Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Επιτάφιος



I
Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,
πουλάκι της φτωχειάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,
Πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γροικάς τα που πικρά σου λέω;
Γιόκα μου, εσύ που γιάτρευες κάθε παράπονό μου,
που μάντευες τί πέρναγε κάτου απ’ το τσίνορό μου,
Τώρα δε με παρηγοράς και δε μου βγάζεις άχνα
και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα;
Πουλί μου, εσύ που μου ’φερνες νεράκι στην παλάμη
πώς δε θωρείς που δέρνουμαι και τρέμω σαν καλάμι;
Στη στράτα εδώ καταμεσίς τ’ άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι που σωπαίνει
κ’ είναι σα να μου θύμωσε και σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλείς κ’ η δόλια εγώ τον κόρφο, δες, ανοίγω
και στα βυζιά που βύζαξες τα νύχια, γιε μου, μπήγω.
II
Κορώνα μου, αντιστύλι μου, χαρά των γερατειώ μου,
ήλιε της βαρυχειμωνιάς, λιγνοκυπάρισσό μου,
Πώς μ’ άφησες να σέρνουμαι και να πονώ μονάχη
χωρίς γουλιά, σταλιά νερό και φως κι ανθό κι αστάχυ;
Με τα ματάκια σου έβλεπα της ζωής κάθε λουλούδι,
με τα χειλάκια σου έλεγα τ’ αυγερινό τραγούδι.
Με τα χεράκια σου τα δυο, τα χιλιοχαϊδεμένα,
όλη τη γης αγκάλιαζα κι όλ’ είτανε για μένα.
Νιότη απ’ τη νιότη σου έπαιρνα κι ακόμη αχνογελούσα,
τα γερατειά δεν τρόμαζα, το θάνατο αψηφούσα.
Και τώρα πού θα κρατηθώ, πού θα σταθώ, πού θα ’μπω,
που απόμεινα ξερό δεντρί σε χιονισμένο κάμπο;
Γιε μου, αν δε σου ’ναι βολετό να ’ρθεις ξανά σιμά μου,
πάρε μαζί σου εμένανε, γλυκειά μου συντροφιά μου.
Κι αν είν’ τα πόδια μου λιγνά, μπορώ να πορπατήσω
κι αν κουραστείς, στον κόρφο μου, γλυκά θα σε κρατήσω.
III
Μαλλιά σγουρά που πάνω τους τα δάχτυλα περνούσα
τις νύχτες που κοιμόσουνα και πλάι σου ξαγρυπνούσα,
Φρύδι μου, γαϊτανόφρυδο και κοντυλογραμμένο,
—καμάρα που το βλέμμα μου κούρνιαζε αναπαμένο,
Μάτια γλαρά που μέσα τους αντίφεγγαν τα μάκρη
πρωινού ουρανού, και πάσκιζα μην τα θαμπώσει δάκρυ,
Χείλι μου μοσκομύριστο που ως λάλαγες ανθίζαν
λιθάρια και ξερόδεντρα κι αηδόνια φτερουγίζαν,
Στήθεια πλατιά σαν τα στρωτά φτερούγια της τρυγόνας
που πάνωθέ τους κόπαζε κ’ η πίκρα μου κι ο αγώνας,
Μπούτια γερά σαν πέρδικες κλειστές στα παντελόνια
που οι κόρες τα καμάρωναν το δείλι απ’ τα μπαλκόνια,
Και γω, μη μου βασκάνουνε, λεβέντη μου, τέτοιο άντρα,
σου κρέμαγα το φυλαχτό με τη γαλάζια χάντρα,
Μυριόρριζο, μυριόφυλλο κ’ ευωδιαστό μου δάσο,
πώς να πιστέψω η άμοιρη πως μπόραε να σε χάσω;
ΙV
Γιε μου, ποια Μοίρα στο ’γραφε και ποια μου το ’χε γράψει
τέτοιον καημό, τέτοια φωτιά στα στήθεια μου ν’ ανάψει;
Πουρνό-πουρνό μου ξύπνησες, μου πλύθηκες, μου ελούστης
πριχού σημάνει την αυγή μακριά ο καμπανοκρούστης.
Κοίταες μην έφεξε συχνά-πυκνά απ’ το παραθύρι
και βιάζοσουν σα να ’τανε να πας σε πανηγύρι.
Είχες τα μάτια σκοτεινά, σφιγμένο το σαγόνι
κ’ είσουν στην τόλμη σου γλυκός, ταύρος μαζί κι αηδόνι.
Και γω η φτωχειά κ’ η ανέμελη και γω η τρελλή κ’ η σκύλα,
σου ’ψηνα το φασκόμηλο κι αχνή η ματιά μου εφίλα
Μια-μια τις χάρες σου, καλέ, και το λαμπρό σου θώρι
κι αγάλλομουν και γέλαγα σαν τρυφερούλα κόρη.
Κι ουδέ κακόβαλα στιγμή κι ουδ’ έτρεξα ξοπίσω
τα στήθεια μου να βάλω μπρος τα βόλια να κρατήσω.
Κ’ έφτασ’ αργά κι, ω, που ποτές μην έφτανε τέτοια ώρα
κι, ω, κάλλιο να γκρεμίζονταν στο καύκαλό μου η χώρα.
V
Σήκω, γλυκέ μου, αργήσαμε· ψηλώνει ο ήλιος· έλα,
και το φαγάκι σου έρημο θα κρύωσε στην πιατέλα.
Η μπλε σου η μπλούζα της δουλειάς στην πόρτα κρεμασμένη
θα καρτεράει τη σάρκα σου τη μαρμαρογλυμμένη.
Θα καρτεράει το κρύο νερό το δροσερό σου στόμα,
θα καρτεράει τα χνώτα σου το ασβεστωμένο δώμα.
Θα καρτεράει κ’ η γάτα μας στα πόδια σου να παίξει
κι ο ήλιος αργός θα καρτερά στα μάτια σου να φέξει.
Θα καρτεράει κ’ η ρούγα μας τ’ αδρό περπάτημά σου
κ’ οι γρίλιες οι μισάνοιχτες τ’ αηδονολάλημά σου.
Και τα συντρόφια σου, καλέ, που τις βραδιές ερχόνταν
και λέαν και λέαν κι απ’ τα ίδια τους τα λόγια εφλογιζόνταν
Και μπάζανε στο σπίτι μας το φως, την πλάση ακέρια,
παιδί μου, θα σε καρτεράν να κάνετε νυχτέρια.
Και γω θα καρτεράω σκυφτή βραδί και μεσημέρι
να ’ρθεί ο καλός μου, ο θάνατος, κοντά σου να με φέρει.
[...]
ΙΧ
Ω, Παναγιά μου, αν είσουνα, καθώς εγώ, μητέρα,
βοήθεια στο γιο μου θα ’στελνες τον άγγελο από πέρα.
Κι, αχ, Θε μου, Θε μου, αν είσουν Θεός κι αν είμασταν παιδιά σου
θα πόναγες, καθώς εγώ, τα δόλια πλάσματά σου.
Κι αν είσουν δίκαιος, δίκαια θα μοίραζες την πλάση,
κάθε πουλί, κάθε παιδί να φάει και να χορτάσει.
Γιε μου, καλέ μου τα ’λεγε το γνωστικό σου αχείλι
κάθε φορά που ορμήνευε, κάθε φορά που εμίλει:
Εμείς ταγίζουμε τη ζωή στο χέρι: περιστέρι,
κ’ εμείς ούτ’ ένα ψίχουλο δεν έχουμε στο χέρι.
Εμείς κρατάμε όλη τη γης μες στ’ αργασμένα μπράτσα
και σκιάχτρα στέκουνται οι Θεοί κι αφέντη έχουνε φάτσα.
Αχ, γιε μου, πια δε μου ’μεινε καμιά χαρά και πίστη,
και το χλωμό και το στερνό καντήλι μας εσβήστη.
Και, τώρα, επά σε ποια φωτιά τα χέρια μου θ’ ανοίγω,
τα παγωμένα χέρια μου ναν τα ζεστάνω λίγο;
[πηγή: Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1942, τ. Α΄, Κέδρος, Αθήνα 1979 (12η έκδ.), σ. 163-166 & 171]
(Θεσσαλονίκη. Μάης του 1936. Μια μάνα, καταμεσίς του δρόμου,
μοιρολογάει το σκοτωμένο παιδί της. Γύρω της και πάνω της,
βουΐζουν και σπάζουν τα κύματα των διαδηλωτών — των απερ-
γών καπνεργατών. Εκείνη συνεχίζει το θρήνο της):

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Η έκθεση της documenta 14 , 8/4/2017 έως 16/7/2017



Η έκθεση της documenta 14 εγκαινιάζεται στην Αθήνα στις 8 Απριλίου. Στην πόλη της Αθήνας και  σε περισσότερα από 40 διαφορετικά δημόσια ιδρύματα, σε πλατείες, κινηματογράφους, πανεπιστημιακούς χώρους και βιβλιοθήκες, περισσότεροι από 160 καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο παρουσιάζουν τα νέα έργα τους για την documenta 14.
«Περισσότερες από 5.000 προσωπικότητες της τέχνης, όπως διευθυντές μουσείων και συλλέκτες, έχουν έως τώρα επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους στην κορυφαία διοργάνωση, μεταξύ των οποίων και 1.400 δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο» τόνισε στην εισήγησή του ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, επισημαίνοντας ότι «η Αθήνα βρίσκεται στο επίκεντρο του πολιτιστικού ενδιαφέροντος και μεγάλα διεθνή έντυπα, όπως η Guardian και οι New York Times, φιλοξενούν και αναδεικνύουν την Αθήνα ως δυναμικό πόλο σύγχρονου πολιτισμού προτρέποντας τους αναγνώστες τους να την επισκεφθούν».

Ακολούθως θα πάρει σκυτάλη το Κάσελ, η γερμανική πόλη που για πρώτη φορά από το 1959, μοιράζεται τη φιλοξενία της κορυφαίας διεθνούς έκθεσης Σύγχρονης Τέχνης με μια δεύτερη πόλη, την Αθήνα.


 Το πρόγραμμα της documenta 14 στην Αθήνα ξεκινά, με τα επίσημα εγκαίνια στις 8 Απριλίου, της έκθεσης στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) από τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Φρανκ-Βάλτερ Στάινμάγερ, μετά από πρόσκληση του προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου.

Από τις εκδηλώσεις του Σαββατοκύριακου ενδεικτικά αναφέρουμε τη συναυλία «Συμφωνία των Θρήνων» του Χένρυκ Γκουρέτσκι, στο Μέγαρο Μουσικής, στις 8 Απριλίου, που ερμηνεύει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ), καθώς και μέλη της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Εκπατρισμένων Σύρων, υπό την διεύθυνση του Ντανιέλ Ράισκιν. Μέρος των εσόδων θα διατεθεί στην πρωτοβουλία «Ροζ Κουτί» της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, για παιδιά προσφύγων, καθώς και στα προγράμματα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, για πρόσφυγες εντός και εκτός Ελλάδας.

Την Κυριακή 9 Απριλίου αναμένεται η πολυσυζητημένη έφιππη πομπή «Αθήνα -Κάσσελ» με αφετηρία τον πεζόδρομο της Αρεοπαγίτου (ώρα 12μ.μ.) αλλά και η περφόρμανς της Μαίρης Ζυγούρη στο Μνημείο «Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς» (Νίκαια ώρα 17.00).

κλικ εδώ

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

NASA Telescope Reveals Largest Batch of Earth-Size, Habitable-Zone Planets Around Single Star



Seven Earth-sized planets have been observed by NASA's Spitzer Space Telescope around a tiny, nearby, ultra-cool dwarf star called TRAPPIST-1. Three of these planets are firmly in the habitable zone.
Credits: NASA


This illustration shows the possible surface of TRAPPIST-1f, one of the newly discovered planets in the TRAPPIST-1 system. Scientists using the Spitzer Space Telescope and ground-based telescopes have discovered that there are seven Earth-size planets in the system.
Credits: NASA/JPL-Caltech
NASA's Spitzer Space Telescope has revealed the first known system of seven Earth-size planets around a single star. Three of these planets are firmly located in the habitable zone, the area around the parent star where a rocky planet is most likely to have liquid water.

The discovery sets a new record for greatest number of habitable-zone planets found around a single star outside our solar system. All of these seven planets could have liquid water – key to life as we know it – under the right atmospheric conditions, but the chances are highest with the three in the habitable zone.

“This discovery could be a significant piece in the puzzle of finding habitable environments, places that are conducive to life,” said Thomas Zurbuchen, associate administrator of the agency’s Science Mission Directorate in Washington. “Answering the question ‘are we alone’ is a top science priority and finding so many planets like these for the first time in the habitable zone is a remarkable step forward toward that goal.”



The TRAPPIST-1 star, an ultra-cool dwarf, has seven Earth-size planets orbiting it.
The TRAPPIST-1 star, an ultra-cool dwarf, has seven Earth-size planets orbiting it. This artist's concept appeared on the cover of the journal Nature on Feb. 23, 2017.
Credits: NASA/JPL-Caltech
At about 40 light-years (235 trillion miles) from Earth, the system of planets is relatively close to us, in the constellation Aquarius. Because they are located outside of our solar system, these planets are scientifically known as exoplanets.

This exoplanet system is called TRAPPIST-1, named for The Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope (TRAPPIST) in Chile. In May 2016, researchers using TRAPPIST announced they had discovered three planets in the system. Assisted by several ground-based telescopes, including the European Southern Observatory's Very Large Telescope, Spitzer confirmed the existence of two of these planets and discovered five additional ones, increasing the number of known planets in the system to seven.

The new results were published Wednesday in the journal Nature, and announced at a news briefing at NASA Headquarters in Washington.

Using Spitzer data, the team precisely measured the sizes of the seven planets and developed first estimates of the masses of six of them, allowing their density to be estimated.

Based on their densities, all of the TRAPPIST-1 planets are likely to be rocky. Further observations will not only help determine whether they are rich in water, but also possibly reveal whether any could have liquid water on their surfaces. The mass of the seventh and farthest exoplanet has not yet been estimated – scientists believe it could be an icy, "snowball-like" world, but further observations are needed.

"The seven wonders of TRAPPIST-1 are the first Earth-size planets that have been found orbiting this kind of star," said Michael Gillon, lead author of the paper and the principal investigator of the TRAPPIST exoplanet survey at the University of Liege, Belgium. "It is also the best target yet for studying the atmospheres of potentially habitable, Earth-size worlds."

This artist's concept shows what each of the TRAPPIST-1 planets may look like.
This artist's concept shows what each of the TRAPPIST-1 planets may look like, based on available data about their sizes, masses and orbital distances.
Credits: NASA/JPL-Caltech
In contrast to our sun, the TRAPPIST-1 star – classified as an ultra-cool dwarf – is so cool that liquid water could survive on planets orbiting very close to it, closer than is possible on planets in our solar system. All seven of the TRAPPIST-1 planetary orbits are closer to their host star than Mercury is to our sun. The planets also are very close to each other. If a person was standing on one of the planet’s surface, they could gaze up and potentially see geological features or clouds of neighboring worlds, which would sometimes appear larger than the moon in Earth's sky.

The planets may also be tidally locked to their star, which means the same side of the planet is always facing the star, therefore each side is either perpetual day or night. This could mean they have weather patterns totally unlike those on Earth, such as strong winds blowing from the day side to the night side, and extreme temperature changes.

Spitzer, an infrared telescope that trails Earth as it orbits the sun, was well-suited for studying TRAPPIST-1 because the star glows brightest in infrared light, whose wavelengths are longer than the eye can see. In the fall of 2016, Spitzer observed TRAPPIST-1 nearly continuously for 500 hours. Spitzer is uniquely positioned in its orbit to observe enough crossing – transits – of the planets in front of the host star to reveal the complex architecture of the system. Engineers optimized Spitzer’s ability to observe transiting planets during Spitzer’s “warm mission,” which began after the spacecraft’s coolant ran out as planned after the first five years of operations.

"This is the most exciting result I have seen in the 14 years of Spitzer operations," said Sean Carey, manager of NASA's Spitzer Science Center at Caltech/IPAC in Pasadena, California. "Spitzer will follow up in the fall to further refine our understanding of these planets so that the James Webb Space Telescope can follow up. More observations of the system are sure to reveal more secrets.”

Following up on the Spitzer discovery, NASA's Hubble Space Telescope has initiated the screening of four of the planets, including the three inside the habitable zone. These observations aim at assessing the presence of puffy, hydrogen-dominated atmospheres, typical for gaseous worlds like Neptune, around these planets.
This 360-degree panorama depicts the surface of a newly detected planet, TRAPPIST 1-d, part of a seven planet system some 40 light years away. Explore this artist’s rendering of an alien world by moving the view using your mouse or your mobile device.
Credits: NASA

In May 2016, the Hubble team observed the two innermost planets, and found no evidence for such puffy atmospheres. This strengthened the case that the planets closest to the star are rocky in nature.

"The TRAPPIST-1 system provides one of the best opportunities in the next decade to study the atmospheres around Earth-size planets," said Nikole Lewis, co-leader of the Hubble study and astronomer at the Space Telescope Science Institute in Baltimore, Maryland. NASA's planet-hunting Kepler space telescope also is studying the TRAPPIST-1 system, making measurements of the star's minuscule changes in brightness due to transiting planets. Operating as the K2 mission, the spacecraft's observations will allow astronomers to refine the properties of the known planets, as well as search for additional planets in the system. The K2 observations conclude in early March and will be made available on the public archive.
This poster imagines what a trip to TRAPPIST-1e might be like.
This poster imagines what a trip to TRAPPIST-1e might be like.
Credits: NASA/JPL-Caltech
Spitzer, Hubble, and Kepler will help astronomers plan for follow-up studies using NASA's upcoming James Webb Space Telescope, launching in 2018. With much greater sensitivity, Webb will be able to detect the chemical fingerprints of water, methane, oxygen, ozone, and other components of a planet's atmosphere. Webb also will analyze planets' temperatures and surface pressures – key factors in assessing their habitability.

NASA’s Jet Propulsion Laboratory (JPL) in Pasadena, California, manages the Spitzer Space Telescope mission for NASA's Science Mission Directorate. Science operations are conducted at the Spitzer Science Center, at Caltech, in Pasadena, California. Spacecraft operations are based at Lockheed Martin Space Systems Company, Littleton, Colorado. Data are archived at the Infrared Science Archive housed at Caltech/IPAC. Caltech manages JPL for NASA.

For more information about Spitzer, visit:

For more information on the TRAPPIST-1 system, visit:

For more information on exoplanets, visit:


-end-

Felicia Chou / Sean Potter
Headquarters, Washington
202-358-1726 / 202-358-1536
felicia.chou@nasa.gov / sean.potter@nasa.gov

Elizabeth Landau
Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, Calif.
818-354-6425
elizabeth.landau@jpl.nasa.gov

Last Updated: Feb. 22, 2017
Editor: Karen Northon




Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο: Παράταση έως 26/2/2017 η παρουσίαση της περιοδικής έκθεσης «Ερμιτάζ: Πύλη στην Ιστορία»


 Μεγάλο το ενδιαφέρον του κοινού για την περιοδική έκθεση «Ερμιτάζ: Πύλη  στην  Ιστορία» του Βυζαντινού και Χριστιανικού μουσείου, με τον  μεγάλο αριθμό των ατόμων που το επισκέπτονται. Για το λόγο αυτό η παρουσίαση της έκθεση παρατάθηκε έως 26/2/2017.

Το συγκεκριμένο μουσείο τα τελευταία χρόνια δημιούργησε μία νέα πολιτική με στόχο να είναι ένα σύγχρονο μουσείο, ανταποκρινόμενο στα νέα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα και στις απαιτήσεις του υπάρχον και εν δυνάμει κοινού.   Έτσι στα πλαίσια της εξωστρέφειας μέρος της οποίας είναι και οι συνεργασίες με άλλα μουσεία εντός και εκτός Ελλάδος δημιούργησε αυτή την έκθεση.  


Εξαιρετικά τα εκθέματα, λίγα, αλλά νομίζω ότι σημασία στις  εκθέσεις τους τα σύγχρονα μουσεία πρέπει να δίνουν όχι στην ποσότητα , αλλά στην ποιότητα, ώστε έτσι να εξυπηρετείται η περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητά τους.
Οι άνθρωποι του μουσείου χωρίς το αυστηρό ύφος, με διάθεση φιλοξενίας.



 Το καφέ στο πίσω μέρος του μουσείου με την πολύ ωραία θέα, την καλή εξυπηρέτηση και την ποιότητα σε προκαλεί να ξανάρθεις.
  κλικ εδώ



































Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη:Το Ναυάγειο των Αντικυθήρων -Οι νέες αρχαιολογικές ανκαλύψεις έως 5 Φεβρουαρίου 2017




Επισκεφτήκαμε την έκθεση η οποία βρίσκεται σε ένα από τα ωραιότερα σημεία του Πειραιά, στον δεύτερο όροφο του αναπαλαιωμένου νεοκλασικού του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη στην ακτή Μουτσοπούλου, σε μία αίθουσα όχι ιδιαίτερα μεγάλη  στον δεύτερο όροφο του κτηρίου. Η  έκθεση   σχεδιασμένη  με τρόπο που ολοκληρώνοντας τη επίσκεψη έχεις γνωρίσει τη ιστορία του ναυαγίου και τις ιδέες που μεταφέρουν  τα ευρήματα, αλλά και τις διαδικασίες για να έρθουν στο φως και να εκτεθούν.  
Έως τις 5 Φεβρουαρίου παρατείνεται η έκθεση «Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων – Οι νέες αρχαιολογικές ανακαλύψεις», την οποία διοργανώνει το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, που  λόγω της μεγάλης προσέλευσης του κοινού. Περισσότερους από 2000 επισκέπτες έχει δεχθεί η Ιστορική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος, όπου εκτίθενται για πρώτη φορά τα νέα ευρήματα από το περίφημο Ναυάγιο των Αντικυθήρων. Παράλληλα, στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που πραγματοποιεί το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη επισκέπτονται καθημερινά την έκθεση περίπου 150 μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η έκθεση περιλαμβάνει 30
αντικείμενα από την ενάλια αρχαιολογική έρευνα των ετών 2014 έως 2016, η οποία διεξάγεται από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων με την τεχνολογική υποστήριξη του αμερικανικού Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole. Τα εγκαίνια τέλεσε η Α.Ε., ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Προκόπης Παυλόπουλος, σε κλειστή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2016.
Η σύγχρονη έρευνα στο χώρο του σπουδαιότερου ναυαγίου στον κόσμο, το οποίο σηματοδότησε τη γένεση της υποβρύχιας αρχαιολογίας, αποσκοπεί στο να συμπληρώσει τις γνώσεις μας σε σχέση με το ίδιο το πλοίο, οι ιδιαιτερότητες του οποίου φαίνονται στον εξοπλισμό και το μέγεθος του κελύφους του, αλλά και σε σχέση με το φορτίο του. Το σκαρί που χάθηκε στα Αντικύθηρα γύρω στο 50 π.Χ. ήταν γεμάτο θησαυρούς, έργα τέχνης και τεχνολογίας, που συνθέτουν ένα από τα πιο πλούσια φορτία της αρχαιότητας. Σε αυτό το ναυάγιο όπου βρέθηκε ο τελειότερος υπολογιστικός  μηχανισμός της αρχαιότητας, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, χρησιμοποιήθηκε η υψηλότερη καταδυτική τεχνολογία από την εποχή των πρώτων ερευνών έως σήμερα.
Στην έκθεση του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη παρουσιάζονται, μεταξύ άλλων, το χρυσό δακτυλίδι που βρέθηκε στην πρώτη ανασκαφική περίοδο του 2016, δύο χάλκινα δόρατα τα οποία αποτελούν τμήματα αγαλμάτων που δεν έχουν βρεθεί ακόμα, ακέραια πήλινα αγγεία, τμήματα πολύτιμων γυάλινων αγγείων και αντικείμενα καθημερινής χρήσης από το πλήρωμα και τους επιβάτες του πλοίου τις ατέλειωτες ώρες του ταξιδιού. Επίσης, εκτίθενται ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα και μοναδικά τμήματα από τον εξοπλισμό του ίδιου του σκάφους, καθώς και ένα κομμάτι από τον ξύλινο σκελετό του πλοίου, το οποίο θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά.  Μεγάλο μέρος του υλικού εκτίθεται σε δεξαμενές γλυκού νερού, καθώς ακόμα βρίσκεται σε διαδικασία συντήρησης. Μία ανακατασκευή του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, η οποία ανήκει στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, συμπληρώνει την εικόνα του ναυαγίου.
Τμήμα του ανθρώπινου σκελετού που εντοπίστηκε κατά την τελευταία ανασκαφική περίοδο, τον Σεπτέμβριο του 2016, εκτέθηκε για περιορισμένο χρόνο, λόγω της ευαισθησίας του υλικού. Το συγκεκριμένο εύρημα συγκαταλέγεται στον κατάλογο με τις 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2016 του αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», καθώς αποτελεί το πρώτο εύρημα ανθρώπινων καταλοίπων σε αρχαίο ναυάγιο 40 χρόνια μετά την ανακάλυψη της διαδικασίας γενετικής ανάλυσης (DNA). Από τις επικείμενες αναλύσεις ελπίζουμε να λάβουμε απαντήσεις σχετικά με το φύλο, την ηλικία και την πιθανή γεωγραφική προέλευση του νεκρού. Με αρωγό τη σύγχρονη τεχνολογία, είναι πλέον δυνατός και ο εντοπισμός της προέλευσης των μολύβδινων και ξύλινων κατασκευών του πλοίου, εξέλιξη ιδιαιτέρως σημαντική για την κατανόηση και τον εμπλουτισμό της γνώσης μας για το ναυάγιο αυτό.
Τα εκθέματα πλαισιώνονται από εποπτικό υλικό (βίντεο, ψηφιακά τρισδιάστατα μοντέλα ευρημάτων που δεν εκτίθενται, φωτογραφίες και σχέδια), με στόχο να δοθεί εν συντομία μία ολοκληρωμένη εικόνα του ναυαγίου και των σύγχρονων ερευνών.
Δείτε ένα σύντομο βίντεο για την παρουσίαση της έκθεσης εδώ.
Πληροφορίες
Χώρος:
Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, Ιστορική Βιβλιοθήκη εδώ
2ας Μεραρχίας 36 & Ακτής Μουτσοπούλου, Πειραιάς
τηλ.: 210 4523937, 210 4297540 – 2 (γραμματεία)
Διάρκεια:
Έως τις 5 Φεβρουαρίου 2017
Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00 – 16:00
Σάββατο και Κυριακή 10:00 – 13:00
Είσοδος ελεύθερη
* Η έκθεση θα παραμείνει κλειστή στις 30/1



Στο βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα από το ναυάγιο των Αντικυθήρων,  βλέπουμε τους δύτες σε βάθος 50 μέτρων να εξερευνούν τον πυθμένα και να ανακαλύπτουν μια αρχαία ρωμαική άγκυρα, ένα χάλκινο δόρυ 210 εκατοστών, μέρος ενός τεράστιου αγάλματος, έναν αμφορέα και ένα περίτεχνο πόδι κρεβατιού. Μεταξύ των αντικειμένων αυτών είναι και τα αντικείμενα που εκτίθενται  στο ίδρυμα  
Πιο συγκεκριμένα η διεθνής ομάδα δυτών και αρχαιολόγων κατάφεραν να ανασύρουν από το βυθό ένα χάλκινο συμπαγές δόρυ με σαυρωτήρα, το οποίο προέρχεται από χάλκινο ή και μαρμάρινο άγαλμα. Στο το ίδιο σημείο εντοπίστηκε και ανελκύστηκε χάλκινος δακτύλιος, προσαρμοσμένος σε χάλκινο καρφί, ο οποίος σώζει στο στέλεχός του συσσωμάτωμα, το οποίο ενδέχεται να περιλαμβάνει ξύλο του ίδιου, του πλοίου όπου ήταν προσηλωμένος. Ανελκύστηκε επίσης δειγματοληπτικά μικρό τμήμα φύλλου μολύβδου, το οποίο προέρχεται από τη μολύβδινη επένδυση των υφάλων του αρχαίου σκάφους. Τέλος από το χώρο του ναυαγίου, ανελκύστηκε επίσης ο μολύβδινος στύπος άγκυρας του σκάφους που είχε εντοπιστεί το 2013 και άλλα επιφανειακά ευρήματα, μεταξύ των οποίων ένας δακτύλιος και μία χάλκινη απόληξη στηρίγματος κλίνης, καθώς και μία σχεδόν ακέραιη λάγυνος.
Τα κομμάτια του πλοίου που βρέθηκαν αποδεικνύουν πως πολλά μέρη του πλοίου σώζονται ως σήμερα. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως τα ευρήματα είναι διασκορπισμένα σε μεγαλύτερο εύρος από αυτό που υπολόγιζαν οι σφουγγαράδες που είχαν βρει πρώτοι το ναυάγιο. Η περιοχή που πρέπει να διερευνηθεί είναι περίπου 300 μέτρα πυθμένα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις τεράστιες άγκυρες και τις σανίδες του κύτους του πλοίου που έχουν βρεθεί έως τώρα, αποδεικνύει ότι το πλοίο των Αντικυθήρων ήταν πολύ μεγαλύτερο από ότι θεωρούσαν οι ειδικοί έως σήμερα, ίσως να είχε μήκος έως και 50 μέτρα!





Αρχειοθήκη ιστολογίου