γνωστό κατά τη σημερινή ενημέρωση των δημοσιογράφων, στο Μουσείο της Αμφίπολης.Αμφίπολη: Αποκαλύφθηκε η Περσεφόνη στο ψηφιδωτό - Πιθανά μέλος της μακεδονικής δυναστείας στον τάφο

 Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού συνεχίζεται η ανασκαφική εργασία στον λόφο Καστά, από την ΚΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Αφαιρούνται από τον  λόφο οι επιχώσεις  και τα μπάζα της ανασκαφής Λαζαρίδη. Έχει ήδη ολοκληρωθεί η αφαίρεση στη δυτική πλευρά και συνεχίζονται οι εργασίες πίσω και ανατολικά από τη θόλο.
      
Από τα ευρήματα στις Αιγές που απεικονίζει την μεταφορά της Περσεφόνης στον Αδη

Mια γυναικεία νεανική μορφή, με κόκκινους ανεμίζοντες βοστρύχους, η οποία φορά λευκό χιτώνα που συγκρατείται με κόκκινη, επίσης,  λεπτή ταινία στο ύψος του στήθους είναι το τρίτο πρόσωπο της παράστασης του περίφημου ψηφιδωτού που αποκαλύφθηκε πρόσφατα στο υπό ανασκαφή ταφικό μνημείο στο λόφο Καστά της Αμφίπολης. Η μορφή, η οποία βρίσκεται πίσω από τον γενειοφόρο άνδρα,  αποκαλύφθηκε την Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου με την αφαίρεση και των τελευταίων στρωμάτων χωμάτων από την ανατολική πλευρά του ψηφιδωτού και φέρει κόσμημα στον καρπό του αριστερού της χεριού. Είναι προφανές ότι πρόκειται για την μυθολογική παράσταση της αρπαγής της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα, με την παρουσία του θεού Ερμή ως ψυχοπομπού, όπως είθισται σε ανάλογες αναπαραστάσεις.
      
Η σχετική ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού κάνει λόγο για εκπληκτική παράσταση, όχι μόνο για τον χρωματικό της πλούτο αλλά και για την τέλεια εκτέλεση του σχεδίου. Στην παράσταση του ψηφιδωτού παρουσιάζεται και η τρίτη διάσταση, ιδιαίτερα στην απεικόνιση του ψυχοπομπού και της Περσεφόνης. Είναι φανερό ότι η παράσταση παραπέμπει και στην αντίστοιχη της αρπαγής της Περσεφόνης, στον λεγόμενο Τάφο της Περσεφόνης, στο βασιλικό νεκροταφείο των Αιγών. Ομως, η παράσταση της αρπαγής της  Περσεφόνης στις Αιγές είναι τοιχογραφία. Εδώ, για πρώτη φορά, απαντάται σε βοτσαλωτό ψηφιδωτό, σε ταφικό μνημείο.
     
Με την αποκάλυψη του ψηφιδωτού δαπέδου δόθηκε η δυνατότητα και για την τελική υποστύλωση του επιστυλίου των Καρυατίδων. Παράλληλα, έχουν ήδη ξεκινήσει οι εργασίες προστασίας του ψηφιδωτού σε επικάλυψη με φύλλα φελιζόλ και πάνω απ΄αυτά ξύλινη επένδυση. Οπως πληροφορεί η ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ, στον τέταρτο χώρο, ήτοι στον τρίτο θάλαμο, έχει ολοκληρωθεί η υποστύλωση. Δεν προχώρησαν οι ανασκαφικές εργασίες, επειδή η ομάδα ασχολήθηκε με την αποκάλυψη του ψηφιδωτού.

«Εξαιρετικά σημαντικός ο νεκρός, άδηλο ακόμη αν πρόκειται για βασιλικό τάφο»

Εξαιρετικά σημαντικός ο νεκρός αλλά ακόμη δεν μπορούμε να πούμε τίποτε για το φύλο του. Αδηλος ο χρόνος της ανασκαφής καθώς «ό,τι λέγεται είναι σχετικό». Εχουν εντοπιστεί κινητά ευρήματα - κεραμεική, καρφιά κ.λ.π- ωστόσο χρειάζονται συντήρηση και μελέτη. Εικόνα περί του αν υπάρχει τέταρτος θάλαμος ή κρύπτη θα προκύψει μετά την ανασκαφή του τρίτου χώρου. Οσο για την φθορά στο κέντρο του ψηφιδωτού, φαίνεται πως προήλθε από φυσικά αίτια.

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο απ΄όσα ειπώθηκαν στη σημερινή συνέντευξη Τύπου η οποία δόθηκε στην Αμφίπολη στο πλαίσιο της τακτικής ενημέρωσης των δημοσιογράφων για την εξέλιξη των ανασκαφικών εργασιών στον λόφο Καστά από την Γενική Γραμματέα του ΥΠΠΟΑ κυρία Λίνα Μενδώνη και την επικεφαλής της Ανασκαφής κυρία Αικατερίνη Περιστέρη, προϊσταμένη της ΚΗ Εφορείας. Ο ακριβής διάλογος με τους δημοσιογράφους έχει ως εξής:

Ερώτηση: Ποια σχέση μπορεί να έχει η αρπαγή της Περσεφόνης με το συγκεκριμένο μνημείο;

Κ. Περιστέρη: Η αρπαγή είναι ένα καθαρά ταφικό θέμα. Έχουμε ένα ακόμη δείγμα χρονολόγησης του τάφου: Τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα .π.Χ.

Ερώτηση: Ποια σχέση μπορεί να υπάρχει στην αναπαράσταση της αρπαγής της Περσεφόνης με τη δυναστεία των Τημενιδών.

Λ. Μενδώνη: Βρίσκουμε την σκηνή της αρπαγής της Περσεφόνης στην τοιχογραφία του λεγόμενου τάφου της Περσεφόνης, στο βασιλικό νεκροταφείο των Αιγών. Έχουμε και δεύτερη απεικόνιση με τον Πλούτωνα και την Περσεφόνη, σε σκηνή ιερού γάμου, στο ερεισίνωτο του μαρμάρινου θρόνου, στον τάφο της Ευρυδίκης, μητέρας του Φιλίππου, στις Αιγές. Οι σκηνές αυτές συνδέονται με τις λατρείες του κάτω κόσμου, με την Ορφική λατρεία- κάθοδος στον Άδη-καθώς και με τις διονυσιακές τελετές. Ο εκάστοτε επικεφαλής του οίκου των Μακεδόνων ήταν ο αρχιερέας αυτών των λατρειών. Σας θυμίζω την πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» για τα κατάλοιπα της μάσκας που βρέθηκαν στα κατάλοιπα των οστών του Φιλίππου. Σύμφωνα με τους ειδικούς ήταν η μάσκα, την οποία φορούσε ο Φίλιππος στις ορφικές τελετές. Επομένως, η παράσταση στην περίπτωσή μας έχει συμβολική σημασία, η οποία μπορεί να δηλώνει κάποια σχέση του ”ενοίκου” του τάφου με τον μακεδονικό οίκο. Ο πολιτικός συμβολισμός είναι πολύ ισχυρός σε όλες τις εποχές.

Ερώτηση:
Μπορούμε από την παράσταση να βγάλουμε συμπέρασμα για το φύλο του νεκρού.

Κ. Περιστέρη
: Όχι δεν μπορούμε

Ερώτηση: Μετά το ψηφιδωτό βρισκόμαστε στην μαρμάρινη θύρα, πριν από τον κυρίως θάλαμο. Ένα τέτοιο ψηφιδωτό μας προϊδεάζει για το πόσο σημαντικός είναι ο νεκρός;

Κ. Περιστέρη: Χωρίς αμφιβολία ο νεκρός ήταν εξαιρετικά σημαντικός.

Ερώτηση: Πως εξηγείτε το γεγονός ότι δεν έχει βρεθεί ένα κανένα κινητό εύρημα κατά την ανασκαφή;

Κ. Περιστέρη: Έχουμε βρει κινητά, όπως κεραμική, καρφιά κ.ά. Όμως δεν μπορούμε να τα βάλουμε όλα σ᾽ ένα δελτίο τύπου. Δεν μπορούμε να πούμε βρέθηκαν όστρακα ή καρφιά. Όλα χρειάζονται συντήρηση και όλα χρειάζονται μελέτη.

Ερώτηση: Το δημοτικό συμβούλιο Σερρών έβγαλε ψήφισμα να δημιουργηθεί ένα υπερσύγχρονο μουσείο στην Αμφίπολη και ένα στις Σέρρες.

Κ. Περιστέρη: Το θέμα του Μουσείου των Σερρών το ψάχνουμε από το 2004.

Λ. Μενδώνη:
Τα ευρήματα από τις ανασκαφές που γίνονται εδώ, προφανώς θα μείνουν εδώ. Αυτή η συζήτηση είναι παραπληροφόρηση. Ουδέποτε ετέθη θέμα μετακίνησης ευρήματος, οπουδήποτε αλλού, όχι μόνον από την Αμφίπολη, αλλά από οποιοδήποτε σημείο της χώρας. Η πολιτική του Υπουργείου είναι, όπου είναι δυνατόν να επιστρέφονται ευρήματα- ακόμη και από παλαιότερες ανασκαφές- στον τόπο που έχουν βρεθεί. Δεν υπάρχει ανασκαφικό εύρημα, που να απομακρύνεται από τον τόπο του. Ομολογώ πώς δεν καταλαβαίνω πώς ξεκίνησε και γιατί γίνεται μια τέτοια συζήτηση. Αυτά είναι εκ του πονηρού.

Ερώτηση: Υπάρχει τέταρτος θάλαμος ή κρύπτη;

Κ. Περιστέρη: Είμαστε αρκετά ψηλά. Υποθέσεις μπορεί να γίνουν. Θα έχουμε εικόνα μετά την ανασκαφή του τρίτου χώρου.

Ερώτηση: Είπατε για την Περσεφόνη στο βασιλικό νεκροταφείο. Μπορούμε να πούμε ότι είναι βασιλικός τάφος;

Κ. Περιστέρη: Είναι νωρίς. Δεν μπορούμε να πούμε τίποτε αν δεν τελειώσει η ανασκαφή. Είναι πολύ σημαντικός. Η σημαντικότητα του μνημείου ανεβαίνει και με το ψηφιδωτό που πρώτη φορά απαντάται σε ταφικό μνημείο.

Ερώτηση: Η φθορά στο κέντρο του ψηφιδωτού από τι προήλθε; Από φθορά; Από τυμβωρυχία;

Απάντηση: Όχι δεν υπάρχει λογική. Φαίνεται όμως ότι δεν είναι φυσική φθορά.

Ερώτηση: Η υπόθεση ότι οι επιχώσεις -όπως λέγατε αρχικά- ότι είχαν μπει με την κατασκευή του μνημείου, ισχύει ακόμη;

Κ. Περιστέρη: Να προχωρήσουμε στην ανασκαφή και θα έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα.

Ερώτηση
: Συνάδελφοί σας, σ’ ένα κείμενο με 140 υπογραφές, σχολιάζουν ότι ποινικοποιήσατε επιστήμονες που έχουν εκφράσει άλλη επιστημονική άποψη για την ανασκαφή .

Κ. Περιστέρη: Προτιμώ να προχωρεί η ανασκαφή από να ασχολούμαι από διάφορα θέματα τα οποία θεωρώ κακοήθειες.

Ερώτηση: Πόσο χρόνο θα χρειαστείτε ακόμη;

Κ. Περιστέρη: Δεν κτίζουμε σπίτι. Η ανασκαφή μας οδηγεί. Ότι λέμε είναι σχετικό. Δεν ξέρουμε να σας πούμε ημερομηνίες. Δεν τρέχουμε, μας οδηγεί η ανασκαφή.

Ερώτηση: Να μείνουμε στον τρίτο θάλαμο. Πριν από ένα μήνα ο γεωλόγος πήρε “καρότο” για να σταλεί στην Ελβετία για την χρονολόγηση του τάφου.

Κ. Περιστέρη: Πήρε δείγματα, αλλά δεν έχουν σταλεί ακόμη. Άλλωστε δεν μπορούμε από αυτά να χρονολογήσομε τον τάφο.

Λ. Μενδώνη: Η ανάλυση των γεωλογικών δειγμάτων είναι απαραίτητη σε μια σύγχρονη ανασκαφική έρευνα, καθώς είναι απαραίτητη η γνώση του γεωπεριβάλλοντος του μνημείου. Οι αναλύσεις αυτές θα επιτρέψουν να γνωρίζομε την ακριβή σύσταση και τον τρόπο δημιουργίας των γαιών, να χρονολογήσομε τα ιζήματα. Η όποια χρονολόγηση μπορεί να προκύψει από γεωλογικού τύπου αναλύσεις, οδηγεί και σε χρονολογήσεις εκατομμυρίων ετών. Είναι εντελώς διαφορετικά τα δεδομένα από την ιστορική, αρχαιολογική χρονολόγηση.


Πριν τις επίσημες ανακοινώσεις


Ενώ αναμένονται οι επίσημες ανακοινώσεις του Υπουργείου Πολιτισμού την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος» μια εντυπωσιακή γυναικεία μορφή αποκαλύπτεται δίπλα από τον γενειοφόρο δαφνοστεφανωμένο άνδρα στο ψηφιδωτό το οποίο έφερε στο φως προ ημερών η αρχαιολογική σκαπάνη στο ταφικό μνημείο του λόφου Καστά στην Αμφίπολη.

Υπενθυμίζεται πως η κεντρική παράσταση απεικονίζει άρμα σε κίνηση που σύρεται από δύο λευκά άλογα, το οποίο οδηγεί γενειοφόρος άνδρας με στεφάνι δάφνης στο κεφάλι και μπροστά από το άρμα απεικονίζεται ο θεός Ερμής ως ψυχοπομπός (οδηγός του νεκρού προς τον Κάτω Κόσμο).

Η σύνθεση έχει κατεύθυνση από ανατολικά προς τα δυτικά, δηλαδή από τη ζωή προς τον Κάτω Κόσμο.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας στην περίπτωση που στο ψηφιδωτό υπάρχει και γυναικεία μορφή- όπως εν προκειμένω επιβεβαιώνεται- τότε ο γενειοφόρος άνδρας είναι ο Πλούτωνας που οδηγεί την Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο.


Μιλώντας στον ΣΚΑΙ, την Τρίτη, η κ. Μενδώνη επισήμανε: «Δεν έχει αποκαλυφθεί ανατολικά και δυτικά της παράστασης όλο το ψηφιδωτό, γιατί στα σημεία αυτά πατούν τα υποστυλώματα. Μπορεί να υπάρχει και άλλο πρόσωπο ή διακόσμηση, σήμερα ή αύριο θα φανεί αυτό».

«Δεν είναι σαφές αν ο επόμενος θάλαμος είναι ο τελευταίος» πρόσθεσε δε, η κ. Μενδώνη.

Η γγ του υπουργείου Πολιτισμού έκανε δε λόγο για «μνημείο εξέχον και μοναδικό».

«Είναι ταφικό μνημείο, έχουν βρεθεί τα χαρακτηριστικά που προδίδουν αυτό το χαρακτήρα. Νομίζω ότι το ψηφιδωτό ενισχύει απολύτως τη χρονολόγηση ότι το μνημείο είναι του τελευταίου τετάρτου του 4ου προ Χριστού αιώνα» πρόσθεσε.

Σύμφωνα με την κ. Μενδώνη, «αυτό το μνημείο θα συζητηθεί για παρά πολλά χρόνια και θα απασχολήσει πολύ μεγάλο μέρος της επιστημονικής κοινότητας»

Αναφερόμενη εξάλλου στις εκτιμήσεις διάφορων συναδέλφων της αρχαιολόγων, παρατήρησε ότι «πρέπει να μένουμε στα δεδομένα, όλα όσα λέγονται είναι υποθέσεις». 
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Yπάρχει πραγματικά ο χρόνος ή όχι είναι ένα καθαρά φιλοσοφικό ερώτημα

Ηλιακό ρολόι
 Ηλιακό ρολόι

Aπό αρχαιοτάτων χρόνων ο άνθρωπος προσπάθησε να  ορίσει τον χρόνο.
Στην αρχή, η μέτρησή του γινόταν με συσκευές που στηρίζονταν σε υλικά που ρέουν, όπως το νερό και η άμμος. Το βασικό χρονομετρικό όργανο όμως από την αρχαιότητα έως τον 16ο αιώνα ήταν το ηλιακό ρολόι, διαφόρων τύπων, που έδειχνε την ώρα με τη βοήθεια της σκιάς που δημιουργούσε ο ήλιος. Σταθμό στην τεχνολογία της χρονομέτρησης αποτέλεσε η κατασκευή του αστρολάβου, με τον οποίο προσδιοριζόταν η ώρα με ακρίβεια λεπτού. Μόλις τον 13ο αιώνα μ.Χ. επινοήθηκαν τα μηχανικά και ακολούθησαν τα ρολόγια με εκκρεμές.
Από το 17ο αιώνα άρχισε η καταλυτική επίδραση του χρόνου στις δραστηριότητες των δυτικών κοινωνιών. Όμως κάθε τόπος είχε ρυθμίσει ξεχωριστά την ώρα του και υπήρχε πρόβλημα για τους ναυτικούς, αφού ο καθένας χρησιμοποιούσε το μεσημβρινό του λιμανιού του για τον προσδιορισμό της θέσης του στους ωκεανούς που ταξίδευε.
Σε μια διεθνή σύσκεψη που έγινε στις 13 Οκτωβρίου του 1884 στην αμερικανική πρωτεύουσα, η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ ζήτησαν να υιοθετηθεί απ' όλες τις χώρες ως πρωτεύων μεσημβρινός αυτός του Γκρίνουιτς, όπου λειτουργούσε το βασιλικό αστεροσκοπείο της Αγγλίας. Πριν απ' αυτό είχαν ήδη προταθεί η Ιερουσαλήμ και η μεγάλη πυραμίδα της Αιγύπτου.
Τις επόμενες δεκαετίες ακολούθησαν αρκετές ακόμα βελτιώσεις: οι ΗΠΑ χωρίστηκαν σε χρονικές ζώνες το 1883, ολόκληρος ο κόσμος το 1884, και το 1915 καθιερώθηκε για πρώτη φορά διαφορετική ώρα για τους μήνες του χειμώνα. Ο χρόνος άρχισε να σφίγγει όλο και πιο δυνατά τη ζωή των ανθρώπων - και τα χέρια τους επίσης - από την ημέρα που εμφανίστηκαν τα ρολόγια χειρός...
Σαν Σήμερα.gr

Στον Τάφο των Αιγών τα οστά του βασιλιά Φιλίππου του Β'

“Νέα ευρήματα από τον τάφο των Αιγών”, ήταν ο τίτλος της πολυσυζητημένης - πριν την διεξαγωγή της - επιστημονικής ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης.


Ουσιαστικά, επρόκειτο για την παρουσίαση των πρώτων συμπερασμάτων-υποθέσεων στις οποίες κατέληξαν οι επιστημονικές ομάδες που μελετούν την τελευταία τετραετία τα ευρήματα (υπολείμματα της καύσης οστών) από τους τάφους των Αιγών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκαν οι δυο πρώτοι ομιλητές (Θεόδωρος Αντίκας, υππίατρος – καθηγητής της Ανατομίας και Φυσιολογίας σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ και Γιάννης Μανιάτης επικεφαλής του εργαστηρίου Αρχαιομετρίας του "Δημόκριτου"):
Στον Βασιλικό Τάφο ΙΙ των Αιγών βρίσκονται τα οστά του βασιλιά των Μακεδόνων Φιλίππου του Β', καθώς μετά από ενδελεχείς μελέτες των οστών προκύπτει πως:
  • ο νεκρός ήταν άνδρας, ηλικίας 41-49 ετών
  • είχε υποστεί τραύμα στο 4ο μετατάρσιο του αριστερού χεριού του (όχι όμως και στα οστά του προσώπου του -πέριξ του ματιού- χωρίς όμως αυτό να αποκλείει την τυφλότητά του από τραύμα το οποίο δεν έπληξε τα οστά)
  • έπασχε από χρόνια ιγμορίτιδα (πιθανόν λόγω της μόλυνσης που υπέστη από τραύμα)
  • έπασχε από χρόνια πλευρίτιδα (πιθανόν από φυματίωση)
  • έπασχε από οστεόφυτα (παρατηρήθηκαν κατά τη μελέτη των οστών εκφυλιστικές αλλοιώσεις στα οστά της σπονδυλικής στήλης, γεγονός που αποδόθηκε από τον κ. Αντίκα, στην έντονη ιππική δραστηριότητα του Φιλίππου, όπως και πάχυνση της κνήμης)
Στους αυχενικούς σπονδύλους και τα οστά της ωμοπλάτης του βασιλιά Φιλίππου – πάντα σύμφωνα με τον κ. Αντίκα – εντοπίστηκαν κατά τη σάρωση από τον αξονικό τομογράφο, ίχνη χρυσού, τα οποία αποδίδονται στην εγγύτητα των συγκεκριμένων σπονδύλων με το κρανίο και το χρυσό στεφάνι που έφερε και το οποίο πιθανόν να αλλοίωσε η πυρά της άμεσα μεταθανάτιας καύσης, σε υψηλή θερμοκρασία.

Η "βασιλική ΑΜΕΑ" Σκύθισσα αμαζόνα

Η νεκρή του προθαλάμου του ίδιου τάφου, είναι - είπε ο κ. Αντίκας - γυναίκα ηλικίας 30-34 ετών, υπέστη κι αυτή άμεση μεταθανάτια καύση, είχε κι αυτή στη διάρκεια της ζωής της έντονη ιππική δραστηριότητα καθώς με έκπληξη οι ερευνητές εντόπισαν και σ' αυτήν κάταγμα της αριστερής κνήμης - γεγονός που τους οδήγησε μετά από μετρήσεις των άνισων στο συμπέρασμα πως ανήκουν όχι στο βασιλιά Φίλιππο (στον οποίο είχαν αρχικά αποδοθεί) αλλά στην ανώνυμη Σκύθισσα πριγκίπισσα – κόρη του βασιλιά της Σκυθίας Ατέα (ΑΤΑΙΑ) – 6η σύζυγο του βασιλιά Φιλίππου, την οποία ο μελετητής κ. Αντίκας χαρακτήρισε ως ”Σκύθισσα αμαζόνα” αλλά και... ”την πρώτη στην ιστορία περίπτωση βασιλικού ΑΜΕΑ”.
Ο κ. Αντίκας ολοκλήρωσε την εισήγησή του τονίζοντας πως “η επιστήμη δεν ψεύδεται ποτέ, οι ιστορικοί και οι συγγραφείς μπορεί και να ψεύδονται”, ενώ ζήτησε και από του βήματος να εγκριθεί από το αρμόδιο υπουργείο πολιτισμού (ΚΑΣ) η ανάλυση αρχαίου DNA στα οστά αυτού – αλλά και “οποιουδήποτε άλλου αρχαίου τάφου χρειαστεί για τον εντοπισμό της ταυτότητας του νεκρού”.
Στη δεύτερη εισήγησή του ο ερευνητής του εργαστηρίου αρχαιομετρίας του Δημόκριτου κ. Γιάννης Μανιάτης αναφέρθηκε στις μικροσκοπικές σαρώσεις που έκανε με την ομάδα του στο υλικό (οστά άλλα και άλλα απροσδιόριστης μέχρι σήμερα υφής και συστατικών υλικά) από τη χρυσή λάρνακα του θαλάμου των τάφων των Αιγών (αυτή που φέρεται πως έχει τα οστά του βασιλιά Φιλίππου Β').

Λοιπά ευρήματα

Μέσα στη λάρνακα και μαζί με τα οστά (σε ορισμένες περιπτώσεις “κολλημένο” στα οστά) οι ερευνητές εντόπισαν ίχνη άγνωστου υλικού με τρία χρώματα (σε στρώσεις μπεζ, λευκού και πορφυρού) και χαρακτηριστικές σ' ορισμένες περιπτώσεις πτυχώσεις που σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη, παραπέμπουν σε ύφασμα (σύνθετο συμπληρωματικό υλικό) με σπογγώδη δομή.
Στη λευκή επιφάνεια εντοπίστηκαν μάλιστα ίχνη του σπάνιου ορυκτού χουντίτη (εντοπίζεται μόνο στην Τυνησία, την Ανατολική Τουρκία και την Ελλάδα – η εταιρεία μάλιστα εξόρυξής του εδρεύει στην περιοχή “Λεύκαρα” της Κοζάνης). Στην απροσδιόριστη ακόμη αυτή μάζα “υφάσματος” οι ερευνητές εντόπισαν ίχνη από κερί και ρετσίνι πεύκου.
Με το δεδομένο πως ο χουντίτης, το εκτυφλωτικά λευκό υλικό, χρησιμοποιείται από το 1.500 π.Χ για την κατασκευή (με τη μέθοδο του car tonnage – των αλλεπάλληλων δηλαδή στρώσεων υφασμάτων εμποτισμένων με διάφορα υλικά) νεκρικών μασκών και καλυμμάτων στις μούμιες, οι ερευνητές κατέληξαν στην υπόθεση πως πρόκειται για υπολείμματα από κάποια μάσκα που φορούσε ο νεκρός βασιλιάς και στην περίοδο που βρισκόταν εν ζωή (καθώς φέρεται να ήταν και αρχιερέας των ορφικών μυστηρίων) και την τοποθέτησαν και στη λάρνακά του ως ανάθημα.
Αντίστοιχη μάσκα -όπως δήλωσε– εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο του Μάντσεστερ, και προέρχεται από περιοχή της Αιγύπτου όπου ζούσαν οι περισσότεροι κατασκευαστές των πυραμίδων.
Βασικός στόχος των ερευνητών, τα στοιχεία των οποίων - όπως είπαν - ανοίγουν νέο κεφάλαιο για τα ταφικά έθιμα στην αρχαία Μακεδονία, είναι η αναζήτηση οικονομικών πόρων και η εξασφάλιση κονδυλίων για τη συνέχιση των ερευνών στις Αιγές άλλα και... όπου χρειαστεί στον Μακεδονικό χώρο.
Path/ Finder

Λεωνίδας Καβάκος: Πρώτο βιολί σε όλα

Λίγο πριν από την εμφάνισή του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ο βραβευμένος προσφάτως με το βραβείο Gramophone ως «καλλιτέχνης της χρονιάς» μιλάει για τη μαγεία της μουσικής και σχολιάζει την ελληνική επικαιρότητα από την Παιδεία ως την Αμφίπολη
Λεωνίδας Καβάκος: Πρώτο βιολί σε όλα

Η επικείμενη συναυλία μουσικής δωματίου στο Μέγαρο είναι κατά πάσα πιθανότητα η μοναδική εμφάνιση του Λεωνίδα Καβάκου στην Ελλάδα για την τρέχουσα σεζόν. Ο προγραμματισμός στη χώρα μας έχει γίνει εξαιρετικά βραχυπρόθεσμος, εκτιμά, και η δική του ατζέντα είναι ήδη φορτωμένη. Εν προκειμένω, ο διεθνούς φήμης βιολονίστας ερμηνεύει τις τρεις σονάτες του Μπραμς με τη σύμπραξη της νεαρής, κινεζικής καταγωγής πιανίστριας Γιούτζα Ουάνγκ, με την οποία από κοινού έχουν ηχογραφήσει τον ομώνυμο δίσκο που κυκλοφόρησε από την Decca τον Μάρτιο του 2014, για να ακολουθήσει περιοδεία στις μεγαλύτερες αίθουσες της Ευρώπης. Η αθηναϊκή συναυλία - όπου οι καλλιτέχνες συμμετέχουν αφιλοκερδώς για τους εκπαιδευτικούς σκοπούς του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής» - είναι η εναρκτήρια ενός δεύτερου μεγάλου κύκλου εμφανίσεων που περιλαμβάνει το Αμστερνταμ, το Λονδίνο, τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη αλλά και μεγάλες πόλεις του Καναδά και των ΗΠΑ.

«Καλλιτέχνης της χρονιάς»
Ο Λεωνίδας Καβάκος επιστρέφει στην Αθήνα στον απόηχο της κατάκτησης του επίζηλου βραβείου Gramophone στην κατηγορία «καλλιτέχνης της χρονιάς», το οποίο του απενεμήθη τον περασμένο Σεπτέμβριο κατόπιν ψηφοφορίας του διεθνούς κοινού. Τι σημαίνει άραγε για τον ίδιο μια τέτοια διάκριση σε αυτή τη φάση της καριέρας του; «Είναι σαφώς μια μεγάλη ικανοποίηση» απαντά. «Ο κόσμος με τίμησε με την ψήφο του, πράγμα που σημαίνει ότι αυτό το οποίο λαμβάνει από μένα είναι κάτι που του αρέσει, το απολαμβάνει και το επιλέγει σε σχέση με την υπάρχουσα  πολύ μεγάλη προσφορά της σημερινής εποχής. Συχνά σκεφτόμαστε πολύ τις κριτικές αλλά το σημαντικότερο τελικά είναι η αγάπη του απλού κόσμου. Του κοινού που πηγαίνει σε συναυλίες και έχει την πιο αγνή σχέση με την τέχνη μας».

Ο ίδιος αγαπά πολύ τη μουσική δωματίου. «Σίγουρα, δεν έχει το κοινό της όπερας ή ακόμη και της συμφωνικής δημιουργίας, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με την ίδια τη μουσική αλλά με την εποχή μας» εκτιμά. «Ο κόσμος θεωρεί ότι όσο περισσότερα άτομα βρίσκονται στη σκηνή τόσο πιο καλό είναι το αποτέλεσμα» συνεχίζει. Τονίζει πως τα πράγματα δεν είναι έτσι. «Επειδή όλη η λειτουργία των τεχνών εντάσσεται σε ένα εμπορικό πλαίσιο και ο κόσμος ούτε ψάχνει ούτε ψάχνεται αρκετά, όλοι αποζητούμε το εντυπωσιακό αποτέλεσμα μιας ορχήστρας που μπορεί να σε καθηλώσει, πράγματι, στη θέση σου. Είναι εξίσου σημαντικό και όμορφο, δεν λέω. Απορρίπτουμε όμως την πολύ πιο προσωπική και εσωτερική επικοινωνία που μπορεί κανείς να κατακτήσει όταν υπάρχουν δυο άτομα στη σκηνή ή ένα μικρό σύνολο. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι τόσο εντυπωσιακό από πλευράς δύναμης όσο αυτό της ορχήστρας, μπορεί όμως να είναι πολύ πιο δυνατό από πλευράς περιεχομένου και τρόπου επικοινωνίας».

Οι αντισυμβατικοί χώροι
Ο Λεωνίδας Καβάκος θεωρεί ότι οι προσπάθειες εκλαΐκευσης και προσέγγισης του λεγόμενου ευρέος κοινού σε αντισυμβατικούς χώρους, τις οποίες καταβάλλουν σήμερα ολοένα και περισσότεροι μεγάλοι οργανισμοί είναι μια τακτική γενικά καλή. Δεν είναι βέβαιος όμως αν αυτό είναι κάτι που φέρνει πράγματι κόσμο στις αίθουσες συναυλιών. «Πρόκειται σαφώς για όμορφο και ανθρώπινο τρόπο επικοινωνίας» λέει. «Τη στιγμή όμως που γίνεται σε λάθος χώρο - και δεν το λέω ασφαλώς από την πλευρά του πρεστίζ αλλά της καταλληλότητας, της ακουστικής κ.λπ. -, δεν ξέρω τι πραγματικό αποτέλεσμα μπορεί να έχει. Ειδικά για εμάς που ασχολούμαστε με την κλασική μουσική, η τέχνη μας είναι τελείως ακουστική. Δεν έχουμε ούτε ηχεία, ούτε ενισχυτές, ούτε μικρόφωνα. Υπάρχει απλώς το όργανο ή η φωνή στην απολύτως φυσική διάστασή της και αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει σε οποιονδήποτε χώρο. Είναι δεδομένο αυτό, πραγματικότητα. Ως εκ τούτου, ναι μεν αυτές οι κινήσεις είναι καλές και εμείς οι μουσικοί έχουμε ευθύνη να κάνουμε κάτι τέτοιο όπου και όποτε μπορούμε, αλλά ισχύει και το άλλο που έλεγα προηγουμένως: ούτε ψάχνουμε, ούτε ψαχνόμαστε».

Ο ίδιος θεωρεί πως οι προσπάθειες αυτές προβάλλουν αναγκαίες λόγω του ελλείμματος που εντοπίζει στην παιδεία. Αν υπήρχε σωστή πληροφόρηση, πιστεύει, και δη έγκαιρη, σε ηλικίες ευαίσθητες, δεν θα υπήρχε πρόβλημα αναφορικά με την προσέλευση του κόσμου στις αίθουσες συναυλιών. Και αυτό, προσθέτει, δεν ισχύει αποκλειστικά για την Ελλάδα, είναι φαινόμενο παγκόσμιο. «Σήμερα μαθαίνουμε γράμματα και δεν ξέρουμε τι να γράψουμε, μαθαίνουμε λέξεις και δεν ξέρουμε τι να πούμε. Ουσιαστικά γινόμαστε σαν τους υπολογιστές. Παίρνουμε πληροφορίες και οι περισσότεροι από εμάς δεν ξέρουμε τι να τις κάνουμε».

Μαύρη και φωτεινή πλευρά
Παρ' όλα αυτά, σε ένα τόσο ζοφερό τοπίο όπως το σημερινό θεωρεί ότι υπάρχει πεδίο συζήτησης και προβληματισμού αναφορικά με τη μουσική; «Για εμένα τα φαινόμενα που βλέπουμε σήμερα είναι απολύτως φυσιολογικά. Ολη αυτή η έκπληξη που εκφράζεται είναι προσποιητή. Η λαϊκή σοφία λέει "όπως στρώσεις θα κοιμηθείς". Τι ψάχνουμε να βρούμε λοιπόν; Ολα αυτά δεν είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας την οποία παρακολουθούσαμε επί πολλά χρόνια απαθείς; Λέει ο άλλος "τι φρικτό έγκλημα ο αποκεφαλισμός". Για εμένα το πιο φρικτό έγκλημα είναι ότι δεν παρέχεται η κατάλληλη παιδεία. Και γι' αυτό δεν "αποκεφαλίζεται" κανείς».

Ωστόσο, επισημαίνει πως όλα στο Σύμπαν είναι διττά. Υπάρχει χώρος για τα πάντα. Μαζί με τις καταστροφές, λέει, έρχονται και τα πιο όμορφα βήματα που μπορεί να κάνει η ανθρωπότητα. Η επιστήμη έχει κάνει καταπληκτικές προόδους με τις οποίες δεν ασχολείται κανείς. Γιατί άραγε η μαύρη πλευρά υπερισχύει της φωτεινής; «Γιατί η φωτεινή προϋποθέτει να στρωθείς και να μελετήσεις» καταλήγει. «Σήμερα προτιμούμε να βλέπουμε απαθείς ό,τι συμβαίνει. Ουσιαστικά, υποβιβάζουμε τους εαυτούς μας».



«Μήνυμα άλλης αισθητικής η Αμφίπολη»
Ο Λεωνίδας Καβάκος εκφράζεται με θαυμασμό και δέος για την ανασκαφή στην Αμφίπολη. Λέει πως πρόκειται για θείο δώρο που γίνεται φανερό σε όλους μέσα στη γενικότερη ασχήμια. «Κι όμως, υπάρχουν "κανίβαλοι" που προτού αυτό το θαύμα καλά-καλά αποκαλυφθεί, ανοίγουν το στόμα τους και το λερώνουν» λέει. «Αντί να σωπάσουμε και να απολαύσουμε αυτή την ομορφιά την οποία έχουμε τόση ανάγκη, ακούς τον καθένα να λέει ό,τι του κατέβει. Μια τέτοια κοινωνία δεν μπορεί να προσποιείται ότι αξίζει περισσότερα» δηλώνει ξεκαθαρίζοντας πως δεν αναφέρεται αποκλειστικά σε εμάς τους Ελληνες αλλά σε όλο τον κόσμο.   «Ακόμη και ένα τέτοιο γεγονός οι περισσότεροι το αντιμετωπίζουν ως αρχαιολογική ανακάλυψη. Μα είναι;» αναρωτιέται. «Αυτή είναι η πεμπτουσία της Αμφίπολης ή της Βεργίνας; Ερώτημα θέτω, δεν δίνω απάντηση. Απλώς η ανακάλυψη είναι το θέμα ή μήπως πρόκειται για μήνυμα άλλης αισθητικής, άλλης θεώρησης της ζωής;».

πότε & πού:
Ο Λεωνίδας Καβάκος και η Γιούτζα Ουάνγκ ερμηνεύουν τις σονάτες για βιολί και πιάνο του Μπραμς στις 14/10 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης), στις 20.30
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

«Παγώνει» το Βυζαντινό Μουσείο

Το Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής και καλείται να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της εποχής και να διατηρήσει την κατακτημένη του εξωστρέφεια.1914-2014: Ενας αιώνας συμπληρώνεται φέτος για το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας και ένας καινούργιος μόλις ξεκινάει, με κάποιες όμως δυσάρεστες εκπλήξεις. Σύμφωνα με το νέο οργανόγραμμα του υπουργείου Πολιτισμού, όπως μας λέει η σημερινή διευθύντρια του μουσείου, κ. Αναστασία Λαζαρίδου, τα δύο νευραλγικά τμήματα του Β&Χ Μουσείου, το δραστήριο τμήμα εκπαιδευτικών προγραμμάτων και το τμήμα περιοδικών εκθέσεων, στο οποίο εν πολλοίς οφείλεται η κατακτημένη εξωστρέφεια του μουσείου, οδεύουν προς κατάργηση.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Για πολλά χρόνια μια παρανόηση περιέβαλλε το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας. Στην αντίληψη πολλών ήταν ένα «ιεροποιημένο» μουσείο ειδικού ενδιαφέροντος. Χρειάστηκε ο νέος σχεδιασμός που έγινε σε δύο περιόδους, το 2004 και το 2010, με βάση όλα τα σύγχρονα μουσειολογικά εργαλεία, αλλά και στοιχεία πολιτιστικού μάρκετινγκ, για να παρουσιαστεί αναβαπτισμένο, ελκυστικό, επικεντρωμένο στις προσδοκίες του σύγχρονου επισκέπτη και κυρίως εξωστρεφές.

Η εξωστρέφεια ήταν το βασικό μέλημα των περισσότερων διευθυντών. Το μεγάλο άνοιγμα στην κοινωνία έγινε από τον Δημήτρη Κωνστάντιο, ο οποίος ρηξικέλευθα, και πρώτος ίσως σε επίπεδο κρατικών μουσείων, παρουσίασε την επανέκθεση των μόνιμων συλλογών. Παράλληλα, μέσα από περιοδικές εκθέσεις όπως αυτή του 2009 με τίτλο «Warhol/Icon - Η δημιουργία της εικόνας», στερέωσε έναν εξαιρετικά γόνιμο διάλογο με τη σύγχρονη τέχνη. Τι μπορεί λοιπόν να σημαίνει η κατάργηση αυτών των δύο τμημάτων; Με αυτήν την ερώτηση, ξεκινήσαμε τη συζήτησή μας με τη διευθύντρια του μουσείου, κ. Αναστασία Λαζαρίδου.

«Σήμερα, τα περισσότερα ελληνικά μουσεία λίγο ή πολύ έχουν πια μια δηλωμένη εξωστρεφή δράση. Ακολουθείται ένας διαφορετικός δρόμος και πρέπει να συνεχίσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν μπορεί στις μέρες μας τα μουσεία να είναι αποκομμένα από την κοινωνία, η οποία τα στηρίζει και τα χρηματοδοτεί. Δεν μπορώ να φανταστώ ένα μουσείο να έχει διαφορετικό ρόλο. Τι είναι ένα μουσείο; Πρωτίστως εκπαιδευτικά προγράμματα και περιοδικές εκθέσεις. Ειδικά οι περιοδικές εκθέσεις είναι το sine qua non της πολιτικής του Β&Χ Μουσείου. Τώρα, το πώς κινείται είναι θέμα εσωτερικής διοίκησης».

Με ένα κοφτό «όχι», η κ. Λαζαρίδου απαντάει στην ερώτηση αν για τις προγραμματισμένες αλλαγές ζητήθηκε η γνώμη της. Εχει όμως πολλά να πει για τα οικονομικά του μουσείου, τη σχέση με το κράτος, τις χορηγίες. «Να ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι κανένα μεγάλο μουσείο στον κόσμο δεν μπορεί να είναι οικονομικά αυτόνομο. Ακόμη και το Λούβρο, ένα μουσείο που σε μεγάλο βαθμό ορίζει τις τύχες του μουσειακού κόσμου, έχει μια σχέση με το κράτος. Από την άλλη πλευρά, δεν γίνεται ένας τέτοιος χώρος, ειδικά στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον, να περιμένει παθητικά και νοσηρά από τον κρατικό φορέα, διότι δεν είναι υποχρεωμένος ο κρατικός φορέας να μπορεί να παρακολουθεί τα ανοίγματα του μουσείου. Ας το δούμε και έτσι. Η πολιτική ενός μουσείου, η οποία συγκροτείται πάντοτε με γνώμονα το κοινωνικό όφελος, δεν είναι δυνατόν κάθε φορά να πρέπει να εμφανίζεται πειστική στον εκάστοτε κρατικό μηχανισμό.

»Οσον αφορά τις χορηγίες το τοπίο είναι εξαιρετικά δύσκολο. Εχουμε την τύχη ακόμη να έχουμε τα ΕΣΠΑ στο μουσείο. Δεν μπορώ να φανταστώ το μουσείο χωρίς τα ΕΣΠΑ. Και δεν μπορώ γενικότερα να φανταστώ τα μουσεία του πολιτισμού χωρίς τα ΕΣΠΑ. Προς το παρόν, λοιπόν, δεν έχουμε αλλάξει δραματικά την πολιτική των επιλογών μας. Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα γίνει τα επόμενα δύο-τρία χρόνια, αλλά φοβάμαι πολύ».

Εν τω μεταξύ χάνονται λαμπρές ευκαιρίες. Αρκεί μια επίσκεψη στο πωλητήριο του Β&Χ Μουσείου. «Το πωλητήριο είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα. Συμπορευόμαστε με το ΤΑΠΑ (Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων) γιατί δεν γίνεται αλλιώς. Εμείς αγωνιζόμαστε με κάθε τρόπο για να έχουμε πάντα στις εκθέσεις μας καταλόγους. Τα πωλητήρια μιας έκθεσης όμως δεν είναι μόνο ένας κατάλογος. Είναι πάρα πολλά πράγματα που μπορούν να φέρουν σημαντικά έσοδα στο μουσείο. Γιατί να τα χάνουμε; Και ξέρετε, επειδή μου αρέσει να διαβάζω τα σχόλια στο βιβλίο των επισκεπτών, είναι πολλοί οι επισκέπτες που επισημαίνουν τις ελλείψεις. Οσο το μουσείο δεν έχει μια αυτονομία ως προς το πωλητήριο, αναγκαστικά είμαστε αλυσοδεμένοι στο ΤΑΠΑ. Αλλά πρέπει κανείς να σταθμίσει τι σημαίνει να συμπαρατάσσεται και τι να αυτονομείται. Αυτό είναι το στοίχημα».

Μία από τις φράσεις που ακούμε συχνά τον τελευταίο καιρό είναι η «σύζευξη πολιτισμού - τουρισμού», επισημαίνουμε στην κ. Λαζαρίδου. «Δεν πιστεύω ποτέ ότι καμία μεταφορά μοντέλου από το εξωτερικό, σε κανένα πράγμα, μπορεί να λειτουργήσει. Πρέπει κανείς να ξέρει πολύ καλά πού βρίσκεται, να σέβεται την ιστορία του χώρου, του τόπου και να πηγαίνει στοχευμένα έχοντας πολύ σοβαρή γνώση για την κοινωνική σύνθεση αλλά και για το ποιους περιμένει ως τουρίστες. Εγώ θα ήθελα πάρα πολύ να οργανωθεί σοβαρά το θέμα του πολιτιστικού τουρισμού. Συντεταγμένα, με αρχές και όρους που θα διέπουν τον πολιτιστικό τουρισμό. Με μεγάλο σεβασμό στους χώρους, αλλά και χωρίς να ξεχνάμε ότι ζούμε σε μια καταναλωτική κοινωνία. Εχουμε ακόμη μεγάλο δρόμο να διανύσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση».

«Ποιες είναι οι μεγάλες σας αγωνίες;» ρωτάω την κ. Αναστασία Λαζαρίδου. «Η μεγάλη μου αγωνία είναι οι άνθρωποι του μουσείου. Να μη χάσουν τη δουλειά τους. Αλλά και να διατηρηθεί ο σεβασμός για το μουσείο και την ιστορία του. Θέλω να μπορώ να φαντάζομαι το μουσείο και τα επόμενα 100 χρόνια...».
Η έκθεση - αφιέρωμα στον Θεοτοκόπουλο
Το καλοκαίρι η επισκεψιμότητα «χτύπησε κόκκινο», μας λέει η κ. Λαζαρίδου. Φυσικά σε αυτό συνέβαλε και το διευρυμένο ωράριο, με τη διευθύντρια του μουσείου να τονίζει: «Δεν μπορώ να φανταστώ το μουσείο να κλείνει ξανά στις 3 το μεσημέρι».

Αυτήν την περίοδο όλοι δουλεύουν πυρετωδώς για την έκθεση - αφιέρωμα στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, στο πλαίσιο του έτους Θεοτοκόπουλου, 400 χρόνια από τον θάνατο του ζωγράφου. Είναι μία από τις πολλές που θα παρουσιαστούν σε διάφορα μουσεία της χώρας. «Χαίρομαι πάρα πολύ που η χώρα μας οργανώνει αυτές τις εκθέσεις, για πρώτη φορά με έναν συντεταγμένο τρόπο. Η Ελλάδα δίνει έτσι τη δική της απάντηση στο θέμα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου», σημειώνει η κ. Λαζαρίδου.

«Σε ό,τι αφορά την έκθεση του Β&Χ Μουσείου, πιστεύω ότι σε επίπεδο έρευνας και κατάθεσης καινούργιων απόψεων θα είναι πολύ σημαντική. Με έργα δικά μας αλλά και δάνεια από το εξωτερικό και από σχεδόν όλες τις εφορείες της χώρας, επιχειρούμε να πλέξουμε τον ιστό της κοινωνίας της Κρήτης, αναφερόμενοι σε όλα τα επίπεδα της ζωής και παρουσιάζοντας ακόμη και τα θέματα της ετεροδοξίας και του καλλιτεχνικού περιβάλλοντος, τα οποία πολύ στενά συνδέονται με την εποχή του Δομήνικου. Ετσι, ο επισκέπτης θα μπορέσει να κατανοήσει με ποια καλλιτεχνική σκευή αυτός ο αναμφισβήτητα προικισμένος καλλιτέχνης προχωράει παρακάτω».
   
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Λ. Μενδώνη: Το ψηφιδωτό στην Αμφίπολη έχει κοινά χαρακτηριστικά με ''την αρπαγή της Περσεφόνης'' στην Βεργίνα







«Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά του ψηφιδωτού στην Αμφίπολη με την αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα που απεικονίζεται στον "τάφο της Περσεφόνης"» στις Αιγές τόνισε η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, σχολιάζοντας τα νέα εντυπωσιακά ευρήματα στον τάφο της Αμφίπολης, συνιστώντας, παράλληλα, υπομονή μέχρι να «μιλήσει» από μόνο του το μνημείο.
Πάντως, από χθες, αμέσως μόλις έδωσε χθες στη δημοσιότητα το υπουργείο Πολιτισμού τις εντυπωσιακές φωτογραφίες από το ψηφιδωτό που βρέθηκε στο δάπεδο του δευτέρου θαλάμου του τάφου της Αμφίπολης άρχισαν οι αναλύσεις για το τι μπορεί να απεικονίζει.
Και μπορεί το ψηφιδωτό να μην είναι σύνηθες σε μακεδονικό τάφο, όμως γενειοφόρος άνδρας έχει ξαναπεικονιστεί σε μακεδονικό τύμβο και συγκεκριμένα σε τοιχογραφία τάφου της Βεργίνας ο οποίος φέρεται να ανήκει σε κάποια από τις συζύγους του Φιλίππου του Β'. Πρόκειται για την περίφημη τοιχογραφία της αρπαγής της Περσοφόνης.
Η αρπαγή της Περσεφόνης
Η τοιχογραφία με την αρπαγή της Περσεφόνης έχει βρεθεί σε έναν κιβωτιόσχημο τάφος στις Αιγές με διαστάσεις 3Χ4,5 μ. ο οποίος χρονολογείται γύρω στο 350 π.Χ. και ο οποίος ανήκε σε μια νεαρή γυναίκα περίπου 25 χρονών που πρέπει να πέθανε στη γέννα και θάφτηκε εδώ μαζί με το βρέφος της, η οποία εικάζεται ότι είναι μια από τις επτά συζύγους του Φιλίππου Β΄, πιθανότατα η Νικησίπολις από τις Φερές, η μητέρα της Θεσσαλονίκης.
Στο βόρειο τοίχο του τάφου βρίσκεται η εκπληκτική τοιχογραφία. Στη μέση της εικόνας δεσπόζει το άρμα με τα τέσσερα λευκά άλογα. Ο Αδης, πιο μεγάλος από όλες τις άλλες μορφές, άρπαξε τη λεία του και πηδάει στο άρμα. Στο δεξί χέρι του ο βασιλιάς των νεκρών σφίγγει το σκήπτρο της εξουσίας και τα γκέμια των αλόγων, που τινάζονται με τα μπροστινά πόδια στον αέρα, ξεκινώντας ήδη τον ξέφρενο καλπασμό τους. Ανάμεσα από τα πόδια του, φυλακισμένη στη σκοτεινή αγκαλιά του, ο Πλούτωνας κρατάει σφιχτά την Περσεφόνη. Η Κόρη είναι γυμνή. Το φουστάνι της γλίστρησε και έπεσε. Έμεινε μόνο το κορδόνι που το κρατούσε στον ώμο της και το πορφυρό της ιμάτιο να κρύβει την ήβη, να γίνεται φόντο για τους μαλακούς γοφούς της και να χάνεται, σμίγοντας με το πορφυρό του ιματίου του Πλούτωνα. Σε μια ύστατη προσπάθεια να ξεφύγει, η Κόρη τινάζεται προς τα πίσω, το σώμα της τεντώνεται, τρυφερό σα μίσχος λουλουδιού, να ξεγλιστρήσει από τα σκέλια και το μπράτσο που το σφίγγουν σαν τανάλια. Απόλυτα αδύναμη, απλώνει τα μπράτσα, ικετεύοντας απελπισμένα για τη βοήθεια που δε θα έρθει. Ο άνεμος παίρνει τα μαλλιά της, τα μάτια της βασιλεύουν, το πρόσωπο της γίνεται μάσκα απόγνωσης.
Η άρνηση της Κόρης να δεχτεί τη Μοίρα της, η επιθυμία της να γαντζωθεί στον κόσμο που αναγκάζεται να αφήσει και η αποστροφή της για τον Άδη γίνεται ολοφάνερη μέσα από την κίνηση του σώματος της, που είναι ολότελα αντίθετη προς τη δική του και μέσα από την απομάκρυνση των κεφαλιών τους. Με μια εξαιρετικά δυναμική και σχεδιαστικά ιδιαίτερα τολμηρή, ανοιχτή σύνθεση, που στηρίζεται στην ένταση, αλλά και στην ισορροπία που παράγουν δύο διαγώνιες που διασταυρώνονται, ένα εύρημα που μάλλον αυτός εισάγει στην παραδοσιακή εικονογραφία της Αρπαγής, ο καλλιτέχνης κατορθώνει να αποδώσει όλη τη δραματική ένταση της αντιπαράθεσης του κυνηγού με το θήραμα, του αρσενικού με το θηλυκό, της ζωής με το θάνατο.
Πίσω από το άρμα, στην ανατολική γωνία της εικόνας, μισογονατισμένη στο χώμα, μια φίλη της Περσεφόνης παρακολουθεί το δράμα, πετρωμένη από φόβο. Το φόρεμά της γλίστρησε και το στήθος της είναι γυμνό, όμως το χρυσοκάστανο ιμάτιο της με τη φαρδιά μενεξελιά μπορντούρα την τυλίγει ακόμα, σχηματίζοντας ένα θερμό στεφάνι, μέσα στο οποίο προβάλλεται η σαγηνευτική λευκότητα του δέρματός της. Λυγισμένη στα δύο σηκώνει το χέρι να φυλαχτεί, μοιάζει να θέλει να φύγει και να μη μπορεί, παγωμένη σα σε εφιάλτη, ακούσιος μάρτυρας του αποτρόπαιου. Τα μάτια της σχεδιασμένα εντελώς λιτά, δυο γραμμούλες και μια βουλίτσα όλο κι όλο και όμως καταφέρνουν να εκφράσουν απόλυτα τον άφατο τρόμο...
Σαν μορφολογική, αλλά και εννοιολογική αντίστιξη στην παθητικότητα της συντρόφισσας της Κόρης, που με τρόμο αποδέχεται το μοιραίο, στην άλλη μεριά της παράστασης εμφανίζεται ο Ερμής. Με το κηρύκειο, το μαγικό ραβδί που γητεύει τις ψυχές των νεκρών, το μόνο παραδοσιακό και αναγνωρίσιμο σύμβολο της παράστασης, στο χέρι, ο ψυχοπομπός γίνεται εδώ νυμφοπομπός σκοτεινού Γάμου, και τρέχοντας, σχεδόν πετώντας στις μύτες των ποδιών του, οδηγεί το άρμα στη δύση, στη χώρα των νεκρών.t
Thestival.gr

Από την Ολυμπία στην Αμφίπολη

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές ανέκαθεν προκαλούσαν τεράστιο ενδιαφέρον, καθώς επίσης δίχαζαν. Αρκεί να θυμηθεί κανείς μια από τις πρώτες ανασκαφές στο ελεύθερο ελληνικό κράτος, το 1875. Ο αντίκτυπός της δεν διαφέρει και τόσο από αυτόν της πολύ δημοφιλούς ανασκαφής των ημερών μας


Από την Ολυμπία στην Αμφίπολη

Πανηγυρική φωτογραφία και ενόπλων φουστανελοφόρων στον χώρο της ανασκαφής του ναού του Διός το 1875

εκτύπωση 

 
Στις 20 Δεκεμβρίου 1875 το ρεπορτάζ για την ανασκαφή της Ολυμπίας στην αθηναϊκή εφημερίδα «Μέριμνα» αναφέρει: «Ο κ. Αθ. Δημητριάδης έπεμψε τη Αρχαιολογική Εταιρεία ολόκληρον φορτίον αρχαιοτήτων, ων τινά ειδώλια παριστώντα Ερμάς χαριέντως το βαλάντιον εν χερσί κρατούντας, και αλεκτορομάχους και τινάς γυναίκας κομψώς ενδεδυμένας και την κόμην εχούσας, ως και νυν συνηθίζουσιν αι της υψηλής εθιμοταξίας κυρίαι, και άλλα άτινα φαίνονται καλλίστης τέχνης και της ρωμαϊκής εποχής...». Το δημοσίευμα συνεχίζει περιγράφοντας το πολύτιμο φορτίο, για να καταλήξει στο λακωνικό: «Αλλά δε και τα μη κινούντα την περιέργειαν έχουσι, κατά τον κ. Δημητριάδην, την επιστημονικήν αυτών αξίαν».

Το πρώτο αρχαιολογικό ρεπορτάζ
Δεν είναι παρά ένα από τα πρώτα δείγματα του αρχαιολογικού ρεπορτάζ, είδους που ξεκίνησε με τις πρώτες ανασκαφές του ελεύθερου ελληνικού κράτους αλλά ενισχύθηκε το 1875, με την έναρξη της ανασκαφής της Ολυμπίας. Οι επισκέψεις των πρώτων περιηγητών από τον 17ο αιώνα, οι περιγραφές τους σε έργα περιορισμένης ή ευρύτερης κυκλοφορίας, καθώς και το αυξανόμενο αρχαιογνωστικό ενδιαφέρον της εποχής καλλιεργούσαν την επιθυμία για μια οργανωμένη αποκάλυψη της αρχαίας θέσης, προκειμένου να έρθουν στο φως τα μοναδικά έργα τέχνης που, σύμφωνα με τις πηγές, φιλοξενούσε. Το 1829 η σύντομη - και αυθαίρετη - ανασκαφή από την ομάδα της Expedition Scientifique de Moree αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για συστηματική  διερεύνηση της Ολυμπίας. Και μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, τα αιτήματα ξένων κυβερνήσεων και οι σχετικές διαπραγματεύσεις επαναλήφθηκαν αρκετές φορές ως το 1874, όταν υπογράφηκε η διμερής συνθήκη για την ανάληψη της ανασκαφής από το γερμανικό κράτος.

Σε όλο το διάστημα των διαπραγματεύσεων, οι αθηναϊκές εφημερίδες παρουσίαζαν εκτεταμένα ρεπορτάζ για την πορεία τους, διαμορφώνοντας ένα κλίμα προσμονής για την ανασκαφή και τα προσδοκώμενα ευρήματα. Και όταν η ανασκαφή επιτέλους ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1875, οι αναφορές παρέμειναν συχνές. Εντεταλμένος να επιβλέπει τις εργασίες από ελληνικής πλευράς, ο Αθανάσιος Δημητριάδης, από τα πρώτα στελέχη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, είχε να επιτελέσει ένα έργο διόλου ευκαταφρόνητο. Εκτός από την παρακολούθηση των ανασκαφών, τη συνεργασία με τους γερμανούς επιστήμονες, την επικοινωνία με τους εργάτες και την τήρηση ημερολογίου ανασκαφής και καταλόγου των ευρημάτων, ενημέρωνε σε τακτική, ενίοτε καθημερινή βάση την Αρχαιολογική Υπηρεσία για τα τεκταινόμενα. Καταγραφές των ευρημάτων, περιγραφές των πιο σημαντικών, οι σταθμοί στην πορεία της ανασκαφής αλλά και αναφορές σε προβλήματα όπως η περιστασιακή παύση των εργασιών λόγω του καιρού, έβρισκαν τη θέση τους στις αναφορές του - και από εκεί έφθαναν στις αθηναϊκές εφημερίδες. Τα ευρήματα, οι συσχετισμοί τους με τις αρχαίες πηγές, οι ταυτίσεις αλλά και οι αποκλίσεις από τα προσδοκώμενα τροφοδοτούσαν το ρεπορτάζ που, με τη σειρά του, παρείχε στην αθηναϊκή κοινωνία ένα σταθερό θέμα συζήτησης. Λιτές περιγραφές, εξάρσεις εθνικής περηφάνιας αλλά και περιστασιακές απογοητεύσεις από τα «ήσσονος σημασίας ευρήματα» έτρεφαν έναν ασυνήθιστο ως τότε δημόσιο διάλογο. Από το 1875 ως το 1881 η πρώτη φάση της ανασκαφής αποτυπώθηκε στις εφημερίδες της εποχής με σύντομα ή εκτενέστερα κείμενα, αναλύσεις και, ενίοτε, χρονογραφήματα.

Από τις εφημερίδες δεν έλειπαν και οι «μικρές ειδήσεις» που φωτίζουν το κλίμα της περιόδου. Μια από αυτές, στην «Εφημερίδα» της 25ης Δεκεμβρίου 1875, μόλις λίγους μήνες μετά την έναρξη της ανασκαφής, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Εμάθομεν ότι αυστηραί διαταγαί εστάλησαν παρά της κυβερνήσεως εις τον εν Ολυμπία έφορον των αρχαιοτήτων κ. Δημητριάδην, όπως μη γνωστοποιή εις ιδιώτας τα περί των ανασκαφών». Φαίνεται πως οι επισκέψεις στην ανασκαφή, το μεγάλο ενδιαφέρον και οι συχνές πιέσεις για πληροφορίες έφθασαν στα αφτιά των ιθυνόντων που απαίτησαν τον έλεγχο της ροής των πληροφοριών και την κεντρική τους διαχείριση.

Η σύμβαση της Ελλάδας με τη Γερμανία
Την ίδια περίοδο συχνότατες είναι επίσης οι αναφορές σε ένα θέμα που δίχασε την αρχαιολογική κοινότητα αλλά και ένα ευρύτερο ακροατήριο. Η σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας για την ανασκαφή της Ολυμπίας όριζε πως οι Γερμανοί θα είχαν το δικαίωμα της ανασκαφής, της μελέτης και της δημοσίευσης των ευρημάτων, καθώς και την υποχρέωση της χρηματοδότησής της. Τα ευρήματα θα έμεναν στην Ελλάδα, ως εθνικό κειμήλιο. Ωστόσο το Αρθρο 6 όριζε πως οι Γερμανοί είχαν το δικαίωμα να πάρουν τα «διπλά ή όμοια» ευρήματα που τυχόν θα έρχονταν στο φως κατά την ανασκαφή. Ο όρος αυτός άνοιξε εξαρχής τον ασκό του Αιόλου στους κύκλους των αρχαιολόγων και των φιλάρχαιων, με πρώτη την Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, ενώ το θέμα έφθασε για συζήτηση ακόμη και στη Βουλή.

Στους δύο μήνες μετά την αρχική αποκάλυψη της Αμφίπολης, το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την αρχαιολογία και την ανακάλυψη των καταλοίπων του παρελθόντος πλούτισε τον δημόσιο διάλογο με μια θεματολογία ξεχασμένη από χρόνια και περιορισμένη σε ένα αριθμητικά ισχνό κοινό. Σήμερα, μετά τον ενθουσιασμό των πρώτων ανακοινωθέντων και με τους ρυθμούς των εργασιών να προσομοιάζουν πλέον σε εκείνους μιας συνηθισμένης αρχαιολογικής αποστολής, μόνο η μισή συζήτηση αφορά το ίδιο το μνημείο. Η άλλη μισή αφορά μια συζήτηση γύρω από τη συζήτηση: ποιος νομιμοποιείται να ομιλεί, πώς δομούνται οι ανακοινώσεις για τα ευρήματα, ποια άποψη είναι η σωστή. Και ενίοτε, ολισθαίνει σε αντεγκλήσεις και κατηγορίες που ελάχιστη σχέση έχουν με την αρχική αφορμή. Η ιστορία της Ολυμπίας, όπως και αρκετών άλλων ανασκαφών που ακολούθησαν, δείχνει πως η περίπτωση της Αμφίπολης δεν είναι μοναδική σε ό,τι αφορά το ενδιαφέρον που γεννά. Το ενδιαφέρον για το παρελθόν, ως ιστορική ανάγκη ή ως απλή περιέργεια, παραμένει αναλλοίωτο στους αιώνες. Αναλλοίωτη παραμένει, επίσης, η διάθεση της διύλισης της σχετικής θεματολογίας, με ή χωρίς επιχειρήματα, προκειμένου να προαχθεί η συζήτηση. Αυτό που αλλάζει είναι η ταχύτητα της πληροφορίας, τα μέσα αναπαραγωγής της και οι εστίες του διαλόγου. Και, βεβαίως, τα πρόσωπα.  
 
 ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ,Αγγελική Κοσμοπούλου

Η κυρία Αγγελική Κοσμοπούλου είναι διδάκτωρ Κλασικής Αρχαιολογίας και κάτοχος MBA στο Marketing.

Νέα ευρήματα στην Αμφίπολη:Εκπληκτικό ψηφιδωτό: Παράσταση με άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα


Εντυπωσιακών ευρημάτων συνέχεια στην Αμφίπολη! Οι φωτογραφίες του ψηφιδωτού δαπέδου που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στον λόφο Καστά και δόθηκαν στη δημοσιότητα την Κυριακή 12 Οκτωβρίου στο πλαίσιο της τακτικής ενημέρωσης από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού προκαλούν, για μια ακόμη φορά, θαυμασμό. Το δάπεδο αποκαλύφθηκε- στο μεγαλύτερο μέρος του- με την σταδιακή αφαίρεση μέρους της επίχωσης από τον δεύτερο χώρο, πίσω από τις Καρυάτιδες και μέχρι την επιφάνεια του δαπέδου, σε βάθος έξι  μέτρων από την θόλο. Κατασκευασμένο από μικρά βότσαλα διαφόρων χρωμάτων, φέρει παράσταση εξαίρετης τέχνης η οποία είναι σύγχρονη του ταφικού συγκροτήματος, χρονολογείται, δηλαδή, στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ αιώνα.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στα νότια του ψηφιδωτού δαπέδου και ανάμεσα στα βάθρα των Καρυατίδων, αποκαλύφθηκε πώρινο κατώφλι, καλυμένο με λευκό κονίαμα. Στα βόρεια του δαπέδου ήρθε στο φως το μαρμάρινο κατώφλι της θύρας, που οδηγεί στον τρίτο χώρο, διακοσμημένο με ιωνικό κυμάτιο στο κάτω μέρος του. Τέλος, κάτω ακριβώς από το θύρωμα, προς το εσωτερικό του τρίτου χώρου, εντοπίστηκαν δύο ακόμη τμήματα από μαρμάρινα θυρόφυλλα.
Εντύπωση προκαλεί το ψηφιδωτό, στο οποίο απεικονίζεται άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα, το οποίο οδηγεί ο ψυχοπομπός Θεός Ερμής που φορά πέτασο, μανδύα, φτερωτά σανδάλια και κρατά κηρύκειο ενώ απεικονίζεται γενειοφόρος ώριμος άνδρας, με στεφάνι δάφνης στο κεφάλι, που αχαιολόγοι εκτιμούν ότι είναι ο Αδης και το θέμα έχει σχέση με την αρπαγή της Περσεφόνης. 
Ψηφιδωτό με το ίδιο θέμα, την αρπαγή της Περσεφόνης, υπάρχει και στις Αιγές
Ολόκληρη η ανακοίνωση το ΥΠΠΟΑ έχει ως εξής:
Προχωρεί η ανασκαφική έρευνα στον λόφο Καστά Αμφίπολης, από την ΚΗ´ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Συνεχίζεται η  σταδιακή αφαίρεση  μέρους της επίχωσης, από τον δεύτερο χώρο, πίσω από τις Καρυάτιδες και μέχρι την επιφάνεια του δαπέδου, σε βάθος 6μ. από την θόλο. Κατά την αφαίρεση της επίχωσης αποκαλύφθηκε το μεγαλύτερο τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου, το οποίο καλύπτει όλη την επιφάνεια του χώρου δηλαδή, 4,5μ. πλάτος επί 3 μ. μήκος.
Το ψηφιδωτό είναι κατασκευασμένο από μικρά βότσαλα, λευκού, μαύρου, γκριζωπού, μπλέ, κόκκινου και κίτρινου χρώματος. Την κεντρική παράσταση περιβάλλει διακοσμητικό πλαίσιο, πλάτους 0,60μ.,το οποίο συντίθεται από διπλό μαίανδρο, τετράγωνα και τρέχουσα σπείρα. Το φόντο της παράστασης είναι σε αποχρώσεις γκρί-μπλέ.
Η κεντρική παράσταση απεικονίζει άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα, το οποίο οδηγεί γενειοφόρος ώριμος άνδρας, με στεφάνι δάφνης στο κεφάλι, κάτι που αποδεικνύει πως είναι νικητής. Μπροστά από το άρμα απεικονίζεται ο θεός Ερμής ως ψυχοπομπός, ο οποίος φορά πέτασο, μανδύα, φτερωτά σανδάλια και κρατά κηρύκειο. Η σύνθεση έχει κατεύθυνση από ανατολικά προς τα δυτικά.
Η παράσταση διακρίνεται για την εξαίρετη τέχνη στην απόδοση των λεπτομερειών των χαρακτηριστικών, τόσο των μορφών, όσο και των αλόγων, όπως και για την αρμονία των χρωμάτων. Η σύνθεση είναι σύγχρονη του ταφικού συγκροτήματος και χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ. Το ψηφιδωτό έχει υποστεί φθορά στο κέντρο, σε σχήμα κύκλου, διαμέτρου 0,80μ. Ωστόσο, πολλά μέρη  από το φθαρμένο τμήμα έχουν βρεθεί στην αμμώδη επίχωση. Τις επόμενες μέρες θα γίνει προσπάθεια συγκόλλησης και αποκατάστασής του, προκειμένου να συντεθεί, στο μέτρο του δυνατού, η συνολική εικόνα της παράστασης.
Το ψηφιδωτό δάπεδο, ανατολικά και δυτικά, δεν έχει αποκαλυφθεί στο σύνολό του, καθώς η ανασκαφή είναι ακόμη σε εξέλιξη στα τμήματα αυτά. Στα νότια του ψηφιδωτού δαπέδου και ανάμεσα στα βάθρα των Καρυατίδων  αποκαλύφθηκε πώρινο κατώφλι, καλυμένο με λευκό κονίαμα. Στα βόρεια του δαπέδου αποκαλύφθηκε το μαρμάρινο κατώφλι  της θύρας, που οδηγεί στον τρίτο χώρο, διακοσμημένο με ιωνικό κυμάτιο, στο κάτω μέρος του.
Επίσης, εντοπίστηκαν, ακριβώς κάτω από το θύρωμα, προς το εσωτερικό του τρίτου χώρου, δύο ακόμη τμήματα από τα μαρμάρινα θυρόφυλλα.
Στην Αμφίπολη είναι στραμμένο το βλέμμα των ξένων μέσων ενημέρωσης που εκφράζουν τον θαυμασμό τους για το εντυπωσιακό ψηφιδωτό με το άρμα που βρέθηκε στον δεύτερο θάλαμο του τύμβου Καστά.
«Τεράστιο ψηφιδωτό βρέθηκε σε αρχαίο ελληνικό τάφο» είναι ο τίτλος του BBC, το οποίο αναφέρει ότι ο τάφος στην Αμφίπολη πιστεύεται ότι είναι ο μεγαλύτερος που έχει βρεθεί στην Ελλάδα.

Το BBC αναφέρεται στην περίοδο από την οποία προέρχεται ο τύμβος (τον 4ο αιώνα π.Χ.) λέγοντας ότι συνδέεται με την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το βρετανικό δίκτυο αναφέρει ότι οι ανακαλύψεις στην Αμφίπολη έχουν προκαλέσει ενθουσιασμό στους Έλληνες και ένα κύμα εθνικής υπερηφάνειας.

Για ένα «λεπτομερές και σε μεγάλο βαθμό ανέπαφο» ψηφιδωτό κάνει λόγο ο Guardian, τονίζοντας ότι το εύρημα μπορεί να αποτελεί ένα ακόμα δείγμα ότι ο τύμβος Καστά αποτελεί μακεδονικό βασιλικό τάφο.

Στην ανακάλυψη αναφέρεται και το NBC που αναδημοσιεύει το κείμενο του Associated Press, ενώ «επιβλητικό» χαρακτηρίζει το ψηφιδωτό το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Επιβεβαιώνει αυτό το τεράστιο ψηφιδωτό ότι η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου κείται μέσα στον μυστηριώδη τάφο στην Ελλάδα; Εντυπωσιακό δάπεδο αποτελεί ένδειξη ότι μέλος της βασιλικής οικογένειας είναι θαμμένο στον επόμενο θάλαμο» αναφέρει η Daily Mail σε δημοσίευμά της αναφερόμενο στη θεωρία που θέλει τον τάφο να έχει χτιστεί για την Ολυμπιάδα.

Το ψηφιδωτό, που αποκαλύφθηκε κατά την αφαίρεση μέρους της επίχωσης, καλύπτει όλη την επιφάνεια του χώρου (4,5μ. πλάτος επί 3 μ. μήκος) και είναι κατασκευασμένο από μικρά βότσαλα, λευκού, μαύρου, γκριζωπού, μπλε, κόκκινου και κίτρινου χρώματος.

Η κεντρική παράσταση απεικονίζει άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα, το οποίο οδηγεί γενειοφόρος άνδρας, με στεφάνι δάφνης στο κεφάλι. Μπροστά από το άρμα απεικονίζεται ο θεός Ερμής ως ψυχοπομπός, ο οποίος φορά πέτασο, μανδύα, φτερωτά σανδάλια και κρατά κηρύκειο.
Θαυμασμό για το ψηφιδωτό της Αμφίπολης εκφράζει ο ξένος Τύπος

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ
 

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ:Παρουσίαση-Ομιλία «ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ. ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ» (15/10/14)

 
Στις 16 Οκτωβρίου και κάθε χρόνο από το 1945, με την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής.
Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς, με αφορμή αυτή την Ημέρα διοργανώνει εκδήλωση με θέμα τη σωστή διατροφή και την ενασχόληση του σημερινού ανθρώπου με τον αθλητισμό.
Παρά τον καταιγισμό πληροφοριών για τη διατροφή από τα ΜΜΕ, το διαδίκτυο και τους ειδικούς της διατροφής, στην πράξη η επίδραση τους είναι πολύ μικρή στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Για λόγους ευκολίας ή για πρακτικούς λόγους, επιλέγονται λανθασμένοι τρόποι και συνήθειες με συνέπεια να μην είναι καθόλου ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα, ενώ σοβαρά προβλήματα υγείας συνδέονται άμεσα με τη διατροφή και να εξακολουθούν να είναι σε μεγάλη έξαρση.
Πάνω σ’ αυτά τα προβλήματα, θα επικεντρώσει την παρουσίασή της η διατροφολόγος Αντωνία Ζηλιαναίου, προσεγγίζοντας το θέμα από μια νέα οπτική, συνδέοντας άμεσα τη διατροφή με την άσκηση, όχι όμως υπό τη στενή σχέση ενός αθλητή/πρωταθλητή και του τρόπου που τρέφεται.  αλλά με το πως μπορεί ο καθημερινός άνθρωπος να αποκτήσει γνώση από τον τρόπο ζωής των αθλητών και να κάνει την ζωή του καλύτερη. Στόχος της είναι να δώσει πρακτικές, μεθόδους και τρόπους που μπορούν εύκολα να εφαρμοσθούν ώστε να τρέφεται ο άνθρωπος σωστά, και να κάνει εγκαίρως πράξη, όλα όσα ίσως του επιβάλλει αργότερα ένας γιατρός! Γιατί πάντα η πρόληψη είναι η καλύτερη αντιμετώπιση!
Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου και ώρα 7 μμ.
Στο Media Lab της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς (Κάδμου 7 & Δαιδάλου, Λιβαδειά).
Είσοδος ελεύθερη.
 
Χορηγοί επικοινωνίας: ΣΕΙΡΙΟΣ FM 95,8CITY FM 92,0ΒΟΙΩΤΙΚΗ ΩΡΑ




-- 
------
ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
Κάδμου 7 και Δαιδάλου
Λιβαδειά 32100
τηλ. 22610.89970 & 81340 - FAX 22610.81028
Email: vivlivad@gmail.com
URL http://www.liblivadia.gr




-----

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 


ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
 
http://www.liblivadia.gr | vivlivad@gmail.com | Τηλ. 22610.89970 | FAX 22610.81028

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

«Σφήνα» Unesco για τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Pόλο διαμεσολαβητή ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βρετανία για το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα προτίθεται να αναλάβει η UNESCO.
Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε το βράδυ της Πέμπτης στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Διακυβερνητικής Επιτροπής.
Παρά το γεγονός ότι η Βρετανία δεν είναι υποχρεωμένη να δεχτεί τη διαμεσολάβηση και η οποιαδήποτε απόφαση δεν θα έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, η ελληνική πλευρά προσβλέπει στη διεθνοποίηση του θέματος και στην άσκηση πιέσεων προς τη βρετανική πλευρά από άλλα κράτη-μέλη της επιτροπής.
Στην προχθεσινή συνάντηση η Βρετανία εκπροσωπήθηκε από τον υποδιευθυντή του Βρετανικού Μουσείου, ενώ η ελληνική πλευρά μετείχε ως παρατηρήτρια.
Πριν από περίπου έναν χρόνο και ύστερα από απαίτηση του τότε υπουργού Πολιτισμού Πάνου Παναγιωτόπουλου η UNESCO είχε ενημερώσει με επιστολή της τη βρετανική πλευρά για το αίτημα της Ελλάδας να αναλάβει τη διαιτησία για το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Ιουλιανό και Γρηγοριανό Ημερολόγιο

Πάπας Γρηγόριος ο 13ος
Τα χρονολογικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν ανά τους αιώνες είναι εκατοντάδες. Σχεδόν κάθε πολιτισμός ανέπτυσσε το δικό του, λίγα όμως κατόρθωσαν να επιβιώσουν. Έως τα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. το ημερολόγιο που επικρατούσε ήταν αυτό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το οποίο βασιζόταν στις φάσεις της Σελήνης. Λόγω της ατέλειάς του, όμως, δημιουργήθηκαν μεγάλες αποκλίσεις, κυρίως στην εαρινή ισημερία, με σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία και τη λειτουργία του κράτους.
Έτσι, ο Ιούλιος Καίσαρας ανέθεσε στον αλεξανδρινό αστρονόμο Σωσιγένη την αναμόρφωση του ημερολογίου. Προς την κατεύθυνση αυτή, προστέθηκαν στο έτος 90 μέρες, δηλαδή η 1η Μαρτίου του 44 π.Χ αντικαταστάθηκε από την 1η Ιανουαρίου. Το νέο, ηλιακό, ημερολόγιο ανταποκρινόταν απόλυτα στη διαδοχή των εποχών και η διάρκεια του έτους προσδιορίστηκε στις 365,25 ημέρες. Η μικρή διαφορά καλύπτονταν από μία επιπλέον ημέρα που προσθέτονταν κάθε τέσσερα χρόνια, μετά την «έκτη προ των καλένδων του Μαρτίου», που ονομαζόταν «bis sextus». Έτσι, η ημέρα αυτή, επειδή τη μετρούσαν δυο φορές, ονομάζεται ακόμα και σήμερα «δις έκτη» και το έτος που την περιέχει δίσεκτο.
Όμως και από το Ιουλιανό Ημερολόγιο προέκυπτε ένα σφάλμα 11 λεπτών και 14 δευτερολέπτων το χρόνο. Εξαιτίας της απόκλισης αυτής, μιάμιση χιλιετία αργότερα η εαρινή ισημερία είχε μετατοπιστεί ημερολογιακά 11 μέρες πίσω, σε σχέση με τα αστρονομικά δεδομένα. Μπροστά στον κίνδυνο να εορτάζονται τα Χριστούγεννα φθινόπωρο και το Πάσχα χειμώνα, ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος προχώρησε σε νέα μεταρρύθμιση του συστήματος. Στις 4 Οκτωβρίου του 1582 προστέθηκαν 10 ημέρες, ενώ για να αποφευχθούν ανάλογες ασυμφωνίες και στο μέλλον, αποφασίστηκε κάθε τέσσερις αιώνες να θεωρούνται δίσεκτα, αντί για 100 χρόνια μόνο τα 97.
Το Νέο ή Γρηγοριανό ημερολόγιο συνάντησε έντονες αντιδράσεις. Τα καθολικά κράτη της Ευρώπης το υιοθέτησαν τελικά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ τα προτεσταντικά χρειάστηκαν έναν ακόμη αιώνα. Αγγλία και Αμερική το αποδέχτηκαν μόλις το 1752. Το ίδιο συνέβη και στην Ανατολή, όπου όλα τα ορθόδοξα κράτη συνέχισαν να ακολουθούν το Ιουλιανό έως τον 20ο αιώνα.
Η Ελληνική Πολιτεία εφάρμοσε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1923, ονομάζοντας την 16η Φεβρουαρίου, 1η Μαρτίου. Η Εκκλησία της Ελλάδος το εφάρμοσε στο εορτολόγιό της ένα χρόνο αργότερα.
Σαν Σήμερα .gr

Τρισδιάστατοι στοχασμοί για τη γενεαλογία της τεχνικής

Τρισδιάστατοι στοχασμοί για τη γενεαλογία της τεχνικής
"Τρισδιάστατους στοχασμούς" θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς την εγκατάσταση με τίτλο Ο Αναξίμανδρος στη Φουκουσίμα, Γενεαλογίες της τεχνικής, την οποία παρουσιάζει από χθες ο αρχιτέκτονας Ζήσης Κοτιώνης στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς.
Πρόκειται για ένα έργο που συντίθεται από θραύσματα του υλικού πολιτισμού, που ο καλλιτέχνης συνέλεγε κατά τις περιπλανήσεις του στην ύπαιθρο. Παλιά μπουκάλια, πλαστικά δοχεία, αγροτικά εργαλεία, πολλά από τα οποία ξέβρασε το κύμα, λειτουργώντας ανακατανεμητικά.
Όλα αυτά, ο Ζ. Κοτιώνης τα αντιμετωπίζει ως ένα "αρχείο", το οποίο οργανώνεται με ταξινομητική διάθεση σε προθήκες που δανείζεται από άλλα τμήματα του Μουσείου Μπενάκη. Όπως κάθε ταξινόμηση, έτσι και αυτή ακολουθεί μια λογική που προσδίδει ένα νέο νόημα στα αντικείμενα. Ξεκινώντας από συνθέσεις που έλκουν την έμπνευσή τους από τα κοσμολογικά μοντέλα των προσωκρατικών, ιδιαίτερα του Αναξίμανδρου, για τον οποίο ο Ζ. Κοτιώνης τόνισε ότι πρώτος αντιμετωπίζει τη φύση ως ανθρώπινη κατασκευή, καταλήγει σε μια μακέτα της τομής του πυρηνικού αντιδραστήρα της Φουκουσίμα. "Τίποτε δεν είναι φυσικό εδώ μέσα", υπογράμμισε ο καλλιτέχνης. Ταυτόχρονα, στις προθήκες που περιβάλλουν την κεντρική εγκατάσταση παρατίθενται αποσπάσματα προσωκρατικών, "σχολιασμένα" από σχέδια των κατασκευών. Παράλληλα, παραπετάσματα από νάυλον οριοθετούν ένα "μέσα" και ένα "έξω" στην αίθουσα, ενώ στους τοίχους προβάλλονται βίντεο από την καταστροφή στην Ιαπωνία.
Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή στο κοινό έως τις 16 Νοεμβρίου.
Η ΑΥΓΗ,Σ.Κ.

Υποψήφιος για τη λίστα της UNESCO ο αρχαιολογικός χώρος Φιλίππων

 
Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού κατέθεσε στο Κέντρο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco τον φάκελο υποψηφιότητας του Αρχαιολογικού χώρου των Φιλίππων στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Ας σημειωθεί ότι αποτελεί την πρώτη μετά το 2007 υποβολή υποψηφιότητας της Ελλάδας.

Για την υποβολή της υποψηφιότητας καταρτίσθηκε διαχειριστικό σχέδιο, το οποίο είναι προαπαιτούμενο για την ένταξη ενός μνημείου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Οι προδιαγραφές της Unesco για την κατάρτιση του σχεδίου είναι ιδιαίτερα απαιτητικές και αποσκοπούν στην ολιστική προσέγγιση του χώρου και την ολοκληρωμένη διαχείρισή του.
Το σχέδιο, το οποίο εν μέρει στηρίχθηκε σε παλαιότερο διαχειριστικό σχέδιο, το οποίο είχε συντάξει ο Δήμος Καβάλας,  εξειδικεύει, και οργανώνει χρονικά και κατά προτεραιότητες τις δράσεις που θεωρούνται απαραίτητες για τη βελτίωση και ανάδειξη του χώρου όπως είναι υποδομές προστασίας, συντήρησης και ανάδειξης της αρχαίας πόλης και των εκτός των τειχών περιοχών, καθώς και δράσεις προβολής και εκπαίδευσης.


Η διαδικασία της ένταξης είναι εξαιρετικά χρονοβόρα και κατά τη διάρκειά της το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού αλλά και η τοπική κοινωνία θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την επιτυχή ολοκλήρωσή της.   Η εγγραφή του μνημείου αναμένεται να επιδράσει θετικά και να έχει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στις δραστηριότητες της τοπικής κοινωνίας, για την οποία ανέκαθεν ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων αποτελούσε σημείο αναφοράς.

Ο φάκελος της υποψηφιότητας που υποβλήθηκε δια της Εθνικής Συντονίστριας κας Ευγενίας Γερούση, απαιτούσε συλλογική εργασία, στην οποία συνέδραμαν πολλά στελέχη του υπουργείου από διάφορες θέσεις. Οι κ.κ. Μ. Νικολαΐδου - Πατέρα, προϊσταμένη της ΙΗ’ ΕΠΚΑ και Δ. Μαλαμίδου, αρχαιολόγος της ΙΗ’ ΕΠΚΑ, και η κα Στ. Δαδάκη, προϊσταμένη της 12ης ΕΒΑ συνέταξαν κείμενα και συνέλεξαν το αρχικό υλικό. 
Στην κεντρική υπηρεσία, υπό την εποπτεία των κ.κ. Κωνσταντίνας Μπενίση και Έρσης Μπρούσκαρη, έγινε η επεξεργασία του υλικού από ομάδα εργασίας αποτελούμενη από τις κ.κ. Βασιλική Δημητροπούλου, Τζούλια Παπαγεωργίου, Εριέττα Σκουρκέα, Ελένη Σφακιανάκη και Αμαλία Τσιτούρη. Συμμετείχαν επίσης και οι κ.κ. Σωτήριος Πατρώνος και ο τοπογράφος Χρήστος Γκαρσιούδης. Ιδιαίτερη ήταν η συμβολή της προϊσταμένης της Διεύθυνσης Δημοσιευμάτων του ΤΑΠ, κας Ελένης Κώτσου στην μετάφραση του φακέλου στα αγγλικά.

Ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων είναι άρρηκτα συνδεδεμένος όχι μόνο με τη λαμπρή πόλη που ίδρυσε ο Μακεδόνας βασιλιάς Φίλιππος, αλλά και με τη φημισμένη μάχη που καθόρισε το μέλλον της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ενώ αποτελεί την περιοχή όπου ο Απόστολος των Εθνών, Παύλος, πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του επί ελληνικού και ευρωπαϊκού εδάφους κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο και βαφτίζοντας στις όχθες του Ζυγάκτη ποταμού την πρώτη γυναίκα χριστιανή, την Αγία Λυδία.

Η πόλη των Φιλίππων είναι ο σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος της Ανατολικής Μακεδονίας. Οι πρώτοι οικιστές της ήταν άποικοι από τη Θάσο, που ίδρυσαν στα 360 π.Χ. την αποικία των Κρηνίδων. Ακμή γνώρισε η πόλη κατά τα ελληνιστικά χρόνια. Η ανασκαφική έρευνα άρχισε στους Φιλίππους στα 1914 από τη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή. Σήμερα, η Αρχαιολογική Υπηρεσία, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή συνεχίζουν την αρχαιολογική έρευνα. Τα ευρήματα των ανασκαφών φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Φιλίππων. Στον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς έχουν ενταχθεί συνολικά 17 χώροι από όλη την Ελλάδα και το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού φιλοδοξεί ο αρχαιολογικός χώρος Φιλίππων να γίνει ο 18ος.
Τα μνημεία της Ελλάδας, που βρίσκονται στη λίστα Unesco
1. Ναός του Επικούρειου Απόλλωνος στις Βάσσες (1986)
2. Αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης (1987)
3. Αρχαιολογικός χώρος των Δελφών (1987)
4. Ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο (1988)
5. Άγιο Όρος (1988)
6. Μετέωρα (1988)
7. Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία Θεσσαλονίκης (1988)
8.  Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου (1988)
9.   Αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας (1989)
10. Αρχαιολογικός χώρος του Μυστρά (1989)
11. Αρχαιολογικός χώρος της Δήλου (1990)
12. Μονή Δαφνίου, μονή Οσίου Λουκά και η νέα μονή Χίου (1990)
13. Αρχαιολογικός χώρος Ηραίου στη Σάμο (1992)
14. Αρχαιολογικός χώρος των Αιγών (1996)
15. Αρχαιολογικοί χώροι Μυκηνών και Τίρυνθας (1999)
16. Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και το σπήλαιο της Αποκάλυψης στην Πάτμο (1999)
17. Παλαιά πόλη της Κέρκυρας (2007).
 
  naftemporiki.gr

A 7000 Eur Grant for a Project Awarded to a young person from the Mediterranean

You wish to undertake a project related to Mediterranean cultures or art and crafts? Are you a national from a Mediterranean country? Born after 31 December 1987, you will be under 28 years of age in 2015.
The Marc de Montalembert Foundation offers a 7000 euros grant for qualifying projects. To present a project an application form must be requested before November 15th 2014. Deadline for the dispatch of applications: December 31st, 2014
In order to encourage better appreciation of the cultures and art and crafts of the Mediterranean region among its young generations the Marc de Montalembert Foundation provides grants for the implementation of projects related to cultures or art and crafts. Projects must be the expression of a personal vocation of the candidates. Projects must be implemented outside the candidates’ home country.
The Foundation expects concrete results from the project. Whatever form of expression chosen – written, oral, visual, … – the outcome must be an original piece of work which the Foundation may consider helping to publish or promote. The candidate may decide to finalize the result of the project in residence at the Marc de Montalembert Foundation on the island of Rhodes in Greece. The subjects treated by grant beneficiaries in twenty years since 1994 come under the headings of: “Sculpture”, “Literature”, “Music”, “Painting”, “ Engraving”, “Architecture”, “Sociology”, “Photography”, “Ethnography”, “Art History”, “Musicology”.
Request for an application form 

27ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου














Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου θα διεξαχθεί φέτος από την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, μέχρι και την Κυριακή 26 Οκτωβρίου, στους Κινηματογράφους Ααβόρα και Άστυ. Το Tvxs.gr είναι χορηγός επικοινωνίας στο μακροβιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας και αρχή γενομένης από σήμερα θα σας μεταφέρουμε αναλυτικά τα νέα του φεστιβάλ που φέτος συμπληρώνει 27 χρόνια συνεχούς παρουσίας και κατέχει μία ιδιαίτερη θέση στα κινηματογραφικά τεκταινόμενα της πόλης.
AT-M Ad 
Ανανεώνοντας το φθινοπωρινό ραντεβού του με τους λάτρεις του καλού σινεμά, το 27ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου επιστρέφει ανανεωμένο και στις 14 ημέρες της διάρκειας του, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε 70 ταινίες από την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια κινηματογραφία.

Ταινίες οι οποίες φέτος θα παρουσιαστούν στον Κινηματογράφο Ααβόρα από 16 έως και 22 Οκτωβρίου και στον Κινηματογράφο Άστυ από 16 έως και 29 Οκτωβρίου (να σημειώσουμε ότι από τις 27 έως και τις 29 Οκτωβρίου, θα πραγματοποιηθούν στο Άστυ επαναληπτικές προβολές του κυρίως προγράμματος).

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου προσανατολίζεται κυρίως στην ανάδειξη του ευρωπαϊκού και του ελληνικού κινηματογράφου, σύγχρονου αλλά και παλαιότερου, χωρίς να παραγνωρίζει κινηματογραφίες από τον υπόλοιπο κόσμο. Στα 27 χρόνια της πορείας του, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου αναδείχθηκε σε ένα καλλιτεχνικό θεσμό που κάθε φθινόπωρο, σφραγίζει την πολιτιστική ζωή της Αθήνας.

Ο νέος βρετανικός κινηματογράφος, ο κινηματογράφος της περεστρόικα, ο νέος ιταλικός κινηματογράφος, η κωμωδία των στούντιο Ealing, ο κινηματογράφος του φανταστικού, οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας, οικολογικά και άλλα προβλήματα, η λογοκρισία στον κινηματογράφο, τα 200 χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, τα 40 χρόνια του περιοδικού «Καγιέ ντι Σινεμά», Depression - το μεγάλο οικονομικό κραχ, έρωτας και ερωτισμός στον κινηματογράφο, είναι μόνο ορισμένα από τα αφιερώματα σε επίκαιρα θέματα, που έχει φιλοξενήσει το φεστιβάλ, όλα αυτά τα χρόνια.

Η επίσημη έναρξη του φετινού Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου στον κινηματογράφο Άστυ, με την ταινία του καταξιωμένου Βρετανού σκηνοθέτη John Boorman, “Queen and Country”. Φιλμ το οποίο αποτελεί το πολυαναμενόμενο sequel του “Hope and Glory” («Ελπίδα και Δόξα»).

Εννέα χρόνια μετά τα γεγονότα της υποψήφιας για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας του 1987, το “Queen and Country” βρίσκει τον πρωταγωνιστή Μπιλ Κόχαν στην ηλικία των δεκαοκτώ ετων, να ονειρεύεται τη ζωή του μακριά από το σπίτι της οικογένειας τού. O Μπιλ κατατάσσεται στον στρατό για να πολεμήσει στον πόλεμο της Κορέας. Στο στρατόπεδο γνωρίζεται με τον Πέρσι, έναν αμοραλιστή φαρσέρ, μαζί με τον οποίο θα σχεδιάσουν την πτώση του σκληρού βασανιστή τους, επιλοχία Μπράντλι.

Κατά τη διάρκεια μιας άδειάς τους, ο Μπιλ ερωτεύεται μια προβληματική καλλονή, ενώ ο Πέρσι ερωτεύεται τρελά την αδελφή του Μπιλ, την Ντον. Η πραγματικότητα του πολέμου όμως θα πλήξει και την υπόλοιπη ζωή του Μπιλ, όταν θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις κατεστραμμένες ζωές των τραυματιών που επιστρέφουν από την Κορέα. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Callum Turner, Caleb Landry Jones και David Thewlis.
 Όπως κάθε χρόνο ο κεντρικός κορμός του Πανοράματος είναι αφιερωμένος στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο. Στο καθιερωμένο πλέον Διαγωνιστικό Τμήμα του φεστιβάλ περιλαμβάνονται Ευρωπαϊκές ταινίες, οι οποίες προβάλλονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ανάμεσά τους: το “The Smell of Us” του ανατρεπτικού Larry Clark και το “Incompresa” της πολυτάλαντης Asia Argento (φώτο).

Tο βραβείο του Φεστιβάλ θα δώσει τριμελής κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από μέλη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κινηματογράφου (FIPRESCI), ενώ το βραβείο κοινού θα απονείμει όπως κάθε χρόνο, από πενταμελής επιτροπή αναγνωστών του περιοδικού Αθηνόραμα.

Στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ συμπεριλαμβάνονται ακόμη και ταινίες σε πρώτη προβολή από τον παγκόσμιο κινηματογράφο, καθώς κι ένα ξεχωριστό αφιέρωμα με 8 Έλληνες σκηνοθέτες να προτείνουν και να προλογίζουν την αγαπημένη τους ευρωπαϊκή ταινία.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου δίνει και φέτος τη δυνατότητα σε ανέργους να παρακολουθήσουν δωρεάν τις ταινίες του προγράμματός του, προσφέροντας συνολικά περισσότερα από 700 εισιτήρια. Συγκεκριμένα, θα διατίθενται για κάθε προβολή 10 δωρεάν εισιτήρια, τα οποία οι ενδιαφερόμενοι θα προμηθεύονται από τα ταμεία των κινηματογράφων, 45 λεπτά πριν την έναρξη της προβολής, με σειρά προσέλευσης, μέχρι και εξαντλήσεώς τους. Για την ελεύθερη είσοδο, είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του ενδιαφερομένου, η επίδειξη της επικυρωμένης και σε ισχύ κάρτα ανεργίας, καθώς και η αστυνομική ταυτότητά του.

Στα 27 χρόνια της πορείας του, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου έχει φιλοξενήσει και βραβεύσει διακεκριμένες προσωπικότητες από το χώρο της τέχνης όπως οι Φράνσις Φορντ Κόπολα, Χιου Χάντσον, Μικελάντζελο Αντονιόνι, Χάρολντ Πίντερ, Άρθουρ Πεν, Κρίστοφερ Λι, οι «Μόντι Πάιθον» (Τέρι Τζόουνς και Τέρι Γκίλιαμ), Αλέν Κορνό, Κλοντ Σοτέ, Ντούσαν Μακαγιέβεφ, Κεν Λόουτς, Οτάρ Ιοσελιάνι, Γιέρζι Σκολιμόφσκι, Χάριετ Άντερσον, Στίβεν Φρίαρς, Βιμ Βέντερς, Εμίρ Κουστουρίτσα, Αμπάς Κιαροστάμι, Κάρελ Ράις, Κώστας Γαβράς, Ρότζερ Κόρμαν, Φραντζέσκο Ρόζι, Έτορε Σκόλα, οι αδερφοί Ταβιάνι, Ανιές Βάρνα και Μαξ φον Σίντοβ, μεταξύ άλλων.

Το 27ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, και του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων. Το Tvxs.gr είναι χορηγός επικοινωνίας στο Φεστιβάλ, το οποίο θα διεξαχθεί φέτος από την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, μέχρι και την Κυριακή 26 Οκτωβρίου, στους Κινηματογράφους Ααβόρα και Άστυ (επαναληπτικές προβολές θα πραγματοποιούνται στο Άστυ έως και τις 29/10). Εισιτήρια: Γενική Είσοδος: 5 ευρώ - Διαρκείας 10 προβολών: 30 ευρώ. Για περισσότερες πληροφορίες, παραθέτουμε και τον επίσημο ιστότοπο του Φεστιβάλ.
txvs.Γιώργος Ρούσσος

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Lucas Cranach




 


4 Οκτωβρίου 1515 γεννήθηκε ο γερμανός καλλιτέχνης της Αναγέννησης, γνωστός για τις ξυλογραφίες του ο Lucas Cranach ο νεότερος( 4/10/1515-25/1/1586).
Εδώ Ο Χριστός και η Μοιχαλίδα. Μουσείο Ερμιτάζ Ρωσία.

Αρχειοθήκη ιστολογίου